အားလုုံးအတြက္ စြယ္စုုံက်မ္း ၁၆ ဂ်ဴနီယာ၀င္း

-->

Academic Weekly ဂ်ာနယ္တြင္ ၾသဂုုတ္လမွ အစျပဳကာ အပတ္စဥ္ေရးသားလ်က္ရွိေသာ အားလုုံးအတြက္ စြယ္စုုံက်မ္း မ်ားကုုိ အဆင္ေျပသလုုိ တင္ဆက္သြားပါမည္။

အားလုုံးအတြက္စြယ္စုုံက်မ္း ၁၆

ဂ်ဴနီယာ၀င္း

ေလထုုညစ္ညမ္းတာ ဘယ္လုုိျဖစ္တာလဲ

ေလထုုညစ္ညမ္းမူမ်ားသည္ လူမ်ား၏လုုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အျဖစ္မ်ားပါသည္။ အဓိကေလထုုညစ္ညမ္းရျခင္း အေၾကာင္းတစ္ခုုမွ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား၏ အိတ္ေဇာပုုိက္ကေန ထြက္ေသာ မီးခုုိးေငြ႕မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ေလထုုညစ္ညမ္း ေစေသာအျခား ေသာ အေၾကာင္း မ်ားစြာမွာ စက္ရုုံမ်ား၊ ပုုံ ၁။  လွ်စ္စစ္သုုံးစြမ္းရည္သုုံး စက္ရုုံအလုုပ္ရုုံမ်ား ကထြက္ေသာ မီးခုုိးေငြ႕မ်ား၊ စြန္႕ပစ္ပစည္းမ်ားေလာင္ကၽြမ္းမူမ်ား၊ ေက်ာက္မီးေသြး ေလာင္စာမွလည္းေကာင္း၊ အိမ္မွာ သုုံးေသာ ဓါတ္ေင႔ြ(ဂက္စ္) မီးဖုုိမ်ား၊ ေလာင္စာဆီသုုံး မီးဖုုိမ်ား ေၾကာင့္လည္းေကာင္း ျဖစ္ပါသည္။ ပုုံ ၂ တြင္ ထုုိအေျခအေနမ်ားကုုိ ရုုပ္ပုုံမ်ားနွင့္ ရွင္းထားသည္။ (ပုုံ- မီးေလာင္ကၽြမ္းျခင္း၊ ဂတ္စ္အုုိးမွ ထြက္ေသာ အဆိပ္ေငြ႕၊ ေမာ္ေတာ္ကား အိတ္ေဇာ္ပုုိက္၊ ဓါတ္ေငြ႕ဓါတ္ဆီထည့္ေသာ ဆုုိင္မ်ား၊ မီးခုိးေခါင္းတုုိင္မ်ားက ထြက္ေသာ မီးခုုိးမ်ား) ယင္းအျဖစ္မ်ားေၾကာင့္ ကၽြႏုုိ္ပ္တုုိ႕၏ အဆုုတ္နွင့္ တကြ တျခားေသာ က်မ္းမာေရးျပသနာမ်ားကုုိ  ထိခုုိက္ေစသည့္အျပင္ ပတ္၀န္းက်င္ကုုိပါ ညစ္ႏြမ္းေစပါသည္။ 

ေတာင္သူလယ္သမားမ်ားသုုံးၾကေသာ သီးနွံမ်ားကုုိ ဖ်န္းေသာေဆးရည္မ်ား၊ မုုိင္းတြင္းလုုပ္ငန္းမ်ား၊ မီးေတာင္ေပါက္ကဲြမူမ်ားသည္ လည္းေလထုုညစ္ညမ္းမူကိုု ျဖစ္ေစသည့္ အေၾကာင္းခ်င္းရာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။

ေလထုုညစ္ညမ္းလာမူေၾကာင့္ ကမာၾကီးပူေႏြးလာမူ ကိုုျဖစ္လာေစပါသည္။ ကမာေပၚမွာ ေနထုုိင္ေနၾကေသာ လူသားမ်ားသည္ ကမာကုုိကာကြယ္ေပးထားေသာ အုုိဇုုန္းအလႊာ ကိုုမီွခုုိအာထား ေနရပါသည္။ အုုိဇုုန္းအလႊာသည္ ေနကေနလာေသာ လူေတြ၏ က်မ္းမာေရးကုုိထိခုုိက္ေစသည့္ ခရမး္လြန္ေရာင္ျခည္ကုုိ ကာကြယ္ေပးထားပါသည္။

ေလထုုညစ္ညမ္းမူသည္ ထုုိအုုိဇုုန္းအလႊာကုုိ ဖ်က္စီးလုုိက္ႏိုုင္စြမး္ ရွိပါသည္။ ေလထုညစ္ညမ္း မူက ေနေရာင္ကေနလာေသာ အဆိပ္ဓါတ္ေငြ႕ကုုိ မကာကြယ္ႏုုိင္ေတာ့ေသာအခါ တေျဖးေျဖးႏွင့္ အုုိဇုုန္းအလႊာကုုိ လုုံး၀ဥသုုံ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေအာင္ လုုပ္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိ႕ျပင္ ေနာက္ဆုုံးရရွိထားေသာ စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားအရ ညစ္ညမ္းေသာ ဓါတ္ေငြ႕မ်ားသည္ ေနေရာင္ျခည္ကေန လာေသာ ျပင္းထန္သည့္ေရာင္ျခည္မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕မူမ်ားလာပါက အုုိဇုုန္းအလႊာကုုိပင္ အဆိပ္ျဖစ္ေစေသာ ေလထုုအလႊာ အျဖစ္ ဖဲြ႕တည္လာႏုုိင္သည္ဟူေရြ႕ ျဖစ္ပါသည္။

သည္ေတာ့ ကၽြႏုုိပ္တုုိ႕ လူသားမ်ားအေနႏွင့္ ေလထုုညစ္ညမ္းမူကိုု ကာကြယ္ဖုုိ႕ ဘယ္လုုိ မ်ား ေနထုုိင္လုုပ္ေဆာင္ သင့္ပါသလဲ။

ဒါျဖင့္လ ွ်င္ အုုိဇုုန္းအလႊာ ဆုုိတာဘာပါလဲ

အုုိဇုုန္း Ozone အလႊာသည္ ကမာၾကီးကုုိ ေနေရာင္ျခည္ကေနလာေသာ အႏရယ္ရွိသည့္ ေရာင္ျခည္မ်ား လူသားမ်ားဆီသုုိ႕မက်ေရာက္ ေအာင္ကာကြယ္ေပးထားေသာ ေလထုု အလႊာ ျဖစ္ပါသည္။ အုုိဇုုန္းသည္ ကၽြႏုုိပ္တုုိ႕ အသက္ရူဴေနေသာ ေအာက္စီဂ်င္ ၃ ဆပါရွိေသာ ေလထုု ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိအလႊာသည္ ကမာၾကီး၏ မ်က္နွာျပင္မွ ၁၇  ကီလုုိမီတာ ကေန  ၅၀ ကီလုုိမီတာ အကြာ အထိ ရွိကာ ထုုိအလႊာသည္ ကမာၾကီးကုုိ လႊမ္းျခဳံလ်က္ရွိ ေနပါသည္။

ပုုံ၃ တြင္ ကမာၾကီးအား သူ႕ကုုိ လႊမ္းျခဳံလ်က္ရွိေသာ အိုုဇုုန္းအလႊာကုုိ ျပထားပါသည္။ ပုုံတြင္ ကမာၾကီးကုုိ ေတြ႕မည္။ သူ႕ကုုိ ပတ္ကာေနေသာ အလႊာမ်ားမွ ေနႏွင့္ အနီးဆုုံးအေပၚဆုုံး အလႊာသည္ အုုိဇုုန္းအလႊာ ျဖစ္ပါသည္။

အျမန္ဆုုံးအင္းဆက္က ဘယ္သူလဲ

 အျမန္ဆုုံးအင္းဆက္မွာ ျမင္းမ်ားကုုိ အထူးသျဖင့္ ကုုိက္တတ္ေသာ မွတ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။  သူ႕ကုုိ Horsefly ဟုုေခၚပါသည္။ ပုုံ၄ ။ သူသည္ တစ္နာရီကုုိ မုုိင္၉၀ ႏွဴန္းအျမန္ျဖင့္ ေျပးႏုုိင္သူ ျဖစ္ပါသည္။ ပုုံ ၅ ကုုိၾကည့္ပါ။

 ကမာေပၚတြင ္ထုုိ ေဟာ့စ္ဖလုုိင္း (horsefly) အမ်ဴိးေပါင္း ၃၅၀၀ ရွိပါသည္။ သူုတုုိ႕ အမ်ဴိးအမ်ားစုက အမမ်ားသည္ တိရိစာန္မ်ားဆီက ေသြးကုုိ တစ္ေန႕ကိုု ၃ေအာင္စ စုုပ္ယူပါသည္။ ယင္းသည္ သူတုုိ႕ဥမ်ားအား ပရုုိတိန္းဓါတ္ရရွိဖုုိ႕အတြက္ ျဖစ္ပါသည္။ အထီးမ်ားက ပန္းမ်ားဆီက ၀တ္ရည္ႏွင့္ ၀တ္မွဴန္မ်ားေပၚတြင္ သာမွီခုုိေနတာ ျဖစ္ပါသည္။ ပုုံ၆ တြင္ ေဟာ့စ္ဖလုုိင္းတစ္ေကာင္က လူ႕အသားေပၚတြင္ ေသြးစုုပ္ေနပုုံ ျဖစ္ပါသည္။

