Wednesday, September 3, 2014

Book Review

စတီဗင္ေဟာကင္း ကၽြန္ေတာ့သမုုိင္းအက်ဥ္းခ်ဴပ္- ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ၤာ)
 
စာအုုပ္အမည္- စတီဗင္ေဟာကင္း ကၽြန္ေတာ့သမုုိင္းအက်ဥ္းခ်ဴပ္
မူရင္းစာအုုပ္ - My Brief History by Steven Hawking
ဘာသာျပန္သူ - ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ၤာ)
ေဒါင္းစာေပ
၁၁၃- ၃၃ လမ္း အလယ္ ေက်ာက္တံတားျမိဳ႕နယ္
ဖုုန္း - ၃၇၃၂၁၀။ ၀၉  ၅၁၆ ၂၀၆၄
ပထမအၾကိမ္ ၂၀၁၄ ဇူလုုိင္
အုုပ္ေရ - ၅၀၀
တန္ဖုုိး - ၂၀၀၀ က်ပ္
မ်က္နွာဖုုံး - ေနာင္ေနာင္စိုုး
စာမ်က္နွာ - ၁၂၈ (Index အပါအ၀င္)
(Index မွာ မူရင္းစာအုုပ္တြင္မပါရွိပါ။ ဘာသာျပန္သူက စာဖတ္သူမ်ား ပုုိေရြ႕ နားလည္ေစရန္ ျဖည့္စြက္ေပးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။)
အခန္းေပါင္း - ၁၃ ခန္း
ရူပေဗဒပညာရွင္ စတီဗင္ေဟာ့ကင္း ကိုုယ္တုုိင္ေရး သမုုိင္းအက်ဥ္းခ်ဴပ္ျဖစ္သည္။ သူ၏ကေလး ဘ၀ကေနစလုုိ႕ သူလက္ရွိအေျခအေနအထိကုုိ သူကိုုယ္တုုိ္င္နေဘးကေန သူ႕အေၾကာင္းမ်ား စီကာပတ္ကုုံး ေျပာျပေနတာကိုု နားဆင္ေနရသလုုိ ခံစားသြားရမည့္ စာအုုပ္ျဖစ္ပါသည္။ သူ၏ကေလးဘ၀ကေန သူ၏စိတ္ကူးအေတြးမ်ား ယုုံၾကည္မူမ်ားကုုိ တစစီဖတ္သြားရကာ သိပံပညာရွင္ ဘ၀မွာ သူ၏ စိတ္ကူးမ်ား ဘယ္လုုိေတြးေခၚကာ စဥ္းစားလုုပ္ေဆာင္ခဲ့ပုုံမ်ားကား စိတ္၀င္စားဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ နားလည္ရန္ခက္ခဲလွသည့္ သိပံ၏ အေတြးအေခၚမ်ား ျဖစ္ေသာ တြင္းနက္၊ မဟာေပါက္ကဲြမူမ်ား၊ ၾကယ္မည္းမ်ား၊ စိတ္ကူးယွဥ္အခ်ိန္၊ တီေကာင္တြင္း၊ အခ်ိန္ကုုိေက်ာက္ျဖတ္သြားေရာက္ျခင္း၊ ဆဲြငင္အားမ်ား၊ အခ်ိန္စက္ၾကီး အစရွိေသာ ေ၀ါဟာရမ်ားကိုု နားလည္ေအာင္ ရွင္းလင္းေရးသားထားသည္ မ်ားကုုိေတြ႕ရသည္။ ယင္းသည္ ဘာသာျပန္သူ ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း(သခ်ၤာ)၏ စာဖတ္သူမ်ားကုုိ နားလည္ေအာင္ ေရးသားတတ္ေသာ အႏုုပညာ စြမ္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။

စတီဗင္ေဟာ့ကင္းသည္ အသက္ ၂၁ ႏွစ္အရြယ္ေလာက္တြင္ ကုုမရေသာ ေရာဂါကုုိခံစားခဲ့ရျပီး ဘီးတပ္ကုုလားထိုုင္ျဖင့္သြားလာေနရျပီး ဘာမွမလွဴပ္ရွားႏုုိင္ စကားလည္း မေျပာနုုိင္ ေနေနရသူျဖစ္ေလသည္။ သုုိ႕ေသာ္ သူသည္ သူ႕လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားကုုိ သာလွဴပ္ျပီး ကြန္ျပဴတာကတဆင့္ စာလုုံးမ်ားကုုိေဖာ္ေသာ နည္းျဖင့္ သူ၏အေတြးအေခၚမ်ားကုုိ လူမ်ားအား အသိေပးခဲ့သည္။ ထုုိအေျခအေနျဖင့္ ေရးသားခဲ့ေသာ A Brief History of Time – From the Big Bang to Black Holes စာအုုပ္သည္ နယူးေရာက္ တုုိင္း သတင္းစာတြင္ အေရာင္းရဆုုံးစာရင္း ထဲတြင္ ၁၄၇ ပတ္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ တုုိင္းသတင္းစာတြင္ စံခ်ိန္တင္ ၂၃၇ ပတ္ တုုိင္တုုိင္ အရာင္းရဆုုံးစာအုုပ္စာရင္းထဲ ပါခဲ့သည္။ ထုုိစာအုုပ္သည္ ဘာသာ ၄၀ ဘာသာျပန္ခဲ့သည္။ စာအုုပ္ ဆယ္သန္းေရာင္းခဲ့ရသည္။ စာဖတ္သူမ်ား၏ စိတ္၀င္စားမူမ်ား၊ လူအမ်ားအာရုုံစုုိ္က္မူမ်ား ခံခဲ့ရပါသည္။ သုုိ႕ေသာ္ ထုုိေအာင္ျမင္ေသာ အေျခအေနကုုိ မေရာက္ခင္မွာ သူ႕ဘ၀ သူ႕အေၾကာင္းမ်ားကား ယခုုသူ႕သမုုိင္းအက်ဥ္းခ်ဴပ္ကုုိ ဖတ္ၾကည့္မွသိမည္ ျဖစ္ပါသည္။ သူ၏ သိပံပညာဆုုိင္ရာ က်ဴိးပမ္းမူမ်ား၊ က်မ္းမာေရးေၾကာင့္ သူ႕ဘ၀သည္ အဆုုိးထဲက အေကာင္းကုုိ ရွာေတြ႕ခဲ့ရပုုံမ်ားကုုိ စိတ္ညစ္ညဴးဖြယ္မဟုုတ္ပဲ ဟာသဆန္ဆန္မ်ား ေရးသားထားသည္ ကုုိေတြ႕ၾကရပါသည္။  ရွားပါးဓါတ္ပုုံမ်ား ပါ၀င္ထားျခင္းမ်ားေၾကာင့္ သူ၏ကိုုယ္တုုိင္ေရးအတုုပတိသည္ သူေရးသားေသာစာမ်ားႏွင့္အတူ စာဖတ္သူမ်ား မျငီးမေငြ႕ဖတ္သြားရေပလိမ့္မည္ ဟုုေကာက္ခ်က္ခ်ရမည္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။



