ဂျူနီယာဝင်း – သတင်းစာဆရာရေးတဲ့ သတင်းတစ်ပုုဒ်

ဂျူနီယာဝင်း – သတင်းစာဆရာရေးတဲ့ သတင်းတစ်ပုုဒ်

(အတွေးအမြင် အမှတ် ၃၀၉ မေလ ၂၀၁၈) မိုးမခ၊ မေ ၂၊ ၂၀၁၈

(James Glen Stovall (ဂျိမ်းစ် ဂလန် စတုုိဗယ်) ရဲ့”Journalism“ (သတင်းစာပညာ) လုုိ့ အမည်ပေးထားတဲ့ စာအုုပ်က ပထမအခန်းက စာပုုိဒ်များကုုိ သင့်လျော်သလုုိ ဘာသာပြန်တင်ပြထားတာပါ။ သူ့ရဲ့အာဘော်အတုုိင်း ဘာသာပြန်ထားသောလည်း စာရေးသူ ဖြည့်စွက်ထားတာတွေကိုု ကွင်းစကွင်းပိတ်နဲ့ လုုပ်ပေးထားပါတယ်။)

သတင်းတွေနဲ့ အချက်အလက်တွေဆုုိတာ သတင်းစာဆရာက ထုုတ်လုုပ်လုုိက် တဲ့အရာတွေ – ထုုတ်ကုုန်တွေ ဖြစ်ပါတယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့်လုုိ့ သတင်းတုုိင်းဟာ အချက်အလက်တွေ မဟုုတ်ဖူးလုုိ့ ဆုုိထားပါတယ်။ သတင်းစာဆရာက ထူးခြားတဲ့အချက်အလက်တွေ လိုု့ခေါင်းစဉ်တပ်လုုိက်တဲ့ အမျိူးအစားတွေကုုိမှသာလျှင် သတင်းတွေလုုိ့သတ်မှတ်ပါတယ်။ အဲသည်သတင်းတွေဟာ စာဖတ်ပရိသတ်တွေလုုိအပ်တဲ့ အချက်အလက်တွေဖြစ်တယ်၊ သတင်းမီဒီယာမှာ ချပြသင့်တဲ့ အချက်အလက်တွေ ဖြစ်ရမယ် လိုု့ဆုုိထားပါတယ်။

ပွင့်လင်းတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ရောပါမျောပါနေတဲ့ အဓိကအရေးပါတဲ့ သတင်းတွေကိုု သတင်းစာဆရာက ပေးရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပြောရရင်တော့ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းနဲ့ သက်ဆုုိင်တဲ့ သတင်းတွေဟာ သင့်ကုုိ ဆုုံးဖြတ်ချက်တစ်စုုံတစ်ရာ ချပေးဖုုိ့ အထောက်အကူဖြစ်မယ်။ ဥပမာ မုုိးလေဝသ သတင်းဟာ သင်အပြင်ထွက်ဖုုိ့ ကိစ္စတွေကုုိ ဖြစ်ဖြစ်၊ ခရီးထွက်မယ့်ကိစ္စတွေကိုုပဲဖြစ်ဖြစ် ဆုုံးဖြတ်စေမယ်။ အလုုပ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့သတင်းတွေ၊ စာမေးပွဲနဲ့ ပတ်သက်တဲ့သတင်းတွေဟာ သင့်အတွက် တစ်ခုုခုု လုုပ်ဖိုု့ အထောက်အကူဖြစ်မယ်။ ဒီထက်မကကျယ်ပြန့်တဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေဟာ သင်ဘယ်လိုု လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ ရှိနေသလဲ ဆုုိတဲ့အဖြေတစ်ခုုကုုိ ထုုတ်ပေးလိမ့်မယ်။

လူအများနဲ့ သက်ဆုုိင်တဲ့ သတင်းတစ်ပုုဒ်ကုုိ ရေးသားဖော်ပြခြင်း ဆုုိတာဟာ အင်မတန်မှကုုိ ခက်ခဲတယ်။ ပြောရရင်တော့ ဒီလုုိသတင်းတစ်ပုုဒ်ရဖုုိ့ ငွေကုုန်လူပန်း တယ်ပေါ့။ အဲသည်မှာ သတင်းအဖွဲ့အစည်းဟာ အရေးပါလာပြီ။ ဒီသတင်းကုုိ စားသုုံးမယ့် ပရိသတ်ကုုိ ထည့်စဉ်းစားရပြီ။ ဒါလောက်အရေးပါတဲ့ သတင်းကုုိ ပေးမယ့် သတင်းစာဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ သတင်းစာပညာဟာ ဘာလဲလုုိ့ မေးခွန်းထုုတ်ရပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီအတွက် အောက်ပါအချက်တွေကုုိ ထုုတ်ပြထားပါတယ်။