သင့္လွ်ာမွာ အရသာ ဘယ္လုုိခံစားသိသလဲ

ပုုံ၇ တြင္ လ်ာ ၏ပုုံကုုိ အေရာင္ ေလးမ်ဴိးကုုိ အစိတ္အပုုိင္းေတြ မွာ ခ်ယ္သထားေသာ ပုုံစံျဖင့္ ျပထားပါသည္။ အျပာ၊ ပန္းေရာင္၊ အစိမ္းႏွင့္ အ၀ါေရာင္ ျဖစ္ပါသည္။ အစားအေသာက္စုုံမွာ အရသာေပါင္း ရာနင့္ ခ်ီကာရွိေနပါသည္။ ၄င္းအရသာမ်ားမွာ အမွန္ေတာ့ အဓိက အရသာခံစားမူူ ၄ ခုုေပါင္းစပ္ရာကေန ရတာ ျဖစ္ပါသည္။အဓိက အရသာ ၄ ခုုမွာ ခါး၊ ခ်ဴိ၊ ခ်ဥ္၊ ငန္ ဟူေရႊ႕ျဖစ္ပါသည္။ လွ်ာေပၚက အရသာ ကုုိ ပုုံတြင္ျပထားေသာ ေနရာမ်ားကေန ခံစားပါသည္။ 

အျပာေရာင္ -ခါးေသာအရသာ (Bitter)၊ ပန္းေရာင္ - ခ်ဴိေသာ အရသာ(Sweet)၊ အစိမ္းေရာင္- ခ်ဥ္ေသာအရသာ(Sour)ႏွင့္ အ၀ါေရာင္ - ငန္ေသာအရသာ(Salty) ဟူေရႊ႕ျဖစ္ပါသည္။ လ ွ်ာသည္ သူ႕ဆီ၀င္ေရာက္လာေသာ အစာကုုိ ထိေတြ႕သည့္အခါ ဖိအား၊ မာေက်ာမူ၊ ေရာစပ္မူ၊ အပူႏွင့္ အေအး အစရွိသည္တုုိ႕ကုုိ သိရွိခံစားပါသည္။ ထုုိ႕ေနာက္ ရရွိလာေသာ ခံစားမူသည္ ဥေနွာက္ဆီသုုိ႕ သတင္းပုုိ႕လုုိက္တာ ျဖစ္ပါသည္။ သုုိ႕ေသာ္  အန႔ံကေတာ့ လ ွ်ာကေနရတာ မဟုုတ္ပါ။ တျခားေသာ အာရုုံခံစားခ်က္ကေန ေပးတာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုု႕ျပင္ ဘာအရသာျဖစ္တယ္ ဆုုိတာကလဲ လ ွ်ာကေန ေပးတာမဟုုတ္ပါ။ ဥေနွာက္ကေန ရရွိလာေသာ အခ်က္အလက္မ်ား ျဖစ္ေသာ ခံစားမူ၊ ထိေတြ႕မူ၊ အပူခ်ိန္၊ အနံ႔ အစရွိသည္တုုိ႕ကေန အရသာကုုိ ေျပာႏုုိင္တာ ျဖစ္ပါသည္။

တရုုတ္ျပည္က ဘန္စီးေဒသကုုိ ျဂိဳလ္တုုကေန မျမင္ရတာ ဘာေၾကာင့္လဲ

ယံုုပါ့မလားမသိေပမယ့္ တရုုတ္ျပည္က ဘန္စီး Benxi ေဒသကုုိ ေကာင္းကင္မွာ လႊတ္တင္ထားတဲ့ ျဂိဳလ္တုုကေန ၾကည့္လုုိ႕မျမင္ရတာ တကယ္ပါ။ အေၾကာင္းကေတာ့ သူတုုိ႕ႏုုိင္ငံ၏ စက္ရုုံေတြကေန ထုုတ္လႊတ္လုုိက္ေသာ မီးခုုိးေငြ႕မ်ား ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ပုုံ ၈ ကုုိၾကည့္ပါ။ မီးခုုိးေငြ႕မ်ား စက္ရုုံကေန ထြက္ေနပုုံ ျဖစ္ပါသည္။ အလြန္ၾကီးမား က်ယ္ျပန္႕တဲ့ မီးခုုိးေငြ႕ေတြ တတုုိင္းျပည္လုုံး လႊမ္းေနတာေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ေပၚက ျဂ်ဳိတ္တုု မ်ား၊ စက္တလုုိက္မ်ားကေန ၾကည့္ရင္ ဘာမွ မျမင္ရပါ။ ပုုံ ၉ ။ ထုုိ႕ေၾကာင့္ ထုုိေဒသကလူမ်ားသည္ ထုုိေလထုုကုုိ ရူ်ဴရဴိက္ေနရတာသည္ ေန႕စဥ္ စီးကရက္ အလိတ္၄၀ေလာက္ ေသာက္ေနရတာႏွင့္ ညီမွ်သည္ ဟူေရြ႕ပင္ စမ္းသပ္မူမ်ားအရ ေတြ႕ရွိထားပါသည္။ မက္ကစီကုုိ မွာလည္း ထုုိနည္းလည္းေကာငး္ျဖစ္ေနျပီ ျဖစ္ပါသည္။

Read More

သမိုင်းဖြစ်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဂျူနီယာဝင်း

သမိုင်းဖြစ်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်  ဂျူနီယာဝင်း

သမိုင်းဖြစ်သွားတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်

(ပိတောက်ပွင့်သစ်

ဖေဖော်ဝါရီလ၊ ၂ဝဝ၆ ခုနှစ်။

လူသားတွေနေရာမှာ စက်ပစ္စည်းတွေ အစားထိုးဝင်ရောက်လာတဲ့အခါမှာ ဖြစ်ပွားလာရတဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခုလို့ ဆိုရမလား။ စက်ပစ္စည်း တွေ၊ သိပ္ပံပညာတွေ တိုးတက်လာတဲ့အတွက် လူသားတွေရဲ့ စွမ်းပကားတွေ၊ ခွန်အားတွေဟာ အရာမဝင်တော့ဘူးလို့ သတ်မှတ်ခံရတဲ့ အခိုက် အတန့် အချိန်ပိုင်းလေးတစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးမှာပါပဲ။ အဲဒီအချိန်ကာလ လွန်မြောက်ပြီးနောက် ၁ဝ နှစ်၊ နောက် နှစ် ၂ဝ၊ နှစ် ၁ဝဝ ကြာတဲ့အခါ အဲဒီ အတိတ်က ပဋိပက္ခအဖြစ်ကလေးတွေဟာ 'ဟိုးရှေးရှေးတုန်းကပေါ့... ဆိုတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို ကျန်ရစ်ခဲ့ရပြီထင်ပါရဲ့။ ငယ်စဉ်က နားထောင်ခဲ့ ရဖူးတဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို့ပဲ ဆိုရပေတော့မည်။

ဗာဂျီနီးယားအနောက်ဘက်က Hilldaleအရပ်ဒေသနားတွင် Big Bend မီးရထားလိုဏ်ခေါင်းတစ်ခု ရှိပါသည်။ ထိုနေရာတွင် သံလို မာကြောကာ ခွန်အားအပြည့်ရှိ၍ သန်စွမ်းလှသည့် Driving Manဟူသည့် လူသားတစ်ဦး၏ နားခိုရာဝိညာဉ်တစ်ခုရှိလေသည်။

"There lies a steel drivin' man, Lord,lord

There lies a steel drivin' man"