Book Review -

ေမာင္၀ံသအမွတ္တရ စာအုုပ္

မ်က္ႏွာဖုုံးပန္းခ်ီ - မ်ဴိးျမင့္
ေဒါင္းစာေပ
၁၁၃ ၃၃ လမ္း (အလယ္) ေက်ာက္တံတား ရန္ကုုန္
ဖုုံး - ၃၇၃၂၁၀။ ၀၉  ၅၀၄ ၀၉ ၉ ၄
ပထမအၾကိမ္
ၾသဂုုတ္လ ၂၀၁၄
အုုပ္ေရ - ၅၀၀
တန္ဖုုိး - ၈၀၀၀ က်ပ္
အတြင္းဒီဇုုိင္း - အိေရႊစင္
ထုုတ္ေ၀သူ ေဒၚခင္မ်ဴိးျမတ္ နန္းေဒ၀ီစာေပ
စာမ်က္နွာ - ၅၂၀
မာတိကာ မွာ ႏုုိင္ငံေရး လုုပ္ေဖာ္ကုုိင္ဖက္မ်ား၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေရးေဖာ္ေရးဖက္မ်ား၊ မိသားစုု၊ တပည့္မ်ား၊ ဆရာေမာင္၀ံသကိုုယ္တုုိင္ေရးသားထားေသာ အမွတ္တရေဆာင္းပါး ၀တဳႏွင့္ စာတမ္းမ်ားအပါအ၀င္ ၂၀၁၁ ခုုႏွစ္တုုန္းက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုုတြင္ ဖတ္ၾကားခဲ့ေသာ ဆရာေမာင္၀ံသစာတမ္း Writing Between the lines ၊ အမွတ္တရ မွတ္တမ္းမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ လြမ္းသူ႕ပန္းေခြ စသည္ျဖင့္ ပါရွိပါသည္။ ဆရာေမာင္၀ံသ ကြယ္လြန္ခဲ့ျခင္း နွစ္ပတ္လည္ ေရႊက်င္ေက်ာငး္တုုိက္တြင္ မိသားစုုမွ က်င္းပျပဳလုုပ္ခဲ့စဥ္ တက္ေရာက္လာေသာ စာေရးဆရာမ်ား ပရိသတ္မ်ားအား ထုုိအမွတ္တရစာအုုပ္မ်ား ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆရာေမာင္၀ံသ၏ တပည့္တပန္းမ်ား မိသားစုု၀င္မ်ား မိတ္ေဆြစာေရးေဖာ္မ်ား ႏုုိင္ငံေရးမိတ္ေဆြမ်ား စြာေရးသားထားေသာ ဆရာ့ကုုိလြမ္းသည့္စာမ်ားသည္ စိတ္မေကာင္းစရာ ၀မ္းနည္းစရာမ်ား အျပည့္ျဖစ္ပါသည္။ ထုုိ႕ျပင္ ဆရာေမာင္၀ံသ ၏အမွတ္တရဓါတ္ပုုံမ်ားစြာသည္ ဆရာ့ကုုိပုုိေရြ႕ပင္သတိရေစပါသည္။ ဆရာေလ်ာက္လွမ္းခဲ့ေသာ မွတ္တုုိင္မ်ားစြာ၊ ဆရာ၏သမုုိ္င္းပုုံရိပ္မ်ားကုုိ ထုုိစာအုုပ္တြင္ တစည္းတလုုံးတည္း ဖတ္ခြင့္ရလုုိက္ျခင္းျဖင့္ ဆရာေမာင္၀ံသအမွတ္တရ သည္ပုုိျပီးပီျပင္လာ ခဲ့ရပါသည္ဟူေရြ႕ မွတ္တမ္းတင္လုုိက္ရပါသည္။

Sunday, June 29, 2014

The Golden Age of Writers' Theatre - Junior Win။ စာရေးဆရာပြဇာတ်တုုိ့၏ ရွှေခေတ် ဂျူနီယာဝင်း





စာရေးဆရာပြဇာတ်တုုိ့၏ ရွှေခေတ်
ဂျူနီယာဝင်း
ဇွန် ၂၈၊ ၂၀၁၄
The Golden Age of Writers’ Theatre
Junior Win ၏ Walking Through The Wonderand ကင်ဒဲယ် အီးဘုုတ်မှ The Golden Age of Writers’ Theatre ကုုိကိုုယ်တုုိင်ဘာသာပြန်ထားပါသည်။





(၁၉၅၀? လောက်က ကပြခဲ့ကြသော ဒုုိင်းခင်ခင်ပြဇာတ်အတွက် အစမ်း ရီဟာဇယ် လေ့ကျင့်နေကြစဉ်။ (ဝဲမှယာ) (ဦး) သုုခ၊ ဦးခင်မောင်လတ်၊ (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်နှင့် (ဒေါ်) မလှသန်း။)

“စာရေးဆရာပြဇာတ်“ မြန်မာပြည်မှာ မြန်မာပြည်က စာရေးဆရာတွေ တီထွင်လုုိက်တာ ဖြစ်ပါသည်။ သူတုုိ့က ရုုပ်ရှင်မင်းသား မင်းသမီးတွေတော့ မဟုုတ်ကြပါဘူး။ သုုိ့သော် သူတုုိ့က တကယ့်သရုုပ်ဆောင်တွေလုုိပဲ သရုုပ်ဆောင်ကပြ ကြပါသည်။ စာရေးဆရာ များ၏ပြဇာတ် ပေါ်လာတာ မြန်မာပြည်မှာ ဂျပန်တွေခေတ် ကနေစလာလုုိက်တာ ၁၉၅—? အထိကဟုုပဲ ခန့်မှန်းပါသည်။ ကျွန်မတုုိ့၏ အဘုုိးအဘွားများက စာရေးဆရာများဆုုိတော့  အဲသည်ပြဇာတ်ထဲ ပါဝင်ကြတာ အသေအချာပေါ့။

