The Golden Age of Writers' Theatre - Junior Win။ စာရေးဆရာပြဇာတ်တုုိ့၏ ရွှေခေတ် ဂျူနီယာဝင်း

စာရေးဆရာပြဇာတ်တုုိ့၏ ရွှေခေတ်

ဂျူနီယာဝင်း

ဇွန် ၂၈၊ ၂၀၁၄

The Golden Age of Writers’ Theatre

Junior Win ၏ Walking Through The Wonderand ကင်ဒဲယ် အီးဘုုတ်မှ The Golden Age of Writers’ Theatre ကုုိကိုုယ်တုုိင်ဘာသာပြန်ထားပါသည်။

(၁၉၅၀? လောက်က ကပြခဲ့ကြသော ဒုုိင်းခင်ခင်ပြဇာတ်အတွက် အစမ်း ရီဟာဇယ် လေ့ကျင့်နေကြစဉ်။ (ဝဲမှယာ) (ဦး) သုုခ၊ ဦးခင်မောင်လတ်၊ (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်နှင့် (ဒေါ်) မလှသန်း။)

“စာရေးဆရာပြဇာတ်“ မြန်မာပြည်မှာ မြန်မာပြည်က စာရေးဆရာတွေ တီထွင်လုုိက်တာ ဖြစ်ပါသည်။ သူတုုိ့က ရုုပ်ရှင်မင်းသား မင်းသမီးတွေတော့ မဟုုတ်ကြပါဘူး။ သုုိ့သော် သူတုုိ့က တကယ့်သရုုပ်ဆောင်တွေလုုိပဲ သရုုပ်ဆောင်ကပြ ကြပါသည်။ စာရေးဆရာ များ၏ပြဇာတ် ပေါ်လာတာ မြန်မာပြည်မှာ ဂျပန်တွေခေတ် ကနေစလာလုုိက်တာ ၁၉၅—? အထိကဟုုပဲ ခန့်မှန်းပါသည်။ ကျွန်မတုုိ့၏ အဘုုိးအဘွားများက စာရေးဆရာများဆုုိတော့  အဲသည်ပြဇာတ်ထဲ ပါဝင်ကြတာ အသေအချာပေါ့။

● စာရေးဆရာပြဇာတ် ဘယ်လုုိစဖြစ်ပေါ်?

အဲသည်အချိန်အခါတုုန်းက မြန်မာစာရေးဆရာများ အဖွဲ့ကနေ ရန်ပုုံငွေ အတွက် ပြဇာတ်တစ်ပုုဒ်ကဖုုိ့ ဆုုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။ အဖွဲ့ဝင် တွေဟာ ဦးပုုည၏နံမယ်ကြီး ပြဇာတ်များအပါအဝင် မြန်မာပြဇာတ်များစွာကုုိ ရွေးချယ် ကပြကြဖိုု့ စဉ်းစားခဲ့ကြပါသည်။ (ဦးပုုညဆုုိတာ မြန်မာ့နံမယ်ကျော် စာရေးဆရာ ကဗျာဆရာကြီးဖြစ်သည်။ ကဗျာတွေလည်းများစွာ ရေးသားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူကသမုုိင်းဝင် နံမယ်ကျော် စာကြီးပေသားများကုုိ ရေးသားခဲ့သူဖြစ်ပါသည်။ သူရေးသားသော ကဗျာစာကြောငး်များမှာ ရှည်လျားပြီးခက်ခဲလှ၏။ ဘယ်လုုိရုုပ်ရှင်မင်းသားမင်းသမီးတွေ မှပင် သူ့စာကြောင်းကြီးများကုုိ သံနေသံထား မှန်မှန်ဖြင့် အလွတ်မရွတ်နုုိင်ကြပါ။ အင်း….. စာရေးဆရာများကလွဲ လုုိ့ပေါ့။ သည်ထဲမှာ ရုုပ်ရှင်သရုုပ်ဆောင်လဲ ဟုုတ်နေသည့် စာရေးဆရာကြီး ဦးသုုခ လုုိ နံမယ်ကျော် စာရေးဆရာ အဆုုိတော်ကြီး အတွက် ချွင်းချက်ထားရပေတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။)

● စာရေးဆရာပြဇာတ်အတွက် ပြဇာတ်များ

စာရေးဆရာပြဇာတ်ထဲတွင် စာရေးဆရာများက မင်းသား မင်းသမီးများ ဖြစ်လာသည်။ သူတုုိ့ကပြခဲ့သည့် ပြဇာတ််များမှာ ဒုုိင်းခင်ခင် (သီပေါမင်း၏ ကြင်ယာတော် အကြောင်းရေးထားသည့် ဇာတ်လမ်း) ပြဇာတ်၊ ၀ိဇယ (မင်းသားအမည်)၊ နတ်သျှင်နောင် (မြန်မာစစ် သည်နှင့်ကဗျာဆရာ အကြောင်းဇာတ်လမ်း) ပြဇာတ်၊ မြဝတီမင်းကြီးဦးစ (မြန်မာစစ်သည်တော် ပညာတတ် ကဗျာဆရာ အကြောင်း) ပြဇာတ်၊ စသည်စသည်ဖြင့်တုုိ့သည် စာရေးဆရာ ပြဇာတ်များဖြစ်လာကြပါသည်။

(ပုုံတွင် စာရေးဆရာကြီး (ဦး) သင်္ခက ဘုုရင်အဖြစ်၊ (ဒေါ်)ခင်မျိူးချစ်က ဘုုရင်မကြီးအဖြစ် သရုုပ်ဆောင်နေကြပုုံ။) ● ဘယ်သူတွေက ဘယ်လုုိဇာတ်ကောင်တွေ သရုုပ်ဆောင်ကြသလဲ? (ဦး)သင်္ခ (စာရေးဆရာ) က အမြဲတမ်း ဘုုရင်လုုပ်ကာ ကျွန်မအဘွား (ဒေါ်)ခင်မျိူးချစ်က အမြဲတမ်း ဘုုရင်မကြီး လုုပ်လေ့ရှိကြပါသည်။ ရွှေညာမောင် (စာရေးဆရာ) က အဓိကသရုုပ်ဆောင် လုုပ်လေ့ ရှိပါသည်။ မေနွဲ့(သူက စာရေးဆရာမ အရင်ဖြစ်တာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်မှ စာရေးဆရာပြဇာတ်ကနေ မင်းသမီးတကယ် ဖြစ်သွားတာပါ။) က အဓိကမင်းသမီး လုုပ်ပါသည်။ ဗိုုလ်ဗကုုိ (စာရေးဆရာ) ကဒုုိင်းခင်ခင် ပြဇာတ်တွင် သီပေါမင်းသား လုုပ်ပါသည်။ (ဒေါ်) မလှသန်း (စာရေးဆရာ) က ဒိုုင်းခင်ခင် လုုပ်ပါသည်။ ဦးချင်းစိန် (စာရေးဆရာ) က နတ်ရှင်နောင် လဲလုုပ်ကာ မြဝတီမင်းကြီးဦးစ လဲလုုပ်ပါသည်။ (ဦး) သုုခ (စာရေးဆရာ) က ၀ိဇယမင်းသား အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မောင် ဖေငယ်အဖြစ်လည်းကောင်း သရုုပ်ဆောင်ပါသည်။ သူသရုုပ်ဆောင်တဲ့ ၀ိဇယ ဇာတ်ကောင်သည် ဦးသုုခအား ဒရာမာ ဇာတ်ကောင်အဖြစ် တွန်းပုုိ့ခဲ့ပါတော့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တစ်ခေတ်လုုံးမှာ (ဦး)သုုခသည် သီချင်းပြဇာတ်များစွာ ထုုတ်လုုပ်ခဲ့ပါသည်။ ဇဝန (စာရေးဆရာ)သည် ပြဇာတ်တွေမှာ ဟာသသရုုပ်ဆောင်အဖြစ် သရုုပ်ဆောင်ပါသည်။ မေနွဲ့သည် စုုဖရားလတ် (သီပေါမင်း၏ အလွန်သဝန်တိုုသော ဇနီးသည် လည်းဟုုတ် ဘုုရင်မကြီးလဲဟုုတ်) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ (ဒေါ်) ကြည်မာ(စာရေးဆရာမ) သည် စုုဖရားလေး (စုုဖရားလတ်၏ ညီမတော်) အဖြစ်လည်းကောင်း သရုုပ်ဆောင်ကြကာ ကျွန်မအဘုုိးနှင့်အဘွားသည် ဒုုိင်းခင်ခင်၏ မိဘများအဖြစ် အမြဲသရုုပ်ဆောင်ကြပါလေသည်။

(ကျွန်မအဘွား (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်အား စာရေးဆရာပြဇာတ်တစ်ခုုတွင် မိဖုရားအဖြစ် တွေ့ရပုုံ)

● စာရေးဆရာပြဇာတ်တွေ ဘယ်ရုုံမှာပြကြသလဲ?

