Thursday, March 25, 2010

Painting Appreciation - Renoir’s Luncheon of the Boating Party

Painting Appreciation - Renoir’s Luncheon of the Boating Party
အေတြးအျမင္မဂၢဇင္း အမွတ္ ၂၁၅ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၂၀၁၀တြင္ပါရွိေသာ ဂ်ဴနီယာ၀င္း ၏

ပန္းခ်ီကားခံစာမူေဆာင္းပါး - ႏုိင္ငံတကာပန္းခ်ီခံစားမူ

အေပ်ာ္စီးသေဘာၤေပၚမွေန႕လယ္စာပါတီ

Lucheon of the Boating party အေပ်ာ္စီးသေဘာၤေပၚမွေန႕လည္စာပါတီ အမည္ရွိပန္းခ်ီကားကုိ

Pierre Auguste Renoir ( ရႏြား) (၁၈၁၄-၁၉၁၉) မွေရးဆဲြသည္။

ရႏြားသည္ျပင္သစ္အပ္ခ်ဴပ္ဆရာတစ္ဦး၏သားတစ္ဦးျဖစ္ကာသားသမီး၇ေယာက္ထဲကတစ္ေယာက္ျဖစ္

သည္။သူ႕မွာပန္းခ်ီႏွင့္ပတ္သက္၍ပထမဦးဆုံးအေတြ႕အၾကဳံကေၾကြပန္းကန္လုပ္ငန္းတြင္၀င္လုပ္ရစဥ္

ပန္းကန္ျပားေပၚမွာလွပေသာပန္းခ်ီမ်ားေရးဆဲြခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။သူ႕အသက္၁၃နွစ္အရြယ္ကတည္းကပန္းခ်ီ

ပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့သည္။သူကပန္းကန္လုံးမ်ား ပန္းကန္ျပားမ်ားေပၚပန္းမ်ားခ်ယ္သခဲ့သည္။

ေက်ာင္းတြင္ဂီတဆရာကဂီတႏုတ္စ္မ်ားသင္ၾကားေနစဥ္သူကဂီတစာအုပ္ေပၚမွာပန္းခ်ီမ်ားေရးဆဲြ၍အခ်ိန္

ကုန္ခဲ့သည္။ေနာက္တစ္ဆင့္တက္၍ရႏြားသည္အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအတြက္ယပ္ေတာင္မ်ားကုိအေရာင္

ျခယ္ေသာအလုပ္ကိုလုပ္ခဲ့ရသည္။ယပ္ေတာင္မ်ားကိုအမ်ဴိးသမီးမ်ားကသူတုိ႕အုိက္သည့္အခါခပ္ရသည္။

ထုိအခါသူ႕ပန္းခ်ီကအသက္၀င္လာရသည္။ျပတင္းေပါက္မ်ားေဆးသုတ္ရသည့္အခါသူကျပဴတင္းေပါက္

၏အရိပ္မ်ားကုိထည့္သြင္းေရးဆဲြျပန္သည္။သူကားတကယ့္ပန္းခ်ီပညာရွင္တစ္ဦးျဖစ္လာဖုိ႕မည္သည့္

အခြင့္အေရးကုိမွလက္လႊတ္ခံသူမဟုတ္ေပ။

၁၈၆၂-၆၃ ခုနွစ္မ်ားတြင္ပါရီရွိပန္းခ်ီသင္တန္းေက်ာင္းကဆြီဒင္ပန္းခ်ီဆရာCharles Gabriel Gleyre ၏

အကယ္ဒမီခန္းတြင္ပန္းခ်ီပညာစတင္သင္ၾကားခဲ့ရသည္။ရႏြား၏အေစာပုိင္းပန္းခ်ီလက္ရာမ်ားမွာျပင္သစ္

ပန္းခ်ီဆရာနွစ္ဦးျဖစ္ေသာ Claude Monet (အလင္းေရာင္ကိုဦးစားေပးေရးဆဲြသူ)ႏွင့္ Eugene Delacrox

