“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်”. ဂျူနီယာဝင်း

အတွေးအမြင် အမှတ်စဉ် ၁၂၁ ၁၉၉၆ခုနှစ်အောက်တိုဘာတွင်ဖော်ပြခဲ့ပြီးသော

ဂျူနီယာဝင်း၏ဒုတိယမြောက်လက်ရာ….

၂၀၀၆မေလထုတ်“တွေးမိသောအတွေးများ”စာအုပ်တွင်ထပ်မံဖောြ်ပပြီးဖြစ်သောဆောင်းပါး။

“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်”

ကျွန်မသည်လူတစ်ယောက်တွင်ရည်မှန်းချက်တစ်ခုရှိသင့်ကြောင်းသဘောပေါက်လက်ခံလာသောအချိန်မှာကျွန်မသချင်္ာအဓိကနှင့်တက်ရောက်နေချိန်တက္ကသိုလ်ဒုတိယနှစ်တွင်ဖြစ်ပါသည်။ကျွန်မ၁ဝတန်းတုန်းကရည်မှန်းချက်တစ်ခုခုဘာလို့မရှိခဲ့တာလည်းဟုမကျေမနပ်မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ရပါသည်။ငယ်စဉ်တုန်းကတစ်ခါမှမစဉ်းစားခဲ့မိသောဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်အကြောင်းကိုစိတ်ဝင်စားခဲ့ပြီးယခုဒုတိယနှစ်မှစ၍ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်အောင်ကြိုးစားမည်ဟုသံဓိဌာန်ချခဲ့ဘူးပါသည်။

ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်ဖြစ်ဖို့ဘာတွေလိုအပ်ပါသလဲ။ထိုစဉ်ကကျွန််မညဏ်မှီသလောက်စဉ်းစားပြီးအရင်ဆုံးကျွန်မအတွက်အလိုအပ်ဆုံးကသချင်္ာမကျဖို့ဘဲဆိုတာနားလည်ခဲ့ပါသည်။ဒီထက်တဆင့်တက်လျှင်ကျူတိုရီရယ်တွေမှာကိုယ့်ဉာဏ်နှင့်ကိုယ်စဉ်းစားတွက်ချက်တတ်ရမည်။ဤမျှလောက်နှင့်ဆရာ့ထက်တော်တဲ့မဖြစ်နို်င်သေးပါ။ထိုဆရာများ၏ပေတံနှင့်တိုင်းတာသည့်စာမေးပွဲမှာဂုဏ်ထူးရမှဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုတက္ကသိုလ်ဒုတိယနှစ်တွင်သချင်္ာဘာသာရပ်နှစ်ခုသင်ကြားခဲ့ရပါသည်။တစ်ဘာသာမှာCalculus(ကဲကုလ)ဖြစ်ပြီးကျန်တစ်ခုမှာMechanics(မက္ကင်းနစ်)ဖြစ်ပါသည်။Calculusတွင်သချာင်္ပုံသေနည်းများကိုထုတ်ဖော်ခြင်း၊Differentiation(ဒစ်ဖရင်ရှိတ်လုပ်ခြင်း)၊Intrgration(အင်တီဂရိတ်လုပ်ခြင်း)များပါဝင်ပါသည်။Mechanicsတွင်အရာဝတ္ထုများအကြောင်း၊ရေထဲ၌ရှိသောအရာဝတ္ထုများကိုလေ့လာခြင်း၊အရာသတ္ထုများ၏Centreofgravity(ဟန်ချက်)ရှာဖွေခြင်းစသည့်အကြောင်းအရာများပါဝင်ပြီးများသောအားဖြင့်Calculusမှပုံသေနည်းများကိုယူသုံးတွက်ချက်ရပါသည်။ထိုMechanicsပုစ္ဆာတော်တော်များများမှာပုံဆွဲရပြီးပုံမှားလျှင်တစ်မှတ်မှမရပါ။

