Friday, January 8, 2016

“လူသူေ၀းကြာရိပ္သာယာ” ဂ်ဴနီယာ၀င္း


Junior Win ၏ A Memory of My Grandparents ကုိ ျမန္မာျပန္လုိက္တဲ့

“လူသူေ၀းကြာရိပ္သာယာ”

ဂ်ဴနီယာ၀င္း


ဦးခင္ေမာင္လတ္နွင့္ ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္တုိ႕၏ ၂၀၁၅ႏွစ္တစ္ရာျပည့္အတြက္ ရည္ရြယ္ကာ ဘာသာျပန္ထားတာျဖစ္ျပိး ယခုထြက္ရွိလာျပီျဖစ္ပါသည္။ ေမလ ၂၀၁၅ခုနွစ္တြင္ A Memory of My Grandparents စာအုပ္ထြက္ရွိခဲ့ကာ ေမလ ၉ ရက္ေန႕တြင္ ႏွစ္တစ္ရာျပည့္အျဖစ္ ျပည္ရိပ္သာျခံ၀င္းထဲမွာ ျပဳလုပ္က်င္းပခဲ့ပါသည္။ အဂၤလိပ္စာအုပ္သည္ ၂၀၁၄ ေမလ ၁ ရက္ေန႕ကမွ စတင္ေရးသားခဲ့ကာ ၈လေက်ာ္အခ်ိန္ယူၾကာျမင့္ခဲ့ျပီး တစ္ႏွစ္ၾကာမွ ၂၀၁၅ေမလအမွီ ထြက္လာတာျဖစ္ပါသည္။ သို႕ေသာ္ ထုိစာအုပ္ကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားစဥ္က ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ဘာသာျပန္ဖုိ႕ စိတ္ကူးမရွိခဲ့ပါ။ 2015 ၾသဂုတ္လ ၂၄ ရက္ေန႕သည္ ဘဘၾကီးဦးခင္ေမာင္လတ္၏ နွစ္တစ္ရာျပည့္ခဲ့ေသာ ေန႕ျဖစ္သည္။ ၂၀၁၄ ေမလ ၁ ရက္ေရာက္စဥ္က ေမေမၾကီးဘဘၾကီးတုိ႕၏ ႏွစ္တစ္ရာ ၂၀၁၅ေရာက္ရင္ ဆုိျပီးစာအုပ္ေရးဖုိ႕ အတြက္စဥ္းစားမိသလုိ ဘဘၾကီးႏွစ္တစ္ရာေရာက္ေတာ့ အမွတ္တရတစ္ခုခု ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ ဟုစဥ္းစားမိရာက ထုိစာအုပ္ကို ျမန္မာလုိစျပန္ဖုိ႕ စိတ္ကူးကုိ အေကာင္အထည္စေဖာ္မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ 

အဂၤလိပ္ဘာသျဖင့္ ေရးသားစဥ္က စိတ္ကူးအေတြးမ်ားကုိ အဂၤလိ္ပ္စာေၾကာင္းမ်ားျဖင့္သာ ေတြးယူစဥ္းစားေရးသားခဲ့တာမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ျပန္ဆုိ၇ာတြင္ ကိုယ့္စာကို္္ယ္ျပန္ရတာ ျဖစ္ေသာလဲ အခက္အခဲမ်ားေတြ႕ခဲ့ရပါသည္။ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားစဥ္က စိတ္ကူးအေတြးမ်ားသည္ ဘာအေႏွာင္အဖဲြ႕မွမရွိပဲ က်ယ္ေျပာသည့္ ေကာငး္ကင္ထဲ လြတ္လပ္စြာ ၀ဲပ်ံေနရသလုိခံစားခဲ့ရပါသည္။ ယခုေတာ့ ေဆးေရာင္စုံကမာၻထဲကေန အျဖူအမဲသုိ႕ ရုတ္တရက္ေျပာင္းသြားေသာ ရုပ္ရွင္ကားခ်ပ္တစ္ခုၾကည့္ရသလုိ ျဖစ္သြားပါသည္။ 

ဓါတ္ပုံမ်ားကအစ မူရင္းစာအုပ္တြင္ ပါ၀င္ထားေသာ ပုံစံမ်ဴိးမဟုတ္ေတာ့ပဲ မ်ားစြာ အေျပာင္းအလဲမ်ား လုပ္ထားပါသည္။ ၂၀၁၅ ေမလ ၉ ရက္ေန႕တုန္းက က်င္းပျဖစ္ခဲ့ေသာ ႏွစ္တစ္ရာပဲြ အေၾကာင္းကုိျဖည့္စြက္ထားပါသည္။ မူရင္းအဂၤလိ္ပ္စာအုပ္တြင္ အခ်ိန္မရွိေသာေၾကာင့္ မထည့္လုိက္ရေသာ သူတုိ႔၏ရက္စဲြမွတ္တမ္းအျပင္ ဓါတ္ပုံအင္ဒက္စ္ကုိလည္း ထည့္ထားပါသည္။ ထုိ႕အျပင္ အဂၤလိပ္လုိ စာအုပ္ေရးသားစဥ္တုန္းက မမွီလုိက္ေသာ အေၾကာင္းအရာတခိ်ဴ႕ႏွင့္ ဓါတ္ပုံတစ္ခ်ဴိ႕ုိကိုလဲ ျဖည့္ထားပါသည္။ အတြင္းပုံမ်ားကုိ လုိအပ္ေသာပုံမ်ား ကာတြန္းေမာင္ရစ္က ဆဲြေပးပါသည္။ သူ႕ပုံမ်ားေၾကာင့္ စာအုပ္သည္ အသက္၀င္သြားပါလိမ့္မည္။ မ်က္နွာဖုံးပန္းခ်ီကုိ ဆရာယဥ္မင္းပုိက္က ေမတၱာျဖင့္ ေရးဆဲြေပးတာေၾကာင့္ ယင္းအေပၚတြင္ ဒီဇုိင္းတစ္ခုကုိဒီဇုိင္းဆရာ ေနလင္း ကဖန္တီးေပးပါလိမ့္မည္။ ရွိရွိသမွ်ေသာ ေတာက္ပျခင္း၊ လင္းလက္ျခင္းေတြနဲ႕ စာအုပ္ကေလးကုိ ထင္ရွားစြာ ရွိေစခ်င္ပါသည္။ 

အခုျမန္မာဘာသာျပန္သည္ ၂၀၁၅ဒီဇင္ဘာလဆန္းတြင္ စာမူအပ္ဖုိ႕အဆင့္ကုိ ေရာက္ခဲ့ရာယခုေတာ့ စာဖတ္သူမ်ားလက္ထဲသို႕ မၾကာမီ ေရာက္လာေတာ့မည္ျဖစ္ပါသည္။ စိတ္တုိ္င္းက်ပါသည္။ ဘာသာျပန္ ေနစဥ္ကာလမ်ားကား ဘဘၾကီးေမေမၾကီးတုိ႕ အေၾကာင္းေတြကုိ ထပ္မံခံစားေနမိကာ လြမ္းစရာေကာင္းလွပါသည္။ မူရင္းတုန္းက ေဆးေရာင္စုံကားခ်ပ္သည္ ကၽြန္မအတြက္ လြမ္းေမာဖြယ္ျဖစ္ခဲ့သည္ ဆုိပါလွ်င္ ယခုအျဖဴအမဲကားခ်ပ္သည္ကား ကၽြန္မကုိ သူ၏ထင္ရွားစူးရွေသာအလွျဖင့္ ဖမ္းစားခဲ့ပါေတာ့သည္။