(အေရာင္ကိုဦးစားေပးေရးဆဲြသူ)တုိ႕၏ၾသဇာလႊမ္းမိုးခဲ့သည္။

ရႏြားသည္ Monet, Sisley, Bazille တုိ႕နွင့္အလြန္ခင္မင္ေသာမိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္လာသည္။ပိုက္ဆံေငြေၾကး

ရွားပါးမူေၾကာင့္တစ္ဦးကုိတစ္ဦးမွီခုိကာကူညီကာေနထုိင္ခဲ့ၾကရသည္။

၎တုိ႕ေရးဆဲြေသာပန္းခ်ီကားမ်ားကုိ ‘Impressionism’အႏုပညာကားခ်ပ္မ်ားဟုေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။ယင္း

အမည္ကုိသူတုိ႕ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိခံစားသူမ်ားကအမည္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။အဓိပၸါယ္မွာဤသို႕ျဖစ္သည္

Impressionism ။ ။၁၉ရာစုျပင္သစ္မွာအစဦးဆုံးေပၚလာေသာပန္းခ်ီကား၏လွဴပ္ရွားမူဟုေခၚသည္။အ

ေၾကာင္းမွာ Impression ပန္းခ်ီဆရာမ်ားသည္ေရွ႕ကရွိခဲ့ေသာပန္းခ်ီဆုိင္ရာဥပေဒသမ်ားကိုခ်ဴိးေဖာက္၍

၎တုိ႕ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိေရးဆဲြေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။သူတုိ႕သည္သမုိင္း၀င္အျဖစ္ေတြထက္အရာ၀တၳဳ

မ်ား၏အေျခခံသေဘာသဘာ၀ကိုသာဦးစားေပးၾကသည္။ေရွ႕ကပန္းခ်ီဆရာမ်ားကအလွအပ၏စံကုိေရးဆဲြကာ

သူတုိ႕ကေတာ့ဓါတ္ပုံဆရာမ်ားကလ်တ္တျပတ္ရုိက္ယူရရွိလိုက္ေသာရုပ္ပုံကုိအမိအရဖမ္းယူလုိက္သကဲ့သုိ႕

ဆဲြယူေရးဆဲြၾကသည္။သူတုိ႕၏ဖမ္းယူေရးဆဲြေသာပုံရိပ္မ်ားကုိပရိသတ္မ်ားကလက္ခံဖုိ႕ခဲယဥ္းခဲ့ၾကသည္။

Impressionism ပန္းခ်ီမ်ားသည္အေထြေထြေသာပုံပန္းသဏာန္မ်ားပုိင္ဆုိင္ၾကသည္။ေဆးေရာင္ကိုမေရာ

စပ္ပဲစုတ္တံအေရာင္ကုိဦးစားေပးေရးခ်ယ္သည္။ထုိကဲ့သို႕ေသာေရးဆဲြမူေၾကာင့္ထုိေခတ္ကပန္းခ်ီဆရာမ်ာ

၏လက္ရာမ်ားကဲ့သို႕အေရာင္ႏူညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာမ်က္ႏွာျပင္မ်ဴိးကင္းမဲ့သြားရသည္။သူတုိ႕၏အေရာင္မ်ား

သည္ေတာက္ပလ်က္ရွိသည္။သူတို႕ကအမည္းေရာင္ႏွင့္ေျမျပင္မွလွမ္းျမင္ရေသာေန၏ေရာင္ျခည္ကုိေရွာင္

ရွားတတ္ၾကသည္။ထုိ႕ျပင္သူတုိ႕ကအေသးစိတ္ေရးဆဲြမူထက္ရုတ္တရက္ရလာေသာျမင္ကြင္းကုိသာဦးစား

ေပးၾကသည္။

ရႏြားႏွင့္အဖဲြ႕သည္သူတုိ႕၏ပန္းခ်ီကားမ်ားကုိ Impression, Impression of Sunrise (ေနတက္ခ်ိန္ျမင္ရပုံ)

စသည္အမည္မ်ားေပးၾကသည္။ထုိအမည္မ်ားကုိ Impression အဓိပၸါယ္ဆုိလုိ၍ေပးျခင္းမဟုတ္ခဲ့ၾကေသာ

