Friday, January 23, 2015

နုိဘယ္-ျမန္မာ စာေပပဲြေတာ္ ၂၀၁၅ မွာ တစ္ရက္တာ ဂ်ဴနီယာ၀င္း

Junior Win’ A Day at The Noble-Myanmar Literary Festival 2015 ေဆာင္းပါးကုိ ကုိယ္တုိင္ ဘာသာျပန္ထားသည္။
နုိဘယ္-ျမန္မာ စာေပပဲြေတာ္ ၂၀၁၅ မွာ တစ္ရက္တာ
ဂ်ဴနီယာ၀င္း


ဇန္န၀ါရီလ ၁၇ ရက္မွ ၁၉ ရက္တုိ္င္ နုိဘယ္-ျမန္မာ စာေပပဲြေတာ္ဟာ ျမိဳ႕မေက်ာင္းလမ္းက အမ်ဴိးသားကဇာတ္ရုံမွာ က်င္းပ မွာ ျဖစ္ပါသည္။ အဲသည္ပဲြဟာ ျမန္မာစာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြ၊ ကာတြန္းဆရာေတြ စုေပါင္းျပီး ေပ်ာ္ရြႊင္စြာ က်င္းပတဲ့ပဲြပါ။ အထူးသျဖင့္ စာအုပ္ခ်စ္သူေတြ လာေရာက္ကာ အဲသည္ေပ်ာ္ရႊင္စရာပဲြကုိ ဆင္ႏြဲၾကမွာ ျဖစ္ေပသည္။
ပဲြေတာ္မတုိင္မွီ ၂ ရက္အလုိမွာ မစ္ နီလန္ဂ်ာနာ ဆမ္ဂုတ ကကၽြန္မဆီကုိ အီေမးပုိ႕ျပီး သူ႕ရဲ႕ စာအုပ္အသစ္တစ္အုပ္ ျဖစ္တဲ့ “Khin Myo Chit to Aung San Suu Kyi“ ဆုိတဲ့စာအုပ္အေၾကာင္းကုိ ဇန္န၀ါရီလ ၁၉ ရက္မနက္ ၉နာရီ၅၀မိနစ္မွာ ေဟာေျပာမယ္လုိ႕ အေၾကာင္းၾကားလာပါသည္။ ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ဆုိတာ ကၽြန္မရဲ႕အဖြား - Colourful Burma, Anawrahta of Burma စတဲ့စာအုပ္မ်ားေရးသား သူပါ။ သူသည္စာအုပ္ကုိ စေရးကတည္းက ကၽြန္မတုိ႕နဲ႕ အဆက္အသြယ္လုပ္ခဲ့ျပီး ကၽြန္မတုိ႕ဆီက အခ်က္အလက္မ်ား ဓါတ္ပုံမ်ား ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္လဲ အဲသည္ေန႕က်ရင္ ကၽြန္မမိဘမ်ားပါ သူေျပာတာ လာေရာက္နားေထာင္ၾကမယ္လုိ႕ အေၾကာင္းျပန္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
၁၉ရက္ေန႕ ။ ပဲြေတာ္၏ ဒုတိယေန႕။ ကၽြန္မက စိတ္လွဴပ္ရွားစြာ ပဲြေတာ္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။ သည္ အမ််ဴိးသားကဇာတ္ရုံဆုိတာ အထူးသျဖင့္ အကယ္ဒမီေပးပဲြမ်ား က်င္းပရာေနရာေပါ့။ အ၀င္၀ကေန လွမ္းျမင္လုိက္ရတာက ဘယ္ဘက္မွာ ကာတြန္းျပပဲြ၊ ညာဘက္မွာ အမွတ္တရ ပစၥည္းမ်ားေရာင္းပဲြပါ။ မွတ္စုစာအုပ္ေတြ၊ ကီးခ်ိန္းေတြ၊ ေဘာပင္ေတြ၊ ပန္ကန္ျပား၊ တီရွပ္၊ ဓါတ္ဗူး၊ ခြက္၊ လြယ္အိတ္ အစရွိသျဖင့္ေပါ့။ ကၽြန္မက လြယ္အိတ္၂အိတ္၊ ကီးခ်ိန္း၂ ခု၀ယ္ျဖစ္သြားပါသည္။
  အမ်ဴိးသားကဇာတ္ရုံအတြင္းထဲ ေရာက္ေတာ့ မစၥတာ ဟာရဲယ္ေဘာ့မင္ ကပထမဦးဆုံး နိုဘယ္ဆုအေၾကာင္းနဲ႕ ႏုိဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေၾကာင္းမ်ား ေဟာေျပာေနတာကို နားေထာင္ရပါသည္။ သူက ယူနီဆက္က မစၥတာ ကူလြိဳင္း အေၾကာင္းကုိ ထည့္ေျပာပါသည္။ 

( မစၥတာ ဟာရဲယ္ေဘာ့မင္)
မစၥတာကူလြိဳင္းကုိ ကၽြန္မက ေကာင္းေကာာင္းၾကီးသိပါသည္။ သူကေမေမၾကီးစာအုပ္ႏွစ္အုပ္ျဖစ္တဲ့ A Wonderland of Burmese legends နဲ႕ Flowers and Festivals Round the Burmese Year ကိုထုတ္တဲ့ Tamarind press ကထုတ္ေ၀သူလဲျဖစ္၊ ကၽြန္မအဘုိးအဘြားမ်ား နဲဲ႕ခင္မင္တဲ့မိတ္ေဆြေဟာင္းၾကီး လဲျဖစ္ပါသည္။  


  သူေျပာျပီးေတာ့ မစၥ နင္လန္ဂ်ာနာ့ အလွည့္ပါ။ သူက “The Female Voice of Myanmar: Khin Myo Chit to Aung San Suu Kyi’, စာအုပ္အေၾကာင္းကုိ မိတ္ဆက္ေျပာၾကားခဲ့ကာ ေမေမၾကီး ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ရဲဲ႕ ဓါတ္ပုံတစ္ခ်ဴိ႕ကို ျပသသြားပါသည္။  
(Ms Nilanjana)