စာဖတ္သူမ်ားလည္း ‘လူသူေ၀းကြာ ရိပ္သာယာ’ ကုိခံစားၾကည့္ၾကပါဦးေလ။

Saturday, January 2, 2016

ကာတြန္းနွစ္တစ္ရာသုိ႕ ေရာက္ခဲ့ျပီ ဂ်ဴနီယာ၀င္း


ကာတြန္းနွစ္တစ္ရာသုိ႕ ေရာက္ခဲ့ျပီ  

(Junior Win's A Day at the Myanmar Cartoon's 100th Anniversary ကုိ ကိုယ္တုိင္ ဘာသာျပန္ဆုိထားပါသည္။

ဂ်ဴနီယာ၀င္း

၁၉၁၂ခုႏွစ္တြင္ ေမ်ာက္ အမည္ေပးထားေသာ ကာတြန္းဆရာတစ္ေယာက္၏ ကာတြန္းတစ္ပုဒ္ဟာ ခရစ္စမတ္ေန႕ အမွတ္တရအျဖစ္နဲ႕ ရန္ဂူးတုိင္းအဂၤလိပ္သတင္းစာမွာ ပါလာခဲ့တာေၾကာင့္ ျမန္မာကာတြန္းဟာျဖင့္ ေမ်ာက္ ကဆင္းသက္တယ္လုိ႕ ဆုိရမွာျဖစ္တယ္ ဟုကာတြန္းဦးေဖသိန္းက ဆုိထားပါသည္။ ၁၉၁၅ခုႏွစ္ ခရစ္စမတ္အခါသမယမွာပဲ ကာတြန္း ဦးဘကေလး၏ ကာတြန္းေဖာ္ျပခဲ့တာ ရန္ဂူးတုိင္း အဂၤလိပ္သတင္းစာ မွာပါပဲ။ သည္ေတာ့ အဲသည္ႏွစ္ ၁၉၁၅ကေနပဲ ေရတြက္ကာ သည္ႏွစ္ ၂၀၁၅ကုိ ျမန္မာကာတြန္းႏွစ္တစ္ရာ သတ္မွတ္ထားသည္ဟုဆုိရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ 


(အမ္စီစီ အ၀င္၀နဲ႕ ဟုိးအေ၀းမွာ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ကာတြန္းရုပ္ကေလးမ်ား)

ကာတြန္းႏွစ္တစ္ရာပဲြကုိ ဒီဇင္ဘာလ ၃၀ရက္ႏွင့္ ၃၁ ရက္ေန႕မွာ အမ္စီစီမွာ က်င္းပခဲ့ပါသည္။ ကာတြန္းဆိုတာ ကေလးတုန္းက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိ္းတန္ဖုိးထားခဲ့တဲ့ အမွတ္တရေတြပါပဲ။ ကာတြန္းဇာတ္ေကာင္ေတြဆုိတာ အလြတ္ရေနေလာက္ေအာင္၊ ကိုယ့္အေဖာ္အသင္းသဖြယ္ လုိက္ပါေနတာမဟုတ္ပါလား။ ေရာက္ေအာင္ေတာ့ သြားျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ အမ္စီစီ ၀င္းၾကီးက က်ယ္ေျပာပါတယ္။ ေနပူပူေအာက္မွာ ကာတြန္းရုပ္ကေလးေတြက တန္းစီၾကိဳဆုိေနလုိက္ၾကတာ လွမ္းျမင္လုိက္ရေတာ့ ပူေလာင္တဲ့ ေနေရာင္ကိုေတာင္ ဂရုမထားမိေတာ့ဘူးဆုိပါေတာ့ေလ။ 


(ေ၀းကြာေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြနဲ႕ ျပန္ေတြ႕ရသလုိလုိ…)

ကာတြန္းဦးဘကေလးရဲ႕ ဦးေရႊရုိးက ေရွ႕ဆုံးမွာပါ။ သူ႕ထီးေအာက္ကုိ ၀င္ခုိခ်င္စရာပါပဲ။ ေဒၚမုိးတစ္ေယာက္ ဘယ္ထားခဲ့သလဲလို႕ မေမးလုိက္ရပါဘူး။ ေနပူၾကြတ္ၾကြတ္ေအာက္ကေန ကမန္းကတန္းပဲ နွဴတ္ဆက္ လုိက္ရတယ္ပဲ ဆုိပါေတာ့။ သည့္ေနာက္ေတာ့ ျပာဂေလာင္ျပာလေခ်ာင္(ကာတြန္းတင္ေအာင္နီ)၊ ငတက္ျပား(ကာတြန္းေမာင္လြင္)၊ ကမာၻရွား (ကာတြန္းေငြၾကည္)၊ တြတ္ပီ(ကာတြန္း ေဆြမင္း ဓႏုုျဖဴ)၊ ေထြးမြန္ေလးမြန္(ကာတြန္းပုိးဇာ)၊ စိန္ေမ်ာက္ေမ်ာက္ (ကာတြန္းေျမဇာ)၊ စံေရႊျမင့္ (ကာတြန္းျမင့္သိန္း)၊ ေရႊေဂါင္းေျပာင္(ကာတြန္းေအာင္ေအာင္)၊ မုဆုိးေက်ာ္ဖုိးေထာ္(ကာတြန္းေမာင္ေမာင္)၊ သိပၸံလုင္ေမာင္တီထြင္(ကာတြန္းသစ္ထြဏ္း)၊ သမိန္ေပါသြပ္(ကာတြန္းေမာင္၀ဏ)၊ မိေမာ္ေမမ(ကာတြန္း၀င္းေမာင္)၊ ဦရွံစားဦးဒိန္းေဒါင္(ကာတြန္းေအာင္ရွိန္)၊ အရုိင္း(ေသာ္က)၊ ဦးေရႊရုိး(ကာတြန္းဦးဘကေလး)၊ ပုံပမာ (ကာတြန္းဦးေဖသိန္း)၊ ဦးေဖ်ာက္ဆိတ္(ကာတြန္းဦးဘဂ်မ္း) နဲ႕တကြ ကာတြန္းဇာတ္ေကာင္ ေတြနဲ႕ေတြ႕လုိက္ရတာကေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြ ျပန္ဆုံလုိက္ရသလိုပါပဲ။ သည္လုိ ကာတြန္းဇာတ္လုိက္နဲ႕ လက္သီးခ်င္း ယွဥ္ထုိးေနတဲ့ ကာတြန္းခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကုိလဲ ေတြ႕လုိက္ရပါရဲ႕။ 



(ကာတြန္းရုပ္ေတြနဲ႕ တဲြျပီး ဓါတ္ပုံရုိက္ရတာကိုက အမွတ္တရ…)