လည္းသူတုိ႕မွာထုိအမည္မ်ားတြင္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္။

ရႏြားသည္သူအသက္ၾကီးလာေသာအခါအဆစ္ေရာင္ေရာဂါေ၀ဒနာခံစားခဲ့ရသည္။တုတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာက္

ကာလမ္းေလွ်ာက္ေနရေသာလည္းလက္ထဲမွာစုတ္တံကိုကုိင္ထားဆဲ၊ပန္းခ်ီဆဲြဆဲျဖစ္သည္။ယင္းအျဖစ္ကုိ

“လက္မေပၚကစုတ္တံ”ဟုသူကေခၚေ၀ၚခဲ့သည္။သူသည္စုတ္တံကုိေျပာင္းဖုိ႕ေတာ္ေတာ္ခဲယဥး္သည္။ေဆး

ရည္ထဲႏွစ္ကာသန္႕ရွင္းျပီးဒါကိုင္ဆက္သုံးကာေရးဆဲြျခင္းျဖစ္သည္။

သူ၏ေနာက္ဆုံးႏွစ္မ်ားတြင္ပန္းပုစမ္းသပ္ကာထုဆစ္ခဲ့သည္။သူ႕လက္မ်ားျဖင့္ေတာ့ပုံမသြင္းႏုိင္ပါ။သူ႕လက္

ေထာက္ကိုဘယ္လုိလုပ္ပါဟုခုိင္းေစ၍လုပ္ခုိင္းခဲ့သည္ဟူ၏။

ယခုေရြးခ်ယ္ေသာရႏြား၏လက္ရာပန္းခ်ီကားသည္ ၁၈၈၁ခုနွစ္ကေရးဆဲြေသာ Impression လက္ရာတစ္ခု

ျဖစ္သည္။စိန္းျမစ္တေလွ်ာက္မွာစီးဆင္းသြားလာေနေသာအေပ်ာ္စီးသေဘၤာေပၚကနံနက္ခင္းပါတီပဲြက်င္းပ

ေနသည့္ပုံျဖစ္ပါသည္။စေန၊တနဂၤေႏြအားလပ္ရက္ေတြမွာပါရီမွာေနထုိင္ၾကသူအလုပ္သမားလူတန္းစားေတြ

၏ပါတီပဲြက်င္းပေနဟန္ျဖစ္သည္။၀ါရွင္တန္ဒီစီက Phillip Colloection မွာထားရွိပါသည္။

Wednesday, March 17, 2010

Frankenstein –Book Review by juniorwin



Frankenstein –Book Review by juniorwin

ျမန္မာသစ္မဂၢဇင္း ေဖေဖာ္၀ါရီလထုတ္၂၀၁၀တြင္ ေပ်ာ္ဖုိ႕အတြက္စာဖတ္ပါ ေခါင္းစဥ္ေအာက္တြင္

လစဥ္ဂဏမွ ဂ်ဴနီယာ၀င္းမွေရြးခ်ယ္ထားေသာ ၉ အုပ္ေျမာက္စာအုပ္

Frankenstein

Mary Shelly

1797 – 1851

အဂၤလိပ္လူမ်ဴိးစာေရးဆရာမ

ပထမဦးဆုံးပုံႏွိတ္ - ၁၈၁၈

Frankenstein (ဖရင္ကင္စတုိင္) ၀တၳဳကိုေရးသူ Mary Shelly သည္နာမယ္ေက်ာ္ကဗ်ာဆရာ P.B.Shelly

၏ဇနီးျဖစ္သည္။သူတုိ႕မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္အပ်င္းေျပပုံေျပာၾကရာမွထုိဇာတ္လမ္းကုိေျပာခဲ့သူျဖစ္ကာသတၳဳအျဖစ္

သုိ႕ေရာက္ရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ဖရင္ကင္စတုိင္သည္ကၽြမ္းက်င္ေသာဆရာ၀န္တစ္ဦးျဖစ္ျပီးသူအလြန္စိတ္၀င္စား