(The Female voice of Myanmar ; Khin Myo Chit to Aung San Suu Kyi.)
 မိသားစုဓါတ္ပုံတစ္ခုကိုျပတုန္းက ကၽြန္မပုံကေလးကုိေထာက္ျပျပီး အခုပရိသတ္ထဲမွာ ေရာက္ေနပါတယ္လုိ႕ ေျပာသြားပါေသးသည္။ သူေျပာျပီးမွပဲ စာေရးဆရာမကုိ သြားႏွဴတ္ဆက္ကာ ကြန္ကရက္က်ဴလိပ္လုပ္ ေက်းဖူးတင္စကား ေျပာခဲ့ပါသည္။
 
(သည္ေနရာမွာ ျဖတ္ျပီး သည္စာအုုပ္ “The Female Voice of Myanmar: Khin Myo Chit to Aung San Suu Kyi’ အေၾကာင္းေျပာရရင္ ေတာ့ “ခင္မ်ဴိးခ်စ္မွသည္ ေအာင္ဆန္းစုုုၾကည္” ဆုုိတဲ့စာအုုပ္ဟာ ေဒၚခင္မ်ဴိ္းခ်စ္ -> လူထုုေဒၚအမာ -> မသီတာ(စမ္းေခ်ာင္း) -> ေဒၚေအာင္ဆန္းစုုၾကည္ ဆုုိတဲ့ ျမန္မာအမ်ဴိးသမီး ေလးဦး၏ ေခတ္သမုုိင္း လိုု႕ဆုုိမလား၊ သူတိုု႕ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ခုုနွစ္မ်ားကုုိ ရည္ညြန္းမလား၊ ဒါမွမဟုုတ္ ၁၉ ၁၅ ခုုႏွစ္ကေန ယခုုထိ ေခတ္ကုုိ  ထုုတ္ေဖာ္ ျပသခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းလား၊ ဒါကုုိေတာ့ စာအုုပ္ဖတ္ျပီးမွပဲ ေကာက္ခ်က္ခ်ရေပလိမ့္မည္။ သည္စာအုုပ္ထဲက ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္နဲ႕ လူထုုေဒၚအမာက အခုု ၂၀၁၅ မွာ နွစ္တစ္ရာ ျပည့္ပါျပီ။ အဲသည္ ရာျပည့္တဲ့အေၾကာင္းလဲ စာေရးဆရာက ထည့္ေျပာသြားခဲ့ပါသည္။ အခုု ပဲြေတာ္အေၾကာင္း ဆက္ပါမည္။)
အခုကၽြန္မက အမ်ဴိးသားကဇာတ္ရုံ အျပင္ဘက္ကုိျပန္ေရာက္လာပါျပီ။ အျပင္ဘက္မွာ စာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြရဲ႕ ေဟာေျပာပဲြေတြ၊ ေဆြးေႏြးပဲြေတြ ေနရာသုံးေနရာေလာက္မွာ အျပိဳင္အဆုိင္ က်င္းပေနၾကေလရဲ႕။ ဒါဟာ လူထုၾကား ေဟာေျပာပဲြေတြပါ။ ပရိသတ္ေတြကလည္း ကဗ်ာရြတ္တာေတြ နားေထာင္ရတာ၊ ၀တၳဳေတြ အေၾကာင္းေျပာတာ နားဆင္ရတာ သေဘာက်ၾကပါသည္။ အတူတကြလာေရာက္ၾက၊ နားေထာင္ၾက၊ ႏွစ္သက္ေနၾကပါသည္။ စာေရးဆရာေတြ ကဗ်ာဆရာေတြ က သူတုိ႕ခံစားခ်က္ေတြ၊ ထင္ျမင္ခ်က္ေတြ၊ အေတြ႕အၾကဳံေတြကို အားပါးတရ ေျပာေနၾကတာေတြ ေတြ႕ရျမင္ခဲ့ရပါသည္။ သူတုိ႕က ေမာ္ဒန္ေအာ့တုိ႕၊ ကေလးပုံျပင္တုိ႕၊ ေတြးေခၚမူတုိ႕၊ ပုိ႕စ္ေမာ္ဒန္တုိ႕ အစရွိသျဖင့္ အေၾကာင္းအရာေခါင္းစဥ္ေတြ ေအာက္မွာ ေျပာဆုိၾကတာ ျဖစ္ပါသည္။ သူတို႕အသံေတြကို အေ၀းကေနၾကားေနရပါသည္။ မုိက္ကရုိဖုန္းနဲ႕ အသံေဘာက္စ္ ေတြသုံးထားတာေၾကာင့္ ေဟာေျပာခ်က္ေတြ ကိုသြားေလရာ ၾကားေနရတာ စိတ္လွဴပ္ရွားစရာပါပဲ။ သို႕ေသာ္လည္း အဲသည္လုိ ေျပာဆုိခ်က္ ေဟာေျပာခ်က္ ေဆြးေနြးခ်က္ေတြကို တခ်ိ္န္တည္းတျပိဳင္နက္တည္း က်င္းပေနၾကတာျဖစ္လုိ႕ အားလုံးကုိ နားေထာင္ဖုိ႕ဆုိတာ မျဖစ္နို္င္ပါဘူး။

အဲသည္မွာ ကာတြန္း၊ ပန္းခ်ီ၊ ဓါတ္ပုံျပခန္းေတြကို ေထာင့္တစ္ခုမွာ ေတြ႕ရျပန္သည္။ အဲသည္ေနရာေလးက ျပခန္းအေသးေလးတစ္ခု အလားပါ။ ကာတြန္းေတြကုိ နံရံေတြ၊ တုိင္ေတြမွာ ခ်ိတ္ထားတာ အျပည့္ပါ။ လာၾကည့္ သူေတြကေတာ့ တစ္ခုမွ အလြတ္မေပးပါဘူး။ ကိုယ္ၾကိဳက္တာကို ဓါတ္ပုံရုိက္ယူၾက ပါသည္။ ထုိ႕အျပင္ ကယ္ရီေကးခ်ားဆဲြေနသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရပါသည္။ ကၽြန္မတုိ႕က ေဟာသည္ အမ်ဴိးသားကဇာါတ္ရုံမွာ စာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြ၊ ကာတြန္းဆရာေတြကုိ တစည္းတလုံးတည္း လာေတြ႕ေနရ တာပါပဲ။ သူတုိ႕ေျပာတာေတြနားေထာင္ရ သူတို႕နဲ႕ အတူတဲြဓါတ္ပုံေတြရုိ္က္ၾကနဲ႕ပါ။