အေပါက္၀မွာေတာ့ ကာတြန္းဆရာၾကီးမ်ားျဖစ္တဲ့ ေရႊမင္းသား၊ ေငြၾကည္၊ တင္ေအာင္နီတုိ႕နဲ႕ ကၽြန္မ၏ မိခင္ျဖစ္သူနဲ႕ ႏွဴတ္ဆက္ၾကတာကုိ ျမင္ရတာကုိ ဂုဏ္ယူေနမိပါသည္။ အမွတ္တရ ကီးခ်ိမ္းမ်ား၊ ခြက္ေလးမ်ား၊ တီရွပ္မ်ားနဲ႕ ပုိ႕စကပ္ေတြဟာျဖင့္ ကာတြန္းရုပ္ကေလးေတြနဲ႕မုိ႕ စိတ္၀င္တစား ၀ယ္ယူ သိမ္းဆည္းခ်င္စရာျဖစ္ပါသည္။ ထုိ႕ျပင္ ကာတြန္းစာအုပ္မ်ား၊ စာေရးဆရာ အမည္ရွိမဂဇင္းမ်ား မိတ္ဆက္ ေရာင္းခ်ျခင္း၊ ကာတြန္းဆ၇ာ မ်ားပါ၀င္တယ္ဆုိတဲ့ အျငိမ့္မ်ား၊ ကာတြန္းဆ၇ာၾကီးမ်ား၏ ကာတြန္းမ်ားကို ျပသထားျခင္း၊ ကာတြန္းရုပ္တုမ်ားေ၇ာင္းခ်ျခင္း၊ ဓါတ္ပုံေဟာင္း ၊ အသစ္ မ်ား ျပသျခင္း၊ ေကာ္ရုပ္ကေလးမ်ား ျဖင့္ကေလးငယ္မ်ား စူးစမ္းခ်င္စဖြယ္ ျမင္ေတြ႕ရတာ၊ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ေဆးေရာင္စုံခ်ယ္ျပိဳင္ပဲြအစီအစဥ္မ်ား စသျဖင့္ဟာ အပင္ပန္းခံ ေရာက္လာၾကသူမ်ားအတြက္ အေမာေျပစရာပါပဲ။


(ကာတြန္းနွစ္တစ္ရာ ျပပဲြလာပရိသတ္မ်ားကုိ ၾကိဳဆုိေနတဲ့ ကာတြန္းတီရွပ္မ်ား၊ ကာတြန္းစာအုပ္၊ ဓါတ္ပုံ၊ အျငိမ့္၊ ရုပ္တုမ်ား၊ ကီးခ်ိန္းမ်ား၊ ခြက္မ်ားနဲ႕ပုိ႕စကပ္မ်ား စသျဖင့္ေပါ့။)

အေပါက္၀မွာပဲ ကာတြန္းေမာင္ေမာင္၊ ကာတြန္းေအာ္ပီက်ယ္နဲ႕  ဆရာဦးေဖသိန္းရဲ႕ သမီးျဖစ္သူ အမ ဇြန္ပြင့္ကိုနွဴတ္ဆက္ရင္းျဖင့္ ငယ္ငယ္တုန္းက အသည္းစဲြ ကာတြန္းဆရာမ သက္စု ဇာတ္ရုံအတြင္းမွာ ရွိတယ္ဆုိတဲ့စကား ၾကားလုိက္ရေတာ့ ေတြ႕ခ်င္နွဴတ္ဆက္ခ်င္ျပန္ျဖစ္ရသည္။ အမ ပြင့္က စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ လုိက္ရွာေပးလို႕ ဆရာမ သက္စုကုိ ေသေသခ်ာခ်ာေတြ႕လုိက္ရ နွဴတ္ဆက္ခြင့္ရခဲ့ျခင္းဟာ အိပ္မက္လုိပါပဲ။ ဆရာမ သက္စုေရးဆဲြခဲ့တဲ့ ကာတြန္းစာအုပ္ ဇာတ္လမ္းေတြဟာ ကၽြန္မငယ္စဥ္တုန္းက စိတ္ကူးယဥ္ကေလးဘ၀ကုိ မ်ားစြာ အသက္၀င္ေစခဲ့တယ္ မဟုတ္လား။ 


ငယ္စဥ္တုနး္က ကာတြန္းဆရာေတြရဲ႕ ကာတြန္းေတြကုိ ျပန္သတိရမိသည္။ သည္လုိပဲ ကေလးတုနး္ကေတာ့ အမွတ္တမဲ့ ဖတ္လုိက္တာပါပဲ စဲြလန္းစြာ သိမ္းဆည္းခဲ့ရ အျမတ္တႏုိးဖတ္ခဲ့ရ ထပ္ခါထပ္ခါလည္းဖတ္ခဲ့ရ ကာတြန္းစာအုပ္မ်က္ႏွာဖုံးမွာ ကုိယ့္နံမယ္ထုိးရတာနဲ႕ သူမ်ားေတြ႕ရင္ ငွားမွာစုိးလုိ႕ ဖြက္ထားရတာနဲ႕  ကာတြန္းဇာတ္ေကာင္ေတြဟာ ဘ၀ရဲ႕ အစိတ္အပို္ငး္တစ္ခုလို ကုိယ္နဲ႕မကြာ အတူတကြ ရွင္သန္ေနသလုိလုိ ကာတြန္းျပပဲြေတြမွာ ကာတြန္းဆရာေတြရဲ႕ ကာတြန္းရုပ္ကေလးေတြကုိ ဆဲြခုိင္းဖူးရဲ႕  တန္းစီျပီး ကာတြန္းဆ၇ာရဲ႕ လက္မွတ္ေလးရဖုိ႕ ေစာင့္ဆုိင္းခဲ့ဖူးရဲ႕ ကာတြန္းအသစ္ထြက္ရင္ အိမ္က မ၀ယ္ေပးမခ်င္း အိပ္လုိ႕ေတာင္ေပ်ာ္ရဲ႕လားမသိ ရင္ခုန္ျပီးေစာင့္ဖတ္ခဲ့ရဖူးပါရဲ႕။ 


(ေတြ႕ဆုံခဲ့ရ ကာတြန္းဆရာၾကီးမ်ား - ကာတြန္းတင္ေအာင္နီ၊ ကာတြန္းေငြၾကည္၊ ကာတြန္းေရႊမင္းသား၊ ကာတြန္းေမာင္ေမာင္၊ ကာတြန္းေအာ္ပီက်ယ္နဲ႕  ကာတြန္းဆရာမ သက္စုတုိ႕အား ဓါတ္ပုံရုိက္ေနသူမ်ားနဲ႕ ၾ႕ကြေရာက္လာၾကတဲ့ ကေလးပရိသတ္မ်ား။)