– သတင်းဆုုိတာသည် သတင်းစာပညာ၏ အဓိကထုုတ်ကုုန်ဖြစ်တယ်။ တင်ပြလုုိက်သော သတင်းဟာ သတင်းစာဆရာက ပရိသတ်အတွက် အရေးပါသည်၊ အရေးကြီးသည် ဟုု သတ်မှတ်လုုိက်သော အချက်အလက်ဖြစ်တယ်။

– ပွင့်လင်းသော လူ့အဖွဲ့အစည်းဟုု ဆုုိထားသည့်အတွက် ဖော်ပြသော သတင်းအချက်အလက်များသည် လူ့အဖွဲ့အစည်းကုုိ ထိမ်းချူပ်ထားတာမရှိစေပဲ အစုုိးရ သုုိ့မဟုုတ် တခြားသော အဖွဲ့အစည်း တစ်စုုံတစ်ရာမှ စွက်ဖက်ခြင်း လုုံးဝမရှိ၊ တစ်စုုံတစ်ခုုနှင့် အလဲအလှယ်လုုပ်ထားခြင်းမရှိသော သတင်းများသာ ဖြစ်တယ်။

– သတင်း၏တန်ဖုုိးဟူသော စကားလုုံး၏ အနှစ်သာရများ အပြည့်အဝ စီးဝင်နေရမည်။ ပေးသော အချက်အလက်များသည် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုု သုုိ့မဟုုတ် တစ်စုုံတစ်ခုုနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းဖြစ်ရမည်။ ထုုိအထဲတွင် အချိန်ကာလ၊ အဖြစ်အပျက်၊ ဖြစ်ပွားမူ၊ လက်ရှိအခြေအနေ၊ အရေးကြီးသော အခြေအနေ၊ အနီးစပ်ဆုုံးအခြေအနေတုုိ့ကုုိ အဓိကထား အတိအကျဖော်ပြ ရမည့် အပြင် နေ့စဉ်နေ့တုုိင်း သမရုုိးကျဖြစ်ပျက်နေတာတွေ မဟုုတ်ရပါဘူးတဲ့။ (ဥပမာ- နေမင်းကြီးက အရှေ့ကထွက်နေတာကုုိ သတင်းလုုပ်လုုိ့မရဘူး၊ နေက အနောက်ဖက်ကထွက်လာရင်တော့ သတင်းဖြစ်ပြီ။)

– သတင်းဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် မေးခွန်းလည်းပေးသလုုိ အဖြေလည်း ထုုတ်ပေးရမည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်တည်းအတွက်ရော၊ အများအတွက်ရော အရေးပါသော အချက်အလက်များ ပေးထားရမည်။ (အလုုပ်သတင်း၊ စာမေးပွဲ၊ မုုိးလေဝသ၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး စသဖြင့်)

– သတင်းစာဆရာဟာ သူ့ရဲ့ ဘက်လုုိက်တဲ့ ယုုံကြည်မူ၊ သဘောထား၊ သူ့အမြင်များကုုိ မျှတ၊တိကျတဲ့ သတင်းတွေလုုိ့ မျော်လင့်ဖတ်ရူနေတဲ့ ပရိသတ်တွေကုုိ မပေးရဘူး။(သတင်းရေးသူဟာ ဘက်မလုုိက်ရဘူး၊ သတင်းထဲမှာ သူ့အမြင်တွေ ထည့်မရေးရဘူး၊ သူယုုံကြည်တာတွေကုုိ မဖော်ပြရဘူး၊ သူ့သဘောထားတွေကုုိ မရေးရဘူး။ သတင်းသည် မျှတရမယ်၊ တိကျရမယ်။ သူရေးတဲ့ထဲမှာ ဘက်လုုိက်တဲ့ လေသံတွေ လုုံးဝမပါရဘူး။)

