သူမ၏ အလှ အန္တတကျက်သရေ ဂျူနီယာဝင်း

သူမ၏ အလှ အန္တတကျက်သရေ

ဂျူနီယာဝင်း

(Junior Win’s Walking Through The Wonderland’ မှ “Her Infinite Variety“ ဆောင်းပါးကုုိ ကုုိယ်တုုိင် ဘာသာပြန်သည်။)

ဧရာဝတီမြစ်ကြီးသည် မြန်မာနုုိင်ငံ၏ အဓိကကျသော မြစ်တစ်စင်းဖြစ်ပြီး မြန်မာပြည်၏ အလယ်ကြောတလျောက်ကိုုဖြတ်ကာ စီးဆင်းလျက်ရှိပါသည်။ သူသည် မြန်မာပြည်၏ နံမယ်ကျော်ကြားလှသော အရှည်လျားဆုုံးမြစ်လဲဖြစ်သည်။ မြန်မာပြည် မြောက်ဖျား ရှိ ကချင်ဒေသက မေခနှင့် မေလိခ အမည်ရှိသော မြစ်နှစ်သွယ် ကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဖြစ်ပါသည်။ အနောက်ဘက်က မေလိခမြစ်သည် မြန်မာပြည် မြောက်ဖက် ခြမ်း နယ်နမိတ် ကတောင်တန်းတွေဆီက စီးဆင်းလာတာ ဖြစ်ကာ အရှေ့ဖက်ခြမ်းက မေခ မြစ်သည် မြန်မာပြည် မြောက်ဖက် လန်ဂူလာရေခဲတောင်ကနေ တောင်ဖက်သုုိ့ ဆင်းလာရာက မေလိခမြစ်နှင့် တွေ့ကာ ဧရာဝတီမြစ် အဖြစ်စီးဆင်းသွားတာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွနိုုပ်တုုိ့သည် ထုုိမြစ်နှစ်ခုု ဆုုံဆည်းရာ နေရာကုုိ သွားကြည့်ရတာ သဘောကျကြပါသည်။ ယင်းကုုိ မြစ်ဆုုံ ဟုု ခေါ်ပါသည်။

ကျွနုု်မအနေနှင့် မေခနှင့် မေလိခ မြစ်နှစ်ခုု ဆုုံရာကနေ ဧရာဝတီမြစ် ဖြစ်သွားသည် ဆုုိသော ထုုိ မြစ်ဆုုံ - နေရာကုုိသွားဖုုိ့ အခွင့်အရေးမရခဲ့သောလည်း ဧရာဝတီမြစ်ကြီးကိုု ဘယ်နေရာဒေသကနေပဲ လှမ်းတွေ့ရတွေ့ရ ယင်းသည် မေခနှင့် မေလိခ မြစ်နှစ်သွယ်ကနေ မွေးဖွားလာတာဟုု စဉ်းစားလုုိက်ရင်ကုုိပဲ ကြည်နူးစရာ ဖြစ်ရပါသည်။ ဧရာဝတီမြစ်သည် မြန်မာပြည်၏ အထင်ကရမြစ်ဖြစ်ကာ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးနှင့် မြစ်ကြော တလျောက် ကဒေသတွင်း ရေကြောင်းလုုပ်ငန်းများ လုုပ်ကိုုင်ကြရာ အဓိက ကျသည့် မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများအတွက်အထူး အားထားရာ မြစ်တစ်စင်း ဖြစ်ပါသည်။

ကျွနုု်မငယ်စဉ်က ကျောင်းတွင် ပထဝီဘာသာရပ်ကုုိ သင်ခဲ့ရစဉ်က ဆရာမများက ထုုိမြစ်နှစ်သွယ်စုုံဆည်းရာ နေရာကိုု မြေပုုံတွင် ထောက်ပြခဲ့တာမှတ်မိပါသည်။ ထုုိမြစ်နှစ်စင်းဆုုံ တွေ့ကာ ဧရာဝတီမြစ် ဖြစ်သွားပုုံသည် အင်္ဂလိပ်အက္ခရာ Y နှင့်တူပါသည်။ သည်လုုိတွေ့ဆုုံ သည့်သင်္ကေတ မပါပဲ မြေပုုံသည် မပြည်စုုံနုုိုု်င်ပါ။ အဲသည်နေရာက ဘယ်လောက်သာယာ လှပကာ ကျက်သရေရှိသလဲဆုုိတာ ကျွန်မတုုိ့ မြန်မာပြည်သားတုုိင်း သိပါသည်။ အဲသည် လိုုသဘာဝ အလျောက် ဖြစ်ပေါ်နေသော မြစ်ဆုုံသာမရှိလ ျှင် ကျွနုုိမတုုိ့၏ တုုိ်င်းပြည်သည် အကျဉ်းတန်သွားကာ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်တော့မှာ မဟုုတ်တော့ပေ။