စာရေးဆရာပြဇာတ်တွေသည် မြန်မာပြည်တွင် အလွန်ပရိသတ်စိတ်ဝင်စားကြသော ပြဇာတ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဝဇီရာ ရုုပ်ရှင်ရုုံ မှာ ကပြခဲ့ကြသည်။ သူတုုိ့၏ စာဖတ်ပရိသတ်များကလည်း သူတုုိ့အသည်းစွဲ စာရေးဆရာများ ၏သရုုပ်ဆောင်မူများကုုိ တွေ့မြင်ရမှာမိုု့ အလွန်နှစ်သက်ကြကာ ဦးပုုည၏ ကြီးကျယ်ခန်းနားသော ဂန္ဓဝင်မြောက်စာသားများကုုိ နားနှင့် ဆတ်ဆတ်ကြားလုုိလှလေသည်။ မြန်မာလူမျိူးတွေဆုုိတာ ဂီတာတုုိ့ အကတုုိ့ သီချင်းတုုိ့နှစ်သက်သူများ မဟုုတ်ပါလော။ 

(မေမေကြီး (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်ကုုိ စာရေးဆရာပြဇာတ် ဒုုိင်းခင်ခင်ပြဇာတ်တွင်း တကယ်သရုုပ်ဆောင်ဖုုိ့ ရုုိက်ထားပုုံ။)

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာကတော့ ရှားပါးဓါတ်ပုုံများကလွဲပြီး ဘာမှတ်တမ်းမှ မကျန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုုခေတ်လိုု ဒစ်၈ျစ်တယ် ဟမ်းဖုုန်းခေတ် သာဆုုိပါရင် ထုုိမှတ်တမ်းမှတ်ရာများသည် ယနေ့ခေတ်အတွက်တော့ ဂန္ဓဝင်မြောက် စာရေးဆရာပြဇာတ် ရွှေခေတ်တစ် ခေတ်ကုုိ လှစ်ဟပြသ လျက်ရှိနေတော့မည်မှာ သေချာပါသည်။

(video on YouTube in 2022)

Read More

စာအုုပ္အမည္ – My Life Will Go On. ေရးသူ – Junior Win

စာအုုပ္အမည္ – My Life Will Go On. ေရးသူ – Junior Win

ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ဇြန္ ၂၄၊ ၂၀၁၄

ရန္ေအာင္စာေပ

အ-ထ-က (၁) ရန္ကင္းေက်ာင္းေရွ႕ ဆုုိင္အမွတ္ (H) ၁၂လုုံးတန္းမွတ္တုုိင္အနီး ရန္ကင္းျမိဳ႕နယ္

ဖုုံး ၀၉  ၅၁၇ ၉ ၃၉ ၈။ ၀၉  ၇၃၂ ၄၃၈ ၅၁။

ထုုတ္ေ၀သူ – ဦးလွတုုိး

ပထမအၾကိမ္ ၂၀၁၄ ဇြန္လ

အုုပ္ေရ – ၅၀၀

တန္ဖိုုး- ၁၀၀၀ က်ပ္

မ်က္နွာဖုုံး ပန္းခ်ီလက္ရာ – ေပၚဦးသက္

မ်က္နွာဖုုံး ဒီဇုုိင္း – ကိုုျမင့္စုုိး

ေနာက္ဖုုံးပန္းခ်ီကား – A Girl in the Wood (Vincent Van Gogh)

စာမ်က္နွာ – ၇၀

အခန္းေပါင္း – ၁၉  ခန္း

သည္စာအုုပ္ကေလးက အေမဇုုံကင္ဒဲယ္မွာ တင္ျဖစ္ခဲ့တာ မႏွစ္ကပါ။ ၂၀၁၃ခုုႏွစ္ မတ္လ ၁၄ရက္ေန႕ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္မတုုိင္ခင္တုုန္းက ကာလတစ္ခုဆီကုုိ ျပန္သြားခ်င္တယ္။ အေမဇုုံမွာ အဂၤလိ္ပ္လုုိစာအုုပ္တစ္အုုပ္ေရးမယ္လုုိ႕စိတ္ကူးနဲ႕ စာစီေနစဥ္မွာ စာအုုပ္ ဘီဒုုိေဟာင္းထဲက အမွဴိက္ပုုံထဲကလုုိ႕ ဆုုိမလား။ ျပဇာတ္တစ္ပုုဒ္ကုုိ ရွာေတြ႕ခ့ဲပါတယ္။ ျပဇာတ္နံမယ္က Pride and Prejudice လုုိ႕အမည္ေပးထားတဲ့ ကိုုယ္ေတြ႕ျပဇာတ္ပါ။ အဲသည္ျပဇာတ္က ၁၉ ၉ ၉  ခုုႏွစ္ေနာက္ပုုိင္းက ေလာက္ကလုုိ႕ ထင္တာပဲ။ ဒါမွမဟုုတ္လဲ အဲသည္၀န္းက်င္ေပါ့။ ဘီဘီစီကေန ျပဇာတ္ျပိဳင္ပဲြတစ္ခုု လုုပ္တုုနး္က ျပိုုင္ပဲြ၀င္ ျပဇာတ္တစ္ခုုအေနနဲ႕ ၀င္ျပိဳင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ျပဇာတ္ေဟာင္းတစ္ပုုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ စာမ်က္နွာ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိျပီး ကၽြန္မရဲ႕ ကိုုယ္ေတြ႕အျဖစ္ေတြထဲက ပညာေရးနယ္ပယ္ထဲကေန ၾကိဳးစားခဲ့ရပုုံမ်ားနဲ႕ ေနာက္ဆုုံးနွစ္ မဟာသိပံစာေမးပဲြ အထိ ေရးထားတဲ့ အဂၤလိပ္လုုိေရး ျပဇာတ္ပါ။

ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးအျမင္ ပရိသတ္ကေတာ့ ကၽြန္မေရးခဲ့တဲ့ ဘ၀စာမ်က္နွာ ေတြ ဖတ္ဖူးထားခဲ့ရင္ အဲသည္ျပဇာတ္ထဲ ဘာေတြလဲဆုုိတာ သိၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပုုိင္း စာေရးျဖစ္လာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြ မပါေသးပါဘူး။ အဲဒီဟာကိုု ျပန္ရွာေတြ႕လုုိက္တာဟာ သည္စာအုုပ္ေလး ျဖစ္လာဖုုိ႕ အစပါပဲ။ ျပဇာတ္ဆုုိေတာ့ ဒုုိင္ယာေလာ့ေတြနဲ႕ ပဲတည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ဒါကုုိ စကားေျပျပန္ေရးရတယ္။ ျပီးေတာ့ စာေရးဆရာ ျဖစ္လာပုုံမ်ားကုုိ ထပ္ျဖည့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုုို ျပည္တြင္းမွာ ထုုတ္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ထုုတ္ေ၀သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဗမာလုုိျပန္ခုုိင္းတာေၾကာင့္ ၾကန္႕ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။ အခုုေတာ့ ရန္ေအာင္စာေပက ထုုတ္ေပးခဲ့ပါျပီ။ ဘာသာျပန္ဖုုိ႕စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ အဲသည္ထဲက အခန္းေတြဟာ ကၽြန္မေရးေနတဲ့ အေတြးအျမင္ထဲက ေရးခဲ့ျပီး ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးတဲ့ ပညာေရးဆုုိင္ရာေဆာင္းပါးေတြ ဘ၀စာမ်က္ႏွာေတြ ျဖစ္ေနလုုိ႕႔ပါပဲ။ ဒီေတာ့ အခုုလုုိ အဂၤလိပ္လုုိ ထုုတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ျမန္မာလုုိေဆာင္းပါးမ်ားထဲက ထည့္မေရးျဖစ္ခဲ့တာေတြေတာ့ ပါတာေပါ့ေလ။ စာအုုပ္တစ္အုုပ္ လုုိေရးရတာဆုုိေတာ့ အဖြင့္အပိတ္ အစအဆုုံးရယ္လုုိ႕ ျဖစ္ေအာင္ စီစစ္ေရးသားရတာေပါ့။ သည္အထဲက နိဒါန္းကုုိ ဘယ္လုုိေရးထားတယ္ဆုုိတာေလး ကိုု နည္းနည္း ဘာသာျပန္ေပးလုုိက္ပါတယ္…..

