Wednesday, November 23, 2016

ေခတ်တစ်ခေတ်၏ သူရဲကောင်းများ ဂျူနီယာဝင်း

ေခတ်တစ်ခေတ်၏ သူရဲကောင်းများ
ဂျူနီယာဝင်း
(အတွေးအမြင် အမှတ်-292, 2016 Oct)

ပြင်သစ်စာရေးဆရာကြီး အလက်ဇန်ဒါဂျူးမား (Alexandre Dumas) (၁၈၀၂-၁၈၇၀) ရေးသားသော Three Musketeers (သူရဲကောင်းသုံးယောက်) သည် ၁၈၄၄ မှာ ထွက်ရှိခဲ့သည်။ ဝတ္တုသည် သမိုင်းရာဇဝင်စွန့်စားခန်းဖြစ်သည်။ ဖတ်လို့အလွန်ကောင်းသည်။ ပြင်သစ်ဘုရင်လူဝီ-၁၃ (Louis XIII) (၁၆၁၀) လက်ထက်ကို နောက်ခံထားထားသော ဝတ္တုကြီးဖြစ်သည်။ လူဝီ-၁၃၏ ဝန်ကြီးချုပ် ရစ်ချလူးသည် ၁၆၂၅ တွင် အာဏာရလာချိန်တွင် ဒါးတညန် အမည်ရှိ လူငယ်လေးက ပါရီသို့ ရောက်လာသည်။ ဒါးတညန် နှင့် ဘုရင့်သူရဲကောင်းသုံးယောက်ဖြစ်သော အော်သို၊ ပေါသို၊ အာရမီ တို့နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကာ သူတို့လေးဦး စွန့်စားခန်းများဖြင့် ပရိသတ်များကို မိတ်ဆက်ပေးထားသည်။
ခေါင်းစဉ်အားဖြင့် သူရဲကောင်းသုံးဦးဟု တပ်ထားသည်။ ဒါးတညန်သည် နောက်မှ ပေါက်သောရွှေကြာပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သံယောဇဉ်တွယ်ကာ ဓားရေးကျမ်းကျင်သော သူရဲကောင်းများအဖြစ် တိုင်းပြည်ကို ကာကွယ်ကြပုံများအဖြစ် မြင်တွေ့ကြရသော ဝတ္တုကြီးဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ သူတို့၏ ကြွေးကြော်သံမှာ One For All, All For One (အားလုံးအတွက် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်အတွက် အားလုံး) ဟု ဖြစ်သည်။ သူတို့ထဲက တစ်ဦးဦး ဒုက္ခရောက်ပါက အားလုံးနဲ့ဆိုင်သည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အသက်ပေး၍ ကာကွယ်ပေးကြမည်ဟူသောသဘော ဖြစ်သည်။ ဝတ္တုကို ဘာကြောင့် The Four Musketeers သူရဲကောင်းလေးယောက်ဟု မတပ်သလဲဟု တွေးစရာဖြစ်သည်။ ဂျူးမားသည် သူရဲကောင်းသုံးယောက်ကိုသာ အဓိကထားလိုသည်ဟု မြင်သည်။ ဒါးတညန်သည် သူတို့ဘဝထဲကို နောက်မှ ဝင်လာသည့်လူတစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ ဒါးတညန်ကို တူသားတစ်ဦးလို ချစ်ခင်ပြီး၊ သူလုပ်သမျှတွေကို ၀ိုင်းဝန်းကူညီပေးကြသူများအဖြစ် တွေ့မြင်ရသည်။ သို့သော် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဒါးတညန်သည် သူတို့အား ဒုက္ခပြန်ပေးလိမ့်မည်ဟု စာဖတ်သူများပင် မရိပ်မိအောင် ဂျူးမားက ရေးသားနိုင်စွမ်းရှိပါသည်။
ဒါးတညန်သည် တော်ဝင်မိသားစုမှမွေးဖွားလာသူ အဓိကဇာတ်ကောင်အဖြစ် တွေ့ကြရသည်။ သူ၏အိပ်မက်က နန်းတော်မှာ သစ္စာရှိသူရဲကောင်းအဖြစ် အလုပ်အကျွေးပြုလိုသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက မိတ်ဆွေဟောင်းဖြစ်သော ပြင်သစ်သူရဲကောင်းများ၏ ကပ္ပတိန်ထံ စာတစ်စောင်ပေးကာ သူ့သားကို လွှတ်လိုက်သည်။ စာကို ဒါးတညန်လက်ထဲကနေ အခိုးခံလိုက်ရသည်။ ယင်းသည် နောက်ပိုင်း သူရဲကောင်းသုံးဦးနှင့် တွေ့ဆုံကြဖို့ ဇာတ်ကွက်များ ဖြစ်လာသည်။
ဂျူးမားသည် သူ၏သူရဲကောင်းများကို ယခုလိုပုံဖော်ရေးသားခဲ့သည်။ ဒါးတညန်က စူးရှထက်မြတ်သော အသက်၁၆နှစ်- ၁၈နှစ် အရွယ်သာသာ လူငယ်ကလေး၊ အော်သိုက စကားအပြောအဆိုနည်းပြီး၊ အရေးတကြီးစကားအပြောအဆိုနည်းပြီး၊ အရေးတကြီးကိစ္စများတွင်သာ လက်ဟန်ခြေဟန်၊ မျက်နှာရိပ် မျက်နှာကဲဖြင့်သာ အပြောအဆိုရှိသူ၊ ပေါ်သိုကတော့ အဝတ်အစားဖက်ရှင်ကျကျ ဝတ်ဆင်ရတာ နှစ်သက်သူ၊ အာရမီကတော့ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းက ဘုန်းတော်ကြီးအဖြစ် သူ့ဘဝကို တည်ဆောက်ချင်သူ စသည်ဖြင့် သူတို့၏ပုံပန်းများကို မှန်းဆကြည့်ရမည်ဖြစ်လေသည်။ သူတို့အားလုံး၏ တူညီသောအချက်က ဓားရေး အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် အသက်အငယ်ဆုံး ဒါးတညန်သည် သူရဲကောင်းသုံးယောက်နှင့် ယှဉ်ခုတ်နို်င်သူအဖြစ် တွေ့ကြရသည်။
ဇာတ်လမ်းသည် ရှေးခေတ်နိုင်ငံရေးသမိုင်းဝင်အဖြစ်များကို ပြန်ပြောင်းမြင်ယောင်စေသည်။ ထိုခေတ်က သူရဲကောင်းတွေကသည်လိုပါလား ဟု အထင်ကြီးဖွယ်ဖြစ်အောင် ရေးသားထားသည်။ ဝတ္တုထဲတွင် မီလာဒင် ဟူသော အမျိုးသမီးဇာတ်ကောင်ပါသည်။ မီလာဒီသည် တစ်ချိန်တုန်းက အော်သို၏ဇနီးဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ မကောင်းမှုများစွာကို လျို့ဝှက်စွာ ကျူးလွန်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ နောက်တော့ ဝင်တာမြို့စားနဲ့လက်ထက်ခဲ့ကာ သူ့နောက်ကြောင်းကို မြှုပ်ထားသည်။ မြို့စားကွယ်လွန်သွားတေ့ာ ကာဒိနယ်ရစ်ချလူးထံ သူလျှို၊ သတင်းပေး၊ လူသတ်စသော မကောင်းမှုများ လုပ်ပေးခဲ့လေသည်။
၁၈၅၄တွင် Twenty Years After (နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ်ကြာပြီးနောက်) ဟူသော ဝတ္တုကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူရဲကောင်းသုံးယောက်၏ အဆက်ဖြစ်သည်။ ဒါးတညန်နှင့် သူရဲကောင်းသုံးယောက်တို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ခွဲခွာခဲ့ကြပြီးနောက်၊ နှစ်ပေါင်းနှစ်ဆယ် ကြာပြီးနောက်၊ ၁၆၄၈-၄၉ ကျမှ ပြန်တွေ့ကြလေသည်။ ၄င်းတို့သည် ထိုကာလအတွင်း အင်္ဂလန်နိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းစစ်ထဲ ပါဝင်လှုပ်ရှားကြပုံများဖြစ်သည်။
ဂျူးမားသည် လွန်ခဲ့သောနှစ် ၂ဝကျော်က သမိုင်းဝင်အဖြစ်အပျက်များနှင့် ယခုနောက်နှစ်၂ဝကြာပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားသော နောက်ခံသမိုင်းအကြောင်းများကို အချိတ်အဆက်မိမိ ရေးသားသွားသည်။ ဘုရင်လူဝီ-၁၅၏ ကလေးဘဝ၊ အင်္ဂလန်ပြည်တွင်းစစ် အဆုံးသတ်၊ တော်လှန်ရေးကို ဦးဆောင်သူ အော်လီဗာခရွန်းဝဲလ်၏ အောင်မြင်မှုများရဖို့ ဦးတည်လာပုံ၊ ဘုရင် ချား (၁) ကွပ်မျက်ခံရပုံ၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံမှ သမိုင်းဝင်အဖြစ်များကို တွေ့ကြရသည်။
ဇာတ်အိမ်သည် နိုင်ငံရေးအရရော၊ သမိုင်းအရပါ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သြစတြီးယားဘုရင်မ အမ်၊ ဝန်ကြီးချုပ် မာဇာရင်၊ ဘာစ်တီးအကျဉ်းထောင်မှ လူဝီ-၁၃ ၏ သစ္စာခံ ကာဒီနယ်ဒီရစ်ချလူးတို့အပြင် မိခင်ဖြစ်သူ မီလာဒီ သေဆုံးမှုအတွက် လက်စားချေဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေသူ သားဖြစ်သူက အော်သိုကို လက်တုုံ့ပြန်မှုများက စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဇာတ်ဝင်ခန်းများ ဖြစ်သည်။
ဝတ္တုကြီးထဲတွင် စစ်ပွဲအတွင်း ဒါးတညန်၊ ပေါ်သိုတို့ကတစ်ဖက်၊ အာရာမီနှင့် အော်သိုက တစ်ဖက် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ စစ်မြေပြင်တွင် သူတို့လေးဦးဆုံတွေ့သောအခါ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းမိကြကာ ဘုရင်ချား (၁) ဘက်က တိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရင်ချား (၁) ကွပ်မျက်ခံရမည့် ကိစ္စတွင် ကယ်တင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် မအောင်မြင်ပဲ သူတို့ပြင်သစ်သို့ ပြန်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးခန်းတွင် ဒါးတညန်က ပါရီတွင် နေရစ်ကာ ဘုရင့်အမှုတော်ထမ်းသည်။ အော်သိုနဲ့ပေါ်သိုတို့က သူတို့နေရပ်သို့ ပြန်သွားသည်။ အာရာမီက ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွင် ဘုန်းတော်ကြီးလုပ်သည်။