(၁၉ ၅၈ ခုုနှစ် ဘုုိးဘုုိးကြီး ဦးသိန်းညွန့်တုုိ့အဖွဲ့အား မြစ်ဆုုံတွင် အမှတ်တရ။)

ကျွန်မ၏ အဘုုိးဖြစ်သူ ဦးသိန်းညွန့်(မိခင်ဘက်ကအဖုုိး) သည် ၁၉ ၅၈ ခုုနှစ်တုုန်းက သူ၏ အဖော်များနှင့် မြစ်ဆုုံနဘေးကုုိ ရောက်ခဲ့ကာ ဓါတ်ပုုံများရုုိက်ခဲ့ကြပါသည်။ တစ်နေ့တွင် ဘုုိးဘုုိးကြီးက ကျွန်မတုုိ့ကုုိ ထုုိဓါတ်ပုုံထုုတ်ပြပြီး ထုုိနေရာလေးအကြောင်းကုုိ ပြောပြခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မတိုု့သည် ဓါတ်ပုုံလေးကိုု စိတ်လှူပ်ရှားစွာ ကြည့်မိခဲ့ကြပါသည်။ ဓါတ်ပုုံသည် အတော်လေး ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သောလည်း သည်လောက်သန့်ရှင်းပြီး မြင်ကွင်းကောင်းသည့် ပုုံလေးကုုိ တွေ့ရတာ ကြည်နူးစရာ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုုအချိန်တုုန်းက ဘုုိးဘုုိးကြီးက I.W.T (Inland Water Transportation Board) (ပြည်တွင်းရေကြောင်း) တွင် အလုုပ်လုုပ်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။ မြစ်ဆုုံကုုိ တာဝန်အရ သွားရောက်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။ ဘုုိးဘုုိးကြီးက ထုုိနေရာက ရေသည် အလွန်အေးကြောင်းနှင့် ထုုိရေထဲ သူတုုိ့သယ်လာသည့် ရေပုုလင်းတွေနှစ်လုုိက်ရင်ကုုိ အအေးဓါတ်က ကူးဆက်သွား ကြောင်း ပြောပြခဲ့ပါသည်။ သူတုုိ့အတွက် ရေခဲသေတ္တာပင်မလုုိပါ။ ထုုိ့ပြင်ရေမျက်နှာပြင်သည် ကြည်လင်လျက်ရှိကာ အောက်ခြေကုုိပင် မြင်ရပါသည်။ ထုုိ့အပြင် ရေအောက်က ကျောက်စရစ်ခဲကလေးများကုုိ ပင်မြင်ရသော မြင်ကွင်းသည် အလွန်ပင် ကျက်သရေရှိကာ ကဗျာဆန်လှပါသည်။