● စာရေးဆရာပြဇာတ် ဘယ်လုုိစဖြစ်ပေါ်?
အဲသည်အချိန်အခါတုုန်းက မြန်မာစာရေးဆရာများ အဖွဲ့ကနေ ရန်ပုုံငွေ အတွက် ပြဇာတ်တစ်ပုုဒ်ကဖုုိ့ ဆုုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။ အဖွဲ့ဝင် တွေဟာ ဦးပုုည၏နံမယ်ကြီး ပြဇာတ်များအပါအဝင် မြန်မာပြဇာတ်များစွာကုုိ ရွေးချယ် ကပြကြဖိုု့ စဉ်းစားခဲ့ကြပါသည်။ (ဦးပုုညဆုုိတာ မြန်မာ့နံမယ်ကျော် စာရေးဆရာ ကဗျာဆရာကြီးဖြစ်သည်။ ကဗျာတွေလည်းများစွာ ရေးသားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူကသမုုိင်းဝင် နံမယ်ကျော် စာကြီးပေသားများကုုိ ရေးသားခဲ့သူဖြစ်ပါသည်။ သူရေးသားသော ကဗျာစာကြောငး်များမှာ ရှည်လျားပြီးခက်ခဲလှ၏။ ဘယ်လုုိရုုပ်ရှင်မင်းသားမင်းသမီးတွေ မှပင် သူ့စာကြောင်းကြီးများကုုိ သံနေသံထား မှန်မှန်ဖြင့် အလွတ်မရွတ်နုုိင်ကြပါ။ အင်း….. စာရေးဆရာများကလွဲ လုုိ့ပေါ့။ သည်ထဲမှာ ရုုပ်ရှင်သရုုပ်ဆောင်လဲ ဟုုတ်နေသည့် စာရေးဆရာကြီး ဦးသုုခ လုုိ နံမယ်ကျော် စာရေးဆရာ အဆုုိတော်ကြီး အတွက် ချွင်းချက်ထားရပေတော့မည် ဖြစ်ပါသည်။)
● စာရေးဆရာပြဇာတ်အတွက် ပြဇာတ်များ
စာရေးဆရာပြဇာတ်ထဲတွင် စာရေးဆရာများက မင်းသား မင်းသမီးများ ဖြစ်လာသည်။ သူတုုိ့ကပြခဲ့သည့် ပြဇာတ််များမှာ ဒုုိင်းခင်ခင် (သီပေါမင်း၏ ကြင်ယာတော် အကြောင်းရေးထားသည့် ဇာတ်လမ်း) ပြဇာတ်၊ ၀ိဇယ (မင်းသားအမည်)၊ နတ်သျှင်နောင် (မြန်မာစစ် သည်နှင့်ကဗျာဆရာ အကြောင်းဇာတ်လမ်း) ပြဇာတ်၊ မြဝတီမင်းကြီးဦးစ (မြန်မာစစ်သည်တော် ပညာတတ် ကဗျာဆရာ အကြောင်း) ပြဇာတ်၊ စသည်စသည်ဖြင့်တုုိ့သည် စာရေးဆရာ ပြဇာတ်များဖြစ်လာကြပါသည်။
(ပုုံတွင် စာရေးဆရာကြီး (ဦး) သင်္ခက ဘုုရင်အဖြစ်၊ (ဒေါ်)ခင်မျိူးချစ်က ဘုုရင်မကြီးအဖြစ် သရုုပ်ဆောင်နေကြပုုံ။)
● ဘယ်သူတွေက ဘယ်လုုိဇာတ်ကောင်တွေ သရုုပ်ဆောင်ကြသလဲ?
(ဦး)သင်္ခ (စာရေးဆရာ) က အမြဲတမ်း ဘုုရင်လုုပ်ကာ ကျွန်မအဘွား (ဒေါ်)ခင်မျိူးချစ်က အမြဲတမ်း ဘုုရင်မကြီး လုုပ်လေ့ရှိကြပါသည်။ ရွှေညာမောင် (စာရေးဆရာ) က အဓိကသရုုပ်ဆောင် လုုပ်လေ့ ရှိပါသည်။ မေနွဲ့(သူက စာရေးဆရာမ အရင်ဖြစ်တာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်မှ စာရေးဆရာပြဇာတ်ကနေ မင်းသမီးတကယ် ဖြစ်သွားတာပါ။) က အဓိကမင်းသမီး လုုပ်ပါသည်။ ဗိုုလ်ဗကုုိ (စာရေးဆရာ) ကဒုုိင်းခင်ခင် ပြဇာတ်တွင် သီပေါမင်းသား လုုပ်ပါသည်။ (ဒေါ်) မလှသန်း (စာရေးဆရာ) က ဒိုုင်းခင်ခင် လုုပ်ပါသည်။ ဦးချင်းစိန် (စာရေးဆရာ) က နတ်ရှင်နောင် လဲလုုပ်ကာ မြဝတီမင်းကြီးဦးစ လဲလုုပ်ပါသည်။ (ဦး) သုုခ (စာရေးဆရာ) က ၀ိဇယမင်းသား အဖြစ်လည်းကောင်း၊ မောင် ဖေငယ်အဖြစ်လည်းကောင်း သရုုပ်ဆောင်ပါသည်။ သူသရုုပ်ဆောင်တဲ့ ၀ိဇယ ဇာတ်ကောင်သည် ဦးသုုခအား ဒရာမာ ဇာတ်ကောင်အဖြစ် တွန်းပုုိ့ခဲ့ပါတော့သည်။ ဂျပန်ခေတ်တစ်ခေတ်လုုံးမှာ (ဦး)သုုခသည် သီချင်းပြဇာတ်များစွာ ထုုတ်လုုပ်ခဲ့ပါသည်။ ဇဝန (စာရေးဆရာ)သည် ပြဇာတ်တွေမှာ ဟာသသရုုပ်ဆောင်အဖြစ် သရုုပ်ဆောင်ပါသည်။ မေနွဲ့သည် စုုဖရားလတ် (သီပေါမင်း၏ အလွန်သဝန်တိုုသော ဇနီးသည် လည်းဟုုတ် ဘုုရင်မကြီးလဲဟုုတ်) အဖြစ်လည်းကောင်း၊ (ဒေါ်) ကြည်မာ(စာရေးဆရာမ) သည် စုုဖရားလေး (စုုဖရားလတ်၏ ညီမတော်) အဖြစ်လည်းကောင်း သရုုပ်ဆောင်ကြကာ ကျွန်မအဘုုိးနှင့်အဘွားသည် ဒုုိင်းခင်ခင်၏ မိဘများအဖြစ် အမြဲသရုုပ်ဆောင်ကြပါလေသည်။ 
(ကျွန်မအဘွား (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်အား စာရေးဆရာပြဇာတ်တစ်ခုုတွင် မိဖုရားအဖြစ် တွေ့ရပုုံ)
● စာရေးဆရာပြဇာတ်တွေ ဘယ်ရုုံမှာပြကြသလဲ?
စာရေးဆရာပြဇာတ်တွေသည် မြန်မာပြည်တွင် အလွန်ပရိသတ်စိတ်ဝင်စားကြသော ပြဇာတ်တွေ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဝဇီရာ ရုုပ်ရှင်ရုုံ မှာ ကပြခဲ့ကြသည်။ သူတုုိ့၏ စာဖတ်ပရိသတ်များကလည်း သူတုုိ့အသည်းစွဲ စာရေးဆရာများ ၏သရုုပ်ဆောင်မူများကုုိ တွေ့မြင်ရမှာမိုု့ အလွန်နှစ်သက်ကြကာ ဦးပုုည၏ ကြီးကျယ်ခန်းနားသော ဂန္ဓဝင်မြောက်စာသားများကုုိ နားနှင့် ဆတ်ဆတ်ကြားလုုိလှလေသည်။ မြန်မာလူမျိူးတွေဆုုိတာ ဂီတာတုုိ့ အကတုုိ့ သီချင်းတုုိ့နှစ်သက်သူများ မဟုုတ်ပါလော။ 