– သတင်းအဖွဲ့အစည်းတွေဟာ ပရိသတ်တွေကုုိ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးတဲ့အခါ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ ဆက်သွယ်ရေး ကွန်ယက်တစ်ခုုကုုိ ဖွင့်ပေးထားရမယ်။ အထူးသဖြင့် စီးပွားရေးဆုုိင်ရာ သတင်းအချက်အလက်များဟာ လူထုုနဲ့ဆုုိင်တယ်၊ ဒါကြောင့် စီးပွားရေးကောင်းမွန်ခုုိင်မာဖုုိ့ လူထုုနဲ့ ဆက်သွယ်မူကုုိ ဖွင့်ပေးရမယ် လိုု့ဆုုိပါတယ်။

(အဲသည်ပထမအခန်းတစ်ခုုလုုံးမှာ အထက်ဖော်ပြပါ အချက်အလက်တွေကုုိ ကောက်နှူတ်တင်ပြခြင်း၊ ပြန်လှန်ရှင်းလင်းခြင်းနဲ့ သတင်းစာဆရာရဲ့ လုုပ်ပုုိင်ခွင့်တွေကုုိ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေးသားထားပါတယ်။ သူက အဓိကလုုိအပ်ချက်တွေ၊ ဆောင်ရန်ရှောင်ရန်တွေကုုိ ရေးသားတင်ပြထားပြီး ရေးသားဖော်ပြထားတဲ့ သတင်းတွေကုုိတော့ အသေးစိတ် ဖော်ပြထားခြင်းမရှိပါဘူး။ နောက်ပုုိင်းအခန်းတွေမှာ တော့ တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။)

(သည်တော့သူရေးသားတဲ့ အာဘော်အရ သတင်းရဲ့ သဘောသဘာဝဘယ်လုုိရှိရမလဲ ဆုုိတာကုုိ အဓိကထားတယ်။ သတင်းကုုိ ဘယ်လုုိလိုုိက်ရတယ်၊ သတင်းကုုိ ဘယ်လုုိရှာဖွေရတယ် ဆုုိတာကုုိ သူက ဒီပထမအခန်းမှာ အဓိကထားသွားတယ်။ သတင်းရေးတာတော့ ကိုုယ့်ဘာသာ ရေး၊ ဘာမှ ဘယ်လုုိရေးရမယ် ဘယ်လုုိ တင်ပြရမလဲ ဆုုိတဲ့ ဆုုံးဖြတ်ချက်တွေ ပေးမထားဘူး။ သတင်းစာဖတ်သူတွေက ဒီသတင်းဟာဖြင့် သတင်းဆုုိတဲ့ ဝေါဟာရနဲ့ကိုုက်ညီတယ် မညီဘူး ဆုုံးဖြတ်တတ်တယ် ဆုုိတဲ့ အသိတစ်ခုုကုုိ ပေးထားတယ်။ သတင်းဖတ်တဲ့ ပရိသတ်က ဒီသတင်းစာဆရာဟာ ဘက်လုုိက်တယ် ဆုုိတာ သူ့အလုုိလုုိသိတယ်။ ခွဲခြားတတ်တယ်။ သတင်းစာဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖုုိးဟာ သူရေးတဲ့သတင်းထဲမှာ ပါသွားပြီးပီ ဖြစ်ပါတယ်။)

(၂၀၀၁ခုုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့မှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ နယူးယောက်က ဝေါလ်ထရိတ်စင်တာ၊ ၀ါရှင်တန်ဒီစီက ပင်တာဂွန် တုုိက်ခုုိက်ခံရမူကုုိ သတင်းထောက်တွေက ဘယ်လုုိသတင်းရယူခဲ့ရပုုံကုုိ သူကအခုုလုုိ တင်ပြထားပါတယ်။ သတင်းတုုိလေးတစ်ပုုဒ် ရဖုုိ့ ဆုုိပါတော့တဲ့။)