ေသာဘာသာရပ္ကလူေသကုိအသက္သြင္းျခင္းျဖစ္ေလသည္။ဤကားသူ႕ဇာတ္လမ္းအစျဖစ္ေလသည္။

၀တၳဳတြင္သူဖန္တီးလုိက္ေသာသတၱ၀ါၾကီးသည္တစ္ကုိယ္တည္းအထီးက်န္ဆန္ကာေၾကာက္ရြ႕ံဖြယ္ရုပ္ရည္ကုိ

ပုိင္ဆုိင္သည္။သူ႕ကုိျမင္သူတုိ္င္းကေၾကာက္ရြ႕ံကာေမာင္းထုတ္ခံရျပီးသူ႕ဘ၀သည္စိတ္မခ်မ္းမသာစရာျဖစ္ကာ

ေၾကကဲြဖြယ္ျဖစ္ရပုံကုိ၀တၳဳအလယ္ပုိင္းေလာက္တြင္သနားစဖြယ္ေရးဖဲြ႕ထားပါသည္။ထိုကဲ့သုိ႕ရြံရွာဖြယ္ပုံသဏန္

ကုိဖန္တီးခဲ့သူအေပၚနာၾကည္းလက္စားေျခလိုစိတ္ျဖင့္လူသတ္သမားဘ၀ေရာက္ခဲ့ရပုံကုိသတၱ၀ါၾကီးဘက္မွ

အျမင္ျဖင့္ေရးသားထားသည္ကုိေတြ႕ရပါသည္။ေနာက္ပုိင္းမွာေတာ့ဖရင္ကင္စတုိင္သည္သူဖန္တီးခဲ့မိေသာ

သတၱ၀ါၾကီး၏လက္စားေျခမူကိုခံယူရင္းျဖင့္ေသဆုံးသြားခဲ့ကာဇာတ္လမ္းကုိအဆုံးသတ္ထားပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။စာအုပ္ထြက္ျပီးမၾကာမီ ၁၈၂၃ ခုႏွစ္မွာျပဇာတ္အျဖစ္စတင္ကျပခဲ့ၾကသည္။အသံတိတ္ရုပ္

ရွင္ကားအျဖစ္ ၁၉၁၀ခုႏွစ္တြင္ Edison Companyမွ Frankenstein အျဖစ္ရုိက္ကူးခဲ့သည္။ Mary Shelly

မူရင္း၀တၳဳတြင္္ေဒါက္တာ ဖရင္ကင္စတုိင္သည္အရင္ဦးစြာသေဘာၤသားတစ္ဦးနွင့္ေတြ႕ဆုံခဲ့ကာသူ႕ဇာတ္လမ္း

ကုိေျပာျပဟန္ျဖင့္၀တၳဳအဆုံးနားအထိေရးဖဲြ႕ထားျခင္းျဖစ္သည္။ရုပ္ရွင္မွာေတာ့ဖရင္ကင္စတုိင္အေနျဖင့္သာ

ေခါင္းေဆာင္ပါ၀င္ရုိက္ကူးထားျခင္းျဖစ္သည္။ေနာက္ပုိ္ငး္တြင္ Bride of Frankenstein(ဖရင္ကင္စတုိင္၏

သတုိ႕သမီး)၁၉၃၅၊ Son of Frankenstein (ဖရင္ကင္စတုိင္၏သား)၁၉၃၉၊ Ghost of Frankenstein

(ဖရင္ကင္စတုိင္သရဲ)၁၉၄၂ ဟူ၍ခ်ဲ႕ထြင္ကာေၾကာက္ရြံ႕စရာ၊ထိတ္လန္႕စရာအပုိရုိက္ခ်က္မ်ားျဖင့္ရုိက္ကူး

ခဲ့ၾကသည္။၁၉၃၁ ခုႏွစ္တြင္ရုိက္ကူးခဲ့ေသာ Frankenstein ကားတြင္သတၱ၀ါၾကီးအျဖစ္ Boris Karloff

ကသရုပ္ေဆာင္ထားသည္။ Mary Shellyေရးဖဲြ႕ထားေသာေခ်ာက္ခ်ားစရာစိတ္ခံစားခ်က္မ်ား၊တုန္လွဴပ္