စာအုပ္ဆုိင္တန္းေတြကုိလည္း အမိုးၾကီးတစ္ခုေအာက္မွာ ေတြ႕ရပါသည္။ အဲသည္မွာ စာအုပ္ဆုိင္ေပါင္း ရာခ်ီျပီး ေရာင္းခ်ေနၾကတာျဖစ္ပါသည္။ လူေတြကုိလည္း အဲသည္ေနရာက ဆဲြေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။ အဲသည္ စာအုပ္တုိင္းျပည္ၾကီးထဲ ေလ်ာက္သြားရတာ ေပ်ာ္စရာ။




(ခုိင္ခုိင္ေက်ာ္ ျမန္မာဟင္းလ်ာေရာင္းဆုိင)

ညၾကရင္လည္း စာေရးဆရာျပဇာတ္မ်ား၊ ဇာတ္ပဲြမ်ား အကအဆုုိမ်ားလည္းရွိပါဦးမည္။ ညလုုံးေပါက္ ထိကၾကလိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။


နိဂုံး

ႏုိ္ဘယ္ျမန္မာစာေပပဲြေတာ္မွာ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ အခ်ိန္ေတြေပးကာ ဆင္နြဲခဲ့ၾကပါသည္။ လူတုိ္င္း လူတုိင္းရဲ႕ အျပန္ခရီးမွာ စာအုပ္ေတြ တေပြ႕တပုိက္နဲ႕၊ အမွတ္တရပစၥည္းေတြနဲ႕ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မလည္း အဲသည္ပဲြေတာ္ထဲ ေလ်ာက္ပတ္ကာ မပ်င္းမရိလည္ပတ္ရတာ ေပ်ာ္ရႊင္မိပါသည္။ ကၽြန္မ ျပန္လာေတာ့ ကၽြန္မေနာက္မွာ က်န္ရစ္ခဲ့တာက ေလထဲမွာ လြင့္ပါေနတဲ့ စာေရးဆရာ ကဗ်ာဆရာမ်ား၏ မရပ္မနားေဟာေျပာသံေတြ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

ဂ်ဴနီယာ၀င္း – ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းရာျပည့္ နွင့္ အမွတ္တရ ေဒၚခင္ၾကည္


 ဂ်ဴနီယာ၀င္း – ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းရာျပည့္ နွင့္ အမွတ္တရ ေဒၚခင္ၾကည္

 (မိုးမခ) ဇန္န၀ါရီ ၁၇၊ ၂၀၁၅


ငယ္ငယ္တုုန္းကေတာ့ ဗုုိ္လ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းကုုိ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီးဟုု သိခဲ့ က်က္ခဲ့ မွတ္ခဲ့  ေတးသီခ်င္းမ်ားေအာ္ဆုုိခဲ့။ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ပုုံပါေသာ ပုုိက္ဆံျပားအေၾကြမ်ား ေငြစကၠဴမ်ားကုုိ ေန႕စဥ္လုုိလုုိ ေတြ႕ခဲ့သုုံးခဲ့ျဖုဳန္းခဲ့စုုခဲ့။ တခါတခါ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ပုုံပါတဲ့ က်ပ္တန္ေလးကုုိ ေခါက္ပုုံေခါက္နည္းနဲ႕ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္နဲ႕ ဦးထုုတ္ေလး ေပၚေအာင္လုုပ္တတ္ဖိုု႕ သင္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ မွတ္မွတ္ရရ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၃ ရက္ေန႕ ကေလးမ်ားေန႕မွာ မိဘမ်ားေခၚရာ လုုိက္ပါရင္း ကုုိယ္တုုိ႕ေတြအတြက္ ကစားကြင္းထဲ အလကား၀င္ခြင့္ ရခဲ့ဖူးတာ ေပ်ာ္ခဲ့ရတာ မွတ္မိသည္။ အဲဒါဗုုိလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္းေၾကာင့္ ရခဲ့ဖူးတဲ့ အခြင့္အေရး။ 

ကၽြန္မတုုိ႕ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီး ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေတြ႕ရေတာ့မယ့္ သူရဲေကာင္းၾကီး လုုိ႕စဥ္းစားလုုိက္ရင္ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္အသက္ေပးသြားသူ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္၊ ကြၽန္မတုုိ႕ ယခုုလုုိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေအးေအးေဆးေဆး လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အပူပင္ကင္းမဲ့ အစုုိးရိမ္ေၾကာင့္က်မဲ့ ေၾကာက္ရြ႕ံျခင္းကင္းမဲ့ ေနခဲ့ထုုိင္ခဲ့ရတာ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ေၾကာင့္လုုိ႕ သတိတရ ျဖစ္မိခဲ့ရတာေပါ့။ ေက်ာင္းမွာလဲ ဆရာဆ၇ာမမ်ားက နင္တုုိ႕တေတြ အခုုလုုိ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းစာသင္ရတာ ဘယ္သူ႕ေၾကာင့္လဲ၊ ပညာတတ္ေတြျဖစ္ေအာင္လုုပ္ စသျဖင့္ ၾကားဖူးနာဖူး မွတ္သားဖူးခဲ့သကုုိး။ သည္ေတာ့ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ကုုိ ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ အျမဲလုုိလုုိ အမွတ္ရ ေက်းဇူးတင္ သည္လုုိနဲ႕ အခိ်န္ေတြ နဲ႕အတူ ေက်ာ္ျဖတ္ခရီးဆက္ခဲ့ရ။