ကျွန်မဂုဏ်ထူးတန်းကျောင်းသူဘဝသို့တက်လှမ်းခဲ့သောအချိန်ကျမှစဉ်းစားတွေးခေါ်၍ပုံသေနည်းများထုတ်ဖော်တွက်ချက်ရသောဘာသာရပ်ကိုPureMaths(သချင်္ာစစ်စစ်)ဟုခေါ်တွင်၍PureMathsမှပုံသေနညး်များကိုယူသုံးတွက်ချက်ရသောဘာသာရပ်ကိုAppliedMaths(အသုံးချသချင်္ာ)ဟုခေါ်တွင်ကြောင်းသိလာခဲ့ရပါသည်။ထိုအခါကျွန်မတို့ဂုဏ်ထူးတန်းကျောင်းသားကျောင်းသူများကြားတွင်Pureနှင့်Appliedဟူသောအခေါ်အဝေါ်များခေတ်စားလာပြီးဘယ်ဘာသာရပ်ကပို၍ကောင်းကြောင်းအငြင်းပွားစရာများဖြစ်လာခဲ့ရပါသည်။ကျွန်မတို့တတိယနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်း(နောက်ဆုံးနှစ်)ဂုဏ်ထူးတန်းတွင်Pureနှင့်Appliedကိုအတန်းခွဲ၍သင်ကြားမည်ဆိုသောကြောင့်လည်းဘယ်ဘာသာရပ်ကိုယူသင့်မယူသင့်ဟူသောမေးခွန်းများဂယက်ရိုက်ခဲ့ရပါသည်။

ကျွန်မတို့တတိယနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်းတွင်စနစ်သစ်(newsystem)နှင့်တိုးပါသည်။ဘာသာရပ်ရှစ်ခုရှိပါသည်။ဖတ်စာအုပ်မရှိပဲအတန်းထဲမှာဆရာတွေရေးပေးသောReference(အညွှန်း)စာအုပ်များကိုစာကြည့်တိုက်တွင်ရှာဖွေပြီးဖြစ်စေ၊ဆရာများထဲမှငှားပြီးဖြစ်စေမိတ္တူကူးပြီးစုဆောင်းရပါသည်။လေ့လာရန်မေးခွန်းဟောင်းမရှိသောကြောင့်အတန်းမှန်မှန်တက်ပြီးဆရာတွေ၏အာဘော်ကိုမရရအောင်အမှိီလိုက်ရပါသည်။ထိုဘာသာခွဲရှစ်ခုအနက်လေးခုမုှာPureMathsဖြစ်ပြီးကျန်လေးခုမှာAppliedMathsဖြစ်ပါသည်။ကျွန်မတို့ရွေးချယ်ရမည့်နောက်ဆုံးနှစ်မရောက်ခင်ထိုဘာသာရပ်နှစ်ခုစလုံးကိုသင်ကြားရသောကြောင့်ကျွန်မတို့အတွက်စဉ်းစားချိန်လေ့လာချိန်များစွာရခဲ့ပါသည်။

ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်ဖြစ်ဖို့ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းတွင်မဟုတ်ပဲတော်တော်များများသောကျောင်းသားများ၏စိတ်ထဲမှာရှိနေသည်ကိုထိုတတိယနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်းကျောင်းသူဘဝတွင်တွေ့ရှိခဲ့ရပါသည်။ကျွန်မသည်အပတ်စဉ်ဖြေဆိုရသောtutorialမေးခွန်းများကိုကြိုးစားတွက်ချက်ရင်းကျွန်မတို့ကျောင်းသားများအားလုံးတညီတညွတ်တည်းဝန်ခံခဲ့ရသောအချက်တစ်ခုရှိလာပါသည်။၎င်းတို့မှာAppliedMaths၏tutorialမေးခွန်းများကိုတစ်ယောက်မှမဖြေနိုင်ဘဲစာရွက်လွတ်ပဲထပ်တင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ပါသည်။တချိူ့ကတော့မေးခွန်းကိုပြန်ကူးထည့်ပေးကြပြီးတချိူ့ကတော့ပုံရအောင်လျှောက်ဆွဲပြီးဆက်မတွက်တတ်သဖြင့်တန်းလန်းဘဲထပ်လိုက်ကြပါသည်။AppliedMathsမှာဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကိုကျွန်မတို့စိတ်ထဲမှာသိလာခဲ့ရသောအသိတစ်ခုပဲဖြစ်ပါသည်။