ထုုိနေရာကုုိ ကျွန်မ၏ ဦးလေးဖြစ်သူ ကွန်ပြူတာတက္ကသိုု််လ်က အငြိမ်းစား ဒုုတိယပါမောက္ခချူပ် ဦးစုုိးမြင့်လည်း ရောက်ဖူးပါသည်။ သူမန္တလေးကွန်ပြူတာတက္ကသိုုလ်မှာ အမူထမ်းစဉ်တုုန်းက ဖြစ်ပါသည်။ ဦးလေး ရောက်ဖူးခဲ့သောအချိန်က ၂၀၀၃ ခုုနှစ်မှာ ဖြစ်ပါသည်။ ရန်ကုုန်မှ ရထားဖြင့် ထွက်ခဲ့ တော့ မနက်စောစောတွင် မြစ်ကြီးနားကုုိ ရောက်ပါသည်။ ၄င်းတုုိ့အဖွဲ့တုုိ့ မြစ်ဆုုံကုုိ မုုိက်ကရုုိဘတ်စ်ကားဖြင့် ၂နာရီလောက်စီးကာ တောင်ပတ်လမ်းအတုုိင်း သွားရပါသည်။ လမ်းတလျောက်တွင် ရှိသော သစ်ပင်ကြီးများသည် အလွန်ကြည့်ကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်ပါသည်။ သူတိုု့ မြစ်ဆုုံကုုိ ရောက်တော့ လှပသော မြစ်နှစ်သွယ်ကုုိကြည့်ကာ ဘယ်မြစ်က မေခ၊ ဘယ်မြစ်က မေလိခ လဲဆုုိတာ ကုုိခွဲခြားမသိခဲ့ကြဘူး ဟုုအမှတ်တရ ပြောပြခဲ့ပါသည်။ သူတုုိ့စိတ်ထဲတွင် မြစ်ဆုုံတွင် မတူညီသော အလှအပများဖွဲ့စည်း ထားသည့် ကျောက်တုုံးများသည် အလွန်ထူးခြားသော အချက်တစ်ခုု ဖြစ်သည်ဟုု မြင်မိကြပါသည်။ ကျောက်တုုံးများ၏ အရွယ်အစားသည် စုုံနေအောင်ရှိကာ ဒီဇုုိင်းပုုံစံတွေကလဲ တမူထူးခြား လှပါသည်။ ထုုိကျောက်တုုံးလေးများသည် မြစ်၏အောက်ခြေနှင့် မြစ်၏ ဘေးတဖက်တစ်ချက်တွင် သဘာဝအတုုိင်း ရှိနေတာဖြစ်ပါသည်။ တချိူ့သော လူတွေက နေထွက်ချိန်ကုုိ စောင့်ကာ နေရောင်၏အလင်းပြန်မူကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် ထုုိကျောက်တုုံးကလေးများ အလှကုုိ ဓါတ်ပုုံများရုုိက်ကြပါသည်။ ကျွန်မ၏ ဦးလေးက ပြောတာတော့ တချိူ့က ကျောက်တုုံးကလေးတွေကုုိ ရွေးပြီး အမည်များတောင် ပေးခဲ့ကြပါသတဲ့။ ဥပမာ ကျွန်မဦးလေးဆုုိလ ျှင် မြစ်အနားက အလှပဆုုံးကျောက်တုုံးလေး သုုံးခုုကိုု ရွေးကာ သူ့သားသုုံးယောက်အမည် ပေးခဲ့ပါတယ် ဟုုဆုုိပါသည်။ (ယင်းလုုပ်ရပ်ကား ကိုုယ်ပျော်ရွှင်ဖုုိ့အတွက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ ထုုိကျောက်တုုံးလေးတွေပေါ် အမည်တွေလဲ မရေးထုုိးခဲ့ပါ။ ပြီးတော့ အိမ်ပြန်တော့လဲ သယ်မသွားပါ။ သူတိုု့က အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ “ဟေး မင်းအမည်လေး သိပ်လှတဲ့ကျောက်တုုံးလေးကုုိ ပေးခဲ့တယ်။ ဟောသည်မှာ ကြည့်စမ်းပါ့။ သည်ဓါတ်ပုုံထဲ တွေ့လား“ ဟုုဆုုိကာ သူတုုိ့ချစ်ခင်သောသူများကုုိ ပြကြပေလိမ့်မည်။) ကျွန်မလည်း မြစ်ဆုုံကုုိရောက်ရင် သိပ်လှသည့်ကျောက်တုုံးလေးများ တွေ့ရင် “အင်း .. ဒီကျောက်တုုံးလေး လှလိုုက်တာ။ ငါ့နံမယ်များ ပေးထားလေမလား“ ဟုုစိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ရ ဦးမည်။ ကျွန်မဦးလေးနှင့် သူ့သူငယ်ချင်းများသည် မြစ်ဆုုံ၏ အထင်ကရအစာ ငါးကင်နှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကုုိ စားသောက်ခဲ့ကြပါသည်။ ယင်းကား မြစ်ဆုုံ၏ အမှတ်တရတစ်ခုုဖြစ်ပါသည်။ ထုုိ့အပြင် ခရုုခွံများနှင့် လုုပ်သည့် အမှတ်တရလေးများလည်း ဆုုိင်တွေမှာ တွေ့နုုိင်ပါသည်။ သူတုုိ့တွေ နေ့တစ်ဝက်လောက် မြစ်ဆုုံမှာ အချိန်ကုုန်ခဲ့ကြပြီး ညနေစောင်းတွင် မြစ်ကြီးနားသိုု့ ပြန်ခဲ့ကြပါသည်။