(မေမေကြီး (ဒေါ်) ခင်မျိူးချစ်ကုုိ စာရေးဆရာပြဇာတ် ဒုုိင်းခင်ခင်ပြဇာတ်တွင်း တကယ်သရုုပ်ဆောင်ဖုုိ့ ရုုိက်ထားပုုံ။)

ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာကတော့ ရှားပါးဓါတ်ပုုံများကလွဲပြီး ဘာမှတ်တမ်းမှ မကျန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယခုုခေတ်လိုု ဒစ်၈ျစ်တယ် ဟမ်းဖုုန်းခေတ် သာဆုုိပါရင် ထုုိမှတ်တမ်းမှတ်ရာများသည် ယနေ့ခေတ်အတွက်တော့ ဂန္ဓဝင်မြောက် စာရေးဆရာပြဇာတ် ရွှေခေတ်တစ် ခေတ်ကုုိ လှစ်ဟပြသ လျက်ရှိနေတော့မည်မှာ သေချာပါသည်။
(video on YouTube in 2022)

စာအုုပ္အမည္ – My Life Will Go On. ေရးသူ – Junior Win


စာအုုပ္အမည္ – My Life Will Go On. ေရးသူ – Junior Win
ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ဇြန္ ၂၄၊ ၂၀၁၄