ထိုဝတ္တုသည် ဂျူးမားရေးသားသော ဝတ္တုတွေထဲမှာ ဖတ်လို့အကောင်းဆုံးအဖြစ် ခံစားမိသည်။ ထပ်ကာတလဲလဲပြန်ဖတ်ချင်သည်။ ဂျူးမားသည် သူဖန်တီးသော ထိုသူရဲကောင်းများကို စာဖတ်သူများအား သံယောဇဉ်ဖြစ်သွားအောင်၊ ချစ်ခင်သွားအောင် ပြုစားလိုက်သော အရေးအသားများအဖြစ် မှတ်ကျောက်တင်ရမည်ဖြစ်လေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော စာဖတ်သူများအား ဆွဲဆောင်လိုက်သော၊ သူတို့ကို သံယောဇဉ်ဖြစ်ကာ သက်ရှိလူသားများ၊ သူရဲကောင်းများသဖွယ် ဖြစ်သွားရသော သူတို့ကိုTwenty Years After ပြီးနောက် ဘာများဆက်ရေးလေမလဲ စိတ်ဝင်တစား ရှိလာကြစဉ်မှာ နောက်ဝတ္တုထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုဝတ္တုသည် စာဖတ်သူများ၏ နှလုံးသားကို ကွဲကြေသွားစေခြင်းသည် ဂျူးမား၏ The Three Musketeers ကနေ ဆွဲယူလာသော ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြစ်လေမလားဟု သံသယဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။
Twenty Years After ပြီးနောက်သိပ်မကြာမီမှာပင် ဂျူးမား၏ The Man In The Iron Mask (သံခေါင်းစွပ်မင်းသား) ဝတ္တုကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယင်းတွင် သူရဲကောင်းသုံးယောက်နှင့် ဒါးတညန်တို့ကို ၁၆၆၁ ခုနှစ်တွင် ပြန်လည်တွေ့ကြရပုံဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကြွေးကြော်သံ One for All, All for One (အားလုံးအတွက် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်အတွက် အားလုံး) ဖြင့် ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးလိုက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဒါးတညန်နဲ့ သူ့ရဲဘက်တွေက အခုနောက်နှစ် ၃၅ နှစ်ကြာမှာ ပြန်တွေ့ကြတော့ သူတို့ဘာတွေ ဖြစ်နေကြပြီလဲဟု စိတ်ဝင်စားဖွယ် ဖြစ်စေသော ဇာတ်လမ်းဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ်အားဖြင့် လူကြီးပိုင်း အရွယ်ရောက်နေကြပြီဖြစ်သော သူရဲကောင်းသုံးယောက်အနက် အာရာမီကတော့ ဘုန်းတော်ကြီး၊ ပေါ်သိုက ချမ်းသာသော မြို့စားကြီး၊ အော်သိုက သားဖြစ်သူ သူရဲကောင်း ရာအို နဲ့အတူတကွ နေထိုင်လျက်ရှိကာ၊ ယခုအခါ အသက် ၅၀ နီးပါးအရွယ် ရှိနေသည့် ဒါးတညန်က ဘုရင်လူဝီ-၁၄၏ ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်နေကာ သူရဲကောင်းများ၏ ကပ္ပတိန်ဖြစ်နေသည်။
ဇာတ်လမ်းအရရော၊ သမိုင်းအရပါ လူဝီ-၁၄က အသက် ၂၀ အရွယ်မှာ ထီးနန်းရသည်။ ဝတ္တုထဲတွင် သူမွေးကာစတုန်းက လူဝီ-၁၄မှာ သူနှင့်ချွတ်စွပ်တူသော အမြွှာလူဝီတစ်ယောက် ရှိခဲ့ပြီး၊ ၄င်းသည် မွေးခါစကတည်းက ထီးနန်းပြဿနာဖြစ်မည်စိုးကာ ဘာစတီးအကျဉ်းထောင်ထဲ သံခေါင်းစွပ်ထားကာ  အသက်ရှင်နေခဲ့ရသည်ဟု ဂျူးမားက ဖန်တီးရေးသားထားသည်။ ယခုအခါ ထိုအမြွှာလေးသည် အသက် ၂၀ အရွယ်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ တိုင်းပြည်ကို ကောင်းစွာမအုပ်ချုပ်သော လက်ရှိဘုရင်လူဝီ-၁၄ကို ထီးနန်းချပြီး၊ ထိုသံခေါင်းစွပ်မင်းသားလေးကို ထီးနန်းတင်ဖို့အကြံကို သူရဲကောင်းအာရာမီက ကြံစည်သည်။ အာရာမီနှင့်အတူ ပေါ်သိုက ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ယင်းအဖြစ်သည် ဘုရင့်အမှုတော်ထမ်း ဒါးတညန်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သွားသည်။ အော်သိုတို့သားအဖမှာ One For All, All For One (အားလုံးအတွက် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်အတွက် အားလုံး) ဟူသော ကြွေးကြော်သံကို သစ္စာရှိစွာဖြင့် ထိုကိစ္စထဲ ဝင်ပါလာသည်။
ဝတ္တုကြီးသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော နိုင်ငံရေးဇာတ်အိမ်ကြီးဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည်။ ဖတ်လို့တော့ အတော်ကောင်းသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူရဲကောင်းသုံးယောက်မှာ တိုင်းပြည်ကို သစ္စာဖောက်သူများဟူသော တံဆိပ်တပ်ခံရသည်။ ဒါးတညန်ဦးဆောင်သော သူရဲကောင်းစစ်တပ်၏ အဝိုင်းခံလိုက်ရကာ၊ သူရဲကောင်းသုံးယောက်ထဲက ခွန်အားဗလကြီးမားဆုံး ပေါ်သိုက အရင်သေသည်။ နောက်တော့ အော်သို သေသည်။ ဒါးတညန်သည် နောက်ဆုံးတော့လည်း One For All, All For One (အားလုံးအတွက် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်အတွက် အားလုံး) ဟူသော ကြွေးကြော်သံကို ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားလိုက်ရသည်။ သူ့မိတ်ဆွေများကို ကယ်တင်ဖို့ မအောင်မမြင်ဖြစ်သွားသည်။ နောက်ဒါးတညန်သည် ဘုရင့်အမှုတော် တာဝန်ဆက်ထမ်းရင်း သေဆုံးသွားသည်။ ဇာတ်သိမ်းမှာတော့ ပြဿနာကိုစခဲ့သူ အာရာမီတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
The Three Musketeers မှသည် ယခုနောက်ဆုံးဝတ္တုကြီးအထိ သူရဲကောင်း ဇာတ်လမ်းများကို အသေးစိတ် သုံးသပ်ကြည့်ပါက၊ သူရဲကောင်းများသည် ဘုရင်အဆက်ဆက် အမှုထမ်းနေကြသော သစ္စာရှိသူရဲကောင်းများဖြစ်ကာ၊ ၄င်းတို့သည် တိုင်းပြည်အရေးထက် ဘုရင်တွေရဲ့ လူမှုရေးပြဿနာတွေ၊ တိုင်းရေးပြည်ရေးနဲ့မဆိုင်တဲ့ လူမှုရေးကိစ္စများကိုသာ အသက်ပေးပြီး၊ လုပ်ဆောင်နေကြသူများဖြစ်သည်ဆိုတာကို ပြသသွားသည်ဟု ဆိုရမည်။ ယခု The Man In The Iron Mask မှာ အသိသာဆုံး ဖြစ်သည်။ တိုင်းပြည်အတွက် အသက်ပေးဝံ့လေသော သူရဲကောင်းကြီး ဒါးတညန်ဟာ နောက်ဆုံးတော့လည်း ဘုရင်လူဝီရဲ့လူမှုရေးကိစ္စများနဲ့ ခိုင်းစေသမျှကို အသက်ဆုံးသည်အထိ လုပ်ပေးသွားသူအဖြစ် မြင်ကြရသည်။ ဘုရင်လူဝီ-၁၄ သည် စာဖတ်သူများ၏ ဟီးရိုးကြီး ဒါးတညန်ကို - မင်းဟာ နောက်ဆုံးတော့လည်း ငါ့ကိုယ်ရံတော်ဆိုတဲ့ ရာထူးမက်တဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲလား - ဟု ရယ်သွမ်းသွေးသွားတာကို ရင်နာနာနဲ့ စာဖတ်သူများ လက်ခံလိုက်ရခြင်းသည် ဂျူးမား၏ စာဖတ်သူများကို ပေးလိုက်သော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ သူရဲကောင်းလေးဦးရဲ့ One For All, All For One (အားလုံးအတွက် တစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်အတွက် အားလုံး) ဟူသော ကြွေးကြော်သံသည်လည်း ငယ်ငယ်တုန်းက သီဆိုခဲ့သည့် စိတ်ကူးယဉ်တီးလုံးပမာ ပျက်ပြယ်သွားရလေသည်။
Man In The Iron Mask သည် အမှန်တော့ သူရဲကောင်းများဇာတ်သိမ်းဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပါသည်။ ဝတ္တုကို လေ့လာသုံးသပ်ကြည့်ပါ ‘သံခေါင်းစွပ်နဲ့လူ’ ဆိုတာ ဘာမှအရေးမပါလှပါ။ လွမ်းမောဖွယ် အချစ်ဇာတ်လမ်း၊ စွန့်စားခန်း၊ နိုင်ငံရေး၊ ဂုဏ်သိက္ခာ အစရှိသော  အဖြစ်အပျက်များသည်သာ မှတ်ကျောက်တင် ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်ပါသည်။ စာရေးဆရာကြီး ဂျူးမားသည် သူမွေးဖွားခဲ့သော သူရဲကောင်းများကို နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းမကောင်းစွာ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်ပါသည်။ တိုင်းပြည်ရဲ့ သူရဲကောင်းလို့ ကြွေးကြော်နေကြသူတို့ဟာ အမှန်တော့ တိုင်းပြည်ကောင်းစားဖို့ထက် အုပ်ချုပ်သူဘုရင်တွေ၊ ဘုရင်မတွေရဲ့ လူမှုရေးကိစ္စများနဲ့သာ အချိန်ကုန်ပြီး၊ အသက်စွန့်နေကြသူတွေသာ ဖြစ်ပါတယ်လို့ စာရေးဆရာကြီး ဂျူးမား၏ The Three Musketeers uae The Man In The Iron Mask အထိ သူရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးမွေးထုတ်ခဲ့တဲ့  သူရဲကောင်းတွေကို သူ့လက်နဲ့ပဲ သူဇာတ်သိမ်းခဲ့သော အဆုံးသတ်ကတော့ စာဖတ်သူများ၏ နှလုံးသားအား ကလောင်တံဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါတော့သည်။