ကာတြန္းဆရာၾကီးေတြ ဆရာမေတြ အားလုံးကုိ သည္ေနရာကေန ကန္ေတာ့လုိက္ပါတယ္။ သူတုိ႕ေတြေၾကာင့္ပဲ ကေလးဘ၀ဟာအဓိပၸါယ္ရွိခဲ့ရတာ မဟုတ္ပါလား။ သူတို႕ေတြ စုိက္ထူခဲ့တဲ့ မွတ္တိုင္မ်ားဟာ ကၽြန္မငယ္ငယ္တုန္းက ခံစားခဲ့ ဖတ္ခဲ့ အမွတ္တရျဖစ္ခဲ့ရတာ၊ သူတုိ႕ရဲ႕ ေက်းဇူးေတြေၾကာင့္ ကေလးဘ၀အစိတ္အပိုင္းမ်ားဟာ ေႏြးေထြးျပီး လွပကာ အသက္၀င္ရွင္သန္လာခဲ့ရတာပဲ လုိ႕ယုံၾကည္မိပါသည္။  လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ နွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္က ကေလးမ်ားရဲ႕ ဘ၀ကုိ အဓိပၸယ္ရွိေအာင္ သူတုိ႕ေတြျဖည့္စြမ္းေပးခဲ့တာပဲ ဆုိတာကုိ သတိတရျဖစ္မိရင္း ကာတြန္းနွစ္တစ္ရာ ကုိဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္း တင္လုိက္ရပါသည္။

Tuesday, December 29, 2015

အေမးအေျဖစြယ္စုံက်မ္း


(အကယ္ဒမစ္၀ီကလီတြင္ အပတ္စဥ္ေရးသားေနေသာ ဂ်ဴနီယာ၀င္း ၏ အေမးအေျဖစြယ္စုံက်မ္း မ်ားမွ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္ ထုတ္္နွဴတ္တင္ျပသည္။)

အေမးအေျဖစြယ္စုံက်မ္း 

ဂ်ဴနီယာ၀င္း

ျမန္မာျပည္က ရာျပည့္ပုဂိဳလ္မ်ားက ဘယ္သူေတြလဲ

 (ဗိုလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း၊ ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္၊ ဦးခင္ေမာင္လတ္၊ လူထုေဒၚအမာ)

၁၉၁၅ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားခဲ့ၾကေသာ အထင္ကရပုဂိဳလ္ၾကီးမ်ားကုိ ၂၀၁၅ ရာျပည့္ပုဂိဳလ္မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ပါသည္။ ၁၉၁၅ခုႏွစ္ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၃ ရက္တြင္ေမြးဖြားေသာ ဗုိလ္ခ်ဴပ္ေအာင္ဆန္း ၁၉၁၅ ေမလ ၁ ရက္ေန႕တြင္ ေမြးဖြားေသာ စာေရးဆ၇ာမၾကီး ေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ ၊ ၁၉၁၅ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၄ ရက္ေန႕တြင္ ေမြးဖြားေသာ အဂၤလိပ္စာဆရာ၊ အဂၤလိပ္စာအက္ေဆးႏွင့္ အဂ္လိ္ပ္စာ အသုံးအႏွူန္း စာအုပ္မ်ားေရးသားသူ ဆရာၾကီးဦးခင္ေမာင္လတ္ ၊ ၁၉၁၅ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာလ ၂၉ ရက္ေန႕တြင္ ေမြးဖြားေသာ စာေရးဆရာမၾကီး လူထုေဒၚအမာ တုိ႕သည္ ယခုႏွစ္ ၂၀၁၅တြင္ အသက္ရာျပည့္သည့္ အထင္ဂ၇ ပုဂိဳလ္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။

ပထမဦးဆုံးကာတြန္း ဘယ္တုန္းက ေရးဆဲြခဲ့သလဲ

(Richard Outcault, Buster Brown, ကေလးမ်ား၀တ္ဆင္ေသ ဘတ္စ္တာဘေရာင္းစတုိ္င္ႏွင့္  ဦးဘကေလးပုံနွင့္ သူေရးဆဲြတဲ့ ကာတြန္းတစ္ခု)

ပထမဦးဆုံးေရးဆဲြမူမ်ားကုိ အီတလီႏုိင္ငံေခတ္လယ္ပုိင္ေလာက္က မွန္ကူကြက္ျပဴတင္းေပါက္ေတြမွာ ျမင္ဖူးၾကပါသည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတင္းစာမ်ားတြင္ ပုံမ်ားဆဲြလာၾကသည္။ ပထမဦးဆုံးကာတြန္းပုံ  ကုိ ၁၉၀၀ခုႏွစ္အေစာပုိင္းနွစ္မ်ားမွာ ရစ္ခ်က္ ေအာက္ေကာ့လ္ (Richard Outcault) ကေရးဆဲြခဲ့ပါသည္။ သူတီထြင္ေရးဆဲြေသာ ဘတ္စ္တာဘေရာင္း (Buster Brown) ကာတြန္းပုံသည္ ၁၉၀၂ခုနွစ္မွာေပၚလာသည္။ ဘက္စ္တာဘေရာင္းရဲ႕ ပုံကို ကေလးမ်ားအလြန္သေဘာက်ၾကလုိက္တာမွာ အဲသည္ ဘတ္စ္တာဘေရာင္း ဆုိတဲ့ပုံေလး ၀တ္တဲ့အတုိင္းလုိက္၀တ္ ၾကသည္ အထိျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ၁၉၁၂ခုနွစ္တြင္ ရန္ဂူးတုိင္း (Rangoon Time) အဂၤလိပ္သတင္းစာတြင္ ေမ်ာက္ ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ေရးဆဲြေသာ  ကာတြန္းပုံတစ္ခုပါလာသည္။ ယင္းသည္ ပထမဦးဆုံး ကာတြန္းပုံ ျဖစ္လိမ့္မည္။ ၁၉၁၅ခုနွစ္တြင္ ကာတြန္း ဦးဘကေလး ေရးဆဲြေသာ ကာတြန္းပုံတစ္ခုသည္ ထုိအဂၤလိပ္သတင္းစာတြင္ပါလာသည္။ ယင္းကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ၂၀၁၅သည္ ကာတြန္းႏွစ္တစ္ရာ ျဖစ္လာပါသည္။

ပထမဦးဆုံးကာတြန္းစာအုပ္ ဘယ္တုန္းက ထြက္လာခဲ့သလဲ


ကၽြနုိပ္တုိ႕ တုိင္းျပည္မွာေတာ့ သည္နွစ္ ၂၀၁၅သည္ ကာတြန္းနွစ္တစ္ရာျပည့္ျပီ ျဖစ္ေလသည္။ ႏုိင္ငံတကာျဖင့္ ၾကည့္ပါက ၁၈၉၅ခုနွစ္တြင္ ရစ္ခ်က္ဖယ္လ္တြန္ ေအာက္ေကာ့စ္ (Richard Felton Outcaust) ေရးဆဲြသည့္ ကာတြန္းစာအုပ္ The Yellow Kid ကပထမဦးဆုံး ထြက္လာတာ ဟုဆုိပါသည္။ 
                                                 (Yellow Kid ကာတြန္းစာအုပ္)
                                                       (Richard Felton Outcaust)

သည္ေတာ့ သူတုိ႕ႏုိင္ငံမွာ ကာတြန္းႏွစ္တရာသည္ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ျဖစ္ေပမည္။ သုိ႕ေသာ္ ေရွးေခတ္လူသားမ်ားက နံရံေတြမွာ ကာတြန္းရုပ္ပုံေတြ ေရးဆဲြခဲ့တာကေန စတြက္လုိက္မည္ဆုိပါလွ်င္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂ေသာင္းေလာက္ကတည္းက ကာတြန္းေတြ ဆဲြေနျပီဟု ဆိုရပါလိမ့္မည္။ လူေတြက ကာတြန္းမ်ားကုိ ရယ္စရာ ဟာသမ်ားဟုပင္ ယူဆထားၾကပါသည္။ သတင္းစာထဲ မ၈ဇင္းေတြထဲမွာ တစ္မ်က္နွာကာတြန္းမ်ားကုိ လူအမ်ားက လက္ခံခဲ့ၾကကာ ရယ္ဖုိ႕သက္သက္ဟု ေတြးၾကပါသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ကာတြန္းဦးဘကေလး (၁၉၄၅ခုနွစ္ အသက္၅၀ေက်ာ္တြင္ကြယ္လြန္ခဲ့ျပီး ဦးေရႊရုိးအကကို တီထြင္ခဲ့သူ)၊ ကာတြန္းဦးဟိန္စြန္း ၊ ကာတြန္း ဦးဗကေလး၊ ကာတြန္းဦးဘဂ်မ္း ၊ ကာတြန္းဦးေဖသိန္း တုိ႕သည္ကား ျမန္မာျပည္က ကာတြန္းဖခင္ဆရာၾကီးမ်ား ျဖစ္သည္ဟု ဆုိရပါလိမ့္မည္။
(ဦးဘကေလး၊ ကာတြန္း ဦးဟိန္စြန္း၊ ကာတြန္းဦးဘဂ်မ္း၊ ကာတြန္းဦးေဖသိန္း)