ထိုနေရာမှာပေါ့ သံလိုမာကြောသန်စွမ်းလှသည့် လူသန်ကြီးတစ်ဦး ရှိနေပါသည်တဲ့။ သူ့အမည်က John Henry ဖြစ်ပါသည်။ တောင်တွေကိုဖြိုကာ မီးရထားသံလမ်းတွေ၊ လိုဏ်ခေါင်းတွေ တူးဖောက်ရသော အလုပ်ကြမ်းတွေကို driving man လူသန်ကြီးတွေက လုပ်ကြရပါသည်။ John Henry က ထိုလူသားတွေထဲက တစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ မာကြောတဲ့ ကျောက်တုံးကျောက်စိုင်တွေကို လွန်ပူဖြင့် ဖြစ်စေ၊ စူးဖြင့်ဖြစ်စေ ဖောက်ဖို့အတွက် ခွန်အားလိုပါသည်။ ၁၈ရဝ ခုနှစ် လိုဏ်ခေါင်းဖောက်စက်များ၊ တူးဖော်စက်များ မပေါ်မီက လူ့ စွမ်းအားသုံး၍ ဖောက်ဖို့ရန် Steel driving men တွေ လိုအပ်လှပါသည်။ မီးရထားလိုဏ်ခေါင်းတွေ ၁၈ရဝ မတိုင်မီက ဆောက်လုပ်နိုင်ကြ တာကို ကြည့်၍ steel driving men တွေ အများအပြားရှိခဲ့သည်ဆိုတာကို သက်သေခံလျက်ရှိနေပါသည်။ ထိုသံလိုမာကြောကာ ခွန်အား ဗလနှင့် ပြည့်စုံသော လူသား steel driving menတွေ များစွာရှိခဲ့ဖူးပါသည်။ သို့သော် John Henry ကို မမီပါ။ ဟုတ်ပါသည်။ JOHN HENRY ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်တွေက ပုံပြင်တွေထဲ ညွှန်းတာထက်တောင် ပိုပါသည်။ သူအသုံးပြုသော ဆောက်က ပေါင် ၃ဝ လောက်လေးပါသည်။ တခို့ျက သူ့လက်တစ်ဖက်တစ်ချက်ဆီမှာ ပေါင်နှစ်ဆယ်လေးသော ဆောက်ကိုကိုင်ပြီး ရိုက်နိုင်၊ လွှဲနိုင်ပါသတဲ့။ ၁ဝ ပေါင်လေးသောဆောက် ဖြင့် အလုပ်လုပ်ပြီး သူလွှဲရိုက်လိုက်တဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ တောင်တွေဟာ သွက်သွက်ခါကာ တသိမ့်သိမ့်တုန်သွားလေသည်။ John Henry သည် သူ၏ ဂုဏ်ပုဒ် steel driving manကို အလွန်ဂုဏ်ယူကျေနပ်ကာ ပျော်ရွှင်နေသူတစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ သူ၏ ခွန်အားကို ဂုဏ်ယူ လျက် ခွန်အားသုံး၍ လုပ်ရသော အလုပ်မှန်သမျှကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ကြိုဆိုလျက်ရှိနေပါသည်။ ၁၈ရဝ ခုနှစ်ခန့်က John Henryသည် ဗာဂျီးနီးယားနောက်ဖက် Hilldale နားတွင် Big Band မီးရထားလိုဏ်ခေါင်းတူးဖို့ အဆင်သင့်စောင့်နေလေသည်။ သူ့ရှေ့တွင် ရေနွေးငွေ့သုံး မီးရထားလိုဏ်ခေါင်းတူးဖောက်စက်ကို ကုမ္ပဏီက သယ်ဆောင်လာပါသည်။ ကုမ္ပဏီက ထိုစက်ပစ္စည်း ဘယ်လောက်အလုပ်တွင်မလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားနေကြပါသည်။

John Henryသည် ထိုစက်ကို ရပ်ကြည့်လျက်ရှိနေရာက စိတ်ရိုင်းတွေဝင်လာပါသည်။ သူ့လောက် ခွန်အားမရှိသူတွေက ထိုလိုဏ် ခေါင်း တူးစက်ဖြင့် သူ့ထက်သာအောင် လုပ်နိုင်မည်ဆိုတာကို မယုံကြည်ပါ။

''အို့ လူသားတစ်ဦးအဖြစ်ဖြင့်သာ လူသားတစ်ဦး ရှင်သန်လျက်ရှိပါသည်။ သို့သော်လည်း... 

ကျွနု်ပ်က ဤလိုဏ်ခေါင်းတူးစက်ကို အနိုင်ပေးလိုက်ရသည်အထိ ပေါ့ကွယ်။

ကျွနု်ပ်၏ ဆောက်နှင့်အတူ ကျွနု်ပ်လိုက်သေတော့မယ်။

ကျွနု်ပ်၏ ဆောက်နှင့်အတူ ကျွနု်ပ်လိုက်သေတော့မည်''

"Well, a man ain't nothing but a man,

But before I let that steam drill beat me down,

I'll die with my hammer in my hand,

Lord, Lord

I'll die with my hammer in my hand"

John Henryသည် သူ၏လက်နက် စူးနှင့် ဆောက်တို့နှင့် တောင်ကို ဖြိုဖို့ပြင်လေသည်။ John Henry နှင့် လိုဏ်ခေါင်းတူးစက်တို့ အပြိုင်နွှဲကြရာတွင် John Henry ၁၅ ပေ ဖောက်နိုင်စဉ်မှာ စက်ကြီးက ၉ ပေသာ ရသေးသည်။ သူ၏ စိတ်ဓာတ်ပြင်းထန်မှုကြောင့်ပဲလား၊ သူ၏ ခွန်အားကို အားကုန်စိုက်သုံးလိုက်၍ပဲလား ထိုနေရာမှာပင် သူ့အသည်းနှလုံးတွေ ကွဲကြေကာ သူ၏ ဆောက်လည်းလွတ်ကျပြီး နဘေး မှာပင် သေပွဲဝင်ခဲ့လေပြီ။

ဗာဂျီနီးယားအနောက်ဘက်က Big Bandမီးရထားသံလမ်း နဘေးမှာ John Henry ၏ ဝိညာဉ်ရှိပါသည်။ ထိုနေရာကို ဖြတ်သွား တိုင်းမှာ မိဘလုပ်သူတွေက သားသမီးတွေကို၊ အဘိုးအဘွားတွေက မြေးကလေးတွေကို John Henryအကြောင်းကို ပြောပြကြပါသည်။ သူသန်စွမ်းကာ ခွန်အားကြီးမားပုံကို မျက်စိထဲမြင်ယောင်လာအောင် ပုံဖော်ကြည့်ကြပါသည်။ ရုပ်ရှင်တွေ၊ ဗီဒီယိုတွေထဲမှာ အချင်းချင်း စကားပြောကြသည့်အခါ၊ အကြောင်းအရာတစ်ခုက အတိတ်မှာကျန်ခဲ့ပြီဟု ပြောလိုသည့်အခါ အကြောင်းအရာတစ်ခုက အတိတ်မှာကျန်ခဲ့ပြီ ဟု ပြောလိုသည့်အခါ အဲဒါ History ပဲဟု ပြောကြတာကို တွေ့ဖူးပါသည်။ ခေတ်နောက်ကျကျန်ရစ်ပြီ၊ ခေတ်မမီတော့ဘူးဟုလည်း သုံးကြ ပါသည်။

John Henry ၏ အကြောင်းသည်လည်း သမိုင်းမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီထင်ပါသည်။

(ပိတောက်ပွင့်သစ်

ဖေဖော်ဝါရီလ၊ ၂ဝဝ၆ ခုနှစ်။

Read More

စာရေးဆရာ ဖြစ်ချင်တယ် ဂျူနီယာဝင်း

အတွေးအမြင်(အမှတ် ၁၉၂၊ ၂ဝဝ၈၊ မတ်လ)

'စာရေးဆရာဖြစ်ချင်တယ်' ဟူသော စကားလုံးတွေကို ကျွန်မ မိတ်ဆွေသူငယ် ချင်းတွေကြားထဲ ကြားရသည့်အခါ၊ တစ်စုံ တစ်ယောက်က ပြောသည့်အခါ ကျွန်မအတွက် ထူးဆန်းမိသည်။ ဒီစကား ကျွန်မအတွက် ထူးဆန်းအံ့သြစရာမဟုတ်ဟု ဆိုကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကျွန်မအတွက်တော့ အဲဒီစကားမိုျးကြားရတိုင်း စကားသစ်အဆန်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်မ ငယ်ငယ်က ဖြစ်ချင်တာတွေ တော်တော်များပါသည်။ ထိုအများကြီးထဲက စာရေးဆရာဆိုတာ မပါပါ။ ကျွန်မ အဘွား ဒေါ်ခင်မိုျးချစ်ကို စာရေးဆရာမဟု ခေါ်ဝေါ်သုံးစွဲကြတာကိုလည်း အားမကျပါ။ အထူးသဖြင့် ဘာအလုပ်လုပ်သလဲဟု အမေးခံရလျှင် မေမေကြီးဒေါ်ခင်မိုျးချစ်က 'စာရေးပါတယ်'ဟူသော အဖြေမိုျးကြားရလျှင် သိပ်ဂုဏ်မယူတတ်ခဲ့ပါ။ အခြားအလုပ်ဆို ပြောလို့လည်း ပိုကောင်းမှာဟု တွေးခဲ့ဖူးပါသည်။ အဲဒီလို စိတ်ဓာတ်နှင့် ကျွန်မက စာရေးဆရာ လုံးဝမဖြစ်ချင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပါ။ ကျွန်မတို့မိသားစု ဝင်တွေ၊ ကျွန်မအစ်ကို မောင်ရစ်အပါအဝင် အတွေးအမြင်မှာ စာတွေ ရေးနေတာကိုလည်း အားမကျခဲ့ပါ။ မေမေကြီး၊ ဘဘကြီးတို့ မိတ်ဆွေ တွေက ကျွန်မကို စာရေးဖို့တိုက်တွန်းလျှင်လည်း သူတို့ကို ရန်သူလို့ သတ်မှတ်ပါသည်။ ဒီလိုစာရေးဆရာအလုပ်ကို လုပ်ခိုင်းလေခြင်းဟု စိတ်ဆိုးမိပါသည်။