ဂျူနီယာဝင်း

Sunday, November 6, 2016

Book REview - DrKMW - Maths Nyan San Paung Choke

သချာင်္တွက်နည်းနှင့် အဖြေများပေါင်းချူပ်- ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း (သချာင်္)
(မိုးမခ) နိုဝင်ဘာ ၅၊ ၂၀၁၆
ပထမအကြိမ် ၂၀၁၆ အောက်တုုိဘာလ
ထုုတ်ဝေသူ – ဦးလှတုုိး
ရန်အောင်စာပေ ။တုုိက်၁၇ အမှတ် ၂၃ ရွှေအုုန်းပင်အိမ်ရာ။အနောက်ရန်ကင်း။
ဖြန်ချိရေး – ရန်အောင်စာပေ
အ ထ က (၁) ရန်ကင်းကျောင်းရှေ့ ဆုုိင်အမှတ် (H)၊ ၁၂လုုံးတန်းမှတ်တုုိင်အနီး။ ရန်ကင်းမြို့နယ်
ဖုုန်း- ၀၉ ၅၁၇၉ ၃၉ ၈၊ ၀၉ ၇၃၂၄၃၈၅၁။
အုုပ်ရေ – ၁၀၀၀
တန်ဖိုုး – ၃ဝဝဝကျပ်
မျက်နှာဖုုံးဒီဇုုိင်း – ထက်အာကာကျော်
စာမျက်နှာ – ၃၂၈
အပုုိင်းအားဖြင့် မာတိကာ ၃ပုုိင်း၊ တွက်နည်းနှင့်အဖြေ အပိုုင်း ၃ပုုိင်း ပါရှိသည်။ Academic Weekly Educational Journal တွင် အပတ်စဉ်ပါဝင်ခဲ့သည်များ မေးခွန်းနှင့်အဖြေများ စုုစည်းမူဖြစ်သည်။ ရန်အောင်စာပေမှ စာအုုပ်ငယ်လေးများ ၃အုုပ် ခွဲပြီး ထွက်ပြီးသားများကုုိ ပြန်လည်စုုစညး်ကာ ပေါင်းချူပ် ထုုတ်ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ပုုစ္ဆာတုုိင်းတွင် အဖြေရောက်ဖုုိ့ စဉ်းစားနည်းများကုုိ စဉ်းစားပြထားသည်။ ကိုုယ့်ဘာသာ စဉ်းစားလည်းရသည်။ စဉ်းစားနည်းများအတုုိင်း လုုိက်စဉ်းစားပြီး အဖြေထုုတ်လုုိ့ရသည်။ အဖြေလည်းပါတာကြောင့် ကိုုယ့်အဖြေနှင့်တုုိက်ကြည့်လုုိ့ရသည်။ ပုုစ္ဆာများမှာ အလျားအနံပုုစ္ဆာများ၊ လူမူရေးပုုစ္ဆာများ၊ ဂျီသြမေတြီပုုစ္ဆာများ၊ ဗဟုုသုုတဆုုိင်ရာ ပုုံများ၊ စသည်ဖြင့် စုုံလင်သော မေးခွန်းအဖြေများ ပါဝင်ထားပါသည်။ 