“……………

………………………

…………………

ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀မွာ ကၽြန္မနဲ႕ တျခားသူေတြၾကား အေရးၾကီးတယ္ဆုုိတဲ့ စကားလုုံးနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေတာ္ေတာ့္ကုုိ မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိေနပါတယ္။ အဲသည္အခ်က္ဟာ ကၽြန္မေလ်ာက္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးလမ္းေၾကာင္းမွာေရာ ကၽြန္မရဲ႕ စာေပနယ္ပယ္မွာပါ အေရးပါလွတဲ့ အစိတ္အပိုုင္းအေနနဲ႕ တည္ရွိေနပါတယ္။

ကၽြန္္မက ေဟာဒါကေတာ့ျဖင့္ အေရးၾကီးတယ္လုုိ႕ ယူဆမိေပမယ့္ တျခားသူေတြက ဒါကုုိ အေရးမၾကီးဘူးလုုိ႕ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အလကားဟာေတြ၊ အေ၇းမၾကီးပါဘူးလုုိ႕ ကၽြန္္မက ထင္ေပမယ့္ တျခားသူေတြက သိပ္ကုုိအေရးၾကီးလွေခ်ရဲ႕၊ ဘ၀အတြက္ အေရးပါလွေခ်ရဲ႕ လုုိ႕ ျမင္ၾကျပန္ပါေရာ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ အခုုလုုိဆုုိခ်င္ ဆုုိႏုုိင္ပါတယ္ …. အေရးၾကီးတယ္ အေရးမၾကီးဘူးဆုုိတဲ့ အခ်က္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္အေရးၾကီး ေနလုုိ႕လဲ…..။ အင္း…. အဲဒါေပါ့ အခုုကၽြန္မ ေရးမွာ….

………….

………….“

အဲဒါ ကၽြန္မရဲ႕ My Life Will Go On စာအုုပ္ကေလးရဲ႕ အျမည္းဘာသာျပန္ေပး ထားပုုံပါပဲ။ ဗမာလုုိဖတ္ခ်င္သူမ်ား ရွိလာရင္ ေမးသူမ်ားလာရင္ေတာ့လဲ ျမန္မာလုုိျပန္ဖုုိ႕ စဥ္းစားရမွာပါ။

စာဖတ္သူမ်ား၏ အလုုိေတာ္အတုုိင္းပါပဲ………။

အခုုေတာ့ ဘုုိလုုိပဲ ခံစားၾကည့္ၾကတာေပါ့။

Read More

ေတးဆုိငွက္ကေလးနုိက္တင္းေဂး၊ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင္ ့ လ်ဴိ႕၀ွက္သည္းဖိုုသိပံၸဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား (ဘာသာျပန္သူ – ဂ်ဴနီယာ၀င္း)

ေတးဆုိငွက္ကေလးနုိက္တင္းေဂး၊ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင္ ့ လ်ဴိ႕၀ွက္သည္းဖိုုသိပံၸဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား (ဘာသာျပန္သူ – ဂ်ဴနီယာ၀င္း)

မိုးမခစာအုပ္စင္၊ ဇြန္ ၁၉၊ ၂၀၁၄

အမႊာညီေနာင္စာေပ
ထုုတ္ေ၀သူ – ေဒၚစန္းစန္းေ၀
ထုုတ္ေ၀ရာအရပ္ – အမွတ္ ၄၇၉ – ၄၈၁ ေျမညီထပ္ (ယာ) မဟာဗႏဳၶလလမ္းနွင့္ ဗုုိလ္ဆန္ပက္၊ လမ္း၃၀ၾကား ပန္းဘဲတန္း။
မ်က္နွာဖုုံးပန္းခ်ီ – အံ့ဖြယ္ဇင္
အတြင္းသရုုပ္ေဖာ္လက္ရာ – ေမာင္ရစ္
အမွာစာ – ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း သခ်ၤာ
စီစဥ္သူ – ဦးၾကည္ႏုုိင္
ဖုုန္း – ၀၁ ၂၄၅၃၆၈၊ ၀၉  ၈၆၃၃၀၄၄၊ ၀၉  ၄၉၃၄၆၂၁၁။
အုုပ္ေရ – ၅၀၀
တန္ဖိုုး – ၂၈၀၀ က်ပ္
ပထမအၾကိမ္
၂၀၁၄ ေမလ
စာမ်က္ႏွာ – ၂၉ ၉
စာအုုပ္ပုုံစံ – ဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား
ထူးျခားခ်က္ – မူရင္းစာေရးဆရာၾကီးမ်ား၏  ဓါတ္ပုုံမ်ားနွင့္သူတုုိ႕၏ အေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဴပ္မ်ား ပါ၀င္ျခင္း။
မူရင္းကမာၻေက်ာ္စာေရးဆရာၾကီးမ်ား – ေအာ္စကာ၀ုုိင္းလ္၊ အက္ဂါအယ္လန္ပိုုး၊ ဆာအာသာကုုိနင္ဒြိဳင္း၊ ေရးဘရက္ဘာရီ။
မူရင္း၀တၳဳအမည္မ်ား – Happy Prince, Devoted Friend, Nightingale and the rose, Star Child; The Cask of Amontillado, The Pit and the Pendullum, Morella; The Last Camtomb; Calling Mexico, Fever Dream, Leave Taking, The Coffin, The Murderer, The One Who Waits.

ဘာသာျပန္ေခါင္းစဥ္မ်ား – ေပ်ာ္ေနတဲ့မင္းသားေလး၊ ခ်စ္ခင္ရေသာမိတ္ေဆြ၊ ေတးဆုုိငွက္ကေလးႏုုိက္တင္းေဂးႏွင့္ နွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္၊ ၾကယ္ကေလး။ စပ်စ္၀ုုိင္ သုုိ႕မဟုုတ္ အာမြန္တီလာဒုုိ၊ တြင္းႏွင့္ခ်ိန္သီး၊ ေမာရစ္လာ။ ေျမေအာက္လွဴိင္ေခါင္းအသစ္။ မကၠစီကုုိ ေခၚတယ္၊ အဖ်ားအိပ္မက္၊ နွဴတ္ဆက္ထြက္ခြာ၊ အေခါင္း၊ လူသတ္သမား၊ အဂၤါျဂိဳလ္မွာေစာင့္ေနသူ။

မေဟသီ၊ အလၤကာ၀တ္ရည္၊ ျမန္မာသစ္၊ ရန႕ံသစ္၊ တုုိ႕တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ဘာသာျပန္မ်ားနွင့္ ဘယ္မဂၢဇင္းမွာမွ ေဖာ္ျပျခင္းမရွိေသးေသာ The Pit and the Pendulum တြင္းနွင့္ခ်ိန္သီး, နွင့္ Morella ေမာ္ရစ္လာ ပါ၀င္ပါသည္။ စုုစုုေပါင္းဘာသာျပန္ ၁၄ ပုုဒ္ျဖစ္ပါသည္။