ရန္ေအာင္စာေပ
အ-ထ-က (၁) ရန္ကင္းေက်ာင္းေရွ႕ ဆုုိင္အမွတ္ (H) ၁၂လုုံးတန္းမွတ္တုုိင္အနီး ရန္ကင္းျမိဳ႕နယ္
ဖုုံး ၀၉  ၅၁၇ ၉ ၃၉ ၈။ ၀၉  ၇၃၂ ၄၃၈ ၅၁။
ထုုတ္ေ၀သူ – ဦးလွတုုိး
ပထမအၾကိမ္ ၂၀၁၄ ဇြန္လ
အုုပ္ေရ – ၅၀၀
တန္ဖိုုး- ၁၀၀၀ က်ပ္
မ်က္နွာဖုုံး ပန္းခ်ီလက္ရာ – ေပၚဦးသက္
မ်က္နွာဖုုံး ဒီဇုုိင္း – ကိုုျမင့္စုုိး
ေနာက္ဖုုံးပန္းခ်ီကား – A Girl in the Wood (Vincent Van Gogh)
စာမ်က္နွာ – ၇၀
အခန္းေပါင္း – ၁၉  ခန္း
သည္စာအုုပ္ကေလးက အေမဇုုံကင္ဒဲယ္မွာ တင္ျဖစ္ခဲ့တာ မႏွစ္ကပါ။ ၂၀၁၃ခုုႏွစ္ မတ္လ ၁၄ရက္ေန႕ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲသည္မတုုိင္ခင္တုုန္းက ကာလတစ္ခုဆီကုုိ ျပန္သြားခ်င္တယ္။ အေမဇုုံမွာ အဂၤလိ္ပ္လုုိစာအုုပ္တစ္အုုပ္ေရးမယ္လုုိ႕စိတ္ကူးနဲ႕ စာစီေနစဥ္မွာ စာအုုပ္ ဘီဒုုိေဟာင္းထဲက အမွဴိက္ပုုံထဲကလုုိ႕ ဆုုိမလား။ ျပဇာတ္တစ္ပုုဒ္ကုုိ ရွာေတြ႕ခ့ဲပါတယ္။ ျပဇာတ္နံမယ္က Pride and Prejudice လုုိ႕အမည္ေပးထားတဲ့ ကိုုယ္ေတြ႕ျပဇာတ္ပါ။ အဲသည္ျပဇာတ္က ၁၉ ၉ ၉  ခုုႏွစ္ေနာက္ပုုိင္းက ေလာက္ကလုုိ႕ ထင္တာပဲ။ ဒါမွမဟုုတ္လဲ အဲသည္၀န္းက်င္ေပါ့။ ဘီဘီစီကေန ျပဇာတ္ျပိဳင္ပဲြတစ္ခုု လုုပ္တုုနး္က ျပိုုင္ပဲြ၀င္ ျပဇာတ္တစ္ခုုအေနနဲ႕ ၀င္ျပိဳင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ျပဇာတ္ေဟာင္းတစ္ပုုဒ္ ျဖစ္ပါတယ္။ စာမ်က္နွာ ၂၀ ေက်ာ္ေလာက္ရွိျပီး ကၽြန္မရဲ႕ ကိုုယ္ေတြ႕အျဖစ္ေတြထဲက ပညာေရးနယ္ပယ္ထဲကေန ၾကိဳးစားခဲ့ရပုုံမ်ားနဲ႕ ေနာက္ဆုုံးနွစ္ မဟာသိပံစာေမးပဲြ အထိ ေရးထားတဲ့ အဂၤလိပ္လုုိေရး ျပဇာတ္ပါ။
ကၽြန္မရဲ႕ အေတြးအျမင္ ပရိသတ္ကေတာ့ ကၽြန္မေရးခဲ့တဲ့ ဘ၀စာမ်က္နွာ ေတြ ဖတ္ဖူးထားခဲ့ရင္ အဲသည္ျပဇာတ္ထဲ ဘာေတြလဲဆုုိတာ သိၾကမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပုုိင္း စာေရးျဖစ္လာခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းေတြ မပါေသးပါဘူး။ အဲဒီဟာကိုု ျပန္ရွာေတြ႕လုုိက္တာဟာ သည္စာအုုပ္ေလး ျဖစ္လာဖုုိ႕ အစပါပဲ။ ျပဇာတ္ဆုုိေတာ့ ဒုုိင္ယာေလာ့ေတြနဲ႕ ပဲတည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ဒါကုုိ စကားေျပျပန္ေရးရတယ္။ ျပီးေတာ့ စာေရးဆရာ ျဖစ္လာပုုံမ်ားကုုိ ထပ္ျဖည့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါကုုို ျပည္တြင္းမွာ ထုုတ္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ ထုုတ္ေ၀သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဗမာလုုိျပန္ခုုိင္းတာေၾကာင့္ ၾကန္႕ၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။ အခုုေတာ့ ရန္ေအာင္စာေပက ထုုတ္ေပးခဲ့ပါျပီ။ ဘာသာျပန္ဖုုိ႕စိတ္ကူးမရွိပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ အဲသည္ထဲက အခန္းေတြဟာ ကၽြန္မေရးေနတဲ့ အေတြးအျမင္ထဲက ေရးခဲ့ျပီး ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးတဲ့ ပညာေရးဆုုိင္ရာေဆာင္းပါးေတြ ဘ၀စာမ်က္ႏွာေတြ ျဖစ္ေနလုုိ႕႔ပါပဲ။ ဒီေတာ့ အခုုလုုိ အဂၤလိပ္လုုိ ထုုတ္ျဖစ္ခဲ့ေတာ့ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ျမန္မာလုုိေဆာင္းပါးမ်ားထဲက ထည့္မေရးျဖစ္ခဲ့တာေတြေတာ့ ပါတာေပါ့ေလ။ စာအုုပ္တစ္အုုပ္ လုုိေရးရတာဆုုိေတာ့ အဖြင့္အပိတ္ အစအဆုုံးရယ္လုုိ႕ ျဖစ္ေအာင္ စီစစ္ေရးသားရတာေပါ့။ သည္အထဲက နိဒါန္းကုုိ ဘယ္လုုိေရးထားတယ္ဆုုိတာေလး ကိုု နည္းနည္း ဘာသာျပန္ေပးလုုိက္ပါတယ္…..
“……………
………………………
…………………
ကၽြန္မရဲ႕ဘ၀မွာ ကၽြန္မနဲ႕ တျခားသူေတြၾကား အေရးၾကီးတယ္ဆုုိတဲ့ စကားလုုံးနဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေတာ္ေတာ့္ကုုိ မတူညီတဲ့ အျမင္ေတြ ရွိေနပါတယ္။ အဲသည္အခ်က္ဟာ ကၽြန္မေလ်ာက္ခဲ့တဲ့ ပညာေရးလမ္းေၾကာင္းမွာေရာ ကၽြန္မရဲ႕ စာေပနယ္ပယ္မွာပါ အေရးပါလွတဲ့ အစိတ္အပိုုင္းအေနနဲ႕ တည္ရွိေနပါတယ္။
ကၽြန္္မက ေဟာဒါကေတာ့ျဖင့္ အေရးၾကီးတယ္လုုိ႕ ယူဆမိေပမယ့္ တျခားသူေတြက ဒါကုုိ အေရးမၾကီးဘူးလုုိ႕ ယူဆၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အလကားဟာေတြ၊ အေ၇းမၾကီးပါဘူးလုုိ႕ ကၽြန္္မက ထင္ေပမယ့္ တျခားသူေတြက သိပ္ကုုိအေရးၾကီးလွေခ်ရဲ႕၊ ဘ၀အတြက္ အေရးပါလွေခ်ရဲ႕ လုုိ႕ ျမင္ၾကျပန္ပါေရာ။ တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ အခုုလုုိဆုုိခ်င္ ဆုုိႏုုိင္ပါတယ္ …. အေရးၾကီးတယ္ အေရးမၾကီးဘူးဆုုိတဲ့ အခ်က္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္အေရးၾကီး ေနလုုိ႕လဲ…..။ အင္း…. အဲဒါေပါ့ အခုုကၽြန္မ ေရးမွာ….
………….
………….“
အဲဒါ ကၽြန္မရဲ႕ My Life Will Go On စာအုုပ္ကေလးရဲ႕ အျမည္းဘာသာျပန္ေပး ထားပုုံပါပဲ။ ဗမာလုုိဖတ္ခ်င္သူမ်ား ရွိလာရင္ ေမးသူမ်ားလာရင္ေတာ့လဲ ျမန္မာလုုိျပန္ဖုုိ႕ စဥ္းစားရမွာပါ။
စာဖတ္သူမ်ား၏ အလုုိေတာ္အတုုိင္းပါပဲ………။
အခုုေတာ့ ဘုုိလုုိပဲ ခံစားၾကည့္ၾကတာေပါ့။


ေတးဆုိငွက္ကေလးနုိက္တင္းေဂး၊ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင္ ့ လ်ဴိ႕၀ွက္သည္းဖိုုသိပံၸဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား (ဘာသာျပန္သူ – ဂ်ဴနီယာ၀င္း)

ေတးဆုိငွက္ကေလးနုိက္တင္းေဂး၊ ႏွင္းဆီပန္းတစ္ပြင္ ့ လ်ဴိ႕၀ွက္သည္းဖိုုသိပံၸဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား (ဘာသာျပန္သူ – ဂ်ဴနီယာ၀င္း)