ကျွန်မ သင်္ချာဘာသာ အဓိကဖြင့် တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့စဉ်တုန်းက ဖခင်ဖြစ်သူကလည်း သင်္ချာဆရာကြီးမို့ သင်္ချာအမွေကို ဆက်ခံရသည့် အဖြစ်ကိုတော့ တော်တော်လေး ကျေနပ်ဂုဏ်ယူခဲ့ပါသည်။ တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့ရသော ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောက်ဆုံး မဟာသိပ္ပံတန်းရောက်ခဲ့ သည့်တိုင် ကျွန်မအား သင်္ချာဆရာကြီးသမီးမို့ သင်္ချာေတော်လေခြင်းဟူသော အပြောမိုျးလည်း ကျွန်မက သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါ။ သို့ရာတွင် မဟာသိပ္ပံကျမ်းdefendမှာ ဘယ်ဘက်ကမ်းကစမ်းစမ်း၊ မေးချင်ရာမေးဟု အားခဲ့ထားစဉ်က ဘာတစ်ခုမှ အမေးမခံလိုက်ရသောအဖြစ်ကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ ယူကြုံးမရ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ၈ နှစ် လုံးလုံး ကြိုးစားလျှောက်လှမ်းခဲ့ရသော ကျွန်မ၏ အချိန်များ၊ ပေးဆပ်ခဲ့ရသည့် အင်အားများ၊ ကျွန်မ၏ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

ကျွန်မ တက္ကသိုလ်တက်ခဲ့စဉ် ကာလတစ်လျှောက်လုံးမှာ ကျွန်မအား သင်္ချာ ဆရာကြီးသမီး၏ သူငယ်ချင်းများအဖြစ် ကျွန်မနှင့် တွဲခဲ့ကြသော ကျွန်မ၏ သူငယ်ချင်းများကိုလည်း ကျွန်မ၏ ခံစားချက်များကို ရင်ဖွင့်ပြောပြဖို့ အင်အားမရှိခဲ့ပါ။ ကျွန်မခံစားချက်များကို သူတို့ ကို ပြောပြမိသည့်အခါတိုင်း 'ငါတို့က နယ်ကတက်နေရတဲ့ သူဆိုတော့ အဆောင်မှာနေရတဲ့ဒုက္ခ၊ အစားအသောက်၊ နေရေးထိုင်ရေးကအစ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ပူပန်နေရတာ' 'ငါတို့က မြို့ထဲက ကျောင်းတက်ဖို့အရေး ဘတ်စ်ကားအတန်တန်စီးပြီး ပင်ပင်ပန်းပန်းလာတက်ကြရတာ။ နင်က မိနစ် ၂ဝ လောက်လမ်းလျှောက်လိုက်တာနဲ့ ကျောင်းရောက်လာပြီ' 'ငါတို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဒုက္ခ ဒုက္ခတွေဟာ နင်ပြောပြောနေတဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်ရင် အခု ငါပတ်ထားတဲ့နာရီလေး ဓာတ်ခဲကုန်သွားတာလောက်ပဲရှိပါတယ်' 'ငါတို့လည်း နင့်လိုသာဆို စဉ်းစား ချင်တာပေါ့။ သိပ်ပြီးတော့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် မတွေးစမ်းပါနဲ့'တဲ့။ 'ဘာမဟုတ်တာလေး ရေးကြီးခွင်ကျယ် လုပ်မိပေါ့'ဟု အတွေးရောက်မိ ကာ ရေငုံနှုတ်ပိတ်နေသွားရာကနေ ကျွန်မ၏ ခံစားချက်တွေ သည်စကားလုံးတွေ၊ စာလုံးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲရွှေ့မျောသွားခဲ့ပုံရပါလေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်မသည် မဟာသိပ္ပံကျမ်းအတွက် ထပ်လုပ်ဖို့ ဘယ်သူနှင့်မှ မတိုင်ပင်ဘဲ တစ်ဦးတည်းကြိတ်ပြီး ကြိုးစားခဲ့ရသည်ကို နောက်မှ သိသွားကြသော သူငယ်ချင်းတခို့ျက 'ဒါကြောင့် thesis defend နေ့က သူငယ်ချင်း မျက်နှာသိပ်မကောင်းတာကိုး'ဟု ပြောဖော်ရခဲ့ပါသည်။

အဲဒီတုန်းက ကျွန်မသည် သင်္ချာပါမောက္ခထံတွင် သွားရောက်၍defend ထပ်ထိုင်ပေးဖို့ သွားပြောခဲ့ဖူးသည်။ ပါမောက္ခက အခုလို ရှင်းပြပါသည်။

'ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေကွယ်၊defendထပ်လုပ်တယ်ဆိုတာ ထုံးစံမရှိဘူးကွဲ့။ ဆရာတွေက သဘောမကျလို့ ထပ်ထိုင်တယ်ဆိုတာပဲရှိတယ်။ အခုကိစ္စက ဒီလိုရှိတယ်လေ သမီးရဲ့ thesisအကြောင်းရှင်းပြတာကို ဆရာတို့နားထောင်ကြည့်လိုက်တော့အားလုံးသဘောပေါက်တယ်ကွဲ့။သမီးဘယ်လောက်ကြိုးစားထားတယ်ဆိုတာလည်း ပေါ်လွင်တယ်။ သမီးက စာကို တကယ်ကြေဘယ်ဆိုတာသိကြလို့ ဘယ်သူကမှ မမေးတော့ တာလေ။ ဘာမေးမေးဖြေနိုင်နေမယ့်ဟာ ဘာလို့ အချိန်ကုန်ခံပြီး မေးနေတော့မလဲကွဲ့။ အဲဒီလို စဉ်းစားလိုက်။ ကဲ... ကဲ... သမီးကျေနပ်အောင် ဆရာတို့ seminor ထပ်လုပ်ပေးမယ်''

'သြော်... ဆရာတို့စိတ်ထဲ အဲဒီလို ရှိတယ်ဆိုရင်လည်း ထုတ်ပြောလိုက်ရောပေါ့။ ဒါဆို လာကြည့်ကြတဲ့ ပရိသတ်ကလည်း ကျွန်မကို အလကား အအောင်ပေးလိုက်တယ်လို့ ဘယ်ထင်သွားပါ့မလဲ။ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မဟာသိပ္ပံနဲ့ထိုက်တန်တယ်လို့ ယူဆလို့ရခဲ့မှာပေါ့'

ကျွန်မသည် ဤသို့ မှတ်ချက်ချခဲ့ပြီး Seminor ထပ်လုပ်ဖို့ ပါမောက္ခ၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပါသည်။

သို့သော်လည်း အဲဒီလောက်နှင့်လည်း စိတ်မနာနိုင်သေးဘဲ တက္ကသိုလ်နည်းပြလုပ်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် အချိန်ပိုင်းဘဝဖြင့် ရှင် သန်ခဲ့ဖူးသေးသည်။ Ph.D အိပ်မက်တွေလည်း မက်လိုက်ရသေးသည်။ သို့သော် နည်းပြစာရင်းများထွက်တုန်းက ကျွန်မတစ်ဦးတည်း ပြုတ်ကျ ကျန်ရစ်ခဲ့သောအခါ ကျွန်မကို သင်္ချာဆရာကြီးသမီးမို့ သင်္ချာတော်တယ်၊ သင်္ချာဆရာကြီးသမီးမို့ ဂုဏ်ထူးတန်းဝင်တယ်၊ သင်္ချာဆရာကြီးသမီး မို့ မဟာသိပ္ပံတက်ရတယ်ဟု မှတ်ချက်တွေချခဲ့ကြသော ကျွန်မသူငယ်ချင်းများနှင့် ဖေဖေ့ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးတစ်ခုလုံး ငြိမ်ချက်သားကောင်းသွား ကြခြင်းကိုတော့ ကျွန်မ အံ့သြမိပါသည်။

အဲဒီတော့ သင်္ချာဆရာကြီး၏ သမီးအဖြစ် သင်္ချာအမွေကို ဆက်ခံသူဘဝနှင့် နာနာကျင်ကျင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော ကျွန်မသည် နောက်ထပ် ကျွန်မ အဘွားထံမှ စာပေအမွေကို ဆက်ခံရဖို့ ကြောက်နေခဲ့ပါသည်။ သို့ပါသော်လည်း ခံစားချက်တွေကနေ စကားလုံးတွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလာခဲ့သော ကျွန်မ၏ အက်ဆေးတဖြစ်လဲဆောင်းပါးတွေကို ဆရာဦးဝံသဦးစီးသော အတွေးအမြင် မဂ္ဂဇင်းက လိုလိုလားလားနှင့် ထည့်သွင်းဖော်ပြခြင်းခံခဲ့ရသည်မှအစ ပြုလို့စာရေးရတာကို ပျော်လာပုံရပါသည်။ စစချင်းရေးခဲ့သော တစ်ပုဒ်စ၊ နှစ်ပုဒ်စတုန်းက ကျွန်မသည် နောက်တစ်ပုဒ်ဆိုတော်ပြီ၊ တော်ကြာ မေမေကြီးလို စာရေးဆရာလို့ အပြောခံနေရဦးမယ်ဟု စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးသေးသည်။ ကျွန်မကို စာရေးစေချင်ခဲ့ သော ဒေါက်တာအောင်ကျော် (သွား/ဆရာဝန်)ကြားလျှင် ဘာပြောမည်မသိ။ တစ်ပုဒ်ရေးလည်း စာရေးဆရာ၊ နှစ်ပုဒ်ရေးလဲ စာရေးဆရာပဲဟု ကျွန်မအစ်ကိုက စနောက်တာကို လစ်လူျရှုထားလိုက်ပါသည်။