ဂ်ဴနီယာ၀င္းက သူ႔စာအုပ္ကို သည္လိုျမင္ထားပါတယ္။

၂၀၀၉ ခုုနွစ္ကစလုုိ႕ ဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ားေရးသားဖုုိ႕ စိတ္ပါလာခဲ့ပါသည္။ ဖတ္ရင္းနွင့္ အလြန္ႏွစ္သက္မိေသာ ၀တၳဳမ်ား၊ အေရးအသားမ်ား၊ သူတုုိ႕ေရးထားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားက ကိုုယ္တုုိင္ေရးခ်င္မိေသာ စိတ္ကူးအေတြးမ်ား ပါလာတာေတြ ဒါေတြကုုိေတးမွတ္မိထားရတာေတြ မ်ားလာရာက ဘာသာျပန္ေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၀တၳဳတစ္ပုုဒ္စီတြင္ ဘာသာျပန္ျဖစ္ခဲ့ေသာအေတြးမ်ားကိုု ထပ္မံျဖည့္စြက္ထားပါသည္။ ကမာၻေက်ာ္စာေရးဆရာၾကီးမ်ား၏ ကမာၻေက်ာ္၀တၳဳမ်ားဟုု ေၾကာ္ျငာထားတာကုုိေတြ႕ေတာ့ အမႊာညီေနာင္စာေပ၏ သည္စာအုုပ္ေလးအေပၚ ထားရွိေသာအျမင္ကုုိ သိလုုိက္ရတာ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ မိပါသည္။

ကိုုယ္ၾကိဳက္နွစ္သက္တာေတြကုုိသာဖတ္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ရပါသည္။ စာဖတ္တာေပ်ာ္ဖိုု႕အတြက္ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အျခား ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွ မရွိပါ။ ဖတ္ျပီး ၾကိဳက္တာေတြကိုု သာဘာသာျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေမေမၾကီးေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ ေျပာသလုုိဆိုုရင္ေတာ့ “သူမ်ားစာ ကုုိယ့္စာ လုုပ္လုုိက္တာပါပဲ“။ ၾကိက္ႏွစ္သက္၍ ေရးထားေသာစာမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားလည္း ၾကိဳက္ၾကမွာပါပဲ။

စာဖတ္ျပီးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။

Read More

ဘဘဦး၀င္းတင္ဆီက စာအုပ္နဲ႕ ေမတၱာစာ ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ေမ ၂၀၊ ၂၀၁၄