တေျဖးေျဖး ကၽြႏုု္မတုုိ႕ အဘုုိးအဘြားမ်ားစကား နားလည္တဲ့အရြယ္ေရာက္ လာေတာ့ အင္း… တယ္ဟုုတ္ပါလားေပါ့ေလ။ အဘုုးိျဖစ္သူ ဘဘၾကီး ဦးခင္ေမာင္လတ္က ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ ပီေအ လုုပ္ခဲ့ဘူးသတဲ့။ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္နဲ႕ စကားေျပာဖူး ရင္းနွီးခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုုတဲ့စကားၾကားေတာ့ စိတ္ထဲပီတိျဖစ္ခဲ့ရဖူးတယ္။ တန္ဖုုိးထားတဲ့သူတစ္ေယာက္က ကိုုယ့္အဘုုိးနဲ႕ ရင္းနွီးတယ္ဆုုိတာ ဂုုဏ္ယူစရာေပါ့။ သုုိ႕ေသာ္လည္း အဘုုိးျဖစ္သူက ေျပာျပတဲ့ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္အေၾကာင္းမ်ား ျပန္ေျပာဖုုိ႕ ခပ္ခက္ခက္ပဲ။ ဘဘၾကီးကလည္း လူၾကီးသူမဆုုိ အင္မတန္ရုုိေသ ကုုိင္းရွဴိင္းသူျဖစ္ေလေတာ့ အစည္းအေ၀းကိစၥမ်ား နဲ႕ၾကဳံရတုုိင္း ဗိုုလ္ခ်ဴပ္နဲ႕ မၾကာခန ဆုုိသလုုိ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုု၊ သေဘာထားျခင္းမတုုိက္ဆုုိင္တဲ့အခါ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ ရန္ျဖစ္ၾက ဒီအသံေတြကုုိ ေအာက္ထပ္မွာ ေဆာ့ကစားေနၾကတဲ့ ကၽြန္မေဖေဖနဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္စုုၾကည္တုုိ႕က ကေလးေတြပီပီ ၾကားခဲ့ဖူး ၾကသေပါ့။ သိပ္မၾကာပါဖူး အခန္းထဲက ဗုုိလ္ခ်ဴပ္နဲ႕ ကၽြန္မအဘုုိးတုုိ႕ နွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ကုုိ တစ္ေယာက္ လည္ပင္းဖက္ျပီး ရယ္ေမာ ထြက္လာၾကတာေတြ႕ေတာ့ အံ့ၾသစရာေပါ့။ ခုုနက ေအာ္ဟစ္ရန္ျဖစ္ေနၾကတာ သူတုုိ႕မဟုုတ္တဲ့အတုုိင္း။ ဒါမ်ူိး တခါလည္းမဟုုတ္ ႏွစ္ခါလည္းမဟုုတ္၊ ဒီလုုိ နဲ႕ တခါေတာ့ ဘဘၾကီးက ဗုုိလ္ခ်ဴပ္နဲ႕ စိတ္ဆုုိးရန္ျဖစ္ျပီး ပီေအအျဖစ္က ထြက္မယ္ဘာမယ္ျဖစ္ ထြက္သြား၊ တရက္နွစ္ရက္ေနေတာ့ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္က ေမေမၾကီးကုုိ “ကုုိခင္ေမာင္လတ္ စိတ္ဆုုိးမေျပေသးဘူးလား။ ဘယ္ေတာ့ျပန္လာမလဲ“ ေမးတယ္။ အဲဒီ စကားသံေလးကိုု ကၽြန္မစိတ္ထဲ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ေျပာတဲ့ေလသံ နဲ႕နားေထာင္မိတယ္။ လြမ္းစရာ ေကာင္းပါတယ္။ အဲဒါ ဘဘၾကီးဆီကနဲ႕ ကၽြန္မေဖေဖ့ဆီ ကၾကားၾကားေနခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေတြပါ။

ေမေမၾကီးေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ဆီကေတာ့ သိပ္ၾကားေလ့ၾကားထမရွိလွပါဘူး။ ေမေမၾကီးက ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ကေတာ္ ေဒၚခင္ၾကည္နဲ႕ အရင္းႏွီးဆုုံးသူငယ္ခ်င္းပါ။ ဒါကုုိကၽြန္မက ဘာေၾကာင့္သိခဲ့သလဲဆုုိေတာ့ ေဒၚခင္ၾကည္က ေမေမၾကီးနဲ႕ ဖုုန္းဆက္ျပီး ခ်ိမ္းဆုုိၾကရင္ ကၽြန္မက ဒုုိင္ခံ ေမေမၾကီးနဲ႕ေဒၚခင္ၾကည့္ဆီ အေဖာ္လုုိက္လုုိက္ေပးခဲ့ရဖူးတယ္။  အဲဒီသြားရင္ ဗမာဆန္ဆန္၀တ္ရစားရတယ္။ ထမီ၀တ္ရတယ္။ ကၽြန္မက အဲဒါေတြ မ၀တ္ခ်င္ဘူး။ အဘြားၾကီး၂ေယာက္ စကားေျပာၾကတာ ထုုိင္ေစာင့္ရတာ ပ်င္းစရာ။ 

ပုုိဆုုိးတာက ေဒၚခင္ၾကည္က ကၽြန္မကုုိ ေတြ႕တုုိင္း အျမဲေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ – “ဘယ္ႏွစ္တန္းေရာက္ပီလဲ“ “အတန္းထဲမွာ အဆင့္ ဘယ္ေလာက္ရသလဲ“ “သခ်ာၤဘယ္ႏွစ္မွတ္ရလဲ“ – သည္ေလာက္ဆုုိ ကၽြန္မအေၾကာင္းသိတဲ့ စာဖတ္သူမ်ား ကၽြန္မဘယ္ေလာက္စိတ္ဆင္းရဲရသလဲ သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္။ သခ်ာၤလဲက် အတန္းထဲမွာ အဆင့္ကလည္း ဟုုိးေနာက္ဆုုံးနားမွာ … 