ရေးရင်း ရေးရင်းနှင့် အဲဒီတုန်းက မေမေကြီးက နဘေးမှ အားပေးခဲ့တာတွေလည်း ပါမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဘဘကြီးဦးခင်မောင်လတ် ကွယ်လွန်ခဲ့ပြီးနောက်မှ စာရေးဖြစ်တာဖြစ်လို့ ဘဘကြီး မတွေ့သွား၊ မဖတ်လိုက်ရလေခြင်းလို့ ဝမ်းနည်းခဲ့မိတာတွေလည်း ရှိခဲ့သည် စိတ်ပါ လက်ပါအရှိန်ရလာခိုက် 'ဘယ့်နှယ်ကြောင့် ရေးစရာတွေ ပေါ်ပေါ်လာရတာလဲ'ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကျေမနပ် ပြောဖူးသေးသည်။ အဲဒီ ကြားထဲ ဒီလို အတွေးက ပေါ်ခဲ့သေးသည်။

အခုတော့ ကျွန်မသည် ကျွန်မအဘိုးအဘွားများ ကျွန်မကို သင်ကြားပို့ချခဲ့သော ပညာအမွေ၊ စာပေအမွေကို စာဖတ်သူများအား တစ်ဆင့်ပြန်လည်ဖောက်သည်ချခြင်းအားဖြင့် စာရေးရသော အလုပ်ကို ကျွန်မ ပျော်မွေ့နေပြီထင်ပါသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်ထံမှ 'စာရေး ဆရာဖြစ်ချင်တယ်'ဟူသော စကားကိုကြားရတိုင်း ကျွန်မအဖြစ်နှင့်ယှဉ်၍ ထူးဆန်းအံ့သြမိခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဟိုးအရင်က မမေးခဲ့ဖူးသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ မေးပါမည်။ 'စာရေးဆရာဖြစ်ချင်လား'ဟူ၍ ကျွန်မအခုတော့ တကယ့်ကို စိတ်ပါလက်ပါ ဖြေပါမည်။ 'စာရေးဆရာဖြစ်ချင်တယ်'ဟု အခုမှဖြေလည်း နောက်မကျသေးဘူးထင်ပါသည်။

(အမှတ် ၁၉၂၊ ၂ဝဝ၈၊ မတ်လ)



Read More

စာအုုပ်ဆုုိင်မှာ တွေးမိတဲ့အတွေးတစ်စ ဂျူနီယာဝင်း

စာအုုပ်ဆုုိင်မှာ တွေးမိတဲ့အတွေးတစ်စ

ဂျူနီယာဝင်း

(အဂၤလိ္ပ္လုုိေရး Junior Win’s A Day at the Bookshop ကုုိကုုိယ္တုုိင္ ဘာသာျပန္ထားသည္။)

စာအုုပ်ဆုုိင်မှာ တွေးမိတဲ့အတွေးတစ်စ

ဂျူနီယာဝင်း

(အင်္ဂလိ်ပ်လုုိရေး Junior Win’s A Day at the Bookshop ကုုိကုုိယ်တုုိင် ဘာသာပြန်ထားသည်။)

သည်ကနေ့ စာအုုပ်ဆုုိင်ကိုုရောက်ခဲ့တယ်။ Encyclopedia စာအုုပ်တွေကြည့်ရင်း သင့်တော်ရာတွေ့ရင် ဝယ်မလုုိ့ပါပဲ။ အခုုကျွန်မက ပညာရေးဂျာနယ်တစ်စောင် အတွက် အပတ်စဉ် ”အားလုုံးအတွက်စွယ်စုုံကျမ်း” အမေးအဖြေပုုံစံတွေ ရေးပေးနေရတယ်။ အိမ်မှာက

Encyclopedia စာအုုပ်တွေက ရှိပါတယ်။ အစကတည်းကလဲ Encyclopedia စာအုုပ်တွေ ဖတ်ရတာဝါသနာ ပါတဲ့သူမုုိ့  သိပ်ပြသနာမရှိပါဘူး။ သုုိ့သော်လည်း အပ်ဒိတ်ဖြစ်မယ့် အချက်အလက်တွေပါတဲ့ သကရာ်ဇ် ၂၀၀၀ နောက်ပိုုင်းကနေ ၂၀၁၁ ၂၀၁၃ စသည်ဖြင့် Encyclopedia စာအုုပ်တွေ တော့ လိုုချင်တယ်။ ဒါကြောင့်လဲ သည်နေ့ အင်္ဂလိပ်စာအုုပ်တွေ ရောင်းတဲ့ စာအုုပ်ဆုုိင်ကုုိရောက်ခဲ့တာပေါ့။

သည်လုုိ စာအုုပ်ဆုုိင်တွေမှာ Encyclopedia စာအုုပ်တွေက ပေါပါတယ်။ တစ်အုုပ်ပြီးတစ်အုုပ် စိတ်ရှည်ရှည် ဖတ်ရှာရပါတယ်။ ပညာရေးဂျာနယ်လေးက ကလေးတွေရော လူငယ်တွေအတွက်ပါ ရည်ရွယ်ပါတယ်။ သည်တော့ ဘာသာပြန်ဖုုိ့ သင့်တော်တာမျိူး ရွေးရပါတယ်။ ဟုုတ်တယ်။ ကျွန်မတုုိ့ မြန်မာပြည်မှာ… မြန်မာပြည်ကစာဖတ်ပရိသတ်က မြန်မာလုုိ စာအုုပ်တွေကိုု အင်္ဂလိပ်လုုိရေးတဲ့ စာအုုပ်တွေထက် ပုုိပြီး အားပေးကြတယ်။ ဖတ်ကြတယ်။ မြန်မာပြည်က မဂဇင်းတွေ၊ ဂျာနယ်တွေ အများစုုက မြန်မာလုုိပဲ ထုုတ်ကြတယ်။ သည်လုုိဆုုိလုုိက်တော့ မြန်မာပြည်သားတွေ အင်္ဂလိပ်စာမဖတ်နုုိင်ကြဖူး လုုိ့တော့မဟုုတ်ပါဘူး။ သူတုုိ့က မြန်မာစာအုုပ်ကုုိ အင်္ဂလိပ်လုုိ စာအုုပ်တွေထက် ပုုိပြီး အားပေးတယ်လုုိ့ ဆုုိလုုိတာပါ။ သူတုုိ့က မြန်မာစာအုုပ်ကိုုပဲ ပုုိပြီး စိတ်ဝင်စားကြတယ်။ သူတုုိ့က မြန်မာလုုိရေးထားတဲ့ ဆောင်းပါးတွေ၊ ဝတုတွေ၊ သတင်းတွေကုုိ ပဲဖတ်ချင်ကြတယ်။ သည်တော့ စာဖတ်သူတွေက မြန်မာလုုိပဲဖတ်ချင်တယ်လုုိ့ တောင်းဆုုိကြရင် ကျွန်မတုုိ့စာရေးဆရာတွေက သူတုုိ့အကြိုက် မြန်မာလုုိပဲ ရေးပေးရမှာပဲ။ တခြားရွေးစရာမရှိပါဘူး။ ကုုိယ်ပြောချင်တာတွေ၊ သူတုုိ့သိစေချင်တဲ့ ကမာ့ Encyclopedia တွေကုုိ ဖတ်စေချင်တယ် ဆုုိရင် မြန်မာလုုိ ဘာသာပြန်ပေးရပါတယ်။ အင်္ဂလိပ်လုုိ ကြိူးစားပြီး ရေးပြီးထုုတ်သောလည်း မြန်မာစာဖတ်ပရိသတ် သိပ်မရတာကြောင့် ရူူံးပါတယ်။ အစကတည်းက ကုုိယ့်စာအုုပ်တွေ သိပ်မစွံရတဲ့အထဲ အင်္ဂလိပ်လုုိ ရေးထုုတ်တော့ ပိုုဆုုိးပါတယ်။ စာအုုပ်တွေ ထွက်တော့ ထွက်နေတာပဲလုုိ့ စောဒကတက်ရင်တော့ အုုပ်ရေ ၁၀၀၀ ဆုုိတာ မြန်မာပြည်လူဦးရေနဲ့ နှိူင်းယှဉ်ရင် မုုိးနဲ့ မြေကြီးလုုိ ကွာခြားလှသလုုိပါပဲ။ သုုိ့သော် စာရေးဆရာဆုုိတာ စာမရေးပဲမနေနုုိင်သလုုိ စာရေးပြီးရင်းရေးချင်နေတဲ့သူမုုိ့ ဖတ်တဲ့သူမရှိလဲ၊ စာအုုပ်တွေရူူူံးလဲပဲ သိပ်ဂရုုမစုုိက်လှပါဘူး။ အခုုအွန်လုုိင်းခေတ်ရောက်လာ တော့ ရေးဖုုိ့ကပုုိပြီးတော့ အားပေးသလုုိတောင် ဖြစ်သွားပါတယ်။