Book Review - KMC - Uyawpa Sarpay

ခင်မျိူးချစ် – ဥရောပစာပေ
(မိုုးမခစာအုုပ်စင်) နိုုဝင်ဘာ ၄၊ ၂၀၁၆
ပထမအကြိမ် – ၁၉၇၀ အရုဏ်ဦးစာပေ
ဒုုတိယအကြိမ် – ၂၀၀၃ မတ် သိဒ္ဓိစာပေ
တတိယအကြိ် မ် – ၂၀၁၆ အောက်တုုိဘာ ကံ့ကော်ဝတ်ရည်စာပေ
ထုုတ်ဝေသူ – ဦးကျော်ဇင် ၅၁၊ ရေကျော်လမ်း၊ ပုုဇွန်တောင်မြို့နယ် ရန်ကုန်
အမှတ် ၂၂၊ မဟာဇေယျလမ်း၊ ပုုဇွန်တောင်မြို့နယ်၊ ရန်ကုုန်
ဖုုန်း – ၀၁ ၈၆၁၇၄၄။ ၀၉ ၂၅၀၀၁၂၃၄၈။၀၉ ၇၃၀၄၁၁၃၇။
email – kantkawwutyee@gmail.com
အုုပ်ရေ – ၁၀၀၀
တန်ဖုုိး – ၃ဝဝဝကျပ်
မျက်နှာဖုုံး- ဝင်းမြင့်ဦး
ဥရောပစာပေ – ရှေးခေတ်နှင့် အလယ်ခေတ် ဘီစီ ၅ဝဝမှ အေဒီ ၁၅၀၀ ဟုု အမည်ပေးထားသော စာအုုပ်ဖြစ်သည်။ အပုုိင်း ၅ပုုိင်းပါဝင်သည်။ ရှေးသူဟောင်းတုုိ့၏ စိတ်ကူး၊ ရှေးဟောင်းဂရိစာပေ၊ လက်တင်စာပေ၊ အလယ်ခေတ် ဥရောပစာပေ၊ အလယ်ခေတ်နိဂုုံး တုုိ့ဖြစ်သည်။ စာရေးသူ၏ ယဉ်ကျေးမူ ပေါင်းကူးတံတား ဟုုအမည်ပေးထားသော အမှာစာပါဝင်သည်။ စာရေးဆရာသည် သူ့ကုုိယ်သူ ယဉ်ကျေးမူ ပေါင်းကူးတံတား ဖြစ်နေပါလားဟုု ပြောမိသည်။ မြန်မာစာကုုိ အသုုံးချ၍ ကလောင်ကိုုင်ကာ ကောင်းနုုိးရာရာ ဝတ္တုဆောင်းပါးများကုုိ ရေးလာသည်။ အင်္ဂလိပ်စာကုုိ အသုုံးချ၍ ု မြန်မာကုုိ ကမ္ဘာကသိရမည် ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ပန်းတုုိင် ကုုိ မျော်မှန်းကာ ကြိုးစားလျက်ရှိသည်။ ထုုိ့အတွက် သူသည် ယဉ်ကျေးမူပေါင်းကူးတံတား အဖြစ်သူ့ကိုုယ်သူ ခေါ်မိသည်။ ယခုုလည်း ဥရောပစာပေထုုပ်ကုုိ ထမ်း၍ မြန်မာစာဖတ်ပရိသတ်လက်သိုု့ ပိုု့ဆောင်လုုိက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရေးသားထားသည်။ စာပေပေါင်းကူးတံတားပေါ်မှာ အသွားအလာ စည်ကားပါစေသတည်းဟုု စာရေးဆရာက ဆုုတောင်းမေတ္တာပိုု့ထားတာ တွေ့လုုိက်ရပါသည်။ 