ဖြယ္ေကာင္းလွေသာသတၱ၀ါၾကီး၏သနားစရာအတြင္းစိတ္မ်ားကားရုပ္ရွင္ကားထဲမွာမပါ၀င္ႏုိင္ခဲ့ေသာ

ရုိက္ခ်က္မ်ားျဖစ္သည္ဟုေ၀ဖန္ခဲ့ၾကပါသည္။

Wednesday, March 3, 2010

Selected Book - Carve her name with Pride

ျမန္မာသစ္မဂၢဇင္း ဇန္န၀ါရီလ ၂၀၁၀ တြင္ပါရွိခဲ့ေသာ

ဂ်ဴနီယာ၀င္း ေရးသားေသာ အခန္းဆက္ ေပ်ာ္ဖုိ႕အတြက္စာဖတ္ပါ ဂဏက

ရ အုပ္ေျမာက္စာအုပ္တစ္အုပ္အျဖစ္တင္ဆက္လုိက္သည္။

Carve Her Name With Pride

R.J.Minney

29 August 1895, Calcutta, India

Date of Death:

5 January 1979,

ဤဇာတ္လမ္းသည္အဘအဂၤလိပ္ အမိျပင္သစ္လူမ်ဴိးတုိ႕မွေမြးဖြားျပီးလန္ဒန္ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး၏

ဆင္းရဲသားရပ္ကြက္တြင္ၾကီးျပင္းလာရေသာအညတရအမ်ဴိးသမီးကေလးတစ္ေယာက္၏

အေၾကာင္းအရာဘ၀ဇာတ္လမ္းျဖစ္သည္။

ထိုမိန္းမပ်ဴိေလးတြင္အျခားေသာမိန္းခေလးမ်ားထက္ပုိမုိထူးျခားေသာအရည္အခ်င္း၊ပညာ

စြမ္းရည္ဟူ၍မရွိ။သူငယ္စဥ္အခ်ိန္မွစ၍လူတုိင္းအသိအမွတ္ျပဳရေသာသူပုိင္ပစၥည္းတစ္ခု

မွာသူ၏အလြန္လွပေျပျပစ္ေသာရုပ္ရည္ပင္ျဖစ္သည္။တခါျမင္လုိက္ရလွ်င္စိတ္ထဲ၌ေမ့မရ

ႏုိင္ေလာက္ေအာင္စဲြမက္ဖြယ္ေကာင္းေသာအလွပုိင္ရွင္တစ္ဦးျဖစ္ေသာလည္းထုိအလွကို

အျမတ္ထုတ္လုိေသာစိတ္ဆႏၵကားသူ႕တြင္လုံး၀မရွိေပ။

သုိ႕ရာတြင္ျဗိတိန္ႏုိင္ငံ၏ေျပာင္ေျမာက္ေသာသမိုင္းတြင္ထုိအမ်ဴိးသမီးသည္အာဇာနည္မ

တစ္ဦးအျဖစ္ျဖင့္သူ၏နံမယ္ကုိကမၺည္းထုိး၍ထားႏုိင္ခဲ့ေလသည္။အေၾကာင္းမွာသူသည္

ၾကီးမားေသာအက်ပ္အတညး္အသက္အႏၱရယ္မ်ားႏွင့္ၾကဳံၾကိုက္လွ်င္စိတ္ဓါတ္ၾကံ့ခုိင္ျခင္း၊

ေၾကာက္ရြ႕ံစိတ္လုံး၀မရွိျခင္း၊အသက္ထြက္ရလုမတတ္နာက်င္ေအာင္ရန္သူမ်ားကႏွိတ္

စက္ေစကာမူတုန္လွဴပ္မူလုံး၀မရွိျခင္းစေသာဂုဏ္ပုဒ္တုိ႕ကုိပုိင္ဆုိင္ေလသည္။ထူးျခားေသာ

ရဲစြမ္းသတၱိတုိ႕ကုိသူေန႕စဥ္သြားလာလွဴပ္ရွားေနေသာဘ၀တြင္မည္သူမွ်မေတြ႕ရွိရေသာ

လည္းေဘးအႏၱရယ္ကိုရင္ဆုိင္ရေသာစစ္တြင္းအခ်ိန္ကာလတြင္သူႏွင့္ရင္းနွီး၍နီးကပ္

စြာေပါင္းသင္းရသူတို႕သာလွ်င္ျမင္ေတြ႕၍အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးၾကရေလသည္။