ဘဘဦး၀င္းတင္ဆီက စာအုပ္နဲ႕ ေမတၱာစာ
ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ေမ ၂၀၊ ၂၀၁၄
“ဒါလားဟဲ့ လူငရဲ“ ဆုိတဲ့စာအုပ္ မူရင္းကုိ ရွားရွားပါးပါး ရခ့ဲစဥ္က အိမ္မွာ ဘဘၾကီး ဦးခင္ေမာင္လတ္ အတြက္ ၁၄ႏွစ္ျပည့္ ဆြမး္ေကၽြး တဲ့ေန႕ကပါ။ ဘဘဦး၀င္းတင္ရဲ႕ အဲသည္စာအုပ္က လူတုိင္းလုိခ်င္ လူတုိင္းဖတ္ခ်င္ေနတဲ့ကာလမွာ ဘဘဦး၀င္းတင္က သူ႕ကုိယ္ပုိင္ရတဲ့ စာအုပ္ ၄အုပ္ ထဲက ကၽြန္မတုိ႕ မိသားစုအတြက္ တစ္အုပ္ေပးခဲ့ ပါတယ္။ စာအုပ္ရေတာ့ ဘဘကိုလက္မွတ္ထုိးခုိင္းေတာ့ ေအာက္ကစာက ဘဘေရးေပးတဲ့မူရင္း လက္္ေရးပါ။
ေနာက္ပုိင္းမွာ အဲသည္စာအုပ္ ဒါလားဟဲ့ လူ႕ငရဲ က မိတၱဴေတြပြားျပီး လူေတြလက္ထဲ ေရာက္ခဲ့တယ္။ လက္ထဲရတဲ့ သူေတြက ဘဘဆီကုိသြားျပီး လက္မွတ္ေတြထုိးခုိင္းၾကတယ္။ အဲသည္မွာလည္း ဘဘက လက္မွတ္လဲထုိး အမွတ္တရ စာေတြလည္းေရးေပးတယ္။ ဒါနဲ႕ ဘဘမိတ္ေဆြ ဖ်ာပုံနီလုံဦးကေျပာတယ္။ အကယ္၍မ်ား သည္လက္မွတ္ နဲ႕စာေတြကုိစုျပီး စာအုပ္ထုတ္ရင္ေကာင္းမွာပဲတဲ့။ ဘဘက အရွည္ၾကီးေရးေပးတာပဲ။ လက္မွတ္ေတာင္းတဲ့သူေတြ ေက်နပ္ေနၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက စာအုပ္မွာလက္မွတ္ထုိးခုိင္းသူေတြက ဘဘလက္မွတ္နဲ႕စာေတြ ကုိအမွတ္တရ ယူသြား သိမ္းသြားၾကတာကိုး။ အၾကံကေတာ့ ေကာငး္ပါရဲ႕။ ဘဘေရးသမွ် လုိက္သိမ္းဖုိ႕က မလြယ္လွဘူး။ ကၽြန္မလည္း ကုိယ္နဲ႕ဆုိင္တဲ့စာအုပ္ေလး သိမ္းထားခဲ့တာ ၾကာျပီေပါ့။
အခုကၽြန္မစဥ္းစားၾကည့္မိတာပါ။ ဒီစာအုပ္ပုိင္ရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိမွာပဲ။ သူတုိ႕ရဲ႕ စာအုပ္ေတြမွာ ဘဘက အခုလုိ စာေတြေရးေပးခဲ့တယ္။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲ အထူးစပယ္ရွယ္ ေရးေပးတာမွ မဟုတ္တာ။ လူတုိင္း လူတုိင္းကုိ ေရးေပးေနတာပဲ။
ဆရာေရးေပးခဲ့တဲ့စာကို ျပန္ျပီး တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။
ဂ်ဴနီယာ၀င္းသုိ႔ …
ဒီအေတာအတြင္းမွာ ဒီစာအုပ္ရွာရလာတဲ့ လူတုိင္းက ဦးေလးဆီလာျပီး လက္မွတ္ထုိးခုိင္းေနၾကတယ္။ ဘာရမလဲ ဦးေလးက လက္မွတ္ ထုိးတုိင္း တျပည္လုံးကို ေထာင္ခ် လူတုိင္းကုိေထာင္ခ်ေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ ဆန္႕က်င္ေရးတုိ႕၊ ေထာင္မေၾကာက္တရား တုိ႕ ကုိ အရွည္ၾကီး ေရးေပးလုိက္ေတာ့တာေပါ့။
ဦးေလး စိတ္ထဲမွာလဲ အမွန္တကယ္ေပၚေနတာက အဲဒီကိစၥေတြျဖစ္ေနတာကိုး။ ဒီေတာ့ “စာအုပ္ေကာင္းတာ မေကာင္းတာ ထားလုိက္ကြယ္။ ငါေျပာခ်င္တာေလးေတြေတာ့ ရင္ဖြင့္ပါရေစ”      ဆုိျပီးတေတာင္ေလာက္ ရွိတဲ့  စာအုပ္ရွည္ၾကီးမွာ တမ်က္နွာျပည့္ စာေတြေရးေပးလုိက္တာေပါ့။
အမွန္ပဲေလ။ ဒီေန႕ ဒီအခ်ိန္က ေထာင္မေၾကာက္တရား ေတြ မ်ားမ်ား ေျပာ၊ ေထာင္မေၾကာက္တရားေတြ က်ယ္က်ယ္ေျပာၾကရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္လား။
ဟုတ္တယ္။ ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ႏုိင္ငံေရးလွဴပ္ရွားသူေတြ ႏုိင္ငံေရး .ေစတနာရွိသူေတြကုိ ေထာင္နဲ႕ ေျခာက္ ေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ လူေတြစိတ္မွာ ေထာင္ေၾကာက္ တဲ့စိတ္ေတြ တစိမ့္စိမ့္ ၀င္လာေနတယ္။ ဦးေလးသေဘာမွာေတာ့ လူေတြေထာင္ေၾကာက္တာကိုမၾကိုက္ဖူး။ ေထာင္က်တာ ဘယ္သူမွ မၾကိဳက္ဘူး။ ဒီေတာ့ ေထာင္ကိုေရွာင္ခ်င္သပဆုိ ေရွာင္ေပါ့။
“လိမၼာသလုိ လုပ္လုိ႔” ေျပာသင့္လဲ ေျပာဖုိ႕ ၀န္မေလးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက ကိုယ္တုိင္ ေထာင္ေရွာင္ရုံမကဘူး အျခားလူေတြကုိ ေထာင္ေၾကာက္တရားေဟာေန ၾကတာေတာ့ မေကာင္းလွ ဘူးေပါ့္။
ဒါေၾကာင့္ ဦးေလး ဒီစာအုပ္ကိုေရးတာ။ ဒါ မူလ ေစတနာ ပဲ။ အခုေတာ့ မျဖစ္ခ်ည္ဘူး ဆုိျပီး စာအုပ္လက္မွတ္ ထုိးခုိင္းသူတုိင္းကုိ ေထာင္မေၾကာက္တရား ေတြ စာေတြ ေရးေပးေနမိေတာ့ တာေပါ့။
ဦးေလး ဒီစာအုပ္ေရးတဲ့အခါမ်ားမွာ မွတ္တမ္းေရးသလုိမေရးမိေအာင္ ထိန္းတယ္။ မွတ္တမ္းေရး ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ဦးေလးမွာေထာင္အေတြ႕အၾကဳံ မမ်ားဘူး။ ဦးေလးကုိ ေထာင္ထဲမွာ နွစ္ ၂၀ ထားခဲ့ေပမယ့္ အျမဲလုိလုိ တစ္ေယာက္ထဲ ပိတ္ထားတာဆုိေတာ့ တျခားသူေတြနဲ႕ လဲမေတြ႕ရ၊ စကားလဲမေျပာရျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္က အျမဲတမ္းပဲဆုိပါေတာ့။ ဒီေတာ့ မွတ္တမ္းေရး စရာ အေၾကာင္းအရာ သိပ္မရွိလွဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႕ ဒီစာအုပ္ကို ရသဆံဆံ ရုပ္ပုံလႊာေတြ ေရးသလုိ ကိုယ္ေတြ႕ ျဖစ္ရပ္ေတြကို စိတ္ဖ်ာျပီး တပုိင္းစီ တပ်က္စီ ေရးခ်သြားတာပံဲ။
အဒီလုိဆုိပုံစံနဲ႕ ေရးေတာ့ မွတ္မိသမွ် ဟုိအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း ဟုိတစ ဒီတစ တုိ႕ထိဆဲြထုတ္ ေရးသြားႏုိင္တာေပါ့။ အဲဒီမွတ္မိသမွ်ေလးေတြထဲမွာ အမၾကီးတုိ႕ ဆရာတို႕ မင္းတုိ႕မိသားစု တုိ႕အေၾကာင္းေတြလဲ တုိ႕ထိသြားႏုိင္တာေပါ့။ ဒီလုိနဲ႕ ကုိယ္လဲေရးရတာ ေပ်ာ္တယ္။ တဘက္မွာလဲ အျပင္မွာ မေျပာဘူး မေရးဘူးတဲ့ အေၾကာင္းကိစၥေလးေတြလဲ စာရြက္ေပၚေရာက္ လာေတာ့တာေပါ့။
စာအုပ္အေၾကာင္းေျပာလုိ႕ စိတ္ထဲခံစားရတာေလး ေျပာျပခ်င္တယ္။
ဦးေလးက သတင္းစာ ဆရာ ဆုိတာေတာ့ ဟုတ္ရဲ႕ ဒါေပမယ့္ စာေရးဆရာလုိ႕ ေျပာလုိ႕မရဘူး။ ဟုတိၱပတၱိရယ္လုိ႕ စာအုပ္ေပအုပ္ေတြ မေရးဘူးဘူး။ စုစုေပါင္း ကို လက္ဆယ္ေခ်ာင္းျပည့္ေအာင္ ခ်ဴိးလုိ႕မရဘူး။ အခုဒီစာအုပ္ ကိုေရးမိေတာ့ သိပ္၀မ္းသာသြားတယ္။ ပီတိလဲ ဧရာမ ျဖစ္ရတယ္။ အသက္ကရွစ္ဆယ္ျပည့္ျပီ။ လက္ေတြလဲတုန္၊ မ်က္စိေတြလဲမွဴန္ျပီ။ မွတ္ဉာဏ္ကလဲ ဟုန္ျပီ။ တသက္တာရဲ႕ ေနာက္ဆုံးစာအုပ္ကုိ ေနာက္ဆုံးေရး လုိက္သလုိ ေရးလုိက္ရလုိ႕ ၀မ္းသာရတာေပါ့။ ဦးေလးသာ ကုိ၀ံသတုိ႕လုိုိပဲ စာအုပ္ေတြ ဆယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရာဂဏာန္း ထိေရးခဲ့ျပီးျပီဆုိရင္ ဘာ၀မ္းသာစရာအထူး ျဖစ္ရေတာ့မွာလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီစာအုပ္ေတြ မေရးျဖစ္တာ တကယ္ေတာ့ အလုပ္ေတြပိလြန္းတာ သက္သက္မဟုတ္ပါဘူး။ ပ်င္းတာ ကေလာင္ကုိင္ရမွာ တြန္႕ဆုတ္တာဆုိတဲ့ ပ်က္ကြက္စိတ္ေတြရဲ႕ ဖိစီးမူ ကလဲပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဂ်ဴနီယာကို တိုက္တြန္းခ်င္တာက အခ်ိန္ရွိတုန္း ကေလာင္နဲ႕ လက္မခြာဘဲ စာအုပ္ေတြ ေရးႏုိင္သမွ် ေရးသာေရးခ်ေပေတာ့။ ဦးလွတုိ႕ ၊ ကုိ၀ံသတုိ႕လုိ အားထုတ္မူ အင္အားၾကီးၾကီး ေမြးပါေလ။
၀င္းတင္ (ၾသဂုတ္ ၁၊ ၂၀၁၀)