စာမေးပွဲတွင်PureMathsမှာဦးနှောက်သုံး၍စဉ်းစားတွေးခေါ်တွက်ချက်ရသောကြောင့်လည်ကောင်း၊ပုံသေနည်းထုတ်ဖော်ပုံများကိုတွက်တတ်လျှင်unseenပုစ္ဆာများကိုစဉ်းစားတတ်သောကြောင့်လညး်ကောင်း၊ကျောင်းသားတော်တော်များများဖြေနိုင်ခဲ့ကြပါသည်။AppliedMathsမှတချိူ့ဘာသာရပ်တွင်unseenများမေးသောကြောင့်သုံးပုဒ်တောင်အနိုင်နိုင်ဖြေရပြီးတစ်ပုဒ်မှလည်းအဆုံးအထိမတွက်နိုင်ပါ။seenတပုဒ်တလေပါလျှင်လည်းအလွတ်ကျက်ထားနိုင်မှ၊ဖြစ်နို်င်လျှင်အဖြေအထိကျက်ထားနိုင်မှရပါသည်။ကျွန်မဆိုလျှင်မေးခွန်းပါအလွတ်ကျက်ပါသည်။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသောစာမေးပွဲမေးခွန်းများကိုကြည့်ပြီးseenမှန်းမသိမည်ကိုစိုးရိမ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ယခုအချိန်ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင်ရယ်စရာဖြစ်နေသော်လည်းအဲဒီအချိန်တုန်းကတော့ထိုappliedMathsကိုတော်တော်ကြီးကြောက်ခဲ့ရကြောင်းသိသာထင်ရှားလှပါသည်။

နောက်ဆုံးနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်းတွင်အလွတ်ကျက်ရမှာကြောက်သောကျွန်မသည်PureMathsကိုပဲယူဖို့ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါသည်။ကျွန်မတို့ဂုဏ်ထူးတန်းကျောင်းသားများ၏တဝက်နီးပါးသည်PureMathsကိုယူခဲ့ပါသည်။ကျန်တစ်ဝက်၏သုံးပုံနှစ်ပုံမှာSocialAppliedMaths(Appliedနှင့်Pureရောနေသောဘာသာရပ်)ကိုယူခဲ့ပြီးကျန်သောကျောင်းသားအနည်းငယ်မှာPhysicalAppliedMaths(Appliedသီးသန့်စစ်စစ်)ကိုယူခဲ့ကြပါသည်။ကျွန်မတို့သည်ထိုPhysicalAppliedMathsကိုယူသောသူငယ်ချင်းများကိုသူရဲကောင်းများသဖွယ်အထင်ကြီးခဲ့ကြပါသည်။

ကျွန်မတို့Pure,Appliedယူသောကျောင်းသားများကြားတွင်အချင်းချင်းဝေဖန်ပြောဆိုမူများရှိလာခဲ့ပါသည်။