ဂ်ဴနီယာ၀င္း


Wednesday, December 9, 2015

ဂျူနီယာဝင်း – နာဇီမုန်းတီးရေး ဝါဒဖြန့်ကား တကား


ဂျူနီယာဝင်း – နာဇီမုန်းတီးရေး ဝါဒဖြန့်ကား တကား

၁၉၄၀ ခုနှစ်က စာရေးဆရာ Graham Greene ရေးသားခဲ့သော မဂ္ဂဇင်းဝတ္ထုတို “The Lieutenant Died Last” ကို အခြေခံကာ ဝတ္ထုဇာတ်လမ်းနှင့် လွဲချော်ရိုက်ကူးထားသည်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော “Went The Day Well?” အမည်ရှိဇာတ်ကား ၁၉၄၂ မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ကားအစမှာ အင်္ဂလိပ်ပိုင်ရွာကလေး တစ်ရွာရဲ့ သုဿန်တစပြင်မှာ ခရစ်ယာန်ဘုန်းကြီးကျောင်းအစောင့် Mervyn Johns က ကင်မရာဘက်လှည့်ပြီး စကားပြောလိုက်ပါတယ်။ သူရှင်းပြတာကတော့ ဟောသည်ခရစ်ယာန်သချင်္ု ိင်းမှာ ဘာကြောင့် ဂျာမန်စစ်သား အလောင်းတွေ မြှုပ်ထားတဲ့ အမှတ်တရကျောက်တုံးတွေ ရှိနေရပါသလဲတဲ့။ သူက “ရှိတာပေါ့ဗျာ…သူတို့က အင်္ဂလန်ကို လိုချင်တာကိုး။ ဒါတွေက သူတို့ရလိုက်တဲ့အရာပေါ့” လို့ သရော်တော်တော် ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီကနေ နောက်ကြောင်းပြန်ပါတယ်။
ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်းက အဖြစ်အပျက်တွေဆီ ရောက်သွားတယ်။ အင်္ဂလိပ်လူမျိုးတွေရဲ့ နယ်နိမိတ်ထဲက ရွာကလေးတစ်ရွာဆီကို နာဇီစစ်တပ်တစ်တပ်ရောက်လာပြီး စခန်းချရာက ရွာသားတွေဟာ တန်ဆာခံဖြစ်ပြီး အနှိပ်စက်ခံကြရပုံတွေ တောက်လျှောက်ပြသွားတာပါ။
ဒီကားကို Horror (ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်) ကားတစ်ကားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ သည်တော့ တုန်လှုပ်ဖွယ်မြင်ကွင်းများကို မကြိုက်မနှစ်သက်သူများ မကြည့်သင့်ပါ။ စာရေးသူလည်း ကြောက်စရာ Horror ဆိုပြီး လူတွေသတ်ပြနေသောကားများ မကြည့်ပါ။ ကြိုက်လည်းမကြိုက်ပါ။ ဒီကားရဲ့ခေငါးစဉ်က ကဗျာဆန်တာကြောင့်သာ စိတ်ဝင်စားပြီး ဖတ်ကြည့်ဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီခေါင်းစဉ်လေးအကြောင်း နောက်တော့ဆက်ပြောတာပေါ့။
ရွာသားတွေဟာ ရုတ်တရက် အပိုင်စီးခံလိုက်ရတဲ့အဖြစ်ကို ရင်ဆိုင်ရင်း တော်လှန်ဖို့ကြိုးစားကြပါတယ်။ ရုပ်ရှင်တစ်လုံးဟာ ရက်စက်သောပြကွက်များ လွှမ်းမိုးလျက်ရှိတယ်လို့ဆိုပါတယ်။ ဥပမာ- ပုဆိန်နဲ့ ခုတ်သတ်တဲ့အခန်း၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကလေးတွေအသက်ကယ်ဖို့ လက်ပစ်ဗုံးကို သူ့လက်နဲ့ပဲ ဖောက်ခွဲအသက်စွန့်တဲ့ အခန်းများဖြစ်ပါတယ်။ သည်တော့ အင်မတန်မှ စည်းနဲ့ကမ်းနဲ့ ရိုက်ပြတယ်လို့ နာမည်ရှိတဲ့ အင်္ဂလိပ်ကားတစ်ကားမှာ သည်လိုသတ်ပြ၊ ဖြတ်ပြ၊ ခုတ်ပြ၊ ထစ်ပြတဲ့အခန်းတွေပါတာဟာ လွန်ရာကျတယ်လို့ ဝေဖန်ခံရပါတယ်။ နာဇီတွေဟာ သည်အဖြစ်အပျက်တွေမှာထက် ပိုပြီးရက်စက်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်လို့ ဆိုတယ်။ တကယ့်ဘဝစစ်အတွင်းကာလမှာ လူတွေဟာ ဘယ်နှယောက်မှန်းမသိ သေကြ၊ ကြေကြ အသတ်ခံရတာပါ။ အဲသည်ထဲမှာ သူရဲကောင်းဆန်စွာ သေကြတာ၊ သမားရိုးကျသေကြတာ၊ အကြောင်းမရှိအကြောင်းရှာသေကြတာ တစ်ပုံကြီးပါတဲ့။ သည်တော့ အခုသည်ကားက ဒါတွေအားလုံးကို ခြုံပြီး ဒီလောက်တော့ရိုက်ပြသင့်တယ်လို့ သုံးသပ်သူတွေရှိပါတယ်။
Bramely End ဒေသကို နာဇီတွေ ဝင်ရောက်ကျူးကျော် နေထိုင်ရာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကြောက်လန့်စရာအခန်းများဟာ စစချင်း အေးအေးဆေးဆေး ဝင်လာတဲ့အခန်းနဲ့ များစွာ ဆန့်ကျင်သွားပါတယ်။ ဒီလို ရက်စက်တဲ့အခန်းတွေဟာ  နာဇီစစ်သားတွေအပေါ် ရန်ငြိုးများ ဖြစ်လာစေပါတယ်။ ရွာသားတွေဟာ သူတို့ရွာတော့ နာဇီတွေလက်ထဲ ရောက်သွားပြီဆိုတဲ့အကြောင်း အင်္ဂလိပ်စစ်တပ်ကို အကြောင်းကြားဖို့ ကြိုးစားရင်း အသက်ပေးသွားရတဲ့အဖြစ်များဟာ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ရဲ့ တကယ့်အဖြစ်အပျက်တွေပဲဖြစ်ပါလိမ့် မယ်။
ဒီရုပ်ရှင်ဟာ အမှန်တော့ အင်္ဂလိပ်တွေကို အဓိကထားပြောချင်တဲ့ နာဇီစစ်တပ်သာ ရောက်လာရင် သည်လိုဒုက္ခတွေရောက်ရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ဖက်ကနေ အသိပေးတဲ့ ဝါဒဖြန့်ကားတစ်ကားအဖြစ် အစီအစဉ်ချ ရိုက်ကူးထားတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ၁၉၄၂ ခုနှစ် ဗြိတိသျှပိတ်ကားပေါ် ရုံတင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ စစ်ကမပြီးသေးပါ ဘူး။ သည်တော့ ဂျာမန်တွေစစ်ရှုံးသွားမှာလားဆိုတာလည်း ဘယ်သူမှမသိပါဘူး။ သို့သော် သည်ရုပ်ရှင်ကား ကြောင့် အင်္ဂလိပ်ဟာ နာဇီဂျာမနီကို တော်လှန်မှဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ အသိစိတ်တွေဝင်လာကောင်း ဝင်လာမှာဖြစ် ပါတယ်။
ရုပ်ရှင်ကားအမည် “Went the day well?”ဟာ ပထမကမ္ဘာစစ်အတွင်းက အမည်မသိ အင်္ဂလိပ်ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ကဗျာခေါင်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီခေါင်းစဉ်ကို စစ်အတွင်းမှာ သေဆုံးသွားတဲ့လူစာရင်း သတင်းစာတွေထဲ ထည့်တဲ့အခါ ယူသုံးကြပါတယ်။ အဓိပ္ပါယ်က “နေ့ရက်တွေက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ခရီးဆက်နေကြပါရဲ့လား” ။ သေဆုံးသူတွေအတွက်တော့ မသိနိုင်တော့ပါဘူး။ “ကျွနု်ပ်တို့က သေဆုံးသွားပြီမို့ နေ့ရက်တွေက ဆက်လက်ပြီး ကောင်းကောင်းခရီးဆက်နေကြသလား ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ မသိနိုင်တော့ပါဘူး။ သို့သော်လည်း… ကောင်းကောင်း မကောင်းကောင်း…လွတ်လပ်ရေး အတွက်…ငါတို့ အသက်တွေ ပေးခဲ့ကြတယ်” လို့ ကဗျာက ဆိုလိုထားတာပါ။
ရုပ်ရှင်ဟာ ရုံပေါ်ကို တစ်နှစ်ကျော်နောက်ကျပြီးမှ တင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ရိုက်ပြထားတဲ့ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ဖွယ်အခန်းများဟာ မျှော်လင့်မထားဘဲ ထွက်ပေါ်လာတာမျိုး ဖြစ်နေလို့ဆိုပါတယ်။ အဲဒီမျက်စိမှိတ်ထားရမယ့် အခန်းတွေကိုကြည့်ရဖို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်မှုမရှိဘဲ ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ တွေဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကောက်ချက်ချပါတယ်။
ရုံတင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ပရိသတ်ရဲ့တုံ့ပြန်မှုဟာ ဒါရို်က်တာမျှော် လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ရခဲ့ပါတယ်။ နာဇီတွေကို မုန်းတီးမှု၊ တော်လှန်လိုမှုတွေ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာမှာ ဖြစ််ပေါ်လာ ပါတယ်။ ဒါရိုက်တာကတော့ သူဖြစ်စေလို့တဲ့ နောက်ထပ်အမြင်တစ်ခုကို အခုလို ဆိုခဲ့ပါတယ်။ “ လူတွေရဲ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပါတယ် ဆိုတဲ့ အမူအယာတွေ၊ အမူအကျင့်တွေဟာ… စစ်ဆိုတဲ့အရာနဲ့လည်း ထိတွေ့လိုက် ရော… လုံးဝ ဥသုံကြမ်းတမ်းတဲ့သတ္တဝါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲကုန်ပါတယ်။ ဒါဟာ ကျွန်တော်ပြောချင်တဲ့ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ရိုက်ပြခဲ့တဲ့ပြကွက်တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်”
ပရိသတ်က သူတို့အတွက် ဖျော်ဖြေရေးဆိုတဲ့ ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားကို  တကယ့်အဖြစ်အပျက်နဲ့ ချိန်ထိုးပြီး ရောယှက်ကြည့်ခွင့်ရခဲ့တယ်။ ဝါဒဖြန့်ကားတစ်ကားဖြစ်ပေမယ့် ဒါရိုက်တာရဲ့ တင်ပြမှုကြောင့် ပရိသတ်ရဲ့ရင်ထဲမှာ နာဇီကိုမုန်းတီးရွံရှာသွားတယ်ဆိုတာဟာ ဒီကားရဲ့အောင်မြင်မှုပဲဖြစ်တယ်လို့ သုံးသပ်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။

Thursday, December 3, 2015

ဆရာၾကီးဦးသက္ထြန္းသုုိ႕အမွတ္တရ ဂ်ဴနီယာ၀င္း



((ဆရာကြီးဦးသက်ထွန်း အမှတ်တရစာအုပ်)


ပြင်သစ်နိုုင်ငံဆုုိင်ရာ မြန်မာသံအမတ်ကြီး ဦးသက်ထွန်း၊ ဆွစ်ဇာလန်နုုိင်ငံ စပိန်နုုိင်ငံဆုုိင်ရာ မြန်မာ သံအမတ်ကြီး ဦးသက်ထွန်း ဟူသော ဆရာကြီးဦးသက်ထွန်းကုုိ ကျွန်မစတင်သိကျွမ်း ခင်မင်ခွင့်ရခဲ့ချိန်မှာ ဆရာကြီး ဒါရုုိက်တာအဖြစ် ထွန်းဖောင်ဒေးရှင်းဘဏ်တွင် တာဝန်ယူစဉ်က ဖြစ်ပါသည်။ အချိန်ကာလအားဖြင့် ၂၀၀၈ ခုုနှစ်လောက်မှာ ဖြစ်ပါသည်။