Junior Win - ဂျူနီယာဝင်း – ဖိနပ်စီးလျက် သေဆုုံးသွားသူများ

ဂျူနီယာဝင်း – ဖိနပ်စီးလျက် သေဆုုံးသွားသူများ
(မိုုးမခ) အောက်တိုုဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၆ 
၂၀၁၆ခုုနှစ် အောက်တုုိဘာ ၁၅ ရက်နေ့က ခရီးသည် ၃ဝဝလောက်သယ်ဆောင်လာတဲ့ အမြန်ရေယာဉ်တစ်စင်းဟာ မြန်မာနုုိင်ငံ ချင်းတွင်းမြစ်ထဲမှာ မနက်စောစော ၅နာရီအချိန်ခန့်က နစ်မြုပ်သွားတယ်ဆုုိတဲ့သတင်းကုုိ ကြားလုုိက်ရတယ်။ ဖြစ်တာက လွန်ခဲ့တဲ့ ၁ဝရက်လောက်ကပါ။ သယ်ဆောင်သင့်တဲ့ ခရီးသည်ပမာဏထက် လူ ၁ဝဝကျော်အပုုိသယ်ဆောင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်လုုိ့ ကြားဖူးနေကြ သတင်းပုုိ့ချက်ကုုိလဲ ဖတ်လုုိက်ရပါတယ်။
ရေယာဉ်ဖယ်ရီပေါ်မှာ တက္ကသုုိလ်ကျောင်းသားတွေ၊ ဆရာဆရာမတွေ၊ အလုုပ်သမားတွေ၊ ဆရာဝန်တွေ လုုိက်ပါသွားတာ ဖြစ်တယ်လုုိ့ဆုုိတယ်။ ပြောတော့ ပြောကြပါတယ်။ ဒီလုုိရေယာဉ် အဲဆီးဒင့်တွေက မြန်မာပြည်မှာ ဖြစ်နေကျပါတဲ့။ ဒါပေမယ့် ကမ်းရိုုးတန်း၊ ကမ်းနားမှာ နေထုုိ်င်သူတွေက တခြားရွေးစရာမှမရှိတာ။ နေ့စဉ် အန္တရယ်များတဲ့ ခရီးကုုိသွားနေကြရတာ။ သူတုုိ့တွေဟာ ည့ံဖျင်းတဲ့ ခရီးသွားစနစ်ရယ်၊ အလွန်အကျွံသယ်ဆောင်တဲ့ ခရီးသည်တင် အမြန်ရေယာဉ်ရယ်နဲ့ နေ့စဉ်နှစ်ပါးသွားနေကြရတာ ဘယ်လုုိ လုုပ်မလဲ။ သူတုုိ့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကုုိ အသက်ကုုိ ဖက်နဲ့ထုုတ်ပြီး တုုိက်ပွဲဝင်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ယှဉ်လုုိ့ရပါတယ်။
ဒီလူတွေမှာ တဖက်ကမ်းကုုိ အသက်ရှင်ရက်ရောက်သွားရင်ကိုုပဲ မဟာကံထူးရှင်တွေလုုိ့ သတ်မှတ်ရမှာပဲ။ အဲသည်လုုိမဟုုတ်ရင်တော့လုုိ့ …. စဉ်းတောင်မစဉ်းစားရဲပါဘူး။ ၁၅၄ယောက် အသက် ပြန်လည်ကယ်တင်နုုိင်ခဲ့တယ်ဆုုိတယ်။ အသက်ရှင်လာပေမယ့် သူတုုိ့မှာ သူတုုိ့ချစ်တဲ့ မိသားစုုဝင်တွေ ရေယာဉ်မှောက်တဲ့ထဲ ပါသွားလုုိ့ သူတုုိ့ရဲ့ကြေကွဲဝမ်းနည်းစကားသံတွေကုုိ ကြားလုုိက်ရတာ စိတ်မကောင်းလုုိက်တာ။ ချင်းတွင်းမြစ်ရုုိးတလျောက် ပျောက်ဆုုံးနေသူတွေ ပြန်တွေ့ရနုုိ်းနဲ့ စောင့်စားနေသူတွေရှိနေသေးတယ် လုုိ့ဆုုိပါတယ်။ လူ၃ဝကျော် အလောင်းတွေ ပြန်ရတယ်။ ဆက်လက်ပြီးတော့လည်း ကြိုးစားပြီး ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ခရီးသည်တွေကုုိ တွေ့လုုိတွေ့ငြား ရှာဖွေနေဆဲပါပဲ။ အသက်ဆုုံးသူ ၁ဝဝကျော်သွားနုုိင်တယ်လုုိ့ ထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်းဟာ ကြားရသူတုုိင်း စိတ်မချမ်းသာဖြစ်ကြရတယ်။
မေမေကြီးဒေါ်ခင်မျိူးချစ်ကုုိ သတိရတယ်။ မေမေကြီးပြောမယ့်စကားတစ်ခွန်းကိုု ကျွန်မက ကုုိယ်စားပြောတာပေါ့။ စစ်ပွဲတွေထဲ တုုိက်ပွဲဝင်နေကြတဲ့သူတွေဟာ အသေအကြေ တုုိက်နေကြရတော့ သူတိုု့စီးတဲ့ ဘွတ်ဖိနပ်ကိုတောင် မချွတ်နိုုင်ပဲ ဖိနပ်စီးလျက် သေဆုုံးသွားကြရတယ် ဆုုိတဲ့ အင်္ဂလိပ်ဆုုိရိုုးစကားတစ်ခုု ရှိတယ်။ ဖိနပ်စီးလျက်နဲ့ သေဆုုံးသွားကြရတယ်လုုိ့ ဆုုိလုုိက်ရင် သူတုုိ့ဟာ တုုိက်ပွဲဝင်ရင်း အသက်စွန့်သွားကြရတယ် သတ္တိရှိတယ်၊ သူတုုိ့ဟာဖြင့် တုုိက်ပွဲဝင်ရင်းနဲ့ သေဆုုံးသွားကြပါလား လုုိ့အဓိပ္ဗ်ါယ်ပေါက်တယ်။ သည်လုုိပဲ ကျွန်မတုုိ့်တုုိင်းပြည်က ပင်လယ်ကမ်းနားဒေသတွေမှာ နေုထိုုင်နေကြသူတွေဟာ အသက်ကုုိဖက်နဲ့ထုုတ်ပြီးတော့ အန္တရာယ်များတဲ့ ခရီးကုုိ နေ့စဉ်ထွက်နေကြရတယ်။ အခုုလုုိ အဖြစ်ဆုုိးမျိူးကုုိ တစ်နေ့ကြုံကြမှာ သိရက်နဲ့ပဲ သွားလာနေကြရင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အဖြစ်ကြောင့် အဖုုိိးတန် အသက်တွေဆုုံးရှူံးကြရတယ်။ သူတိုု့ဟာ ဖိနပ်စီးလျက် သေဆုုံးသွားကြရတယ်။
ရေယောဉ်မှောက်ရာမှ ကွယ်လွန်သွားကြသူများ ကောင်းရာသုုဂတိလားကြပါစေ။
(၂၀၁၆ အောက်တုုိဘာ ၁၅ ရက်တုုန်းက ရေယာဉ်မှောက်လုုိ့ အသက်ဆုုံးရသူများအတွက် ဝမ်းနည်းမှတ်တမ်းပါ။ အသက်ဆုုံးရသူများ၏ မိသားစုုများအတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်။)

Thursday, September 29, 2016

ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ် နှင့် မစ္စတာဟိုက် ဂျူနီယာဝင်း




ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ် နှင့် မစ္စတာဟိုက် 

ဂျူနီယာဝင်း (အတွေးအမြင်-အမှတ်၂၉၀)




Robert Louis Stevenson (1850-1894) ရေးသားခဲ့သော Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde (ဒေါက်တာ ဂျက်ကဲလ် နှင့် မစ္စတာဟိုက်) ဝတ္တုသည် ၁၈၈၆ ခုနှစ်တွင် ထွက်ရှိခဲ့သည်။ စာရေးဆရာသည် အဆုတ်ရောဂါပြင်းထန်စွာ ခံစားနေရစဉ်ကာလအတွင်း ထုတ်ဝေသူ၏ တောင်းဆိုမှု၊ သူကိုယ်တိုင်အတွက်လည်း ငွေရေးကြေးရေး အခက်အခဲ ရင်ဆိုင်နေရစဉ်မှာ ထို်ဝတ္တုကို ရေးသားခဲ့သည်။ ဝတ္တုသည် သိပ္ပံပညာရပ်ဆန်ဆန် ထူးခြား ဆန်းကြယ်ရုံမက တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားဖွယ်ဖြစ်သည်။

ဝတ္တုထဲတွင် ဒေါက်တာဟင်နရီဂျက်ကဲလ် (Henry Jekyll) ကို လူကြီးလူကောင်းတစ်ဦး၊ ဆရာဝန်တစ်ဦးအဖြစ် မိတ်ဆက်ထားသည်။ အဓိကဇာတ်ကောင် နောက်တစ်ယောက်မှာ လန်ဒန်မြို့က ရှေ့နေဂါဘရီရယ်ဂျွန်အက်တာဆင် (Gabrial Utterson) ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်သည် သူ၏ မူလရုပ်သွင်ဖြစ်သော အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ဆရာဝန်တစ်ဦး ရုပ်သွင်ကနေ ဆိုးရွားယုတ်မာသော စိတ်ရိုင်းရှိရုံမက ရုပ်ရည်ရူပကာ ဆိုးရွားကြမ်းတမ်းသော လူကြမ်းကြီးတစ်ယောက်အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းပစ်နိုင်သည့်ဆေးတစ်မျိုးကို တီထွင်နို််င်ခဲ့သည်။ ထိုလူကြမ်းအသွင်ဖြစ်သွားသော သူအဖြစ်မစ္စတာဟိုက် (အက်ဒ်ဝက်ဒ်ဟိုက်) (Edward Hyde) ကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်နှင့် မစ္စတာဟိုက်တို့ကြားက ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ် ချက်ကို ရှေ့နေဖြစ်သူ အက်တာဆင်က စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုများဖြင့် ဇာတ်လမ်းဖွဲ့ထားသည်။

ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်သည် ဆေးသောက်ပြီး ပြောင်းသွားသည့် စိတ်ရိုင်းဝင်သွားသော မစ္စတာဟိုက်အသွင်ဖြင့် လန်ဒန်မြို့က လမ်းတွေပေါ်မှာ မိမိ၏စိတ်များကို အဆုံးစွန်အထိ ရူးသွပ်ကာ မိုက်ရိုင်းသောအပြုအမှုများ လုပ်သွားရုံမက လူသတ်မှုများပင် ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ ပြီးလျှင် ဖြေဆေးကို ပြန်သောက်ကာ လူအများချစ်ခင်သော ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်အဖြစ် ပြန်နေသည်။ သို့သော် သူ တီထွင်လိုက်သောဆေး၏ တုန့်ပြန်မှုများကို မကာကွယ်နိုင်ခြင်း၊ သူ့ကိုယ်ထဲ ဝင်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး မစ္စတာဟိုက်၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်က မရုန်းထွက်နိုင်ခြင်း၊ ဟိုက်၏အသွင်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ခြင်းများတို့ကြောင့် အသက်ဆုံးသွားရသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးအသွင်ဖြင့် သေဆုံးသွားစဉ်မှာ သူကိုယ်တိုင်ရေးသားခဲ့သော ဖြောင့်ချက်ကြောင့် သူ့ဘဝ အမှန်တရားကို လူအများ သိသွားရလေသည်။