မိုးမခစာအုပ္စင္၊ ဇြန္ ၁၉၊ ၂၀၁၄

အမႊာညီေနာင္စာေပ
ထုုတ္ေ၀သူ – ေဒၚစန္းစန္းေ၀
ထုုတ္ေ၀ရာအရပ္ – အမွတ္ ၄၇၉ – ၄၈၁ ေျမညီထပ္ (ယာ) မဟာဗႏဳၶလလမ္းနွင့္ ဗုုိလ္ဆန္ပက္၊ လမ္း၃၀ၾကား ပန္းဘဲတန္း။
မ်က္နွာဖုုံးပန္းခ်ီ – အံ့ဖြယ္ဇင္
အတြင္းသရုုပ္ေဖာ္လက္ရာ – ေမာင္ရစ္
အမွာစာ – ေဒါက္တာခင္ေမာင္၀င္း သခ်ၤာ
စီစဥ္သူ – ဦးၾကည္ႏုုိင္
ဖုုန္း – ၀၁ ၂၄၅၃၆၈၊ ၀၉  ၈၆၃၃၀၄၄၊ ၀၉  ၄၉၃၄၆၂၁၁။
အုုပ္ေရ – ၅၀၀
တန္ဖိုုး – ၂၈၀၀ က်ပ္
ပထမအၾကိမ္
၂၀၁၄ ေမလ
စာမ်က္ႏွာ – ၂၉ ၉
စာအုုပ္ပုုံစံ – ဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ား
ထူးျခားခ်က္ – မူရင္းစာေရးဆရာၾကီးမ်ား၏  ဓါတ္ပုုံမ်ားနွင့္သူတုုိ႕၏ အေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဴပ္မ်ား ပါ၀င္ျခင္း။
မူရင္းကမာၻေက်ာ္စာေရးဆရာၾကီးမ်ား – ေအာ္စကာ၀ုုိင္းလ္၊ အက္ဂါအယ္လန္ပိုုး၊ ဆာအာသာကုုိနင္ဒြိဳင္း၊ ေရးဘရက္ဘာရီ။
မူရင္း၀တၳဳအမည္မ်ား – Happy Prince, Devoted Friend, Nightingale and the rose, Star Child; The Cask of Amontillado, The Pit and the Pendullum, Morella; The Last Camtomb; Calling Mexico, Fever Dream, Leave Taking, The Coffin, The Murderer, The One Who Waits.
ဘာသာျပန္ေခါင္းစဥ္မ်ား – ေပ်ာ္ေနတဲ့မင္းသားေလး၊ ခ်စ္ခင္ရေသာမိတ္ေဆြ၊ ေတးဆုုိငွက္ကေလးႏုုိက္တင္းေဂးႏွင့္ နွင္းဆီပန္းတစ္ပြင့္၊ ၾကယ္ကေလး။ စပ်စ္၀ုုိင္ သုုိ႕မဟုုတ္ အာမြန္တီလာဒုုိ၊ တြင္းႏွင့္ခ်ိန္သီး၊ ေမာရစ္လာ။ ေျမေအာက္လွဴိင္ေခါင္းအသစ္။ မကၠစီကုုိ ေခၚတယ္၊ အဖ်ားအိပ္မက္၊ နွဴတ္ဆက္ထြက္ခြာ၊ အေခါင္း၊ လူသတ္သမား၊ အဂၤါျဂိဳလ္မွာေစာင့္ေနသူ။
မေဟသီ၊ အလၤကာ၀တ္ရည္၊ ျမန္မာသစ္၊ ရန႕ံသစ္၊ တုုိ႕တြင္ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ဘာသာျပန္မ်ားနွင့္ ဘယ္မဂၢဇင္းမွာမွ ေဖာ္ျပျခင္းမရွိေသးေသာ The Pit and the Pendulum တြင္းနွင့္ခ်ိန္သီး, နွင့္ Morella ေမာ္ရစ္လာ ပါ၀င္ပါသည္။ စုုစုုေပါင္းဘာသာျပန္ ၁၄ ပုုဒ္ျဖစ္ပါသည္။
ဂ်ဴနီယာ၀င္းက သူ႔စာအုပ္ကို သည္လိုျမင္ထားပါတယ္။
၂၀၀၉ ခုုနွစ္ကစလုုိ႕ ဘာသာျပန္၀တၳဳမ်ားေရးသားဖုုိ႕ စိတ္ပါလာခဲ့ပါသည္။ ဖတ္ရင္းနွင့္ အလြန္ႏွစ္သက္မိေသာ ၀တၳဳမ်ား၊ အေရးအသားမ်ား၊ သူတုုိ႕ေရးထားေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားက ကိုုယ္တုုိင္ေရးခ်င္မိေသာ စိတ္ကူးအေတြးမ်ား ပါလာတာေတြ ဒါေတြကုုိေတးမွတ္မိထားရတာေတြ မ်ားလာရာက ဘာသာျပန္ေတြ ေရးျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၀တၳဳတစ္ပုုဒ္စီတြင္ ဘာသာျပန္ျဖစ္ခဲ့ေသာအေတြးမ်ားကိုု ထပ္မံျဖည့္စြက္ထားပါသည္။ ကမာၻေက်ာ္စာေရးဆရာၾကီးမ်ား၏ ကမာၻေက်ာ္၀တၳဳမ်ားဟုု ေၾကာ္ျငာထားတာကုုိေတြ႕ေတာ့ အမႊာညီေနာင္စာေပ၏ သည္စာအုုပ္ေလးအေပၚ ထားရွိေသာအျမင္ကုုိ သိလုုိက္ရတာ ေက်းဇူးတင္၀မ္းေျမာက္ မိပါသည္။
ကိုုယ္ၾကိဳက္နွစ္သက္တာေတြကုုိသာဖတ္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ရပါသည္။ စာဖတ္တာေပ်ာ္ဖိုု႕အတြက္ သက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ အျခား ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွ မရွိပါ။ ဖတ္ျပီး ၾကိဳက္တာေတြကိုု သာဘာသာျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေမေမၾကီးေဒၚခင္မ်ဴိးခ်စ္ ေျပာသလုုိဆိုုရင္ေတာ့ “သူမ်ားစာ ကုုိယ့္စာ လုုပ္လုုိက္တာပါပဲ“။ ၾကိက္ႏွစ္သက္၍ ေရးထားေသာစာမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ စာဖတ္သူမ်ားလည္း ၾကိဳက္ၾကမွာပါပဲ။
စာဖတ္ျပီးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။


Monday, May 26, 2014

ဘဘဦး၀င္းတင္ဆီက စာအုပ္နဲ႕ ေမတၱာစာ ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ေမ ၂၀၊ ၂၀၁၄