Read More

စာအုပ္ေၾကာ္ျငာ

တကၠသိုလ္ေရႊရီ၀င္း၏ မ်က္လုံးစိမ္းႏွင့္ မိန္းခေလး ဘာသာျပန္၀တၳဳတိုမ်ား
မိုးမခစာအုပ္စင္၊ ေမ ၈၊ ၂၀၁၄
စာအုုပ္အမည္ – မ်က္လုုံးစိမ္းနွင့္မိန္းခေလး နွင့္ ဘာသာျပန္၀တၳဳတုုိမ်ား
ဘာသာျပန္သူ – တကၠသိုုလ္ေရႊရီ၀င္း
မူရင္းအဂၤလိပ္ – Jennifer Bassett
ထုုတ္ေ၀သူ – ဦးသိန္းလြင္ ။ လင္းလြန္းခင္စာေပ
ပထမအၾကိမ္။ ၂၀၁၄ မတ္လ။
အုုပ္ေရ – ၅၀၀။ တန္ဖုုိး – ၁၅၀၀ က်ပ္
မ်က္ႏွာဖုုံး – Eagle
စာမ်က္နွာ – ၁၅၆ ခန္႕
၀တၳဳ အေရအတြက္ – ၇ ပုုဒ္
စာအုုပ္ပုုံစံ – အဂၤလိပ္ ျမန္မာ
The Light of English လစဥ္ထုုတ္ မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ၀တၳဳတခ်ဴိ႕၏ စုုစည္းမူ ျဖစ္ပါသည္။အဂၤလိ္ပ္စာေပတြင္ စာၾကီးေပၾကီးမ်ားကုုိ လြယ္ကူေသာ အဂၤလိပ္စာ အေရးအသားမ်ားျဖင့္ အက်ဥ္းခ်ဴံး ျပန္လည္ေရးသားထားေသာ ရီတုုိး (Retold)မ်ား မ်ားစြာရွိပါသည္။ လြယ္ကူေသာ၀ါက် မ်ားျဖင့္ေရးသားထားသည္ျဖစ္ေသာလည္း မူရင္းရသ မပ်က္ေအာင္ ေရးသားထားသည္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာလုုိက္စားသူမ်ားအတြက္ အက်ိဴးလည္းရွိကာ စာၾကီးေပၾကီးမ်ား မဖတ္ႏုုိင္သူမ်ားအတြက္ လည္း အဆင္ေျပစြာ နားလည္ဖတ္ရူ ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
မူရင္းစာေရးဆရာမ ဂ်နီဖာဘက္စက္သည္ သူကုုိယ္တုုိင္က အဂၤလိ္ပ္စာ သင္တန္းဆရာမျဖစ္ျပီး The Phanton of the Opera နွင့္ The President ‘s Murderer ၀တၳဳၾကီး နွစ္ပုုဒ္ကုုိ ရီတုုိး ေရးသားခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုုသူကုုိယ္တုုိင္ ရီတုုိးပုုံစံျဖင့္ ေရးသားထားေသာ သူ႕ကုုိယ္ပုုိင္မူရင္း၀တၳဳ မ်ား ျဖစ္သည့္ သူ႕၀တၳဳ ၇ပုုဒ္ကုုိ တကၠသိုု္လ္ေရႊရီ၀င္းကေန ဘာသာျပန္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တဖန္ ဘာသာာျပန္ျခင္း အလုုပ္ကလည္း မူရင္းကေန ဘာသာျပန္ သည္ဟုု အၾကမ္းအားျဖင့္ ဆုုိႏုုိ္င္ေသာ္လည္း အဂၤလိပ္စကားလုုံးမ်ားကုုိ တုုိက္ရုုိက္ ျမန္မာဘာသာျပန္ျခင္းနွင့္ စာေရးဆရာက သူ႕အႏုုပညာကုုိ ထည့္သြင္း ဘာသာျပန္ျခင္းဟူ ေရြ႕ ခဲြျခားမည္ဆုုိပါလွ်င္ အီစာအုုပ္ေလးသည္ စာေရးဆရာ၏ အႏုုပညာဘာသာျပန္လက္ရာ ဟုုဆုုိရပါလိမ့္မည္။ သည္ေတာ့ ဖတ္ရင္းနဲ႕ အဂၤလိပ္စာလည္းတုုိးကာ ျမန္မာလုုိ ဘာသာျပန္ထားေသာ ပုုံစံ ကိုုပါ ခံစားရေပေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။

Read More

မိသားစုုအတွက် ပျော်တော်ဆက်မဂ္ဂဇင်း ကျဆုုံးခန်း ဂျူနီယာဝင်း

(အင်္ဂလိပ်လုုိရေးသားသော Walking Through the Wonderland ကင်ဒဲယ် ebook မှ The Rise and fall of Pyaw Taw Zet Magazine ဆောင်းပါးကုုိကုုိယ်တုုိင် ဘာသာပြန်ထားသည်။)

မိသားစုုအတွက် ပျော်တော်ဆက်မဂ္ဂဇင်း ကျဆုုံးခန်း

ဂျူနီယာဝင်း

မေ ၁၂၊ ၂၀၁၄

ပုုံတွင် ပျော်တော်ဆက် မိသားစုုမဂ္ဂဇင်းတစ်အုုပ်၏ မျက်နှာဖုုံးပုုံတစ်ပုုံကုုိ နမူနာပြထားပါသည်။ ထုုိအဖုုံးကိုုရေးဆွဲသူမှာ ပန်းချီဆရာကြီး ဦးဘကြည် ဖြစ်ပါသည်။ မျက်နှာဖုုံးကုုိ ကြည့်လုုိက်သူတုုိင်းသည် ဂယ်လီလီယုုိ၏ တက်လီစကုုတ် (အဝေးကြည့်မှန်ပြောင်း)၊ အီတလီက ပီစာမျော်စင်၊ ဘလက်ပါးလ်  ဟူသောပုုလဲနက် အမည်ရသည့် ပုုံဝတ္ထုကိုု ကိုုယ်စားပြုသောပုုံကုုိ လည်းကောင်းတွေ့မိကြပြီး ၎င်းတုုိ့နှင့် သက်ဆုုိင်သောဆောင်းပါးများ၊ ပုုံဝတ္ထုဇာတ်လမ်းများ ဖတ်ရတော့မည်ဟုု ကြိုသိကြပါလိမ့်မည်။ ထုုိ့အပြင်  “ဖုုိးပြုံးချိုနှင့် မိရွှေဘုုတ်” အမွှာ မောင်နှမပုုံကုုိကြည့်ပြီး ဆရာဦးခင်မောင်လတ် ရေးသားနေသော အင်္ဂလိပ်စာသင်ခန်းစာလည်း ပါကြောင်းသိကြပါလိမ့်မည်။)

မြန်မာပြည်တွင် လူငယ်များအားဆွဲဆောင်နုုိင်ခဲ့သောထူးခြားသည့် မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင် တချိန်တုုန်းကရှိခဲ့ဖူးပါသည်။ ၁၉၇၁ ခုုနှစ် စက်တင် ဘာလလောက် ကစတင်ကာ ဂျွန်လ ၁၉၇၂ ခုုနှစ်လောက်တွင်အဆုုံးသတ်သွားခဲ့သော မဂ္ဂဇင်းတစ်စောင် ဖြစ်ပါသည်။ ကြယ်စင် တစ်လက် ထွန်းလင်းအတောက်ပဆုုံး အချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံကနေ အကြွေစောခဲ့လေသည်ကုုိ မည်သူမှ သတိမထားမိလုုိက်ကြပါ။ ထုုိပုုံပြင်လေး၏ အစကား……

စာမျက်နှာ ၄၅ – ၄၇ ခန့်ဖြင့် ထုုိလစဉ်ထုုတ် မဂ္ဂဇင်းလေးသည် တစ်နှစ်လောက် သာသက်တမ်းရှည်ခဲ့ပါသည်။ ထုုတ်ဝေသူမှာ ဦးသန်းထွဋ်ဖြစ်ပြီး ကျွန်မတုုိ့အဘွား မေမေကြီးဒေါ်ခင်မျိုးချစ်၏ မိတ်ဆွေလည်း ဖြစ်ပါသည်။ စာရေးဆရာလည်းဟုုတ် သတင်းစာသမားလည်း ဟုုတ်သည့် ဒေါ်ခင်မျိုးချစ်သည် ထုုိမဂ္ဂဇင်းလေးတွင် အယ်ဒီတာအဖြစ်စတင်လုုပ်ကုုိင်ခဲ့ချိန်တွင် သူ၏အဖော်အပေါင်းများစွာကလည်း လာရောက်ပူးပေါင်းကူညီကြပါသည်။ သူတုုိ့က မဂ္ဂဇင်းလေး လှလှပပထွက်ပေါ်လာဖို့အကြောင်းသာ စဉ်းစားပါသည်။ မဂ္ဂဇင်းသည် သူတုုိ့ အတွက် အလွန်အဖုုိးတန်သော ရတနာတစ်ပါးသဖွယ်ဖြစ်ကာ ဟောသည် စကြာဝဌာကြီးထဲမှာ သူတုုိ့၏နှလုုံးသားများ စီးဝင်နေသော မျှော် လင့်ချက်ပမာ ဖြစ်ခဲ့ရပါသည်။