Robert Louis Stevenson သည် သူငယ်စဉ်က ကြားခဲ့ဖူးသော Edriburge မြို့စား William Bordie ၏ဖြစ်ရပ်မှန်ကို အခြေခံပြီး ရေးသားခဲ့တာဖြစ်သည်။ William Bordie သည် ရိုးသားပြီး စိတ်ကောင်းရှိသူတစ်ဦး အဖြစ်လည်းကောင်း၊ တစ်ဖက်တွင် တရားမဝင်သော ဒုစရိုက်အမှောင် လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်သူအဖြစ်လည်းကောင်း ဘဝနှစ်ခု၊ အိမ်ထောင်နှစ်ခု တည်ထောင်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ Bordie သည် သူ့အပေါင်အပါများနှင့် ဘဏ်ပိုက်ဆံများ ခိုးထုတ်၊ ရတနာရွှေငွေများ ခိုးယူရင်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူဆိုးများနှင့် ပူးပေါင်းရင်း မထိန်းနိုင်ဖြစ်လာသည်။ Bordie က အမှန်တော့ John Gay ရေးသားသော ကပ္ပတိန် Macheath ဝတ္တုကြီးကို အားကျပြီး အဲသည်လို နေထိုင်ဖို့ စိတ်ကူးရလာသည်ဟု ဆိုသည်။ ဝတ္တုထဲက ကပ္ပတိန်ကတော့ လူရမ်းကား (ဗီလိန်) လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ကာ ဥပဒေကို ယဉ်ကျေးစွာ ရှောင်လွှဲနေထိုင်သူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည်။ Bordie ကတော့ ထိုဘဝကို သဘောကျကာ ဘဝနှစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။ Bordie သည် နောက်ဆုံးတွင် အမေရိကသို့ ထွက်ပြေးဖိ်ု့ ကြိုးစားစဉ် အဖမ်းခံလိုက်ရကာ သူ့ဘဝအစစ်အမှန် ပေါ်သွားသည်။ သြစတြီးယားရှိ Botany ပင်လယ်အော်နားတွင် ကြိုးဆွဲချသတ်မိန့်ကျစဉ် သူ့သမီးတစ်ဦးသာ သူမသေခင် လာတွေ့သွားလေသည်။ Robert Louis Stevenson သည် ဘဝသေဆုံးသွားသူ Bordie ဇာတ်လမ်းကို ထပ်မံအသက်သွင်းခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။

Dr. Jekyll and Mr. Hyde ဝတ္တုကြီးကို ရုပ်ပြအင်္ဂလိပ်စာပေတွင် Illustrated Classice အဖြစ် ငယ်စဉ်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသည်။ Dr. Jekyll ၏ ရုပ်ရည်ကို ချောမောပြေပြစ်သောအသွင် ရေးဆွဲထားကာ ပြောင်းလဲသွားသော Mr. Hyde ကို လူ့ဘီလူးကြီးသဖွယ် ဖော်ပြခြယ်မှုန်းထားသည်။ ဒေါက်တာဂျက်ကယ်လ်သည် လူ့ယဉ်ကျေးမှု၊ လူအလေးစားခံပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့အတွင်းစိတ်သည် လူ့သဘာဝအလျောက် ပြောမထွက်သော စိတ်ခံစားမှုများ၊ ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် အပြည့်ဖြစ်နေသည်။ ထိုမကောင်းသောစိတ်နှင့် ကောင်းသောစိတ်ကြား လွန်ဆွဲမှုတွင် မကောင်းဆိုးဝါးကသာ သူ့ကို ၀ါးမျိုသွားရပုံကို ဖော်ညွန်းခြင်းသည် စာရေးဆရာ၏ အဓိကဆိုလိုရင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

Robert Louis Stevenson သည် ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်ကို ပုံဖော်ရာတွင် “ သူက အသက် ၅၀ အရွယ်၊ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်ပြီး မျက်နှာချောမွေ့တဲ့ ရုပ်ရည်ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ရုပ်သွင်ဟာ တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေတဲ့ပုံတေ့ာ နည်းနည်းပေါက်တယ်” ဟု ဆိုထားသည်။ သူဟာ မကောင်းတဲ့စိတ်တော့ နည်းနည်းဝင်စီးနေတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ရှိပြီး မကောင်းမှုနဲ့ကောင်းမှုဆိုတဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက်နှစ်ခုကြားမှာ လွန်ဆွဲနေပုံရတဲ့ ဟန်ပန်ကိုပေါ်အောင် ရေးဖွဲ့ထားသည်။ ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်ဟာ သူနဲ့ဘာမှမသက်ဆိုင်ဘူးလို့ ယူဆရတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးလုပ်ရပ်တွေ လုပ်ဖို့အတွင်းမှာ အားပေးနေတာကို ကြာရှည်မထိ်န်းသိမ်းနိုင်တာကြောင့် သူ့ရုပ်သွင်ကို မကောင်းဆိုးဝါးဟန် ဖန်တီးရယူကာ မကောင်းမှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့ရပုံကို ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်၏ စိတ်တွင်းအားပြိုင်မှုများကို တွေ့ရသည်။ သူဟာ မစ္စတာဟိုက်အဖြစ် သူယုတ်မာအသွင် ပြောင်းသွားချိန်မှာ သူ့ရုပ်သွင်ဟာ ဘီလူးကြီးလို ကြမ်းတမ်းပြီး တန်ခိုးပါ၀ါဟာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ဖြစ်သွားသည်။

ဒါဟာ ဘာကိုပြချင်တာလဲဆိုတော့ လူသားတစ်ဦး၏ စိတ်တွင်းမှာ မကောင်းမှုနှင့် ကောင်းမှုဟာ မကြာခဏဆိုသလို တိုက်ပွဲဝင်နေရပြီး တိရစ္ဆာန်စိတ်ရိုင်းတွေက လွှမ်းမိုးသွားမည်ဆိုပါက အဲသည်အားပြိုင်မှုမှာ အရှုံးနှင့်သာ အဆုံးသတ်သွားနိုင်ကြောင်းကို ဝတ္တုက ဆိုထားတာ တွေ့ရသည်။ မစ္စတာဟိုက်ဟာ ကြောက်စရာသတ္တဝါကြီးအဖြစ် ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်ကို လွှမ်းမိုးသွားကာ သူ့ကိုကိုယ်ထဲက ထွက်သွားဖို့ မတတ်နိုင်တော့တဲ့အဖြစ်ဟာ လျှို့ဝှက်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပါသည်။ ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်က မှန်ကို ကြည့်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ချောမောပြေပြစ်တဲ့ ရုပ်ရည်အစား မစ္စတာဟိုက်ဆိုတဲ့ လူ့ဘီလူးကြီးသာ တွေ့ရတော့သည်။