အင်း…. .. အခုုကျွန်မက စာအုုပ်ဆုုိင်က စာအုုပ်စင်လေးရှေ့မှာ ရောက်နေတယ်။ သည်စာအုုပ်စင်လေးမှာ Encyclopedia တွေ အပြည့်ပါ။ ကုုိယ့်စိတ်သဘောသာဆုုိ အကုုန်ဝယ်ဖတ်ချင်တယ်။ သုုိ့သော် မဝယ်နိုု်င်ဘူး။ စျေးကလည်းတော်တော်ကြီး ပါတယ်။ သုုိ့သော ်အဲသည်အပုုံထဲကပဲ Science, Environment, World Atlas စီးရီး တွေသွားတွေ့တယ်။ စာအုုပ်လေးတွေက ပါးပါးလေးပေမယ့် တော်တော်စုုံတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပါတယ်။ စျေးကလည်း သင့်တော်တဲ့ စျေးနှူန်းမုုိ့ အဲသည်ထဲက တစ် အုုပ်နှစ်အုုပ်လောက် ရွေးနေမိတယ်။

အဲသည် စင်မှာပဲ ‘Amazing Questions Incredible Answers for Children’ စာအုုပ်တွဲတတွဲ ကိုုသွားတွေ့ပါတယ်။ သူက ၆ အုုပ်တွဲပါ။ တစ်အုုပ်ကိုုမှ ၂၅ဝဝကျပ်လောက်ပဲ ကျပါတယ်။ အရွယ်အစားအထူက ဝတုတစ်အုုပ်စာလောက်ထူပါတယ်။ အမေးအဖြေပုုံစံနဲ့ Encyclopedia ပါ။ ထုုတ်တဲ့တုုိင်းပြည်က နယူးဒေလီ အင်ဒီးယားတဲ့။ India  ကထုုတ်တဲ့ ကလေးများအတွက် Encyclopedia က အင်္ဂလိပ်လုုိ ရေးထားတာပါ။ အိနိယဘာသာနဲ့ မရေးထားပါဘူး။ ဒါဟာ ထူးခြားချက်တစ်ခုုဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်မတုုိ့တုုိင်းပြည်မှာ Encyclopedia ကုုိမြန်မာလုုိ ဘာသာပြန် ထုုတ်ပြီး ကလေးများ လူငယ်များ ပညာတုုိးပွားဖုုိ့ ကြိုးစားနေရချိန်မှာ India က သူတုုိ့တုုိ်င်းပြည်က ကလေးများအတွက် အင်္ဂလိပ်လုုိအတုုိင်း ရေးသား ပေးထုုတ် ပေးဖတ်ပြီး ပညာတုုိးပွားဖုုိ့ ကြိုူးစားနေတယ်။ “သင့်ကလေးငယ်များ အနာဂတ်ရှေ့ပြေးရုုံမက ရှေ့ကုုိကြိုရောက်စေရန်..“ တဲ့။ သူတုုိ့ရည်ရွယ်ချက်က။

Encyclopedia လုုိစာအုုပ်မျိူးကုုိ အိနိယ ကလေးငယ်များကုုိ အင်္ဂလိပ်လုုိ ပေးဖတ်ပါတယ်။ သုူတုုိ့ဘာသာစကား မိခင်ဘာသာစကား အိနိယဘာသာနဲ့ မဖတ်ခုုိင်းပါဘူး။ ဒါ့အပြင် စာအုုပ်စျေးနှူန်းက မည်သူမဆုုိ ဝယ်နုုိင် ဖတ်နုုိင်တဲ့ စျေးနှူန်းနဲ့ ရောင်းပါတယ်။ စာရွက်သားညံ့ပေမယ့် သူုတုုိ့ကိုုယ်တိုုင် အိနီယက စာရေးဆရာများက အင်္ဂလိပ်လုုိ ရေးသားထုုတ်ဝေထားတာပါ။ သူတုုိ့တုုိက်နံမယ်၊ လိ်ပ်စာနဲ့ သေချာတရားဝင် ထုုတ်ထားတာ လုုိ့ယူဆပါတယ်။ အခုုဆုုိရင် သူတုုိ့စာအုုပ်များဟာ အခုုလိုု အင်္ဂလိပ်စာအုုပ်များရောင်းတဲ့ စာအုုပ်ဆုုိင်ကြီးတွေမှာတောင် ဝင်ဆန့်နေပါပြီ။ အတွင်းကအချက်အလက်များက ကမာက Encyclopedia များထဲက ကောင်းနုုိးရာရာများအပြင် သူတုုိ့စိတ်ကြိုက် ဗဟုုသုုတများကုုိ ထုုတ်ဖော်ကာ ရေးသား စီစစ်ထားတာတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

စာအုုပ်ဆုုိင်က ပြန်လာတော့ အတွေးတွေ အပြည့်နဲ့ပါ။ ကျွန်မက Encyclopedia စီးရီးတစ်ခုုကိုု မြန်မာလုုိ ဘာသာပြန်ခဲ့ပြီး မြန်မာပြည်တွင်းမှာ ရေးသားထုုတ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သူဖြစ်နေသောလည်း ကျွန်မတုုိ့ စာဖတ်သူတွေလည်း တစ်နေ့ကျရင် Encyclopedia ကုုိ မြန်မာလုုိထက် အင်္ဂလိပ်လိုုပဲ ဖတ်ချင်လာကြပြီလုုိ့ တောင်းဆုုိလာကြ ဖုုိ့မျော်လင့်မိတယ်။ အဲသည်လုုိ တစ်နေ့ဖြစ်လာမယ်လုုိ့ ကြိုသိနုုိ်င်မှာလား။ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။

Read More

ဆည္မ်ား၏ ေနရာ -ဂျူနီယာဝင်း

ဆည်များ၏ နေရာ

Junior Win ၏ ၂၀၁၂ ခုုနှစ်ထုုတ် ‘Walking Through The Wonderland’ digital စာအုုပ်မှ ‘Where Dams Dare’ ဟူသော ဆောင်းပါးကိုု ကိုုယ်တုုိင် ဘာသာပြန်ပါသည်။

ဂျူနီယာဝင်း

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လေသောအခါ……..

နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကာ ရှင်သန်ခဲ့သော အီဂျစ်လူမျိူးများ နေထိုုင်ကြခဲ့သော နုုိင်းမြစ်သည် သဲကနာရကိုု ဖြတ်ရွေ့စီးဆင်းလျက်ရှိသော ကမာပေါ်တွင် အရှည်ဆုုံးမြစ်ဖြစ်ပါသည်။ သူက ဘူရန်ဒီကနေ မြေထဲပင်လယ်ထဲ ကုုိ စီးဝင်လျက်ရှိပါသည်။ မြောက်ဘက်ကနေ တောင်ဘက်ကုုိ စီးဆင်းလျက် အာဖရိက အရှေ့ဘက်ဆီ ဖြတ်သန်းကာ သွားပါသည်။ နွေရောက်တုုိင်းမှာ သည်းထန်သောမုုိးများက နုုိင်းမြစ်ကုုိ ရေလွှမ်းမူများ ဖြစ်စေတတ်ပါသည်။ အီသုုိ့ဖြစ်ခြင်းမှာ ရာသီလုုိက်ကျရောက်သည့် မုုိးသည် အာဖရိက တောင်ဘက်ပိုုင်းတွင် သည်းထန်စွာရွာသွန်း သောကြောင့် လည်ကောင်း၊ အရှေ့အာဖရိကရှိ တောင်များက နှင်းများသည် အရည်ပျော်ရွေ့ နုုိင်းမြစ်ထဲ စီးဝင်လျက်ရှိသောကြောင့် လည်းကောင်း နှစ်စဉ်ပင် နိုုင်းမြစ်က လျံလာသော ရေသည် အီဂျစ်ဘက်သုုိ့ ရေလျွမ်းသွားတာ ဖြစ်ပါသည်။ ထုုိရေလွှမး်မူက တဖန် ပြန်ဆင်းသွာသောအခါ မာကျောသော မြေသည် အလွန်မြေသြဇာကောင်းသော မြေဆီလွှာများ အဖြစ်ကျန်ခဲ့ပါသည်။ ထုုိကဲ့သုုိ့သော သဘာဝအလျောက်ဖြစ်သော ရေတက်ရေကျ ဖြစ်စဉ်ကြောင့် ရှေးဟောင်းအီဂျစ်ပြည်သည် စုုိက်ပျိူးရေးကုုိ အခြေခံပြီး အောင်မြင်သော ဒေသတစ်ခုုဖြစ်ကာ မုုန်တုုိင်းများကင်းစင်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်အနေအထား ကောငး်မွန် ခဲ့သည်ဟုု ဆုုိရမည် ဖြစ်ပါသည်။ နုုိင်းမြစ်သည် လူတွေကုုိ ရေသောက်မြစ်ကြီး သဖွယ် ရှည်လျားစွာ စီးဆင်းပေးနေကာ အလုုပ်အကြွေးပြုနေသည်ဟုု ဆုုိရမည်ဖြစ်ပါသည်။ အဆင်မပြတ်စီးဆင်းနေသော ရေကြောင့် အပင်တွေရော တိရိစာန်တွေပါ ရှင်သန်နုုိင်ကြကာ အစာရေစာ ခေါင်းပါးသည် မရှိပဲ ငတ်မွတ်သော ဘေးများကင်းပါသည်။