ဘဘဦး၀င္းတင္ဆီက စာအုပ္နဲ႕ ေမတၱာစာ
ဂ်ဴနီယာ၀င္း၊ ေမ ၂၀၊ ၂၀၁၄

“ဒါလားဟဲ့ လူငရဲ“ ဆုိတဲ့စာအုပ္ မူရင္းကုိ ရွားရွားပါးပါး ရခ့ဲစဥ္က အိမ္မွာ ဘဘၾကီး ဦးခင္ေမာင္လတ္ အတြက္ ၁၄ႏွစ္ျပည့္ ဆြမး္ေကၽြး တဲ့ေန႕ကပါ။ ဘဘဦး၀င္းတင္ရဲ႕ အဲသည္စာအုပ္က လူတုိင္းလုိခ်င္ လူတုိင္းဖတ္ခ်င္ေနတဲ့ကာလမွာ ဘဘဦး၀င္းတင္က သူ႕ကုိယ္ပုိင္ရတဲ့ စာအုပ္ ၄အုပ္ ထဲက ကၽြန္မတုိ႕ မိသားစုအတြက္ တစ္အုပ္ေပးခဲ့ ပါတယ္။ စာအုပ္ရေတာ့ ဘဘကိုလက္မွတ္ထုိးခုိင္းေတာ့ ေအာက္ကစာက ဘဘေရးေပးတဲ့မူရင္း လက္္ေရးပါ။
ေနာက္ပုိင္းမွာ အဲသည္စာအုပ္ ဒါလားဟဲ့ လူ႕ငရဲ က မိတၱဴေတြပြားျပီး လူေတြလက္ထဲ ေရာက္ခဲ့တယ္။ လက္ထဲရတဲ့ သူေတြက ဘဘဆီကုိသြားျပီး လက္မွတ္ေတြထုိးခုိင္းၾကတယ္။ အဲသည္မွာလည္း ဘဘက လက္မွတ္လဲထုိး အမွတ္တရ စာေတြလည္းေရးေပးတယ္။ ဒါနဲ႕ ဘဘမိတ္ေဆြ ဖ်ာပုံနီလုံဦးကေျပာတယ္။ အကယ္၍မ်ား သည္လက္မွတ္ နဲ႕စာေတြကုိစုျပီး စာအုပ္ထုတ္ရင္ေကာင္းမွာပဲတဲ့။ ဘဘက အရွည္ၾကီးေရးေပးတာပဲ။ လက္မွတ္ေတာင္းတဲ့သူေတြ ေက်နပ္ေနၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ခက္တာက စာအုပ္မွာလက္မွတ္ထုိးခုိင္းသူေတြက ဘဘလက္မွတ္နဲ႕စာေတြ ကုိအမွတ္တရ ယူသြား သိမ္းသြားၾကတာကိုး။ အၾကံကေတာ့ ေကာငး္ပါရဲ႕။ ဘဘေရးသမွ် လုိက္သိမ္းဖုိ႕က မလြယ္လွဘူး။ ကၽြန္မလည္း ကုိယ္နဲ႕ဆုိင္တဲ့စာအုပ္ေလး သိမ္းထားခဲ့တာ ၾကာျပီေပါ့။
အခုကၽြန္မစဥ္းစားၾကည့္မိတာပါ။ ဒီစာအုပ္ပုိင္ရွင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိမွာပဲ။ သူတုိ႕ရဲ႕ စာအုပ္ေတြမွာ ဘဘက အခုလုိ စာေတြေရးေပးခဲ့တယ္။ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲ အထူးစပယ္ရွယ္ ေရးေပးတာမွ မဟုတ္တာ။ လူတုိင္း လူတုိင္းကုိ ေရးေပးေနတာပဲ။
ဆရာေရးေပးခဲ့တဲ့စာကို ျပန္ျပီး တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။
ဂ်ဴနီယာ၀င္းသုိ႔ …
ဒီအေတာအတြင္းမွာ ဒီစာအုပ္ရွာရလာတဲ့ လူတုိင္းက ဦးေလးဆီလာျပီး လက္မွတ္ထုိးခုိင္းေနၾကတယ္။ ဘာရမလဲ ဦးေလးက လက္မွတ္ ထုိးတုိင္း တျပည္လုံးကို ေထာင္ခ် လူတုိင္းကုိေထာင္ခ်ေနတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ ဆန္႕က်င္ေရးတုိ႕၊ ေထာင္မေၾကာက္တရား တုိ႕ ကုိ အရွည္ၾကီး ေရးေပးလုိက္ေတာ့တာေပါ့။
ဦးေလး စိတ္ထဲမွာလဲ အမွန္တကယ္ေပၚေနတာက အဲဒီကိစၥေတြျဖစ္ေနတာကိုး။ ဒီေတာ့ “စာအုပ္ေကာင္းတာ မေကာင္းတာ ထားလုိက္ကြယ္။ ငါေျပာခ်င္တာေလးေတြေတာ့ ရင္ဖြင့္ပါရေစ”      ဆုိျပီးတေတာင္ေလာက္ ရွိတဲ့  စာအုပ္ရွည္ၾကီးမွာ တမ်က္နွာျပည့္ စာေတြေရးေပးလုိက္တာေပါ့။
အမွန္ပဲေလ။ ဒီေန႕ ဒီအခ်ိန္က ေထာင္မေၾကာက္တရား ေတြ မ်ားမ်ား ေျပာ၊ ေထာင္မေၾကာက္တရားေတြ က်ယ္က်ယ္ေျပာၾကရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္လား။
ဟုတ္တယ္။ ဒီေန႕ဒီအခ်ိန္မွာ စစ္အာဏာရွင္ေတြက ႏုိင္ငံေရးလွဴပ္ရွားသူေတြ ႏုိင္ငံေရး .ေစတနာရွိသူေတြကုိ ေထာင္နဲ႕ ေျခာက္ ေနတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ လူေတြစိတ္မွာ ေထာင္ေၾကာက္ တဲ့စိတ္ေတြ တစိမ့္စိမ့္ ၀င္လာေနတယ္။ ဦးေလးသေဘာမွာေတာ့ လူေတြေထာင္ေၾကာက္တာကိုမၾကိုက္ဖူး။ ေထာင္က်တာ ဘယ္သူမွ မၾကိဳက္ဘူး။ ဒီေတာ့ ေထာင္ကိုေရွာင္ခ်င္သပဆုိ ေရွာင္ေပါ့။
“လိမၼာသလုိ လုပ္လုိ႔” ေျပာသင့္လဲ ေျပာဖုိ႕ ၀န္မေလးပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက ကိုယ္တုိင္ ေထာင္ေရွာင္ရုံမကဘူး အျခားလူေတြကုိ ေထာင္ေၾကာက္တရားေဟာေန ၾကတာေတာ့ မေကာင္းလွ ဘူးေပါ့္။
ဒါေၾကာင့္ ဦးေလး ဒီစာအုပ္ကိုေရးတာ။ ဒါ မူလ ေစတနာ ပဲ။ အခုေတာ့ မျဖစ္ခ်ည္ဘူး ဆုိျပီး စာအုပ္လက္မွတ္ ထုိးခုိင္းသူတုိင္းကုိ ေထာင္မေၾကာက္တရား ေတြ စာေတြ ေရးေပးေနမိေတာ့ တာေပါ့။
ဦးေလး ဒီစာအုပ္ေရးတဲ့အခါမ်ားမွာ မွတ္တမ္းေရးသလုိမေရးမိေအာင္ ထိန္းတယ္။ မွတ္တမ္းေရး ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ဦးေလးမွာေထာင္အေတြ႕အၾကဳံ မမ်ားဘူး။ ဦးေလးကုိ ေထာင္ထဲမွာ နွစ္ ၂၀ ထားခဲ့ေပမယ့္ အျမဲလုိလုိ တစ္ေယာက္ထဲ ပိတ္ထားတာဆုိေတာ့ တျခားသူေတြနဲ႕ လဲမေတြ႕ရ၊ စကားလဲမေျပာရျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္က အျမဲတမ္းပဲဆုိပါေတာ့။ ဒီေတာ့ မွတ္တမ္းေရး စရာ အေၾကာင္းအရာ သိပ္မရွိလွဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႕ ဒီစာအုပ္ကို ရသဆံဆံ ရုပ္ပုံလႊာေတြ ေရးသလုိ ကိုယ္ေတြ႕ ျဖစ္ရပ္ေတြကို စိတ္ဖ်ာျပီး တပုိင္းစီ တပ်က္စီ ေရးခ်သြားတာပံဲ။
အဒီလုိဆုိပုံစံနဲ႕ ေရးေတာ့ မွတ္မိသမွ် ဟုိအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း ဟုိတစ ဒီတစ တုိ႕ထိဆဲြထုတ္ ေရးသြားႏုိင္တာေပါ့။ အဲဒီမွတ္မိသမွ်ေလးေတြထဲမွာ အမၾကီးတုိ႕ ဆရာတို႕ မင္းတုိ႕မိသားစု တုိ႕အေၾကာင္းေတြလဲ တုိ႕ထိသြားႏုိင္တာေပါ့။ ဒီလုိနဲ႕ ကုိယ္လဲေရးရတာ ေပ်ာ္တယ္။ တဘက္မွာလဲ အျပင္မွာ မေျပာဘူး မေရးဘူးတဲ့ အေၾကာင္းကိစၥေလးေတြလဲ စာရြက္ေပၚေရာက္ လာေတာ့တာေပါ့။
စာအုပ္အေၾကာင္းေျပာလုိ႕ စိတ္ထဲခံစားရတာေလး ေျပာျပခ်င္တယ္။
ဦးေလးက သတင္းစာ ဆရာ ဆုိတာေတာ့ ဟုတ္ရဲ႕ ဒါေပမယ့္ စာေရးဆရာလုိ႕ ေျပာလုိ႕မရဘူး။ ဟုတိၱပတၱိရယ္လုိ႕ စာအုပ္ေပအုပ္ေတြ မေရးဘူးဘူး။ စုစုေပါင္း ကို လက္ဆယ္ေခ်ာင္းျပည့္ေအာင္ ခ်ဴိးလုိ႕မရဘူး။ အခုဒီစာအုပ္ ကိုေရးမိေတာ့ သိပ္၀မ္းသာသြားတယ္။ ပီတိလဲ ဧရာမ ျဖစ္ရတယ္။ အသက္ကရွစ္ဆယ္ျပည့္ျပီ။ လက္ေတြလဲတုန္၊ မ်က္စိေတြလဲမွဴန္ျပီ။ မွတ္ဉာဏ္ကလဲ ဟုန္ျပီ။ တသက္တာရဲ႕ ေနာက္ဆုံးစာအုပ္ကုိ ေနာက္ဆုံးေရး လုိက္သလုိ ေရးလုိက္ရလုိ႕ ၀မ္းသာရတာေပါ့။ ဦးေလးသာ ကုိ၀ံသတုိ႕လုိုိပဲ စာအုပ္ေတြ ဆယ္ေပါင္းမ်ားစြာ ရာဂဏာန္း ထိေရးခဲ့ျပီးျပီဆုိရင္ ဘာ၀မ္းသာစရာအထူး ျဖစ္ရေတာ့မွာလဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒီစာအုပ္ေတြ မေရးျဖစ္တာ တကယ္ေတာ့ အလုပ္ေတြပိလြန္းတာ သက္သက္မဟုတ္ပါဘူး။ ပ်င္းတာ ကေလာင္ကုိင္ရမွာ တြန္႕ဆုတ္တာဆုိတဲ့ ပ်က္ကြက္စိတ္ေတြရဲ႕ ဖိစီးမူ ကလဲပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဂ်ဴနီယာကို တိုက္တြန္းခ်င္တာက အခ်ိန္ရွိတုန္း ကေလာင္နဲ႕ လက္မခြာဘဲ စာအုပ္ေတြ ေရးႏုိင္သမွ် ေရးသာေရးခ်ေပေတာ့။ ဦးလွတုိ႕ ၊ ကုိ၀ံသတုိ႕လုိ အားထုတ္မူ အင္အားၾကီးၾကီး ေမြးပါေလ။
၀င္းတင္ (ၾသဂုတ္ ၁၊ ၂၀၁၀)