ဝတ္တုထဲတွင် အဓိကဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်ဖြစ်သော ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်၏ မိတ်ဆွေ ရှေ့နေတစ်ဦးဖြစ်သူ ဂါဘရီရယ် ဂျွန်အက်တာဆင်အား ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြနေသူ၊ မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးသဖွယ် ရေးသားထားတာ တွေ့ရသည်။ သူက မစ္စတာဟိုက်နှင့် ဆက်စပ်ပတ်သက်နေသည်ဟု ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်အာ မယုံသင်္ကာ ဖြစ်လာရာကနေ စုံစမ်းထောက်လှမ်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ Robert Louis Stevenson က သူ့ကို ပုံဖော်ရာတွင် “ ဂါဘရီရယ်ဟာ ရိုးသားတယ်။ ယုံကြည်ရတယ်။ တစ်ပါးသူရဲ့ အပြစ်အနာအဆာကိုလည်း သည်းခံတတ်တယ်။ ဘယ်လောက်ပဲခင်ခင် အမှန်တရားဘက်က ရပ်တည်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နားလည်လက်ခံပေးတတ်တဲ့ သဘာဝ ရှိပါတယ်” ဟူ၍ ရေးသားထားလေသည်။ နောက်ဆုံးမှာ သူ အင်မတန်ခင်မင်ရတဲ့ ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်၏ အဖြစ်မှန်ကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ လူသားတစ်ဦးမှာ ဖြစ်တတ်တဲ့ သဘာဝတရားကို ဆင်ခြင်မိကာ ကောက်ချက်ချမိရင်း “ ဘဝ၏ အရသာဆိုတာ သည်လိုပါပဲလား”ဟု လူ့သဘာဝ လူ့ခံစားချက်ကို သုံးသပ်ပြထားပါသည်။ ထို့ပြင် “ ဂျက်ကဲလ် တစ်ယောက်ဟာဖြင့် သူ အသက်ရှင်နေတဲ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ သူလုပ်ချင်တာတွေ လုပ်သွားနိုင် ရှာတာပဲ” ဟု ဂါဘရီရယ်၏ နောက်ဆုံးမှတ်ချက်ကတော့ ကြက်သီးထစရာပဲ ဖြစ်ပါတော့သည်။

ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်ဟာ သူ့အတွင်းထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးစိတ်များကို မတွန်းလှန်နိုင်ဖြစ်ရပုံကို စာရေးဆရာက ယခုလို ပုံဖော်ရေးသားထားတာ တွေ့ရပါသည်။

“ကျွန်တော့အတွက်တော့ လူတစ်ယောက်အတွက် မကောင်းမှုနဲ့ကောင်းမှု အားပြိုင်နေခြင်းဟာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ သဘောတရားပဲလို့ သုံးသပ်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသိစိတ်ထဲမှာလည်း အဲဒီသဘာဝနှစ်ခုကို သိနေတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့နှစ်ခုနဲ့လည်း ကျွန်တော်က ပြောဆိုဆက်ဆံနိုင်တယ်။ အဲဒါဘာကြောင့်လဲ သိလား။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က အဲဒီစိတ်နှစ်ခုစလုံးကို လက်ခံထားလို့ပါပဲ”

ဝတ္တုကြီးတစ်ခုလုံးကို Robert Louis Stevenson က ဒေါက်တာဂျက်ကဲလ်၏ စိတ်တွင်း ခံစားမှုများနှင့် ပုံဖော်ခဲ့သလို မစ္စတာဟိုက်အတွက် စိတ်ရူးသွပ်စွာ ဆိုးသွမ်းနေတဲ့စိတ်ရိုင်းများကိုလည်း ဖွင့်ထုတ်ပြထားလေသည်။ “လူတွေအားလုံးဟာ အတူတူပါပဲ။ ကောင်းတဲ့စိတ်၊ မကောင်းဆိုးဝါးစိတ် ယှဉ်တွဲရှိနေကြတယ်။ မစ္စတာဟိုက် တစ်ဦးတည်းသာလျှှင် သူ့ရဲ့အတွင်းသဏ္ဍာန်ကို ဖော်ပြခဲ့တဲ့ စစ်မှန်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်ပါတယ်။ သိပ်ကိုပြောင်မြောက်တဲ့ အရိုးသားဆုံး မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်တယ်” ဟူ၍ Robert Louis Stevenson က ဆိုထားပါသည်။

အချုပ်ဆိုရရင်တော့ လူ့စိတ်လူ့သဘာဝကို ဖော်ကျူးနိုင်တဲ့ စိတ်ပညာဆိုင်ရာ ဝတ္တုတစ်ပုဒ်အဖြစ် အညွှန်းဆိုခံရပြီး အကယ်၍များ မစ္စတာဂျက်ကဲလ်ဟာ ထိုအဖြစ်ကို စိတ်ဝင်တစား နောက်ကလိုက်ခဲ့တဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရင် သူမွေးဖွားခဲ့တဲ့ မစ္စတာဟိုက်ဟာ သူ့ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံခဲ့တဲ့ သားဆိုးသားမိုက်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်ဟု ဝတ္တု၏ ကောက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ချထားတာ တွေ့ရပါသည်။ အကယ်၍များ သင်လည်း တစ်နေ့နေ့မှာ မစ္စတာဂျက်ကဲလ်၏ အဖြစ်လို ကြုံတွေ့ရမည်ဆိုပါက ဘယ်ဘက်ကို လိုက်မှာလဲဟု စာရေးဆရာက မေးခွန်းထုတ်ထားပါသည်။




































































Monday, September 26, 2016

Book Review _ Jw Grammar။ အထက်တန်းအဆင့် အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ - ဂျူနီယာဝင်း

အထက်တန်းအဆင့် အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါ - ဂျူနီယာဝင်း

ထုုတ်ဝေသူ ဦးလှတုုိး
ရန်အောင်စာပေ
အ ထ က (၁) ရန်ကင်းကျောင်းရှေ့ ဆုုိင်အမှတ် (H)၊ ၁၂လုုံးတန်းမှတ်တုုိ်င်အနီး
ရန်ကင်းမြို့နယ်
ဖုုန်း- ၀၉ ၅၁၇၉ ၃၉ ၈၊ ၀၉ ၇၃၂၄၃၈၅၁။
ပထမအကြိမ် ၂၀၁၀ ဇွန်
ဒုုတိယအကြိမ် ၂၀၁၂ ဇွန်
တတိယအကြိမ် ၂၀၁၆ သြဂုုတ်
အုုပ်ရေ - ၅၀၀
တန်ဖုုိး - ၃ဝဝဝကျပ်
စာမျက်နှာ ၄၂၅
အခန်း - ၄၃ ခန်း

Wren and Martin’s High School English Grammar and Composition စာအုုပ်ကုုိ မြန်မာဘာသာဖြင့် ၂၀၀၄ခုုနှစ်ဇွန်လတွင် The Light of English မဂ္ဂဇင်းတွင် လစဉ်စတင် ဘာသာပြန်ခဲ့သည်။ ထုုိမဂ္ဂဇင်းတွင် ၂၀၁ဝခုုနှစ် မတ်လတုုိင် အင်္ဂလိ်ပ်သဒ္ဒါအပုုိင်းကိုု အစအဆုုံး ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းကုုိ ရန်အောင်စာပေမှ ၂၀၁ဝခုုနှစ် တွင် ပထမအကြိမ် ထုုတ်ဝေခဲ့ရာ ယခုုအကြိမ်သည် တတိယအကြိမ် ဖြစ်သည်။

