စာဖတ်သောအကျင့်. ဂျူနီယာဝင်း

အမှတ်၁၇၃။အောက်တိုဘာလ၂၀၀၅ခုနှစ်အတွေးအမြင်မဂ္ဂဇင်းတွင်ဖော်ပြခဲ့ဘူးသောဆောင်းပါး။

ဂျူနီယာဝင်း

စာဖတ်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ပြောဆိုရလျှင်အပြောလွယ်သလောက်လိုက်နာဖို့ခက်လေသည်။သို့သော်စာဖတ်တာကိုစွဲလျှင်လည်းတော်တော်အကျိူးပြုပါသည်။အဲဒီအတွက်စာဖတ်သောအကျင့်ကိုစလုပ်ပါမည်။စာဖတ်တာတွေနှင့်ပတ်သက်သမျှတွေကိုလိုက်ရှာကြည့်ပါမည်။

စာအုပ်ဆိုတာသစ္စာအရှိဆုံးမိတ်ဆွေကောင်းတွေဟုညွှန်းဆိုထားပါသည်။ကိုယ့်မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းတွေဆိုတာဟာပြောင်းလဲနို်င်သည်။ကိုယ့်ဘေးမှာအစဉ်ထားဝရမရှိနို်င်ပါ။သို့သော်စာအုပ်တွေကတော့သင့်နှင့်စကားပြောဖို့စိတ်ရှည်ရှည်နှင့်အမြဲစောင့်လျက်ရှိနေပါသည်။စာအုပ်တွေကသင့်ကိုမလှည့်စားပါ။မကာက်ကျစ်ပါ။သင့်နှင့်လည်းမဆန့်ကျင်ပါ။သို့သော်သင့်မိတ်ဆွေတွေကတော့သင့်အပေါ်အမြဲမကောင်းနိုင်။ဒီတော့စာအုပ်တွေကိုချစ်လာရတာမဆန်းပေ။

အသက်ငယ်ရွယ်စဉ်မှာစာဖတ်သောအကျင့်ကိုစလုပ်ဖို့ကောင်းလှသည်။ယင်းသည်ဘဝ၏အဓိပ္ပါယ်နှင့်ဘဝအတွက်နေထိုင်အသက်ရှင်ခြင်းအကြောင်းတွေကိုသင်ပေးပါလိ်မ့်မည်။ဘဝတစ်သက်တာလုံးပျော်ရွှင်စွာနေထိုင်အသက်ရှင်ဖို့စာအုပ်ဖတ်သောအကျင့်ကိုလုပ်ရပါမည်။စာအုပ်တွေကိုချစ်နေသ၍တစ်ကိုယ်တည်းအထီးကျန်သောအဖြစ်မျိူးမရှိနို်င်ပေ။လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှာအချိန်ပိုတွေရှိနေသောလည်းသူဘယ်တော့မှမပျင်းပါ။အကြောင်းမှာသူ့ကိုစာအုပ်တွေကအဖော်ပြုနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ထိုစာအုပ်တွေကိုရွှေတွေငွေတွေနှင့်မလဲနိုင်ပါ။စာအုပ်ချမ်းသာခြင်းဖြင့်သူ့ဘဝကပြည့်စုံနေလေပြီ။

စာအုပ်တွေကို“ရတနာသိုက်”ဟုခေါ်ဝေါ်တင်စားပါသည်။ထိုရတနာသိုက်ကရွှေတွေ၊ငွေတွေ၊ကျောက်သံပတ္တမြားတွေမဟုတ်ပါ။ထို့ထက်မကတန်ဖိုးရှိသောအသိပညာ၊အတွေးအခေါ်မြင့်မားသောစိတ်ဓါတ်ကိုပေးသည့်စာအုပ်စာပေတွေဖြစ်ပါသည်။ထို့ကြောင့်စာဖတ်ဖို့တိုက်တွန်းချင်ပါသည်။ဘာစာတွေဖတ်ရမည်နည်းဟူသည်ကနောက်ဆက်တွဲမေးခွန်းဖြစ်ပါသည်။ဒီ့အတွက်စာတွေများများဖတ်ပြီးအဖြေကိုရှာကြည့်ရပါမည်။

လက်လှမ်းမီသမျှစာအုပ်တွေကိုဖတ်ပါ။ထိုမှတဆင့်စာဖတ်သောအကျင့်ကိုမွေးယူရပါမည်။ထိုအခါတစ်ချိူ့သောစာအုပ်တွေကအပျင်းပြေရုံ၊ပျော်ရွှင်ရုံသက်သက်ဖြစ်ပါသည်။ထိုစာအုပ်တွေသည်လူတိုင်းလူတိုင်းအားစာဖတ်ခြင်းနေရာကိုပေးလိုက်သောအရာတွေဖြစ်လာပါသည်။ပျင်းရိနေသောအချိန်တွေ၊စာတွေကျက်မှတ်ရ၍ခေါင်းမကြည်လင်သောအချိန်တွေမှာဦးနှောက်ကိုပြန်လည်ဖွ့ံဖြိုး၍ကြည်လင်လာစေဖို့ပညာရှင်ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေရေးထားသောစာအုပ်စာပေတွေကိုဖတ်ကိုဖတ်ကြရပါမည်။