ျပီးခဲ့ေသာဒုတိယကမာၻစစ္ၾကီးတြင္သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာသူတို႕သည္ပါ၀င္လွဴပ္ရွား၍စစ္

မူေတာ္ကုိထမ္းရြက္ၾကသည္မွန္ေသာလည္း“ၾကံရည္ဖန္ရည္ရွိသည္။ရဲစြမ္းသတၱိရွိသည္”

ဟူေသာဂုဏ္ျဒဗ္ကုိရယူ၍အာဇာနည္အျဖစ္တစ္ဦးခ်င္းေပၚထြက္လာသူတို႕မွာကားမမ်ား

ျပားလွေပ။ထုိစစ္ၾကီးအတြင္းကမိမိတုိ႕တုိင္းျပည္၏စစ္ေအာင္ႏုိင္ေရးအတြက္ရန္သူနယ္ေျမ

သုိ႕တိတ္တိတ္ပုန္းသြားေရာက္၍သူလွ်ဴိအျဖစ္စစ္မူထမ္းေသာမိန္းမမ်ား၏ဦးေရမွာသာ၍ပင္

နည္းပါးေလသည္။ထိုမိန္းမသူလွ်ဴိမ်ားထဲတြင္သုံးပုံတစ္ပုံမွာရန္သူ၏လက္ခ်က္ျဖင့္အသက္

ကိုစြန္႕လြတ္၍သြားၾကရေလသည္။ဤဇာတ္လမ္းမွာထုိသုိ႕စစ္မူထမ္းရာမွမိမိ၏အမိႏုိင္ငံရွိ

ေမြးရပ္ဌာေနသုိ႕ျပန္၍မလာႏုိင္ေသာမိန္းမပ်ဴိတစ္ဦး၏ဇာတ္လမ္းျဖစ္ေလသည္။

မွတ္ခ်က္။ ထုိ၀တၳဳၾကီးကိုစာေရးဆရာမၾကီးေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္မွေန၍ စြန္႕ခဲ့ရကၽြန္မဘ၀ပါရွင္အမည္ျဖင့္

ဘာသာျပန္ခဲ့ဘူးပါသည္။အထက္တြင္ေဖာ္ျပထားခ်က္မ်ားမွာထုိဘာသာျပန္မွေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္၏နိနဒါန္းကုိ

ေကာ္ကႏုတ္တင္ျပထားျခင္းျဖစ္သည္။ထုိ၀တၳဳအမည္ကုိစဥ္းစားခဲ့စဥ္က ..အာဇာနည္မ..ထူးျခားေသာ

မိန္းမသား..သူရဲေကာင္းမ…စသည္စသည္ျဖင့္အမည္အမ်ဴိးမ်ဴိးကုိအယ္ဒီတာမ်ားထုတ္ေ၀သူမ်ားကစဥး္စားေပး

ခဲ့ၾကေသာလည္းေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္က သည္၀တၳဳကုိေသခ်ာဖတ္ၾကည့္စမ္းပါ။ဒီ၀တၳဳထဲကအမ်ဴိးသမီးေလး

ဟာသူ႕ဘ၀ကုိစြန္႕ျပီးတုိင္းျပည္အတြက္လုပ္ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္တယ္။အာဇာနည္တုိ႕သူရဲေကာင္းတုိ႔ တုိင္းျပည္

အတြက္အသက္စြန္႕ျခင္းတုိ႕အေၾကာင္းကုိအသားေပးထားတာမဟုတ္ဘူး။သူ႕ဘ၀ကိုဘယ္ေလာက္ထိစြန္႕ျပီး

လုပ္ခဲ့တယ္ဆုိတာကိုသာအသားေပးထားျခင္းျဖစ္တယ္။ ဟုဆုိကာဤအမည္ေလးကုိေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္