သူ႕ေမးခြန္းေတြ ေျဖျပီးသြားရင္၊ ေကၽြးတဲ့မုုန္႕စား ေကာ္ဖီေသာက္ျပီးေတာ့ ကၽြန္မကုုိ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဆာ့ခုုိင္းတယ္၊ အိမ္ထဲ သြားခ်င္တဲ့ေနရာသြားေပါ့။ ေမေမၾကီးက အိမ္ထဲပစၥည္းေတြ ဟုုိဟာမကုုိင္နဲ႕သည္ဟာမကုုိင္နဲ႕ အျမဲတန္း သတိေပးတယ္။ ကၽြန္မက ျခံထဲဆင္းဖုုိ႕လုုပ္ရင္ ေဒၚခင္ၾကည္က ေရနားမသြားနဲ႕ လုုိ႕တခ်ိန္လုုံး ေျပာတတ္တယ္။ စိတ္မခ်ပဲခနခန ထြက္ၾကည့္တယ္။ 

ကၽြန္မေမေမရဲ႕ အေမ ကႊ်န္မတိုု႕ရဲ႕ အဘြား ေဒၚခ်စ္တင္ ကြယ္လြန္စဥ္တုုန္းက ေဒၚခင္ၾကည္က ေမေမ့ကုုိ နွစ္သိမ့္ ေပးတဲ့အေနနဲ႕  အာဖရီကန္ရုုိ႕စ္ အပင္ လက္ေဆာင္ေပး ခဲ့ဖူးတယ္။ သူဂ်ာမဏီသြားတုုန္းက ပါလာတာလုုိ႕ ဆုုိပါတယ္။ အိမ္မွာ ရွိေနဆဲ သည္အပင္ေတြက သူ႕ရဲ႕ အမွတ္တရေတြ ေပါ့။ ၁၉၈၈ ေလာက္မွာ ေဒၚခင္ၾကည္ ေနမေကာင္းျဖစ္တယ္ ၾကားျပီးေနာက္ေတာ့ ဆုုံးေတာ့မွပဲ ေရာက္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ၀၀ျဖဳိးျဖိဳး နဲ႕ခန္႕ခန္႕ထည္ထည္ ေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ သူကုုိ ေနာက္ဆုုံးေတြ႕ခဲ့ရတုုန္းက ေမေမၾကီးလဲ စိတ္ထိခုုိက္ခဲ့ရသလုုိ ကၽြန္မလဲ မ်က္ရည္၀ဲခဲ့ရပါတယ္။ 

ေနာက္ပိုုင္းေတာ့ ေမေမၾကီးေရးခဲ့တဲ့ Quest For Peace ထဲက ေမေမၾကီးတိုု႕ ေလ်ာက္ခဲ့တဲ့ စစ္တြင္းကာလ အျဖစ္ေတြ ႏုုိင္ငံေရးသမားေတြနဲ႕ ရင္းနွီးပတ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ အေၾကာင္းေတြ ဘာသာျပန္ေတာ့ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္းေလးေတြ ဟုုိတစ သည္တစ သိလာရျပန္တယ္။ စစ္အတြင္းကာလ၊ စစ္ျပီးကာလ စစ္ဗ်ဴဟာ စစ္နည္းပရိယယ္ေတြ မ်ားလွတယ္။ ဟုုိးေရွးေရွးက ႏုုိင္ငံေရးလွည့္ကြက္ေတြ စစ္ဗ်ဴဟာေတြဟာ သူ႕နည္းသူ႕ဟန္နဲ႕ လက္ဆင့္ကမ္း ေနၾကတယ္လိုု႕ ျမင္မိတယ္။ 

ေမေမၾကီး ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ ေျပာခဲ့သလုုိဆုုိရရင္ “ အသက္ငယ္ငယ္ ေသြးပူေသြးဆူတဲ့အရြယ္မွာ (ေမေမၾကီးက သူ႕ကုုိယ္သူ ေျပာတာပါ။) သူ တုုိင္းျပည္အတြက္လုုိ႕ ေၾကြးေက်ာ္ျပီး လုုပ္ခဲ့့သမွ်အတြက္ ေနာင္တစကားပဲ ဆုုိခ်င္ပါတယ္ …”  လုုိ႕ဆုုိသလုုိ။ ေမေမၾကီးတုုိ႕နဲ႕ ဗိုုလ္ခ်ဴပ္ အခုုေတာ့ မိုုးေကာင္းကင္မွာ ျပန္ေတြ႕ၾကရင္ ေမေမၾကီး သည္စကား ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ကုုိ ေျပာဖုုိ႕ေမ့ေနဦးမယ္။
 ဗုုိ္လ္ခ်ဴပ္ပုုံနဲ႕ က်ပ္တန္ေခါက္နည္းေလးလည္း အခ်ိန္ဇာတ္ဆရာအလုုိက် ေမ့သြားခဲ့ျပီမုုိ႕ … ဗုုိ္လ္ခ်ဴပ္ႏွစ္တစ္ရာျပည့္မွာ အလြမ္းစကားမဆုုိႏုုိင္၊ လြမ္းေတးသီမဖဲြ႕ႏုုိင္ပဲ နာက်င္တဲ့ႏွလုုံးသားနဲ႕ ဗုုိလ္ခ်ဴပ္ရာျပည့္ အခ်ိန္မွီ စာတစ္ပုုဒ္ခပ္သြက္သြက္ ေကာက္ေရးလုုိက္မိတာကုုိ ခြင့္လႊတ္ေပးပါလုုိ႕႔ပဲ စကားပါးပါရေစေတာ့။


Wednesday, January 14, 2015

သူမ၏ အလွ အႏၱတက်က္သေရ ဂ်ဴနီယာ၀င္း

သူမ၏  အလွ အႏၱတက်က္သေရ
ဂ်ဴနီယာ၀င္း
(Junior Win’s Walking Through The Wonderland’ မွ “Her Infinite Variety“ ေဆာင္းပါးကုုိ ကုုိယ္တုုိင္ ဘာသာျပန္သည္။)



ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးသည္ ျမန္မာႏုုိင္ငံ၏ အဓိကက်ေသာ ျမစ္တစ္စင္းျဖစ္ျပီး ျမန္မာျပည္၏ အလယ္ေၾကာတေလ်ာက္ကိုုျဖတ္ကာ စီးဆင္းလ်က္ရွိပါသည္။ သူသည္ ျမန္မာျပည္၏ နံမယ္ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အရွည္လ်ားဆုုံးျမစ္လဲျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ဖ်ား ရွိ ကခ်င္ေဒသက ေမခနွင့္ ေမလိခ အမည္ရွိေသာ ျမစ္ႏွစ္သြယ္ ကေန ျဖစ္ေပၚလာတာ ျဖစ္ပါသည္။ အေနာက္ဘက္က ေမလိချမစ္သည္ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ဖက္ ျခမ္း နယ္နမိတ္ ကေတာင္တန္းေတြဆီက စီးဆင္းလာတာ ျဖစ္ကာ အေရွ႕ဖက္ျခမ္းက ေမခ ျမစ္သည္ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ဖက္ လန္ဂူလာေရခဲေတာင္ကေန ေတာင္ဖက္သုုိ႕ ဆင္းလာရာက ေမလိချမစ္နွင့္ ေတြ႕ကာ ဧရာ၀တီျမစ္ အျဖစ္စီးဆင္းသြားတာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြႏိုုပ္တုုိ႕သည္ ထုုိျမစ္နွစ္ခုု ဆုုံဆည္းရာ ေနရာကုုိ သြားၾကည့္ရတာ သေဘာက်ၾကပါသည္။ ယင္းကုုိ ျမစ္ဆုုံ ဟုု ေခၚပါသည္။
ကၽြႏုု္မအေနႏွင့္ ေမခႏွင့္ ေမလိခ ျမစ္နွစ္ခုု ဆုုံရာကေန ဧရာ၀တီျမစ္ ျဖစ္သြားသည္ ဆုုိေသာ ထုုိ ျမစ္ဆုုံ - ေနရာကုုိသြားဖုုိ႕ အခြင့္အေရးမရခဲ့ေသာလည္း ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးကိုု ဘယ္ေနရာေဒသကေနပဲ လွမ္းေတြ႕ရေတြ႕ရ ယင္းသည္ ေမခႏွင့္ ေမလိခ ျမစ္နွစ္သြယ္ကေန ေမြးဖြားလာတာဟုု စဥ္းစားလုုိက္ရင္ကုုိပဲ ၾကည္နူးစရာ ျဖစ္ရပါသည္။ ဧရာ၀တီျမစ္သည္ ျမန္မာျပည္၏ အထင္ကရျမစ္ျဖစ္ကာ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးနွင့္ ျမစ္ေၾကာ တေလ်ာက္ ကေဒသတြင္း ေရေၾကာင္းလုုပ္ငန္းမ်ား လုုပ္ကိုုင္ၾကရာ အဓိက က်သည့္ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသမ်ားအတြက္အထူး အားထားရာ ျမစ္တစ္စင္း ျဖစ္ပါသည္။
ကၽြႏုု္မငယ္စဥ္က ေက်ာင္းတြင္ ပထ၀ီဘာသာရပ္ကုုိ သင္ခဲ့ရစဥ္က ဆရာမမ်ားက ထုုိျမစ္နွစ္သြယ္စံုုဆည္းရာ ေနရာကိုု ေျမပုုံတြင္ ေထာက္ျပခဲ့တာမွတ္မိပါသည္။ ထုုိျမစ္နွစ္စင္းဆုုံ ေတြ႕ကာ ဧရာ၀တီျမစ္ ျဖစ္သြားပုုံသည္ အဂၤလိပ္အကၡရာ Y နွင့္တူပါသည္။ သည္လုုိေတြ႕ဆုုံ သည့္သေကၤတ မပါပဲ ေျမပုုံသည္ မျပည္စုုံႏုုိုု္င္ပါ။ အဲသည္ေနရာက ဘယ္ေလာက္သာယာ လွပကာ က်က္သေရရွိသလဲဆုုိတာ ကၽြန္မတုုိ႕ ျမန္မာျပည္သားတုုိင္း သိပါသည္။ အဲသည္ လိုုသဘာ၀ အေလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ ျမစ္ဆုုံသာမရွိလ ွ်င္ ကၽြနုုိမတုုိ႕၏  တုုိ္င္းျပည္သည္ အက်ဥ္းတန္သြားကာ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုုတ္ေတာ့ေပ။