စိတ်ကူးယဉ်ဝတ္ထုတွေကိုချည်းပဲဖတ်ခြင်းသည်မုန့်အချိူတွေ၊ကိတ်မုန့်တွေကိုချည်းပဲစားနေတာနှင့်တူပါသည်။ကိုယ်ခန္ထာကျမ်းမာသန်စွမ်းဖို့အစာစားရန်လိုအပ်သလိုဦးနှောက်အတွက်လေးနက်သောစာအုပ်စာပေတွေကိုဖတ်ရမည်။အဲဒီအတွက်ကိုယ့်အကြိုက်နှင့်ကိုက်ညီဖို့ရွေးချယ်နို်င်ရပါမည်။သမိုင်းဝင်စာအုပ်တွေ၊အတ္ထုပတ္တိစာပေတွေ၊အတွေးအခေါ်စာတမ်းတွေ၊ဘာသာရေး၊ခရီးသွားမှတ်တမ်းများနှင့်သိပ္ပံပညာရပ်စာအုပ်တွေသည်စိတ်ပျော်ရွင်ရုံသာမကပညာကိုပါပေးပါသည်။ဝတ္ထုတွေ၊စိတ်ကူးယဉ်စာပေတွေကပေးတာတွေထက်သာလွန်သောခိုင်မာသည့်စိတ်ပျော်ရွှင်မူကိုရရှိစေပါသည်။စာဖတ်မည့်အတူတူတော့ကိုယ့်စိတ်ကိုခွန်အားပေးမည့်စာပေမျိူးကိုရွေးချယ်ဖတ်ရူသင့်လှပါသည်။

ကဗျာတွေကတော့လှပသောအတွေးစိတ်ကူး၊မြင့်မြတ်သောအတွေးအခေါ်နှင့်အကောင်းဆုံးသောစိတ်ကူးဝတ်စုံကိုဆင်မြန်းထားသည့်ချစ်စရာကောင်းသောတေးဂီတဘာသာစကားတစ်ခုဖြစ်သည့်ဟုတင်စားထားပါသည်။ကဗျာတွေကိုချွင်းချက်မရှိဖတ်ပြီးခံစားကြည့်ဖို့အားပေးသည့်သဘောဖြစ်ပါသည်။

ကျွန်မ၏ကိုယ်တွေ့အမြင်ဖြင့်ဆိုရလျှင်တွေ့သမျှစာတွေဖတ်လာရင်းကဘယ်စာကဖြင့်အချိန်ကုန်ပြီးကိုယ့်အတွက်ဘာမှမကျန်ဆိုတာကိုသိလာရခြင်း၊ဘယ်လိုစာပေမျိူးကဖြင့်စိတ်အသိညဏ်ဖွ့ံဖြိုးတိုးတက်စေခြင်းဆိုတာကိုသိလာနို်င်ပါသည်။အဲဒီလိုအသိအမြင်မျိူးရလာဖို့လနှင့်ချီပြီးကြာနိုင်ပါသည်။နှစ်နှင့်လည်းချီနို်င်ပါသည်။ကျွန်မအဖို့တော့အဲဒီအတွက်နှစ်နှစ်လောက်ကြာခဲ့ရပါသည်။ကျွန်မထက်ညဏ်ပိုကောင်းသူကတော့တစ်လလောက်နှင့်လည်းဘယ်စာမျိူးကိုဖတ်သင့်သလဲအကျိူးရှိသလဲဆိုတဲ့အမြင်ရလာနို်င်ပါသည်။

အဲဒီအတွက်စာဖတ်သောအကျင့်ကိုစလုပ်ဖို့တွေ့သမျှစာကိုဖတ်ကြည့်ဖို့တိုက်တွန်းချင်ပါသည်။ထိုကမှတစ်ဆင့်စိတ်အသိညဏ်တိုးတက်မြင့်မားလာစေဖို့ဘယ်လိုစာမျိူးတွေဖတ်သင့်သလဲဆိုတာကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ရွေးချယ်တတ်သွားနိုင်ပါသည်။တစ်ပါးသူပြောတာကိုနားဝင်ဖို့ခက်ပါသည်။ထို့ကြောင့်ကိုယ့်ဘာသာကြိုးစားပြီးစာဖတ်သောအကျင့်ကိုမွေးယူစေချင်ပါသည်။

ထိုမှတစ်ဖန်စာဖတ်သောအကျင့်ကိုမပျောက်ပျက်သွားအောင်ထိန်းသိ်မ်းဖို့အရေးကြီးပြန်ပါသည်။ကျွန်မအတွက်တော့ကြိုးစားနေဆဲသာဖြစ်ပါသည်။ကျွန်မအဘိုးအဘွားတွေလိုရှိတ်စပီးယားကဗျာတွေနှူတ်တိုက်ရွတ်ဆိုနို်င်လောက်အောင်၊ရှေးရိုးရာပုံပြင်သမိုင်းတွေကိုအလွတ်ကျက်ထားသည့်အလားအချိန်မရွေးဂုဏ်ယူစဖွယ်ပြောပြနိုင်လောက်အောင်မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးပါ။အဲဒီအတွက်ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကြိုးစားဖို့လိုသေးကြောင်းအမြဲတစေအမှတ်ရနေရပါတော့သည်။