ယနေ့ခေတ်၏ အိပ်မက်ဆုုိးများ

အာစ်ဝန် ဟုုအမည်တွင်သော မြင့်မားသော ဆည်ကြီးသည် အီဂျစ်တောင်ဘက်ပိုုင်းရှိ နုုိင်းမြစ်ကုုိ ဖြတ်ကာ ၁၉၆၄ ခုုနှစ်လောက်က အာစ်ဝန်ဒေသနားတွင် တည်ဆောက်ထားပါသည်။ ထုုိဆည်၏ နာဆာ အမည်ရှိ ရေလှောင်ကန်ကြီးသည် ကမာပေါ်တွင် အကြီးဆုုံး ဖြစ်ပါသည်။ ၁၉ ၆၈ ခုုနှစ်လည်ပုုိင်းလောက်က ထုုိတည်ဆောက်မူ ပြီးဆီးခဲ့ပါသည်။ ၁၉ ၇၁ ခုုနှစ်မှာ တရားဝင် အသုုံးပြုခဲ့ပါသည်။ သူက လ ျှစ်စစ်ဓါတ်အား ၂၁၀၀ မီဂါ၀ါဒ် စွမ်းရည် ထုုတ်လုုပ်ပါသည်။

အာစ်ဝန်ရေကာတာကြီးသည် ဧရိယာ တော်တော်များများကိုု အကျိူးအများကြီးပြုခဲ့သည် မှန်သောလည်း ပြသနာတွေရှိနေပါသည်။ နာဆာရေလှောင်ကန်ကနေ ရေလွှမး်မုုိးမူကြောင့် နိုုင်းမြစ်တလျောက်က ဒေသများဖြစ်သော အီဂျစ်နှင့် ဆူဒန်နှစ်ခုုစလုုံးမှာ လူများထောင်ချီပြီး ပြောင်းရွေ့နေရပါသည်။ နုုိင်းမြစ်တလျောက်က လယ်ယာများသည် မြေသြဇာနည်းပါးလာကာ ထုုတ်လုုပ်မူအား လျော့ကျလာနေပါသည်။ အကြောင်းမှာ မြစ်ရေ သုုိ့မဟုုတ် ရေလွှမ်းမုုိးတာကြောင့် သဘာဝအလျောက်ရရှိသော မြေဆီဓါတ်များ နိမ့်ကျလာသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ လယ်သမားများသည် သီးနှံများ ထွက်ရှိဖုုိ့ ဓါတုုပစည်းများ သုုံးကြသောလည်း ဟုုိးအရင်တုုန်းကလောက် အကျိူးသက်ရောက်မူ မရှိပါ။ ဆည်များသည် နုုိ်င်းမြစ်၏ ရေလွှမး်မိုုးူကုုိ ထိမ်းချူပ်လုုိက်သောကြောင့် ချိူင့်ဝှမ်းများ၊ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများက မြေကြီးများသည် မြေသြဇာမကောင်းပဲ အထွက်နျူန်းများ လျော့ကျလာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ရေကာတာ ခေါ် ဆည် များကြောင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင် ထိခုုိက်မူသည် ကြီးထွားလျက်ရှိပါသည်။ ဆည်များသည် မြစ်ရေကိုုပိတ်ဆုုိ့ထားသောကြောင့် မြစ်ရေလျှံ မူနည်းပါးလာသောလဲ မြစ်ဝကျွန်းပေါ်အရပ်က ရေများလည်းတက်လာနေကာ မြေနှင့်ရေတုုိ့တွင် ဆားပါဝင်မူ များလာပါသည်။ ထုုိ့ပြင် အီဂျစ်နှင့် ဆူဒန်ဒေသက ရှေးကျသော နေထုုိင်မူစနစ်နှင့် ဆက်သွယ်မူအခြေအနေများသည် ရေကာတာများကြောင့် ပျောက်ကွယ်မူများ၊ နေရပြောင်းရွေ့ရမူများ ကြုံနေကြရပါသည်။

၁၉ ၉ ၃ ခုုနှစ် အမျိူးသား ပထဝီမြေဆုုိင်ရာ အဖွဲ့အစည်း၏ သုုတေသနပြုချက်အရ ဒါနီရယ် ဂျေစတန်လေက နိင်မြစ်ဝကျွန်းပေါ်နှင့် သက်ဆုုိင်သော သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကုုိ အဓိကထား လေ့လာမူတွင် “ဘာကြောင့် နုုိင်းမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများ ပင်လယ်ရေ၏ ၀ါးမျိူမူများ ဖြစ်လာရသလဲ“ ဆုုိတာ ပါပါသည်။ ခေတ်မှီလာသော အခြေအနေများ ဥပမာ - လူဦးရေတုုိးပွားလာခြင်း၊ လေထုုညစ်ညမ်းခြင်း၊ စုုိက်ပျိူးမြေ နည်းလာခြင်း၊ ဆည်မြောင်းတာတမန်များ များလာခြင်း၊ ဆားဓါတ်များ ဝင်ရောက်လာမူများလာခြင်း တွေကြောင့် နုုိင်းမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသများ ပျက်ဆီးခဲ့တာ ဖြစ်သည်ဟူရွေ့ အဖြေထွက်လာပါသည်။

ဆည်များ၏နေရာ

ဧရာဝတီမြစ်သည် မြန်မာပြည် မြောက်ဖျားကနေ တောင်ဖက်ဆီသုုိ့ စီးဆင်းလျက်ရှိကာ ယခုုအခါ မြစ်ဆုုံတွင် ဆည်ကြီးတစ်ခုုတည်ဆောက်ဖုုိ့ စိန်ခေါ်ခံနေရပါသည်။ ဆည်ကြီးသည် ပေ၅၀၀ အကျယ်နှင့် ပေ၅၀၀ အမြင့်ဖြင့် ဆောက်လုုပ်ဖုုိ့ အစီအစဉ်ချမှတ်ထားပါသည်။ မြစ်ဆုုံဆည် စီမံကိန်းသည် ရွေ့ဆုုိင်းခြင်းသာ မရှိဘူးဆုုိပါ လျှင် ကမာပေါ်မှာ ဟုုိက်ဒရုုိအီလက်ထရစ် စွမ်းရည်စက်ရုုံ အားဖြင့် ၁၅ ခုုမြောက် အကြီးဆုုံး ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်ရွေ့များ ၂၀၁ရမှာ စီမံကိန်းအတုုိင်းပြီးမြောက်ခဲ့မည် ဆုုိပါလ ျှင် ဧရာဝတီမြစ်ကြော တစ်လျောက် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်လျောက်မှာ နေထုုိင်နေကြသော လူများ သည် နုုိင်းမြစ် ကြောက ရင်ဆုုိင်နေရသော သဘာဝ ပတ်ဝန်းကျင်ထိခုုိက်မူနှင့် အခြေအနေဆုုိးများကုုိ ရင်ဆုုိင်ကြရတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်ရွေ့များ ရွှေ့ဆုုိင်းထားသည်ဟူသော အဓိပယ်သည် ရပ်ပစ်လုုိက်သည် ဟူသော အဓိပယ် သက်ရောက်သည် ဆုုိမှသာလ ျှင် မြစ်ဆုုံဆည်စီမံကိန်းနှင့် ပတ်သက်နေသော စိတ်ပူပန်မူများ လုုံးဝဥသုုံ စိတ်သက်သာရာရသွား စေမှာ ဖြစ်ပါသည်။

နိဂုုံး

မြန်မာပြည်က ဧရာဝတီမြစ်သည် မြစ်ကြောတစ်လျောက်က ပူပြင်းခြောက်သွေ့သော အရပ်မှာ နေထုုိင်ကြသော လူများအတွက် လယ်ယာမြေစိုုက်ပျိူးဖုုိ့ ရေများရရှိစေပါသည်။လူတွေ ရေကြောင်းခရီးသွားလာခြင်း၊ ငါးမ ျှားခြင်း၊ ရေကူးခြင်း၊ စိုုက်ပျိူးခြင်း နှင့် သဘာဝအရင်းအမြစ် များကုုိ ပေးပါသည်။ ပန်းချီပညာရှင်များ အတွက် လှပသော ပန်းချီကားချပ်များ မွေးဖွားပေး နိုုင်သလုုိ ကျွနိုုပ်တုုိ့လည်း အတိတ်က ခြေရာဟောင်းများကုုိ လွမ်းမောဖွယ် တူးဆွရှာဖွေနုုိင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ အခုုတော့ ဧရာဝတီမြစ်သည် ရေကာတာတည်ဆောက်ဖုုိ့ အစီအစဉ် ရှိနေပြီဟုု ကြားသိလုုိက်ရ ချိန်မှာ သည်ဆောင်းပါးတစ်ပုုဒ်ကုုိ ကောက်ရေုးလုုိက်မိခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ပတ်သက်တာတုုိ့၊ ဧရာဝတီမြစ်ဆုုံစီမံကိန်းကြောင့် ဘာတွေဖြစ်မလဲဆုုိတာ နှင့်ပတ်သက်လုုိ့ ပညာရှင်တွေလိုု တိကျပြည့်စုုံသော အသိပညာတော့ ကျွနိုု််ပ်မှာ မရှိပါ။ သုုိ့သော်လည်း သဘာဝတရားကုုိ ချစ်မြတ်နုုိးသော စိတ်ကိုုကား ကျွနုုိပ်တုုိ့ မျိူးဆက်များ လက်ဆင့်ကမ်းသွားရင်းဖြင့် လှပသော အမှတ်တရများအဖြစ် ထာဝရတည်မြဲပါစေသတည်း။

Reference: 

(1) Science and Technology; essay ‘The Shrinking of the Delta’ from Frontiers II by Isaac and Janet Asimov 1993.