သတင်းတွေဟာ ကျွန်တော်တုုိ့ ပတ်ဝန်းကျင် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတယ်။ ဝုုိင်းရံနေကြတယ်။ ၂၀၀၁ခုုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့က ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ သိပ်ကုုိ ထူးခြားတဲ့ သတင်းမျိူးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လေမုုန်တုုိင်းသတင်းမျိူးပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့လေ။ ဒါတွေဟာ နေ့စဉ် ဖြစ်ပျက်တတ်တဲ့ သတင်းတွေလုုိ့ ဆုုိရမယ် ထင်ပါတယ်။ ခွင့်နဲ့ နေရပ်ခနပြန်သွားတဲ့ သတင်းစာဆရာတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဒေးဗစ် မက်တင်းလီ (David Mattingly) ဟာ ၂၀၀၁ ခုုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့က စတုုထ္တမြောက် အမေရိကန်လေယာဉ် ဖလုုိက် ၉၃ က ပန်နီဆလီဗာနီးယား မှာ ပျက်ကျသွားတယ် ဆုုိတာကုုိ သိလုုိက်ရတယ်။ သူက အဲသည်ဖြစ်ပွားတဲ့နေရာရဲ့ မနီးမဝေးမှာ ရှိနေတယ်။ သူ့ရဲ့သတင်းအေဂျင်စီ အန္တလန်တာ (Atalanta) က အယ်ဒီတာတွေဆီ ဖုုန်းဆက် သတင်းပုုိ့ အကြောင်းကြားပေမယ့် ဖုုန်းတွေက ဂျမ်းဖြစ်နေလိုု့ ဆက်မရဘူး။ ဘယ်သတင်းစာဆရာမှ အနီးအနားမရှိတော့ သတင်းယူဖုုိ့ကုုိယ်တုုိင် လုုိက်ရတဲ့ အကြောင်းကုုိ ရေးသားထားတယ်။ ပျက်ကျသွားတဲ့လေယာဉ်ပျံအကြောင်းကုုိ အလျင်အမြန်သတင်းပိုု့လုုိက်ရတဲ့ သူ့သတင်းဟာ နံမယ်ရ သတင်းအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုုဖြစ်တဲ့ စီအန်အန် (CNN) မှာ မျက်နှာဖုုံးသတင်းဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

သတင်းဆုုိတာဟာ သတင်းစာလောကရဲ့ အဓိက အစိတ်အပိုု်င်းတစ်ခုု ဖြစ်ပါတယ်။ သတင်းကဖော်ပြတဲ့ အချက်အလက်များဟာ လူ့အဖွဲ့အစညး်ကုုိ ရေရှည်တည်တန့်အောင် ပေးဆပ်ပေးနေတယ်။ (သူက သတင်းစာဆရာတွေနဲ့ သတင်းစာလောကကုုိ သိပ်ပြီး ရှေ့တန်းတင်လွန်းထားတယ်လုုိ့ စာဖတ်သူက တွေးလုုိ့ရတယ်။)

– သတင်းဆုုိတာ သတင်းစာဆရာကပေးတာ ဖြစ်တယ်။ သတင်းများသည် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်နေတာတွေ မဟုုတ်ဘူး။ သတင်းသည် အချက်အလက်တစ်ခုု (ဆုုိလုုိတာက အချက်အလက်ပုုံစံ တမျိူးတည်း) တည်းပေးတာမဟုုတ်။ မိမိဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပေးစရာအချက်အလက်တွေ တပုုံတစ်ခေါင်းကြီး။ အဲသည်ထဲက တချိူ့သာလျှင် သတင်းအရည်အချင်းရှိတယ်။ အများအားဖြင့် အချက်အလက်တုုိင်း သတင်းမဟုုတ်။

– အများစုုက သူတုုိ့နေ့စဉ် နေ့ဓဝူဝ တွေ့ကြုံနေတာတွေ၊ သူတုုိ့ရဲ့နေ့စဉ် အတွေ့အကြုံတွေကုုိ စုုဆောင်းကောက်ယူကြတယ်။ အဲသည်လုုိ အတွေ့အကြုံတွေ၊ အချက်အလက် ရယူထားတာတွေကုုိ သတင်းစာဆရာတစ်ဦး သတင်းတစ်ခုုတင်ပြသလုုိ တင်ပြနုုိင်မယ်၊ အရေးကြီးတာကိုု ဘယ်လုုိရွေးချယ်ပြီး ရေးသားနုုိင်မယ် ဆုုိတာကသာလျှင် ကျွန်တော်တုုိ့အတွက် သတင်းဖြစ်ပါတယ်။