Pureကျောင်းသားများက“ငါတို့Pureတွေကမင်းတို့Appliedထက်ပိုတော်တယ်။ငါတို့ကမင်းတို့Appliedပုစ္ဆာတွေမှာအသုံးပြုတဲ့ပုံသေနည်းတွေကိုရှာဖွေတွက်ချက်ပေးရတယ်။မင်းတို့ကငါတို့တပင်တပန်းတွက်ထားတဲ့ပုံသေနည်းတွေကိုအဆင်သင့်ယူတွက်ရုံပဲ။ငါတို့သာရှာဖွေမတွက်ပေးရင်မင်းတို့ဘာသာရပ်ကဘာမှလုပ်လို့ရမှာမဟုတ်ဘူး”ဟုကြွေးကျော်ခဲ့ကြသလိုPhysicalAppliedကျောင်သားများက“ငါတို့mechanicsတို့Astronomyတို့နဲ့ကမ္ဘာကြီးကိုတည်ဆောက်ထားတာ၊မင်းတို့ရှာပေးတဲ့ပုံသေနည်းတွေကိုငါတို့ကတဆင့်ယူသုံးရတယ်ဆိုတာမှန်ပါတယ်။ဒါပေမယ့်ငါတို့ကဒီအသေးအဖွဲတွေအတွက်အချိန်ကုန်မခံနိုင်ဘူး”ဟုလက်မထောင်ခဲ့ကြပါသည်။SocialMathsဘာသာတွဲကတော့Pureလည်းမကျAppliedလည်းသိပ်မဆန်သောကြောင့်သိပ်အဝေဖန်မခံရပဲလွတ်နေခဲ့ပါသည်။ကျွန်မသည်PhysicalAppliedယူသောသူငယ်ချင်းတစ်ဦးပြောခဲ့သောစကားကိုအားကျဂုဏ်ယူခဲ့ပါသည်။

“ငါဘာလို့ဒီဘာသာရပ်ကိုယူသလဲဆိုရင်ငါဆရာပြန်လုပ်တဲ့အခါင့ါတပည့်တွေကိုunseenခြောက်ပုဒ်မေးရင်အားလုံးဖြေနိူင်အောင်သင်ပေးချင်တယ်။ငါအခုယူတဲ့Appliedဘာသာဟာငါတို့တုန်းကကြောက်စရာကောငး်သလောက်ငါဆရာပြန်လုပ်တဲ့ခေတ်မှာဂုဏ်ထူးတွေရဘာနိုင်တဲ့ဘာသာရပ်တစ်ခုဖြစ်လာစေရမယ်။ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်တွေအများကြီးဖြစ်စေရမယ်”ဟုရည်ရွယ်ချက်ကြီးမားစွာပြောခဲ့ဘူးပါသည်။

Pureဘာသာကိုရွေးချယ်ခဲ့သောသူငယ်ချင်းတစ်ဦး၏ပြောဆိုချက်ကိုတော့ယခုတိုင်မကျေနပ်ခဲ့ပါ။

“ငါဘာလို့Pureယူသလဲသိလား။ဘာလို့လဲဆိုတော့Pureကလွယ်တယ်။ငါတကယ်ဝါသနာပါတာကAppliedပဲ။ဒါပေမယ့်Appliedကိုယူရင်ဒိထက်ပိုပြီးကြိုးစားရမယ်။အဲဒီအတွက်အချိန်မပေးနို်င်ဘူး။”

Pureဘာသာတွဲကိုယူခဲ့သောကျွန်မအပါအဝင်Pureကျောင်းသားကျောင်းသူတချိူ့ကတော့Pureသည်အတွေးအခေါ်များ၊ဦးနှောက်ကိုအသုံးချ၍တွက်ရသောပုစ္ဆာများ၊ပုံသေနည်းထုတ်ဖော်ပုံများပါဝင်သောကြောင့်Pureကိုကျွမ်းကျင်စွာတတ်မြောက်လျှင်AppliedMathsမှမည်သည့်ပုစ္ဆာမျိူးကိုမဆိုစဉ်းစားတွေးခေါ်၍ရမည်ဟူသောယူဆချက်ဖြင့်Pureကိုရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်မတို့သည်ကိုယ့်ယူဆချက်ခံယူချက်များဖြင့်Pure,Appliedဘာသာရပ်များကိုရွေးချယ်ခဲ့ကြပြီးမိမိဘာသာရပ်များနှင့်ပတ်သက်၍လည်းအထိမခံနိုင်ကြပါ။အချင်းချင်းဝေဖန်ထိုးနှက်ကြရင်းထို၁၉၉၃ခုနှစ်တတိယနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်းစာမေးပွဲကိုကြိုးစားဖြေဆိုခဲ့ကြပါသည်။အောင်စာရင်းထွက်သောအခါဖြေဆိုသူ၂ဝဝကျော်တွင်ကျောင်းသား၄ဝခန့်သာမဟာသိပ္ပံဆက်တက်ခွင့်ရကြပါသည်။Pureနှင့်Socialဘာသာရပ်ကအများဆုံးQualifyဖြစ်၍Appliedဘာသာရပ်ကအောင်မြင်သူအလွန်နည်းပါသည်။ထိုအခါPureနှင့်Appliedလွန်ဆွဲပွဲတွင်မည်သူကနိုင်သည်ကိုအောင်စာရင်းနှင့်ဆုံးဖြတ်မည်လားသို့မဟုတ်မည်သည့်အချက်နှင့်ဆုံးဖြတ်မည်လဲဟုကျွန်မတို့သူငယ်ချင်းများမေးခွန်းထုတ်ခဲ့မိကြပါသည်။