မဂ္ဂဇင်းအတွက် သူတုုိ့၏ကြိုးပမ်းမူများ

ထုုတ်ဝေသူက ချမး်သာပါသည်။ သုုိ့သော် သူက သူ့ပုုိက်ဆံတွေကုုိ ကလေးများအတွက် မဂ္ဂဇင်းထုုတ်ဖို့သာ အသုုံးပြုလုုိပါသည်။ သူက သူ့မိတ်ဆွေတွေ ကုုိုုယုုံကြည်ပါသည်။ ပန်းချီဆရာကြီးဦးဘကြည်သည် မဂ္ဂဇင်းအတွက် မျက်နှာဖုုံးကုုိ တာဝန်ယူပါသည်။ ဦးဘကြည်သည် မြန်မာပြည်တွင် အလွန်နံမယ်ကြီး ပန်းချီဆရာတစ်ဦးဖြစ်သောလည်း အယ်ဒီတာ့ဆီက ပန်းချီဆွဲခကုုိ အပြည့်မယူပဲဆွဲပေးပါသည်။ တခါတရံ စာမူခရကောရရဲ့လားတောင် မသိပါ။ ဦးဘကြည်သည် မဂ္ဂဇင်းလေးက စာဖတ်သူတွေကြားထဲ ပေါ်ပြူလာမဖြစ်ကြောင်းကုုိ သူကောင်းကောင်းကြီး သိထားသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ မဂ္ဂဇင်းလေးအတွက် ပါဝင်လုုပ်ကုုိင်နေကြသူအားလုုံးသည် ထုုိအလုုပ်ကုုိ ပျော်ရွှင် စွာဖြင့်  လုုပ်ခဲ့ကြပါသည်။ သူတုုိ့စာမူခတွေလည်း အပြည့်မယူကြပါ။ သူတုုိ့အားလုုံးသိကြသည်မှာ ထုုိမဂ္ဂဇင်းလေးသည် လူကြိုက်နည်းနေ ရုုံမက ထုုတ်ဝေသူမှာလည်း လစဉ် လစဉ်ဆုုိသလုုိ အရှုံးပေါ်နေတာ ဖြစ်ပါသည်။ သူတုုိ့၏လက်ထဲကသည် မဂ္ဂဇင်းလေးလှလှပပ ထွက် သွားလျှင် သူတုုိ့၏နှလုုံးသားများသည် ပျော်ရွှင်မူဖြင့် ပြည့်သျှံသွားကာနောက်ထွက်မည့် စာအုုပ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် စဉ်းစားကြ ပါတော့သည်။

ဦးဘကြည်၏ အနုုပညာ

ပန်းချီဆရာကြီးဦးဘကြည်သည် မြန်မာပြည်တွင် အလွန်နံမယ်ကြီးသော ပန်းချီဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။ သူကလစဉ် မဂ္ဂဇင်းမျက်နှာဖုုံးကုုိဆွဲပေးပါသည်။ ဦးဘကြည် သည်လစဉ်ပါလာမည့် အတွင်းကဆောင်းပါးများကာတွန်းများ ဝတ္ထုများ ရေးထားသမျှကုုိ ဂရုုတစ်စုုိက် လေ့ လာပါသည်။ အားလုုံးကုုိသေချာဖတ်ပြီးမှ မျက်နှာဖုုံးအတွက် ဘာဆွဲရမည်ဆုုိတာကုုိ စဉ်းစားပါသည်။ အတွင်းမှာဖော်ပြမည့် ဆောင်းပါး များ ဇာတ်ကောင်များနှင့်ပတ်သက်သော အချက်အလက်များဖြင့် မျက်နှာဖုုံးကိုုရေးဆွဲပါသည်။ ထုုိ့ကြောင့်ပင် စာဖတ်သူများသည် အတွင်း မှာ ဘာတွေပါဝင်နေသလဲဆုုိတာကုုိ မျက်နှာဖုုံးကုုိကြည့်ရုုံနှင့် လွယ်ကူူစွာသိသွားနိုုင်ပါသည်။ ကာတွန်းဆရာများနှင့် ပန်းချီဆရာများစာရေးဆရာများ

ဦဘကြည်၊ ကျော်စိန်၊ တင်ဝင်းတုုိ့သည် မဂ္ဂဇင်း၏ ပုုံမှန်ပင်တို်င်ရေးဆွဲနေသော ပန်းချီဆရာကာတွန်းဆရာများ ဖြစ်ပါသည်။ ပန်းချီတင်ဝင်း၏ “တူးမာနဲ့ အင်္ဂလိပ်စာ” တစ်မျက်နှာ ကာတွန်းက ယနေ့ခေတ် ကာတွန်းမောင်ရစ် ရေးဆွဲနေသော “ရွှေမိနဲ့ အင်္ဂလိ်ပ်စာ” ပုံစံနှင့် အတူတူ ဖြစ်ပါသည်။ ကာတွန်း ကျော်ဆန်း (ကဆ) (မီးပုန်းပျံဦးကျော်ရင်၏ သား) ၏ “မိမော် ကဆ” ကာတွန်း၊ ဦးလေးမှူးတင် (သိပ္ပံမှူးတင်)-ပန်းချီတင်ဝင်း သိပ္ပံဇာတ်တမ်းသရုပ်ဖော်များကား စိတ်ဝင်စားဖွယ် အပြည့်ဖြစ်ပါသည်။ ပန်းချီဆရာ ကာတွန်းဆရာများက အခန်းဆက် တွေရော တစ်မျက်နှာကာတွန်းတွေရောလစဉ် ရေးဆွဲကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ တချိူ့နေရာများတွင် စာဖတ်သူများကုုိ အင်္ဂလိ်ပ်စာသင်ခန်းစာများ ပေးပါသည်။ တချိူ့မှာရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇာတ်များကုုိ သရုုပ်ဖော်ထားပါသည်။ သူတုုိ့ဆွဲထားတာများ အလွန်ကောင်းပါသည်။ သိပံဝတ္ထု များ စုုံထောက်ဝတ္ထုသရုုပ်ဖော်များပါဝင်ပါသည်။ ကျွန်မအဘွားသည် ရှိတ်စပီးယား၏ ပြဇာတ်များဖြစ်သော မစ်ဆမ်းမားနုုိက်ဒရင်း၊ မားချန့် အော့ဖ်ဗင်းနစ်၊ မက်ဘက်ပြဇာတ်များကုုိဘာသာပြန်ကာ ဦးဘကြည်က ရေးဆွဲပါသည်။စာရေးဆရာသော်တာဆွေသည် ဝတ္ထုတိုများနှင့် တခါတရံ မြန်မာ့ရုုိးရာယဉ်ကျေးမူဆုုိင်ရာအကြောင်းများကုုိ ဝင်ရေးသားပါသည်။ ကျွန်မတုုိ့အဘုုိး ဦးခင်မောင်လတ်သည် အင်္ဂလိပ်စာသင်ခန်း စာများကုုိ သူ့မြေးအမွှာနှစ်ကောင်ကိုု သင်ပေးသောပုုံစံဖြင့် ရေးသားပေးပါသည်။ ကျွန်မဖခင်သည် ထုုိအချိန်တုုန်းက စီးပွားရေးတက္က သိုုလ်တွင် သချင်္ာဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပျော်တော်ဆက်အတွက် မောင်ပညာအမည်ဖြင့် “သချာင်္ပုံပြင်” ဟူ၍ သချင်္ာညဏ်စမ်းများကုုိ ရေးပေးခဲ့ ပါသည်။ ဒိုင်းခင်ခင် မလှသန်း၊ မောင်ခင်မင်၊ တိမ်မိုးလှိုင်၊ သခင်သန်းဖေ (မန္တလေး) တက္ကသိုလ်ကြည်မာ၊ မင်းသုဝဏ်တို့အပြင် တခြားသော ဝုုိင်းဝန်းရေးသားပေးကြသော ပညာရှင်များစာရေးဆရာများ များစွာရှိပါသေးသည်။