– အချက်အလက်တွေ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရတယ် ဆုုိပါက သတင်းစာဆရာအတွက် သတင်းရေးသား၊ သရုုပ်ဖော် တဲ့လုုပ်ငန်းစဉ်ဟာ ပုုိလွယ်ကူတယ်ပေါ့။ ၂၀၁၁ စက်တင်ဘာ ၁၁ ဖြစ်ပွားမူကုုိ အမေရိကန်အစုုိးရက အချက်အလက်တွေကုုိ ထိမး်ချူပ်ခဲ့တာတွေ ရှိတာကြောင့် သတင်းစာဆရာတွေဘက်က သတင်းတင်ပြမူမှာ အခက်အခဲတွေ၊ အားစုုိက်ရမူတွေ ကြုံကြရတယ်။ ကုုိယ့်ရဲ့ အားထုုတ်မူနဲ့ အထိမ်းချူပ်ခံရမူကုုိ စကားလုုံးလှလှနဲ့ ပုုံနှိပ်ရရင်တော့ “အမျိူးသားလုုံခြုံရေး“ အတွက်ပေါ့။

(သတင်းဟုုတ်တယ်၊ သတင်းမဟုုတ်ဘူးဆုုိတာကုုိ ဘယ်လုုိခွဲခြားမလဲ ဆုုိတာကုုိ သူကဥပမာတစ်ခုုနဲ့ ပြထားတယ်။)

သင်ဟာ မော်တော်ကားထိခုုိက်မူတစ်ခုုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်။ ဘာမှ ဒဏ်ရာရတာ မရှိဘူး။ အထိအခိုုက်မရှိဘူး။ ဒါဆုုိရင် ဒီသတင်းဟာ သင့်ရဲ့ ဒေသဆုုိင်ရာ သတင်းစာမှာ မပါနုုိင်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် အဲသည် မတော်တဆထိခုုိက်မူထဲမှာ ဥပမာ – အဲသည်ကားထဲမှာ သမ္မတပါလာမယ် သမ္မတက ဒီအမူထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီ ဆုုိရင်တော့ ဒီသတင်းဟာ ညတွင်းချင်းကုုိ မျက်နှာဖုုံးသတင်းဖြစ်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ သတင်းစာဆရာတစ်ယောက် ရဲ့မျက်စိထဲမှာ သတင်းလုုိ့ သတ်မှတ်ပုုံတစ်ခုုဖြစ်ပါတယ်။ (ဒီသတင်းဟာ လူတွေစိတ်ဝင်စားမယ့်သတင်းဖြစ်တယ်၊ လူတွေဖတ်ချင်မယ့်သတင်းဖြစ်မယ် လုုိ့ သူကဆုုံးဖြတ်မယ်) (တနေ့ကပဲ မင်းသား ဘရပ်ပစ်တစ်ယောက် မော်တော်ကားတုုိက်မူမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့သတင်း ဖတ်လုုိက်ရတယ်။ ဒီနေရာမှာ သင်ဆုုိရင် သတင်းထဲ ပါလာစရာမရှိဘူး။)

အဖြစ်အပျက်တွေ ထောင်ချီ သန်းချီပြီး ကျွန်တော်တုုိ့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှာ နေ့စဉ် ဖြစ်ပျက်နေတယ်။ ဒါတွေကုုိ အယ်ဒီတာများနှင့် သတင်းဒါရုုိက်တာများက သူတုုိ့ဆီ သတင်းစာဆရာများက ပေးပိုု့လုုိက်တဲ့ ရာချီတဲ့ သတင်းတွေကုုိ ကြည့်ပြီး ဘယ်ဟာကတော့ သတင်းဖြစ်တယ် ဆုုိတာကုုိ ခေါင်းချင်းဆုုိင်ဆွေးနွေးပြီး ရွေးချယ်စီစစ်ရပါတယ်။ (သတင်းစာထဲမှာ သတင်းတစ်ပုုဒ် အဖြစ်သတ်မှတ် ရေးသားဖုုိ့ ဘယ်လောက်ကြီးကျယ်ကြောင်း ကုုိ သူကရေးသားထားတာပါ။) ပြီးရင် စာဖတ်ပရိသတ် (သတင်းစာဖတ်သူများ)ဆီ ပုုိ့ဖိုု့ သတင်းရေးကြရပါတယ်။