(2) From the research paper of National Geographic Society and Smithsonian Institution, by Oceanographer Daniel Jean Stanley in 1993.

(3) Microsoft Encarta of 2009

(4) အသက်ကုုိဖန်တီးခြင်းနှင့် သိပံစာတမ်းများ - ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း နှင့် တကသိုုလ်ရွှေရီဝင်း

Read More

ဂ်ဴနီယာ၀င္း – အမွတ္တရ ေန႕ေလးတစ္ေန႕

ဂ်ဴနီယာ၀င္း – အမွတ္တရ ေန႕ေလးတစ္ေန႕
ၾသဂုတ္ ၂၈၊ ၂၀၁၄
ဖိတ္စာရခ်ိန္မွာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္စရာေလးေတြ ေတြးမိသည္။ ကၽြန္မခ်စ္ခင္ေလးစားေသာ စာေရးဆရာတခ်ဴိ႕ သည္ပဲြကေလးကုုိ မတက္ေရာက္နုုိင္ေတာ့တာကုုိ ေတြးမိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဘဘဦး၀င္းတင္၊ ဆရာဦး၀ံသ၊ ဆရာဒဂုုန္တာရာ၊ ဆရာပါရဂူ၊ ဆရာမင္းလူ၊ ဆရာသုုေမာင္၊ ဆရာေမာင္၀ဏၰ တုုိ႕စသည္ျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားသူမ်ားကုုိ သတိရမိတာျဖစ္ပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္နွင့္ ကၽြန္မတုုိ႕မိသားစုု မေတြ႕ၾကတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာ ခဲ့ျပီလဲ။ ဒါကုုိေတြးမိယုုံနွင့္ပင္ ကၽြန္မတုုိ႕ မိသားစုု သြားဖုုိ႕ဆုုံးျဖတ္မိၾကပါသည္။ ကၽြန္မက စာေရးဆရာျဖစ္ေနလုုိ႕ သည္ပဲြကုုိ လုုိက္ပါခြင့္ရတာမိုု႕ …. ငါ့နွယ္ .. ေတာ္ပါေသးရဲ႕… စာေရးဆရာျဖစ္မိေပလုုိ႕ ဟုုၾကိတ္ျပီး စိတ္လွဴပ္ရွားမိရပါသည္။
တျခားသူေတြေတာ့မသိေပမယ့္ ကၽြန္မတုုိ႕အတြက္ေတာ့ ဒီလုုိသြားခြင့္ ေတြ႕ခြင့္ရျခင္းဟာ အလြန္ၾကီးက်ယ္ေသာ အျဖစ္ပါပဲ။ ဒါဟာလည္း ကၽြန္မတုုိ႕အားလုုံးက စာေရးဆရာမ်ား ျဖစ္ေနလုုိ႕။ ကၽြန္မတုုိ႕အားလုုံး အတြက္ေတာ့ သိပ္ကုုိ ထူးျခားတဲ့ ခက္ခဲတဲ့ ေတြ႕ဆုုံျခင္းျဖစ္ေနတယ္။ ကၽြန္မတိုု႕၏ ဦးေလးမ်ား၊ အေဒၚမ်ားကလည္း သြားဖုုိ႕ အားေပးၾကပါသည္။ မေတြ႕တာၾကာတဲ့ သူျဖစ္ေနလုုိ႕ ဘာစကားဘယ္လုုိ ဆုုိရပါ့။ ကၽြန္မ၏ ဆရာ၀န္ဦးေလးကေတာ့ အန္တီစုုနဲ႕ေတြ႕ရင္ ေျပာဖုုိ႕ စကားတစ္ခြန္းသင္ေပးလုုိက္ပါသည္။
‘I Miss You.’တဲ့။
ထုုိေတြ႕ဆုုံပဲြမွာ စာေရးဆရာမ်ား၊ ကာတြန္း ပန္းခ်ီ၊ ကဗ်ာဆရာ၊ ထုုတ္ေ၀သူတခ်ိဴ႕ ကုုိ ေတြ႕ျမင္ခြင့္ရပါသည္။ တစ္ေယာက္ခ်င္းဆီမိတ္ဆက္ …. ကုုိယ့္ကုုိယ္ကုုိယ္ နံမယ္ထေျပာရ..တာက နည္းနည္းေတာ့ ဆန္းျပားသလုုိျဖစ္ေပမယ့္ ကိုုယ္သိေသာ စာေရးဆရာမ်ား ဘယ္သူလာတယ္ မလာဘူး ဆုုိတာကုုိ သိခြင့္ရလုုိက္တာမုုိ႕ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းေသာ မိတ္ဆက္ပဲြဟုု ျမင္မိပါသည္။
ပဲြျပီးသြားေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ နွင့္ ကၽြန္မေဖေဖ၊ ေမေမ တုုိ႕က နွဴတ္ဆက္ဖုုိ႕သြားၾကေတာ့ ကၽြန္မလည္း ေနာက္ကလုုိက္သြားပါသည္။ ကၽြန္မတုုိ႕လက္ထဲတြင ္ေမေမၾကီး ေဒၚခင္မ်ဴးိခ်စ္ေရးသားေသာ Buddhist Way of Life in Myanmar စာအုုပ္ တစ္အုုပ္ နွင့္ ကြြၽြန္္မ၏ Days and Flowers of Myanmar စာအုုပ္ႏွင့္ My Life Will Go On စာအုုပ္ပါးေလး ႏွစ္အုုပ္ကုုိ ယူလာပါသည္။ အန္တီစုုက ကၽြန္မတုုိ႕ အားလုုံးကုုိ မွတ္မိသျဖင့္ ၀မ္းသာမိပါသည္။ စာအုုပ္ေလးမ်ားကုုိ အန္တီစုုက သူ႕လက္ထဲမွာ ကိုုင္ထားျပီး ေဖေဖသိခ်င္ေနေသာ Oxford University နွင့္ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းကုုိ ေျဖေနၾကတာကုုိ ကၽြန္မက ဓါတ္ပုုံရုုိက္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ျပီးေတာ့ ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီက ေကၽြးေသာ ေထာပတ္ထမင္းၾကက္သားဟင္းနွင့္ အခ်ဴိပဲြမ်ားကိုု စားေသာက္ၾကပါသည္။ ကၽြန္မက ရင္းနွီးေနေသာ စာေရးဆရာမ်ားစြာကုုိ လုုိက္ႏွဳတ္ဆက္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မေမေမက အန္တီစုု ေျပာၾကားစဥ္က အဂၤလိပ္လုုိ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းကုုိ ေသခ်ာသိခ်င္သျဖင့္ သြားေမးမည္ဟုုေျပာကာ ကၽြန္မဆီက စာရြက္အပုုိင္းတစ္ခုုကုုိိေတာင္းျပီး ထြက္သြားသည္။ ကၽြန္မေဖေဖကုုိလည္း တခ်ဴိ႕က အထင္တၾကီးႏွင့္ ထုုိအဂၤလိပ္စာေၾကာင္းကုုိ လာေမးေနၾကတာၾကားမိသည္။ ကၽြန္မေဖေဖကေတာ့ သူလည္းျမန္လြန္းလုုိ႕ ေသခ်ာမၾကားလုုိက္ရေၾကာင္း ျပန္ေျဖေနရပါသည္။
ေနာက္ေတာ့ ဓါတ္ပုုံစုုရုုိက္ရမည္ဟုု ဆုုိသျဖင့္ အားလုုံး ပါ၀င္ကာ ဓါတ္ပုုံရိုက္ၾက ပါသည္။ အဲသည္ဓါတ္ပုုံေတာ့ မရလုုိက္ပါ။ ေနာက္ေတာ့ ေပးမည္ဟုုေတာ့ ေျပာပါသည္။ ကၽြန္မဦးေလးသင္ေပးလုုိက္ေသာ စကားတစ္ခြန္းကုုိ ကိုုယ္တုုိင္ေတာ့ မေျပာလုုိက္ရေပမယ့္ ကၽြန္မေမေမက ေျပာလုုိက္သည္ဟုု ဆုုိပါသည္။ ကၽြန္္မေဖေဖလဲ သူသိခ်င္ေသာ Oxford နွင့္ပတ္သက္ေသာ ေမးခြန္းကုုိ ေမးခြင့္ရလုုိက္လုုိ႕ လာရက်ဴးိနပ္သြားပါသည္။ အိမ္ေရာက္မွပဲ ကၽြန္မေမေမကုုိ သူသြားေမးတာ ရခဲ့လား ဆုုိတာ ေမးရဦးမည္။
ကၽြန္မတုုိ႕မိသားစုု အတြက္ အန္တီစုုကုုိ ေတြ႕ခ်င္တဲ့ ဆႏေလးတစ္ခုု ျပည့္သြားတဲ့ေန႕တစ္ေန႕အျဖစ္ အမွတ္ရေနမည္ ျဖစ္ပါသည္။

(Photo – Suu with Burmese Writers, 25th August 2014, NLD Information)

Read More