ကျွန်မ၏ နောက်ဦးလေးတစ်ယောက်ဖြစ်သော ရန်ကုုန် ဆေးသုုတေသန (ခန္တာဒေ) မှာ လုုပ်သည့် အငြိမ်းစား ညွန်ကြားရေးမှူး ဒေါက်တာစုုိးမင်းသိမ်းလည်း မြစ်ဆုုံကုုိ သူ၏သုုတေသနအတွက် ၂၀၀၄ ခုုနှစ်တုုန်းက ရောက်ခဲ့ဖူးပါသည်။ သူုုတုုိ့က မြစ်ကြီးနားကုုိ လေယျဉ်ပျံဖြင့်သွားခဲ့ကြပါသည်။ ထုုိ့နောက်ဟုုိတယ်တွင် ခေတ္တနားကာ မြစ်ဆုုံသုုိ့ ကားဖြင့်သွားကြသည်။ မြစ်ဆုုံရောက်ဖုုိ့ ၂နာရီမှ ၃နာရီလောက်စီးပါသည်။ ဦးလေးဖြစ်သူကပြောသည်မှာ ထုုိနေရာကုုိ သူတုုိ့ဆီက အားကစားသမားများ အဖွဲ့နှင့်အတူ သုုတေသနလုုပ်မှာ ဖြစ်သည်ဟုု ဆုုိပါသည်။ သူတိုု့မြစ်ဆုုံကုုိ ရောက်သည့်အချိန်သည် နွေရာသီကာလ ဖြစ်ပါသည်။ ထုုိအချိန်သည်် ပူပြင်းခြောက်သွေ့နေသောလည် မြစ်ဆုုံသည် လှပဆဲ အခြေအနေကိုု ပုုိင်ဆုုိင်လျက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ မုုိးတွင်းမှာ မြစ်ဆုုံကုုိ လာရောက်မည်ဆုုိလ ျှင် မြစ်ဆုုံအနီးတဝှိက်က ဒေသများ ရေလွှမ်းမုုိးမူ ကြုံကြတာကိုု တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ နွေရာသီမှာတော့ တောင်အောက်မှာကျင်းပကြသည့် ကရိမ်နော မြင်ကွင်းကုုိ တွေ့မြင်ကြရမည် ဖြစ်ပါသည်။ မြစ်ကြီးနား၏ ရာသီဥတုုသည် နေ့တွင် နွေးကာ ညတွင် အလွန်အေးပါသည်။ ငါးကင်နှင့် ကောက်ညှင်းပေါင်းသည် အလွန်အရသာရှိသော အစားအစာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မဦးလေးကတော့ ငါးကင်ကုုိ သူမကြိုက်သောလည်း အဲသည်တုုန်းလေး ခနတာမှာ မြီှးခဲ့ရသော အရသာကုုိ ဘယ်တော့မှ မမေ့နုုိင်ကြောင်း ပြောပြပါသည်။ အဲသည်တုုန်းက ကချင်မနောပွဲ ကုုိလည်း ကြည့်ခွင့်ကြုုံခဲ့ ရပါသည်။ ယင်းပွဲတော်သည် လူတုုိင်းကုုိ ဆွဲဆောင်လျက်ရှိပါသည်။ ဧည့်သည်များ အတွက် မြစ်ဆုုံသည် စိတ်ဝင်စားစရာ ခရီးစဉ်တစ်ခုု ဖြစ်နေပါသည်။

ကျွန်မဒီဆောင်းပါးကုုိ မြစ်ဆုုံမရောက်ဖူးပဲ အနှိူင်းမဲ့သော အလှကျက်သရေနှင့် ပြည့်စုုံသည့် မြစ်ဆုုံက မြင်ကွင်းများအကြောင်းကုုိ ရောက်ဖူးသူ များကုုိ မေးမြန်းရင်း ရေးဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မစိတ်ကူးဖြင့် မြစ်ဆုုံသည် လူတွေကုုိ ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမုုိးလျက်ရှိနေသလဲဆုုိတာ ခံစားမိပါသည်။ အမှတ်တရများစွာ ပိုုင်ဆုုိင်လျက် မြစ်ဆုုံ၏ အလှကုုိ တွေးမြင်ကြည့်ရသည်မှာ ထူးခြားလှပါသည်။