စာအုုပ်လေးရဲ့ အကြောင်း

ထုုိစာအုုပ်ကုုိ စာအုုပ်ပုုံစံဖြင့် ထုုတ်ဝေရန်အတွက် The Light မဂဇင်းတွင် ဖော်ပြနေစဉ် ကာလအတွင်း ထုုတ်ဝေသူတဦးနှင့် စီစဉ်ခဲ့ဖူးသည်။ သိုု့သော် မဂဇင်းတွင် သဒ္ဒါပိုုင်းဆုုိင်ရာများ အစအဆုုံးပါပြီးမှသာ ထုုတ်ဝေရန်စဉ်းစားသင့်သည်ဟူသော ဆုုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် မဂဇင်းတွင် ဖော်ပြပြီးသားများကုုိ ကြိုတင်ရုုိက်နှိတ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မဂဇင်းတွင် သဒ္ဒါပုုိင်းကိုု အစအဆုုံးဖော်ပြပြီးသည်နှင့် စာအုုပ်ထွက်ရှိလာဖုုိ့ မျော်လင့်ချက်နဲ့ ဖြစ်သည်။ သုုိ့သော် အကြောင်းအမျိူးမျိူးကြောင့် မူလထုုတ်ဝေမည့်သူမှ စာမူပြန်ပေးခဲ့ရာ ရန်အောင်စာပေနှင့် ဆက်ထုုတ်ဖုုိ့ ဖြစ်လာသည်။ ထုုိသုုိ့အကူးအပြောင်းကာလအတွင်း ကွန်ပြူတာမှ အမှားများကုုိ ပြင်ဆင်ဖတ်ရူပြီးသားများကော်ပီနှင့် မပြင်ရသေးသော စပ်ကြားကော်ပီများ ကြားတွင် ပထမအကြိမ်သည် အမှားများဗလပွဖြင့် ထွက်ရှိလာရသည်။ သုုိ့သော် စာဖတ်သူများသည် ဘာမှအပြစ်မပြောပဲ လက်ခံခဲ့ကြတာကုုိ အားနာနာနဲဲ့ပင် ကျေးဇူးတင်နေမိပါသည်။

ဒုုတိယအကြိ်မ်တွင် ရန်အောင်စာပေကနေ စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် အရေးကြီးသော အမှားများကုုိ ပြင်ဆင်ဖုုိ့အချိန်ပေးခဲ့ပါသည်။ ဤသုုိ့နဲ့ ထုုိစာအုုပ်သည် စာဖတ်သူများလက်ထဲ ၂၀၁၂တွင် ဒုုတိယအကြိမ် ထပ်မံ ရောက်ခဲ့ရသည်။ ပြင်စရာအမှားများသည် အနည်းငယ် ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ ဒုုတိယအကြိ်မ်နဲ့ တတိယအကြိ်မ်ကြားတွင် Wren and Martin’s High School English Grammar and Composition မှ Composition အပုုိင်းကိုု စာဖတ်သူများက တောင်းဆုုိသဖြင့် ဆက်လက်ဘာသာပြန်ပေးခဲ့ကာ ရန်အောင်စာပေကနေ ၂၀၁၅တွင် “အထက်တန်းအဆင့် Composition“ ဟူ၍ထွက်ရှိခဲ့ပါသည်။ ထုုိစာအုုပ်၂အုုပ်ကုုိ စုုပေါင်းထုုတ်ဖုုိ့ စဉ်းစားခဲ့သောလည်း အကောင်အထည် မဖော်ဖြစ်ခဲ့သေးပါ။ “အထက်တန်းအဆင့်အင်္ဂလိပ် သဒ္ဒါစာအုုပ်“ ယခုုအခါ ထွက်ရှိသော တတိယအကြိ်မ်သည် ဒုုတိယအကြိမ်နှင့် အတော်လေး အချိန်ကွာဟသွားရသည်။ ထုုိ့ကြောင့် စာဖတ်သူများဘက်က စာအုုပ်အခက်အခဲများ ဖြစ်ခဲ့ရတာကိုု တောင်းပန်လုုိက်ရပါသည်။

စာရေးဆရာ၏အားထုုတ်မူ

Wren and Martin’s High School English Grammar and Composition စာအုုပ်သည် အင်္ဂလိပ်စာဆရာကြီး ဦးခင်မောင်လတ် သင်ကြားပေးခဲ့သော စာအုုပ်တစ်အုုပ်ဖြစ်သည်။ ဆရာကြီး ဦးခင်မောင်လတ် သင်ကြားပေးခဲ့သောပုုံစံအတုုိင်း ဘာသာပြန်ခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ စာကြောင်းများကိုု နားလည်အောင်၊ တစ်လုုံးချင်း နားလည်အောင်၊ စာကြောင်းတစ်ခုုချင်းကုုိ အသေးစိတ်သိအောင်၊ ရှေးစာပေများထဲက အင်္ဂလိပ်စာကြောင်းများကုုိ သဘောပေါက်သွားအောင် သင်ပေးခဲ့တာတွေကုုိ တစိမ့်စိမ့် ခံစားရင်းကနေ ထုုိစာအုုပ်လေးကိုု ဘာသာပြန်ချင်စိတ် ဖြစ်ခဲ့ရတာ ဖြစ်သည်။ ဒါ ဘဘကြီးဦးခင်မောင်လတ်အမှတ်တရ… ဖြစ်လိမ့်မည်။ စာကြောင်းတုုိင်း စာကြောင်းတုုိင်းဟာ ဘဘကြီးကုုိ သတိရလွမး်စရာ တွေဖြစ်နေလိမ့်မည်။ ဆရာကြီး၏ တပည့်များလည်း ဒီစာအုုပ်ကိုု ဖတ်ရင် ဆရာကြီးကိုု လွမ်းမိကြပေလိမ့်မည်။ စာအုုပ်သည် အင်္ဂလိပ်သဒ္ဒါစာအုုပ်၊ အထက်တန်းစာအုုပ်၊ အထက်တန်းအဆင့် အင်္ဂလပ်သဒ္ဒါစာအုုပ် ဟူသော ပျင်းရိစရာကောင်းသော အမည်တပ်ထားသည့် ထုုိစာတစ်အုုပ်ကုုိ စာရေးဆရာက သူ့အဘုုိးကိုု လွမ်းသောစိတ်ဖြင့် စာကြီးပေကြီးသဖွယ် တန်ဖုုိးထား၊ အလေးအနက်ထား၊ ခံစား ဘာသာပြန်ထားတာဟုု သူရေးသော အမှာစာမှာ ဖတ်လုုိက်ရတော့  စာရေးဆရာ၏ကြိုးစားအားထုုတ်မူကုုိ သိရှိလုုိက်ရပါတော့သည်။

Sunday, September 25, 2016

Book Review _ 10th Standard Maths


(၁၀) တန်းသချာင်္ သင်ရုုိးကုုန်အဖြေစုုံ
ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း (သချာင်္)

ပထမအကြိမ်
၂၀၁၆သြဂုုတ်လ
ထုုတ်ဝေသူ - ဒေါ်ဝုုိင်းသဇင်
အောင်ပုုိင်မင်းစာပေ ၂၂၂ စက်ရုုံလမ်း၊ ဒေါပုုံမြို့နယ်။
ဖုုန်း - ၀၉ ၇၃၂၀၅၃၉ ၇၊ ၀၉ ၄၂၁၀၅၉ ၉ ၃၁၊ ၀၉ ၂၆၀၅၄၉ ၀၈၅။
အုုပ်ရေ - ၅၀၀
တန်ဖုုိး - ၂ဝဝဝကျပ်
စာမျက်နှာ - ၁၉၀

၁ဝတန်းသင်ရုုိးတွင် ပါရှိသော အခန်း ၁၂ ခန်း သချာင်္ဘာသာကုုိ ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း (သချာင်္) က တခန်းချင်းစီကုုိ အသေးစိတ်ရှင်းလင်းချက်များ၊ အဓိပ္ဗါယ်သတ်မှတ်ချက်များ၊ ဝေါဟာရများ၊ ဥပမာများ၊ ပုုစ္ဆာများကုုိ ပုုံများနှင့်တကွ ရေးသားထားသည်။ သချာင်္ဘာသာကုုိ နားလည်သဘောပေါက်စွာ တွက်ချက်နုုိင်ဖုုိ့ကိုု အဓိကရည်ရွယ်ရေးသားထားသည်။ အလွတ်ကျက်ဖြေဖုုိ့ထက် ပုုစ္ဆာများကုုိ သဘောပေါက်အောင်၊ စဉ်းစားတတ်အောင်၊ ရေးသားထားကာ အဓိကအားဖြင့် ကျောင်းသားများအတွက် ဖြစ်သည်။ ၁ဝတန်းကျောင်းသားများအနေနှင့် အလွယ်တကူ ဖတ်ရူလေ့လာနုုိ်င်သော စာအုုပ်တစ်အုုပ် ဖြစ်ပါသည်။