(၁၉ ၅၈ ခုုႏွစ္  ဘုုိးဘုုိးၾကီး ဦးသိန္းညြန္႕တုုိ႕အဖဲြ႕အား  ျမစ္ဆုုံတြင္ အမွတ္တရ။)
ကၽြန္မ၏ အဘုုိးျဖစ္သူ ဦးသိန္းညြန္႕(မိခင္ဘက္ကအဖုုိး) သည္ ၁၉ ၅၈ ခုုနွစ္တုုန္းက သူ၏ အေဖာ္မ်ားနွင့္ ျမစ္ဆုုံနေဘးကုုိ ေရာက္ခဲ့ကာ ဓါတ္ပုုံမ်ားရုုိက္ခဲ့ၾကပါသည္။ တစ္ေန႕တြင္ ဘုုိးဘုုိးၾကီးက ကၽြန္မတုုိ႕ကုုိ ထုုိဓါတ္ပုုံထုုတ္ျပျပီး ထုုိေနရာေလးအေၾကာင္းကုုိ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ ကၽြန္မတိုု႕သည္ ဓါတ္ပုုံေလးကိုု စိတ္လွဴပ္ရွားစြာ ၾကည့္မိခဲ့ၾကပါသည္။ ဓါတ္ပုုံသည္ အေတာ္ေလး ေဟာင္းႏြမ္းေနျပီ ျဖစ္ေသာလည္း သည္ေလာက္သန္႕ရွင္းျပီး ျမင္ကြင္းေကာင္းသည့္ ပုုံေလးကုုိ ေတြ႕ရတာ ၾကည္ႏူးစရာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုုအခ်ိန္တုုန္းက ဘုုိးဘုုိးၾကီးက I.W.T (Inland Water Transportation Board) (ျပည္တြင္းေရေၾကာင္း) တြင္ အလုုပ္လုုပ္ေနဆဲျဖစ္ပါသည္။ ျမစ္ဆုုံကုုိ တာ၀န္အရ သြားေရာက္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါသည္။ ဘုုိးဘုုိးၾကီးက ထုုိေနရာက ေရသည္ အလြန္ေအးေၾကာင္းႏွင့္ ထုုိေရထဲ သူတုုိ႕သယ္လာသည့္ ေရပုုလင္းေတြႏွစ္လုုိက္ရင္ကုုိ အေအးဓါတ္က ကူးဆက္သြား ေၾကာင္း ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ သူတုုိ႕အတြက္ ေရခဲေသတၱာပင္မလုုိပါ။ ထုုိ႕ျပင္ေရမ်က္နွာျပင္သည္ ၾကည္လင္လ်က္ရွိကာ ေအာက္ေျခကုုိပင္ ျမင္ရပါသည္။ ထုုိ႕အျပင္ ေရေအာက္က ေက်ာက္စရစ္ခဲကေလးမ်ားကုုိ ပင္ျမင္ရေသာ ျမင္ကြင္းသည္ အလြန္ပင္ က်က္သေရရွိကာ ကဗ်ာဆန္လွပါသည္။
ထုုိေနရာကုုိ ကၽြန္မ၏ ဦးေလးျဖစ္သူ ကြန္ျပဴတာတကၠသိုု္္လ္က အျငိမ္းစား ဒုုတိယပါေမာကၡခ်ဴပ္ ဦးစုုိးျမင့္လည္း ေရာက္ဖူးပါသည္။ သူမႏၱေလးကြန္ျပဴတာတကၠသိုုလ္မွာ အမူထမ္းစဥ္တုုန္းက ျဖစ္ပါသည္။ ဦးေလး ေရာက္ဖူးခဲ့ေသာအခ်ိန္က ၂၀၀၃ ခုုႏွစ္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ရန္ကုုန္မွ ရထားျဖင့္ ထြက္ခဲ့ ေတာ့ မနက္ေစာေစာတြင္ ျမစ္ၾကီးနားကုုိ ေရာက္ပါသည္။ ၄င္းတုုိ႕အဖဲြ႕တုုိ႕ ျမစ္ဆုုံကုုိ မုုိက္ကရုုိဘတ္စ္ကားျဖင့္ ၂နာရီေလာက္စီးကာ ေတာင္ပတ္လမ္းအတုုိင္း သြားရပါသည္။ လမ္းတေလ်ာက္တြင္ ရွိေသာ သစ္ပင္ၾကီးမ်ားသည္ အလြန္ၾကည့္ေကာင္းေသာ ျမင္ကြင္းျဖစ္ပါသည္။ သူတိုု႕ ျမစ္ဆုုံကုုိ ေရာက္ေတာ့ လွပေသာ ျမစ္နွစ္သြယ္ကုုိၾကည့္ကာ ဘယ္ျမစ္က ေမခ၊ ဘယ္ျမစ္က ေမလိခ လဲဆုုိတာ ကုုိခဲြျခားမသိခဲ့ၾကဘူး ဟုုအမွတ္တရ ေျပာျပခဲ့ပါသည္။ သူတုုိ႕စိတ္ထဲတြင္ ျမစ္ဆုုံတြင္ မတူညီေသာ အလွအပမ်ားဖဲြ႕စည္း ထားသည့္ ေက်ာက္တုုံးမ်ားသည္ အလြန္ထူးျခားေသာ အခ်က္တစ္ခုု ျဖစ္သည္ဟုု ျမင္မိၾကပါသည္။ ေက်ာက္တုုံးမ်ား၏ အရြယ္အစားသည္ စုုံေနေအာင္ရွိကာ ဒီဇုုိင္းပုုံစံေတြကလဲ တမူထူးျခား လွပါသည္။ ထုုိေက်ာက္တုုံးေလးမ်ားသည္ ျမစ္၏ေအာက္ေျခနွင့္ ျမစ္၏ ေဘးတဖက္တစ္ခ်က္တြင္ သဘာ၀အတုုိင္း ရွိေနတာျဖစ္ပါသည္။ တခ်ဴိ႕ေသာ လူေတြက ေနထြက္ခ်ိန္ကုုိ ေစာင့္ကာ ေနေရာင္၏အလင္းျပန္မူေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာသည့္ ထုုိေက်ာက္တုုံးကေလးမ်ား အလွကုုိ  ဓါတ္ပုုံမ်ားရုုိက္ၾကပါသည္။ ကၽြန္မ၏ ဦးေလးက ေျပာတာေတာ့ တခ်ဴိ႕က ေက်ာက္တုုံးကေလးေတြကုုိ ေရြးျပီး အမည္မ်ားေတာင္ ေပးခဲ့ၾကပါသတဲ့။ ဥပမာ ကၽြန္မဦးေလးဆုုိလ ွ်င္ ျမစ္အနားက အလွပဆုုံးေက်ာက္တုုံးေလး သုုံးခုုကိုု ေရြးကာ သူ႕သားသုုံးေယာက္အမည္ ေပးခဲ့ပါတယ္ ဟုုဆုုိပါသည္။ (ယင္းလုုပ္ရပ္ကား ကိုုယ္ေပ်ာ္ရႊင္ဖုုိ႕အတြက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိေက်ာက္တုုံးေလးေတြေပၚ အမည္ေတြလဲ မေရးထုုိးခဲ့ပါ။ ျပီးေတာ့ အိမ္ျပန္ေတာ့လဲ သယ္မသြားပါ။ သူတိုု႕က အိမ္ျပန္ေရာက္သည့္အခါ “ေဟး မင္းအမည္ေလး သိပ္လွတဲ့ေက်ာက္တုုံးေလးကုုိ ေပးခဲ့တယ္။ ေဟာသည္မွာ ၾကည့္စမ္းပါ့။ သည္ဓါတ္ပုုံထဲ ေတြ႕လား“ ဟုုဆုုိကာ သူတုုိ႕ခ်စ္ခင္ေသာသူမ်ားကုုိ ျပၾကေပလိမ့္မည္။) ကၽြန္မလည္း ျမစ္ဆုုံကုုိေရာက္ရင္ သိပ္လွသည့္ေက်ာက္တုုံးေလးမ်ား ေတြ႕ရင္ “အင္း .. ဒီေက်ာက္တုုံးေလး လွလိုုက္တာ။ ငါ့နံမယ္မ်ား ေပးထားေလမလား“ ဟုုစိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ရ ဦးမည္။ ကၽြန္မဦးေလးနွင့္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ ျမစ္ဆုုံ၏ အထင္ကရအစာ ငါးကင္ႏွင့္ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကုုိ စားေသာက္ခဲ့ၾကပါသည္။ ယင္းကား ျမစ္ဆုုံ၏ အမွတ္တရတစ္ခုုျဖစ္ပါသည္။ ထုုိ႕အျပင္ ခရုုခြံမ်ားႏွင့္ လုုပ္သည့္ အမွတ္တရေလးမ်ားလည္း ဆုုိင္ေတြမွာ ေတြ႕ႏုုိင္ပါသည္။ သူတုုိ႕ေတြ ေန႕တစ္၀က္ေလာက္ ျမစ္ဆုုံမွာ အခ်ိန္ကုုန္ခဲ့ၾကျပီး ညေနေစာင္းတြင္ ျမစ္ၾကီးနားသိုု႕ ျပန္ခဲ့ၾကပါသည္။
ကၽြန္မ၏ ေနာက္ဦးေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ရန္ကုုန္ ေဆးသုုေတသန (ခႏာၱေဒ) မွာ လုုပ္သည့္ အျငိမ္းစား ညြန္ၾကားေ၇းမွဴး ေဒါက္တာစုုိးမင္းသိမ္းလည္း ျမစ္ဆုုံကုုိ သူ၏သုုေတသနအတြက္ ၂၀၀၄ ခုုႏွစ္တုုန္းက ေရာက္ခဲ့ဖူးပါသည္။ သူုုတုုိ႕က ျမစ္ၾကီးနားကုုိ ေလယ်ဥ္ပ်ံျဖင့္သြားခဲ့ၾကပါသည္။ ထုုိ႕ေနာက္ဟုုိတယ္တြင္ ေခတၱနားကာ ျမစ္ဆုုံသုုိ႕ ကားျဖင့္သြားၾကသည္။ ျမစ္ဆုုံေရာက္ဖုုိ႕ ၂နာရီမွ ၃နာရီေလာက္စီးပါသည္။ ဦးေလးျဖစ္သူကေျပာသည္မွာ ထုုိေနရာကုုိ သူတုုိ႕ဆီက အားကစားသမားမ်ား အဖဲြ႕နွင့္အတူ သုုေတသနလုုပ္မွာ ျဖစ္သည္ဟုု ဆုုိပါသည္။ သူတိုု႕ျမစ္ဆုုံကုုိ ေရာက္သည့္အခ်ိန္သည္ ေႏြရာသီကာလ ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိအခ်ိန္သည္္ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ေနေသာလည္ ျမစ္ဆုုံသည္ လွပဆဲ အေျခအေနကိုု ပုုိင္ဆုုိင္လ်က္ရွိေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ အကယ္၍ မုုိးတြင္းမွာ ျမစ္ဆုုံကုုိ လာေရာက္မည္ဆုုိလ ွ်င္ ျမစ္ဆုုံအနီးတ၀ွိက္က ေဒသမ်ား ေရလႊမ္းမုုိးမူ ၾကဳံၾကတာကိုု ေတြ႕ျမင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေႏြရာသီမွာေတာ့ ေတာင္ေအာက္မွာက်င္းပၾကသည့္ ကရိမ္ေနာ ျမင္ကြင္းကုုိ ေတြ႕ျမင္ၾကရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ျမစ္ၾကီးနား၏ ရာသီဥတုုသည္ ေန႕တြင္ ေႏြးကာ ညတြင္ အလြန္ေအးပါသည္။ ငါးကင္နွင့္ ေကာက္ညွင္းေပါင္းသည္ အလြန္အရသာရွိေသာ အစားအစာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မဦးေလးကေတာ့ ငါးကင္ကုုိ သူမၾကိဳက္ေသာလည္း အဲသည္တုုန္းေလး ခနတာမွာ ျမီွးခဲ့ရေသာ အရသာကုုိ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ႏုုိင္ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။ အဲသည္တုုန္းက ကခ်င္မေနာပဲြ ကုုိလည္း ၾကည့္ခြင့္ၾကုုံခဲ့ ရပါသည္။ ယင္းပဲြေတာ္သည္ လူတုုိင္းကုုိ ဆဲြေဆာင္လ်က္ရွိပါသည္။ ဧည့္သည္မ်ား အတြက္ ျမစ္ဆုုံသည္ စိတ္၀င္စားစရာ ခရီးစဥ္တစ္ခုု ျဖစ္ေနပါသည္။
ကၽြန္မဒီေဆာင္းပါးကုုိ ျမစ္ဆုုံမေရာက္ဖူးပဲ အႏွဴိင္းမဲ့ေသာ အလွက်က္သေရႏွင့္ ျပည့္စုုံသည့္ ျမစ္ဆုုံက ျမင္ကြင္းမ်ားအေၾကာင္းကုုိ ေရာက္ဖူးသူ မ်ားကုုိ ေမးျမန္းရင္း ေရးျဖစ္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္မစိတ္ကူးျဖင့္  ျမစ္ဆုုံသည္ လူေတြကုုိ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ လႊမ္းမုုိးလ်က္ရွိေနသလဲဆုုိတာ ခံစားမိပါသည္။  အမွတ္တရမ်ားစြာ ပိုုင္ဆုုိင္လ်က္ ျမစ္ဆုုံ၏ အလွကုုိ ေတြးျမင္ၾကည့္ရသည္မွာ ထူးျခားလွပါသည္။