(ဆရာကြီးဦးသက်ထွန်းနှင့် ၂၀၀၈ခုနှစ် တုန်းက အမှတ်တရ နောက်တွင် ရပ်နေသူမှာ ကျွန်မ၏ဖခင် ဒေါက်တာခင်မောင်ဝင်း)
(ထိုဓါတ်ပုံမှာ ဆရာကြီး ဦးသော်ကောင်းက ရိုက်ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပါသည်။)
ကျွန်မဘာသာပြန်ရေးသားခဲ့သော Lewis Carroll ‘s Alice in Wonderland ကုုိ “အဲလစ်နှင့် အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ“ စာအုုပ်လေးအား ထွန်းဖောင်ဒေးရှင်းမှ ၂၀၀၈ ခုုနှစ်အတွက်ကလေးစာပေ ဆုုချီးမြင့် ခဲ့သည်ဟုု ကြားသိခဲ့ရစဉ်တွင် ကျွန်မတုုိ့ မိသားစုုအတွက် ဆရာကြီးဦးသက်ထွန်း နှင့်ရင်းနှီးခွင့်ရဖုုိ့ အခွင့်အရေး ရခဲ့သည်ဟုု ဆုုိရပါလိမ့်မည်။ ဆရာကြီးနေထုုိင်သော လမ်းသွယ်သည် ကျွှန််မတုုိ့ အိမ်နှင့် တလမ်းသာခြားပါသည်။ ထုုိဆုုရသော “အဲလစ်နှင့်အံ့ဖွယ်ကမ္ဘာ“ စာအုုပ်ကုုိ ဆရာကြီးက လက်မှတ်ထိုး၍ လာပို့ပေးစေလိုကြောင်းဆိုသြဖြင့် ဆရာကြီး အိမ်ကုုိ ပထမဦးဆုုံးရောက်ဖူး ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မသည် သံအမတ်ကြီးဦးသက်ထွန်း ဟူသော ဂုုဏ်ပုုဒ်ကြီးကြောင့် တွေ့ဆုုံရမည့်အရေး အလွန်ပဲ ကြောက်ခဲ့မိသည်။ ဆရာကြီး၏ အိမ်ကလေးသည် သစ်ရိပ်ပင်ရိပ်ဖြင့် သာသာယာယာ အေးချမ်းလှသောကြောင့် ကျွန်မစိတ်ထဲက စုုိးရိမ်မူများ များစွာသက်သာ ရာရခဲ့ပါသည်။ (သြော်…. မြို့ကြီးပြကြီး ထဲက အေးချမ်းတဲ့ အရိပ်အာဝါသဟာ လူ့ရဲ့စိတ်ကုုိ ပြောင်းလဲစေသတဲ့လား။)

ဆရာကြီးဦးသက်ထွန်းသည်ကျွန်မပေးသော စာအုုပ်လေးကုုိ လက်ခံယူရင်း ဆုုရရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်တာကြောင့် ဆက်လက် လုုပ်ဆောင်စရာများစွာ ရှိသေးကြောင်း ရှင်းပြပါသည်။ ဆရာကြီးကုုိ တွေ့မြင်ရသည်မှာ မာန်မာနမရှိပဲ၊ ကျွန်မလုုိ ဘာမဟုုတ်သည့် သူတစ်ယောက်အပေါ် ယခုုလုုိ နွေးနွေးထွေးထွေး စကားပြောတာ၊ တရင်းတနှီး ရှိနေတာကုုိ ကျွန်မအတွက် ဂုုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ရပါသည်။ ဆရာကြီးနှင့်စကားပြော နေရင်း ကျွန်မအဘုုိ ဘဘကြီးဦးခင်မောင်လတ် ကုုိ မြင်ယောင်နေမိပါသည်။ (ဘဘကြီးလဲ အဲသည်လုုိပဲ။ သူ့တပည့်တပန်းတွေနဲ့ စကားပြောရင် ရင်းရင်းနှီးနှီး ချစ်ချစ်ခင်ခင် ရှိတယ်။) နောက်ပိုုင်းမှာ ဆရာကြီးနှင့် တွေ့ဆုုံဖုုိ့ အခွင့် အလန်းများကြုံလာတုုိင်း အနားကပ်ဖုုိ့ ကြောက်မိသောလည်း ဆရာကြီးအနားသွားကာ ဂရုုတစုုိက် နှူတ်ဆက်ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မတိုု့က ဆရာကြီးနှင့် နှူတ်ဆက် စကားသွားပြောတုုိင်း ဝမ်းသာအားရ လက်ခံ ပြန်ပြောပါသည်။

ကျွန်မက ထွန်းဖောင်ဒေးရှင်းကပေးသော ကလေးစာပေဆုုရသဖြင့် ကျွန်မ၏ မိတ်ဆွေများကုုိ ဖိတ်ကာ အိမ်မှာ ကြက်ဆီထမင်း ဝယ်ကြွေးဖြစ်ပါသည်။ ဆရာကြီးလုုိ ဧရာမ ပုုဂ္ဂိလ်ကြီးကုုိ အိ်မ်သုုိ့ မဖိတ်ဝံ့ပါ။ ထုုိနေ့က ဆရာကြီးထံ ကြက်ဆီထမင်းထုုတ်များ ကိုုင်ကာ ကိုုယ်တိုုင်သွားပုုိ့ ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်မမှတ်မိနေတာက အဲသည်နေ့က ဆရာကြီးနှင့်အတူ ဧည့်သည်တစ်ယောက် ရှိနေပါသည်။ ကျွန်မသည် ဆုုရလုုိ့ကျွေးတာပါဟုု စကားဆုုိရင်း စကားပြော နေတာ အနှောက်အယှက် ဖြစ်မှာ စုုိးသဖြင့် ချက်ချင်းပြန်ဖုုိ့ ထရပါသည်။ ဆရာကြီးသည် ပြုံးကာ နှူတ်ဆက်ရင် နှင့် “အတော်ပဲ - ဧည့်သည်ကုုိ ပါ ကြက်ဆီထမင်း ကျွေးတာပေါ့“ ဟုုပြောလုုိက်တာ ကျွန်န်မ အခုုထိ အမှတ်ရနေပါသည်။ (ဆရာကြီး နှင့်တွေ့ရလေ၊ ကျွန်မအဘုုိး ကုုိပိုုပြီးသတိရလေပါပဲ။)