“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်ဆိုတာဘယ်လိုတပည့်မျိူးကိုခေါ်တာလဲ”

“စာမေးပွဲမှာဂုဏ်ထူးတွေအများဆုံးရရမယ်။စာတွေလာမေးရင်လညး်ရှင်းပြနိုင်ရမယ်။ဆရာနဲ့အပြန်အလှန်စာဆွေးနွေးနိုင်တဲ့အရည်အချင်းရှိရမယ်။ဆရာကအတန်းထဲမှာလျှမ်းပြီးမှားသွားရင်လည်းချက်ချင်းမြင်တတ်ပြီးဆရာ့ကိုထောက်ပြနိုင်ရမယ်။အဲဒီလိုအရည်အသွေးထက်မြက်တဲ့သူကိုဆရာ့ထက်တော်တဲ့တပည့်လို့သတ်မှတ်မှာပေါ့။”

“ဒါဆိုငါတခါမှသချင်္ာဂုဏ်ထူးတွေမရခဲ့ဘူးတော့ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်ဆိုတာလုံးဝမဖြစ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့နော်။”

ကျွန်မသည်သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်၏အမေးအဖြေကြားတွင်အထက်ပါအတိုင်းဝင်ပြောခဲ့ဘူးပါသည်။သူတို့ကျွန်မကိုမဟာသိပ္ပံတက်တဲ့အခါအဲဒီအချက်တွေအားလုံးပြည့်စုံအောင်ကြိုးစားပေါ့ဟုအားပေးစကားပြောခဲ့ကြပါသည်။

မဟာသိပ္ပံနောက်ဆုံးနှစ်တွင်စာသင်ချိန်တစ်နှစ်ရှိပြီးဘာသာရပ်လေးခုကိုသင်ကြားရပါသည်။ဒုတိယနှစ်ဂုဏ်ထူးတန်းကတည်းကစနစ်သစ်နှင့်တောက်လျှောက်တိုးခဲ့ပြီးReferenceစာအုပ်များစာကြည့်တိုက်မှသချာင်္စာအုပ်များကိုရှာဖွေတွက်ချက်ရသောအလေ့အကျင့်ရခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်မေးခွန်းဟောင်းများလေ့လာ၍မရသော်လည်းစာမေးပွဲကိုအောင်မြင်စွာဖြေဆိုနိုု်င်ခဲ့ပါသည်။ထိုနှစ်တွင်မဟာသိပ္ပံကျမ်းပြုခွင့်အတွက်အောင်မြင်သူ၁၈ယောက်သာရှိခဲ့ပြီးတစ်ယောက်မှဂုဏ်ထူးမရကြပါ။

ကျွန်မသည်“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်”ဟူသောခေါင်းစဉ်အောက်တွင်ကျွန်မ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ထိုစာကြောင်းပထမဦးဆုံးဝင်ရောက်လာခဲ့သောတက္ကသိုလ်ဒုတိယနှစ်မှသည်ယခုမဟာသိပ္ပံကျောင်းသူဘဝအထိဖြတ်သန်းတွေ့ကြုံခဲ့ရသောအဖြစ်အပျက်ခံစားချက်များကိုရေးခဲ့ပြီးဖြစ်ပါသည်။ကျွန်မအနေနှင့်သူငယ်ချင်းတွေသတ်မှတ်သောအရည်အချင်းမျိူးမပြည့်မီခဲ့သည်ကိုလည်းအားမလိုအားမရဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