ဟုေျပာျပခဲ့ဘူးသည္။

ထုိ Carve her name with pride ကုိ ၁၉၅၈ ခုႏွစ္တြင္ရုပ္ရွင္ကားအျဖစ္ရုိက္ကူးခဲ့သည္။အဓိကမင္းသမီး

အျဖစ္ Virginia Mckenna ကပါ၀င္သရုပ္ေဆာင္ထားသည္။ထုိကားတြင္Viginia သည္အေကာင္းဆုံး

မင္းသမီးဆုရရွိခဲ့သည္။ထုိရုပ္ရွင္ကားတြင္ Leo Marks ၏ကဗ်ာ ‘The Life that I have’ကုိအသုံးျပဳ

ထားသည္။တုိင္းျပည္ကုိခ်စ္ေသာသူတစ္ေယာက္၏အျဖစ္ကုိစပ္ဆုိထားျခင္းျဖစ္သည္။ကဗ်ာတြင္

“မင္းအတြက္” ဟူေသာရည္ညႊန္းခ်က္သည္ “တုိင္းျပည္”“တုိင္းသူျပည္သားမ်ား”ကုိဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။

“ကၽြန္မမွာပုိင္ဆုိတာဆုိလုိ႕အသက္ပဲရွိတယ္။အသက္တစ္ခုသာကၽြန္မပုိင္တယ္။

အဲဒါမင္းအတြက္ပါပဲ။

ကၽြန္မပုိင္ဆုိင္တဲ့အသက္ကုိကၽြန္မခ်စ္ျမတ္ႏုိးပါတယ္။

အဲဒါ..မင္းအတြက္…မင္းအတြက္..မင္းအတြက္ပါပဲ။

ကၽြန္မအိပ္စက္ရဦးမယ္။ကၽြန္မအနားယူရဦးမယ္။ဒါေပမယ့္တစ္ေန႕မွာကၽြန္မေသဆုံးရမယ္။

စိမ္းစုိေနတဲ့ျမက္ခင္းေတြရွိတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ေန႕ရက္ေတြဟာ ..

….မင္းတုိ႕အတြက္ပါပဲ။ မင္းတုိ႕အတြက္ပါပဲကြယ္….။”

Monday, March 1, 2010

Book Advertisement – Khin Myo Chit –Selected Burmese Short Stories

ခင္မ်ဴိးခ်စ္ ၏ ၀တၳဳတုိေပါင္းခ်ဴပ္



ကံ့ေကာ္၀တ္ရည္စာေပမွထြက္ရွိလာေသာစာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္သည္။

ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ ၏ မ်က္ႏွာဖုံးႏွင့္ ေနာက္ဖုံးတြင္အတၳဳပတၱိတုိကေလးပါပါသည္။



၀တၳဳတုိေပါင္း ၂၃ ပုဒ္ကုိေတြ႕ၾကရပါသည္။

၁၉၄၀ ခုႏွစ္မွစ၍ ျမန္မာ့အလင္းမဂၢဇင္း၊ ရူမ၀ ၊ တုိင္းရင္းသူ ၊ ေသြးေသာက္ ၊ တုိင္းရင္းေမ၊

စႏၵာ ၊ ဒဂုန္ အစရွိေသာမဂၢဇင္းမ်ားတြင္ေရးသားထားေသာ၀တၳဳတုိကေလးမ်ားကုိတစုတစည္း

တည္းေတြ႕ရသည္မွာေက်နပ္စရာျဖစ္ပါသည္။

၀တၳဳေခါင္းစဥ္မ်ားကလညး္စိတ္၀င္စားစရာ….

လဲြခ်က္ကနာ ၊ ေဆြမွားျပီ ၊ ေက်ာင္းသားဘ၀ ၊ တဲြလုိ႕ေခၚမယ္ ၊ အိမ္ရွင္မသပိတ္ ၊ ပန္း၀တ္ရည္ ၊

ဇာထဘီ၊ ျမသီတာ ၊ ေယာကၡမၾကီး……

စာမ်က္ႏွာ ၄၀၀ ေက်ာ္မုိ႕၀ၾကီးဖတ္ၾကရဦးေတာ့မည္။