ဆရာကြီးကွယ်လွန်သွားပြီဟုု သတင်းကြားချိန်မှာ ကျွန်မအဘုုိးနှင့် တူတဲ့သူတစ်ဦး အဖြစ်လေးစား ချစ်ခင်ရသူသည် လောကကြီးထဲ မရှိတော့ ပါလားဟုု များစွာ ဝမ်းနည်း စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရပါသည်။ အခုုတော့ ဆရာကြီး ကွယ်လွန်သွားခဲ့တာ သုုံးနှစ်တောင်ရှိပါပီ။ သံအမတ်ကြီးတစ်ဦး၏ အမှတ်တရ စာအုုပ်တစ်အုုပ်မှာ ကျွန်မလိုု ဘာမဟုုတ်တဲ့ သူတစ်ယောက်က အခုုလုုိ ရေးခွင့်ကြုံကာ ရေးခွင့် ပေးခံရတာကုုိ ကျွန်မမှာ မတန်မရာ နေရာရသလုုိပင် ခံစားနေမိပါသည်။ စိတ်သဘောထား အေးချမ်းသော၊ နွေးထွေးသော ဆရာကြီး အတွက် အမှတ်တရစကားဆုုိရင်းနှင့် ဆရာကြီး၏ စာဖတ်ပရိသတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ခင်မင်လေးစားရသူ စာပေပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးအား သတိတရရှိနေဆဲ ရှိပါကြောင်းဖြင့်…….။


Thursday, November 19, 2015

ဂ်ဴနီယာ၀င္း ၏ အေမးအေျဖစြယ္စုံက်မ္း ၂၀၁၅ အီးဘြတ္


ဂ်ဴနီယာ၀င္း ၏ အေမးအေျဖစြယ္စုံက်မ္း ၂၀၁၅ အီးဘြတ္
(မိုးမခစာအုပ္စင္) ႏို၀င္ဘာ ၁၈၊ ၂၀၁၅

 
Academic Weekly Journal မွာ ၂၀၁၄ကစ၍ ၂ႏွစ္တာ အပတ္စဥ္ ေရးသားေနဆဲျဖစ္ေသာ စြယ္စုုံက်မ္း အေမးအေျဖမ်ားကိုု စုုစည္းကာ အီးဘုုတ္အျဖစ္ ထုုတ္လုုိက္ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သည့္အရင္က အေမးအေျဖစြယ္စုုံက်မ္း စာအုုပ္မ်ား ထြက္ခဲ့စဥ္က မူရင္းစာအုုပ္ 2012 Encyclopedia ကုုိ ျမန္မာ ဘာသာျပန္ထားတာ ျဖစ္ေသာလဲ ယခုုစာအုုပ္မွာ စာအုုပ္မ်ားစြာ- Why, When, How, Environment, Encyclopedia 2012, 2014 မ်ားမွ ေကာင္းႏုုိးရာရာမ်ားကုုိ စုုေပါင္းကာ ေရးသားထား သည္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိ႕ျပင္ ယခုုေရးသားမူမ်ားသည္ အင္တာနက္မ်ား၊ Encyclopeia စာအုုပ္မ်ားထဲက အေၾကာင္းအရာမ်ား၊ ကုိသာမက အပ္ဒိတ္ျဖစ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ တုိးပြားကာ စုစည္းရွာေဖြကာ ေမးခြန္းမ်ား၊ ျဖည့္စြက္ခ်က္မ်ားျဖင့္ ေရးသားထားတာ ျဖစ္ပါသည္။
ဤစာအုပ္ကုိ အမွန္ေတာ့ စာအုပ္ပုံစံျဖင့္ ျပည္တြင္းတြင္ ထုတ္ေ၀ဖုိ႕ွွဆႏၵရွိေသာလည္း ထုတ္ေ၀မူအခက္အခဲမ်ား၊ စာဖတ္သူမ်ား၏ စိတ္၀င္စားတု႔ံျပန္မူ မည္၍မည္မွ် ရရွိလိ္မ့္မည္ကုိ ခန္႕မွန္းရခက္ခဲမူ၊ စာအုပ္သည္ စာမ်က္ႏွာအားျဖင့္ ၄၀၀နီးပါးရွိေနျခင္းတုိ႕ေၾကာင့္ တစည္းတေပါင္းတည္းထုတ္ဖုိ႕ရန္ အခက္အခဲ၊ ရုပ္ပုံမ်ားအား ကာလာျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာ အဆင့္မွီပုံစံျဖင့္ အျပည့္အ၀ထုတ္ဖုိ႕ခဲယဥ္းမူ၊ စေသာ လက္လွမ္းမွီသေလာက္စဥ္းစားမိျခင္းျဖင့္၄င္း၊ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္လည္း စီစဥ္ဖုိ႕ၾကန္႕ၾကာႏုိင္မူမ်ားကုိ တြက္ခ်က္မိကာ စိတ္ၾကိဳက္ပုံစံတစ္ခုကုိ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ေတာ့ ကုိယ္တတ္ႏုိ္င္သေလာက္ ကင္ဒဲလ္မွာ ထြက္ရွိဖုိ႕ အားထုတ္လုိက္တာ ျဖစ္ပါသည္။
စာဖတ္သူမ်ားအေနႏွင့္ေတာ့ အျပည့္အ၀ဖတ္ရူဖုိ႕မွာ ကင္ဒဲလ္အား ရင္းနွီးမူရွိရန္၊ ေဒါင္းလုပ္မ်ားလုပ္တတ္ရန္သာမက ျပည္တြင္းက စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ကင္ဒဲလ္ကေန ဘယ္လုိအေကာင့္၀င္ကာ စာအုပ္၀ယ္ဖတ္ဖုိ႕ရန္မျဖစ္ႏုိင္ေသာ ရာခုိင္ႏွဴန္း မ်ားေနတာကုိ ေလ့လာမိခဲ့ပါေသာ္လဲ ျပည္တြင္းမွာစာအုပ္ထြက္ရန္ အဆင္မေျပမူမ်ားျခင္း၊ စာအုပ္အားေပးမူ အျပည့္အ၀မရရွိႏုိင္ေသာ အေျခအေနမ်ားျခင္း စသည္တုိ႕ေၾကာင့္ အခုလိုအီးဘုတ္ထြက္ရွိဖုိ႕ကိုသာ အားစုိက္လုိက္ရျခင္းကုိ နားလည္ေပးမည္ဟု ေမ်ာ္လင့္မိပါသည္။
သည္စာအုပ္ကေတာ့ ေဟာသည္လင့္ကေန ဖတ္ၾကပါကုန္ေလာ အားေပးၾကပါကုန္ေလာဟု ဆုိလုိက္တာႏွင့္ ကလစ္တခ်က္နွိတ္ကာ ကင္ဒဲလ္က အြန္လုိင္းစာအုပ္တစ္အုပ္ ကုိစာဖတ္သူေတြ အလြယ္တကူ စာအုပ္နမူနာ ၾကည့္ဖို႕အဆင္မေျပတာ၊ ၀ယ္မဖတ္ႏိုိင္ၾကေသးတာကို သိသိၾကီးႏွင့္ပင္ အားနာစကားမဆုိႏုိင္ပဲ ကင္ဒဲလ္မွာ သံေခ်းတက္သြားမည့္ အြန္လုိင္းစာအုပ္တစ္အုပ္အျဖစ္ အသိေပး ေၾကာ္ျငာလုိက္ရပါေၾကာင္း။
http://www.amazon.com/Junior-Win-Encyclopedia-2015-Burmese-ebook/dp/B017OLT4AE/ref=sr_1_3?ie=UTF8&qid=1447568142&sr=8-3&keywords=moemaka