ကျွန်မစိတ်ထဲတွင်ဒွိဟဖြစ်နေသောအကြောင်းအရာတစ်ခုကြောင့်ကျွန်မဖခင်နှင့်စကားပြောဖြစ်ကြပါသည်။

“ဖေဖေ…သမီးတို့နောက်နှစ်ကကျောင်းသားတွေကAppliedကိုမကြောက်ကြဘူး။သမီးတို့ကAppliedဘသာရဲ့အကြောင်းတွေကိုပြောပြရင်ရယ်စရာဖြစ်နေပြီ။အဲဒါဘာဖြစ်လို့လဲဖေဖေ။သမီးတို့ကညံ့နေလို့လား။”

“ဒါကဒီလိုရှိတယ်သမီးရဲ့။သမီးတို့နှစ်တွေမှာunseenတွေပဲမေးတယ်။အခုunseenတွေမေးတဲ့စနစ်မဟုတ်တော့ဘဲseenမေးတဲ့စနစ်ဖြစ်သွားတာကြောင့်ပဲ။ဒါကြောင့်ကျောင်းသားတွေကမကြောက်တော့တာပေါ့။”

“သမီးကတော့seenမေးတယ်ဆိုလဲကြောက်တာပဲ။ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့သမီးကအလွတ်ကျက်ရမှာကြောက်တာကိုး။သမီးတို့နှစ်တုနး်ကAppliedမှာကျောင်းသားတစ်ယောက်မှဂုဏ်ထူးတွေမရခဲ့ကြပေမယ့်အခုတော့ဂုဏ်ထူးတွေရကြနာဒါကြောင့်ပေါ့နော်။”

“ဒါပေါ့ကွယ်။အလွတ်ကျက်ရင်ကျက်နိုင်သလောက်ရတာကိုး။”

“ဒါဆိုရင်အဲဒီလိုအလွတ်ကျက်ပြီးဂုဏ်ထူးတွေရတဲ့ကျောင်းသားတွေကို“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်“လို့သတ်မှတ်လို့ရသလား။”

“အငး်…အလွတ်ကျက်တယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာနားလည်လို့ကျက်တာနဲ့နားမလည်ဘဲကျက်တယ်ဆိုပြီးနှစ်မျိူးရှိတယ်။အဲဒီတော့နည်းလည်ပြီးကျက်တဲ့ကျောင်းသားတွေဟာတော်တယ်လို့ပြောရမယ်။နားမလည်ပဲကျက်တဲ့သူတွေဆိုရင်တော့အလွတ်ကျက်နိုင်တဲ့အရည်အချင်းမျိူးရှိတယ်လို့ပဲပြောရမှာပေါ့။”

“ဒါဆိုရင်“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်”ဆိုတာကိုဖေဖေဘယ်လိုသတ်မှတ်မလဲဟင်။”

“ဘယ်စနစ်အောက်မှာပဲဖြစ်ဖြစ်ကျောင်းသားဆိုတာspotမလိုက်ရဘူး။ခိုးမချရဘူး။ကိုယ့်ရဲ့ပင်ကိုယ်ဉာဏ်နဲ့ဆရာတွေထုတ်တဲ့မေးခွန်းကိုရိုးသားစွာဖြေနိုင်အောင်ကြိုးစားတာဟာ“ဆရာထက်တော်တဲ့တပည့်”ပဲပေါ့။”

ကျွန်မသည်ကျွန််မဖခင်၏အဖြေကိုကျေနပ်မိသောကြောင့်ကျွန်မ၏ဆောင်းပါးကိုဤနေရာတွင်အဆုံးသတ်ရန်ဆုံးဖြတ်မိပါသည်။

(ဆက်ပါဦးမည်။)