(သူကမုုိးလေဝသသတင်းတုုိတစ်ပုုဒ်ရဲ့ အရေးပါပုုံကုုိ ရေးထားပါတယ်။)

“လူတုုိင်းလူတုုိင်းက မုုိးလေဝသအကြောင်းပြောကြပါတယ်” (လုုိ့အစချီထားပါတယ်။)

လူတုုိင်း မုုိးလေဝသအကြောင်း ပြောကြတယ်။ ကျွန်တော်တုုိ့ မျက်နှာစိမ်းတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုုတ် ကုုိယ့်သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ဘာစကားစပြောရမှန်းမသိတဲ့အခါ မုုိးလေဝသအကြောင်း ပြောကြတယ်။

ဒီအကြောင်းက ဆွေးနွေးစရာတွေ အများသား။ သိပ်ပူအုုိက်နေသလား၊ သိပ်ခြောက်သွေ့နေသလား၊ သိပ်အေးနေသလား၊ နောက်နေ့ အေးဦးမလား၊ ပူနေဦးမလား၊ မုုန်တုုိင်းရော ဖြစ်မှာလား၊ ဟာရီကိန်း တော်နဒုုိ ရေကြီးရေလျှံ နှင်းကျ နှင်းမုုန်တုုိင်း စသဖြင့် ကြုံရမလား။ နွေ မုုိး ဆောင်း ဘယ်နှယ့်နေသလဲ။

မုုိးလေဝသဟာ အမြဲပြောင်းလဲနေတာကြောင့် ပြောစရာ အမြဲရှိနေတယ်၊ သိစရာလည်း လုုိအပ်နေတယ်။ ဒါဆုုိ မုုိးလေဝသ အကြောင်း သင်ဘယ်လောက်သိသလဲ လုုိ့ဆုုိတော့ သိပ်မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်တုုိ့သိတာက နွေရာသီဆုုိ ပူတယ်၊ ဆောင်းရာသီဆုုိ အေးတယ်၊ မုုိးရာသီ မုုိးရွာတယ် ဒါလောက်ပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်ပူမလဲ ဘယ်လောက်အေးမလဲ မုုိးဘယ်လောက်ရွာမလဲ အဲဒါတော့ မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်တိုု့သိတာက သည်နွေရာသီတော့ မုုိးနည်းနည်းရွာတယ်၊ သည်နှစ် ဆောင်းရာသီ ပုုိအေးတယ်။ အဲသလောက်တော့ သိတယ်။ ဒါပေမယ့် အတိအကျ ဘယ်လောက် ဆုုိတာတော့ မသိဘူး။ မုုိးကောင်းကင်ကြီး မှောင်လာတယ်၊ လင်းလာတယ် ဆုုိတာ ကျွန်တော်တုုိ့သိတယ်။ ဒါပေမယ့် အခုု မုုိးရွာမရွာတော့ မသိပါဘူး။ ညနေရွာမလားလည်း မသိပါဘူး။ နောက်နေ့ ရွာမလားလည်း မသိပါဘူး။ တခြားတုုိင်းပြည်တွေရဲ့ မုုိးလေဝသကျတော့ ပိုုမသိတော့ဘူူး။ သည်နေရာမှာ လူတွေရဲ့ သိချင်စိတ်၊ လိုုအပ်ချက်တွေကုုိ ဖြည့်စည်းပေးမှာက သတင်းစာပညာနဲ့ သတင်းစာဆရာများပဲ ဖြစ်တယ်။ သူတုုိ့ရဲ့လုုပ်ငန်း၊ သူတုုိ့ရဲ့ပေးတဲ့ သတင်းတွေကသာလ ျှင် ကျွန်တော်တုုိ့ ဖတ်ချင်တဲ့၊ စိတ်ဝင်စားမူတွေကုုိ ပေးမှာဖြစ်လုုိ့ သတင်းစာပညာရဲ့ အရေးပါမူကုုိ ဒီမုုိးလေဝသဥပမာလေးနဲ့ပဲ ချိန်ထိုုး စဉ်းစားကြည့်ကြဖိုု့ တင်ပြလုုိက်ရခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။

ဂျူနီယာဝင်း