ပျော်ဖို့အတွက် စာဖတ်ပါ

မဂ္ဂဇင်းတစ်အုုပ်လုုံးကုုိလေ့လာကြည့်လျှင် ရုုပ်ပုုံများ သရုုပ်ဖော်ကားချပ်များကုုိ အလွယ်တကူတွေ့ကြရပါသည်။ တခါတရံ စာတစ်မျက်နှာလုုံးတွင် သိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦး၏ နံမယ်ကျော်အဆုုိအမိန့်တစ်ခုုကုုိ စာတစ်ကြောင်းမျှဖြင့် တင်ပြထားပြီး စာမျက်နှာ လေးပုံတစ်ပုုံက ထုုိ သိပ္ဗံပညာရှင်၏ ကာတွန်းရုုပ်ပုုံ သိုု့မဟုုတ် ဓါတ်ပုုံကုုိ တင်ပြထားပါသည်။ ကျန်သောနေရာက ကွက်လပ်အတုုိင်းထားပါသည်။ ထုုိအခါ စာဖတ်သူသည် ထုုိစာကြောင်းကုုိ အဆုုိအမိန့်ကုုိ ဖတ်မိယုုံမက စာမျက်နှာ၏ ထူးခြားသောဒီဇုုိင်းကြောင့် ထုုိထင်ရှားသော သိပ္ပံပညာရှင် ကုုိလည်းမှတ်မိသွားကာ သူ့အဆုုိအမိန့်ကုုိလည်း အလွတ်ရသွားနုုိင်ပါသည်။ ပါဝင်သောဆောင်းပါးများ ပုုံဝတ္ထုများကုုိလည်း ရုုပ်ပုုံများ ဖြင့်စိတ်ဝင်စားစရာ တင်ပြထားကာစာကြောင်းများသည် စာမျက်နှာများထဲ ချောင်ချောင်ချိချိပင် တွေ့ကြရမည်ဖြစ်ပါသည်။ အင်္ဂလိပ်စာ သင်ခန်းစာများသည် ရှင်းရှင်းနှင့် ခေါင်းထဲလွယ်လင့်တကူ ဝင်ရောက်သွားနုုိင်အောင် တင်ပြမူများကား ဤမဂ္ဂဇင်းလေး၏ ထူးခြားမူများ ဖြစ်ပါသည်။ တခါတရံ နံမယ်ကျော် ရှိတ်စပီးယား ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ဖြစ်သော တန်းပက်စ်ပြဇာတ်ကို အင်္ဂလိပ်လိုသာတင်ပြထားသော အင်္ဂလိ်ပ်စာ အဖတ်လေ့ကျင့်ဖို့ ကဏ္ဍကို တွေ့ဖူးပါသည်။

မေမေကြီးဒေါ်ခင်မျိုးချစ် မကြာခဏပြောလေ့ရှိသောစကားကုုိ ပြန်ကောက်ရရင်တော့ စာဖတ်တယ်ဆုုိတာပျော်ဖို့ပါ။ ဒီစာအုုပ်လေးကုုိလည်း ဖတ်သူတွေ ပျော်ဖို့ပါ။ ဒါဟာဒီမိသားစုုပျော်တော်ဆက် ဟာသစာစောင် ထုုတ်ရခြင်းပါပဲ။ တခြား ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါ။ ဒါကုုိဖတ်ရင်း ပညာရတယ်တုုိ့ ပညာတုုိးတယ်တုုိ့ ဆိုုတာတွေက နောက်ဆက်တွဲတွေပါ။ အဓိကကတော့ ပျော်ဖို့အတွက် စာဖတ်ပါ။

သူတုုိ့၏အိပ်မက်

မဂ္ဂဇင်းထွက်လာတာ လအနည်းငယ်ရှိပြီ ဖြစ်ပါသည်။ သိုု့သော် ထုုတ်ဝေသူမှာ ငွေသောက်သောက်လဲ ရှုံးလျှက်ရှိပါသည်။ သုုိ့သော် သူတုုိ့ အားလုုံးစိတ်ဓါတ်မကျပါ။ သူတုုိ့က မဂ္ဂဇင်းလေးထွက်လာတာကုုိ ကြည့်ပြီး ပျော်ရွှင်လျှက်ရှိနေကြပါသည်။ သူတုုိ့မျှော်လင့်သလုုိ တစ်နေ့မှာဖြစ်လာပါလိမ့်မည်……. မဝေးတော့ပါ… ဟူ၍ စိတ်ကူးယဉ်လျက် ရှိနေကြပါသည်။

တကယ်ပဲဖြစ်လာပြီလား

စာဖတ်သူများသည် စစချင်းမှာတော့ သည်မဂ္ဂဇင်းလေးကုုိ ဂရုုမစုုိက်မိကြပါ။ သူတုုိ့ကမဂ္ဂဇင်းလေးကုုိတွေ့တော့ ကောက်ကုုိင်ကာ ဖတ် ကြည့်ကြပါသည်။ သူတုုိ့ကသည် မဂ္ဂဇင်းလေးဟာဖြင့် အနုုပညာစိတ်အပြည့်အဝရှိကြသော စာရေးဆရာတွေ ပန်းချီဆရာတွေ၏ ကြိုးပမ်းမူ ဖြစ်တယ် ဆုုိတာကုုိမစဉ်းစားမိကြပါ။ ၈ လ သုုိ့မဟုုတ် ၉ လခန့်ကြာသောအခါ စာဖတ်သူတွေ က မဂ္ဂဇင်းကုုိအာရုုံစုုိက်မိသွားကာ ဝယ်ဖတ်ဖို့ စဉ်းစားလာကြပါသည်။ တချို့က ထုုိမဂ္ဂဇင်းများကုုိစုုကာ သူတုုိ့စာကြည့်တုုိက်မှာ ထားကြပါသည်။ တချိူ့ကအရှေ့ကထွက်ပြီးသား မဂ္ဂဇင်းများကုုိ ပြန်ရှာဝယ်ကြပါသည်။ ဒါဟာအောင်မြင်ဖို့အတွက် လမ်းပွင့်လေပြီဟုု ထင်စရာဖြစ်ပါသည်။

ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုုံးသတ်

ပရိသတ်ဆီက စိတ်ဝင်စားလာသော တရှိန်ထိုးတုုန့်ပြန်မူများ ရခဲ့သည့်အချိန်အခိုက်အတန့်လေးတွင် ထုုိ “ပျော်တော်ဆက်”  မိသားစုုမဂ္ဂဇင်း လေးသည် နားလည်ဖို့ ညဏ်မမှီနုုိင်သည့် ထုုတ်ဝေသည့်ဥပဒေတစ်ခုုနှင့် ညိကာအပိတ်ခံလုုိက်ရပါသည်။

အုုိ … ပျော်တော်ဆက်လေး…. 

မင်းကပန်းတစ်ပွင့် ကြွေလွင့်ရသလုုိ…..

အကြွေစောလေခြင်း…. 

ဒါပေမယ့် ….

မင်းသေဆုုံးသွားပေမယ့် …..

ငါတုုိ့က အခုုထိသတိရနေကြဆဲပါပဲလေ….။

သတိရနေဆဲ……ကျွန်မသည် ပျော်တော်ဆက် မဂ္ဂဇင်းဟောင်းအကြွင်းအကျန်များကုုိ ကျွန်မအဘုုိးအဘွားများဆီက တွေ့ဖူးပါသည်။ မဂ္ဂဇင်းထဲတွင် မြန်မာ ပညာရှင်ကြီးများဖြစ်သော ဆရာဦးကုုိကိုုကြီး၊ သခင်သိန်းဖေ၊ မင်းသူရိန် အစရှိသည်တုုိ့၏ ဆောင်းပါးများကုုိတွေ့ရပါသည်။ ကျွန်မဖတ် ရတာ အလွန်နှစ်ခြိုက်လှပါသည်။ ပျော်တော်ဆက်ကုုိမမေ့တာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်း မဟုုတ်ပါ။ 

တချို့သော လူငယ်လူရွယ်လေးများလည်း ပျော်တော်ဆက်အကြောင်းကုုိ သတိရနေဆဲပြောနေကြဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ တချိူ့မှာသူတိုု့ အိမ် က စာအုုပ်စင်လေးတွေမှာရှိနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ တချို့လည်း စာအုုပ်အဟောင်းအရောင်းဆုုိင်တွေမှာတွေ့ရင် ဝယ်ယူနေကြဆဲ ဖြစ်ပါသည်။ “ပျော်တော်ဆက်” ကား တချို့သော စာဖတ်သူများရင်ထဲရှိနေဆဲ အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

video on YouTube in 2022

Read More