စာအုပ္ေၾကာ္ျငာ

တကၠသိုလ္ေရႊရီ၀င္း၏ မ်က္လုံးစိမ္းႏွင့္ မိန္းခေလး ဘာသာျပန္၀တၳဳတိုမ်ား
မိုးမခစာအုပ္စင္၊ ေမ ၈၊ ၂၀၁၄
စာအုုပ္အမည္ – မ်က္လုုံးစိမ္းနွင့္မိန္းခေလး နွင့္ ဘာသာျပန္၀တၳဳတုုိမ်ား
ဘာသာျပန္သူ – တကၠသိုုလ္ေရႊရီ၀င္း
မူရင္းအဂၤလိပ္ – Jennifer Bassett
ထုုတ္ေ၀သူ – ဦးသိန္းလြင္ ။ လင္းလြန္းခင္စာေပ
ပထမအၾကိမ္။ ၂၀၁၄ မတ္လ။
အုုပ္ေရ – ၅၀၀။ တန္ဖုုိး – ၁၅၀၀ က်ပ္
မ်က္ႏွာဖုုံး – Eagle
စာမ်က္နွာ – ၁၅၆ ခန္႕
၀တၳဳ အေရအတြက္ – ၇ ပုုဒ္
စာအုုပ္ပုုံစံ – အဂၤလိပ္ ျမန္မာ
The Light of English လစဥ္ထုုတ္ မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ၀တၳဳတခ်ဴိ႕၏ စုုစည္းမူ ျဖစ္ပါသည္။အဂၤလိ္ပ္စာေပတြင္ စာၾကီးေပၾကီးမ်ားကုုိ လြယ္ကူေသာ အဂၤလိပ္စာ အေရးအသားမ်ားျဖင့္ အက်ဥ္းခ်ဴံး ျပန္လည္ေရးသားထားေသာ ရီတုုိး (Retold)မ်ား မ်ားစြာရွိပါသည္။ လြယ္ကူေသာ၀ါက် မ်ားျဖင့္ေရးသားထားသည္ျဖစ္ေသာလည္း မူရင္းရသ မပ်က္ေအာင္ ေရးသားထားသည္မ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဂၤလိပ္စာ ေလ့လာလုုိက္စားသူမ်ားအတြက္ အက်ိဴးလည္းရွိကာ စာၾကီးေပၾကီးမ်ား မဖတ္ႏုုိင္သူမ်ားအတြက္ လည္း အဆင္ေျပစြာ နားလည္ဖတ္ရူ ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။
မူရင္းစာေရးဆရာမ ဂ်နီဖာဘက္စက္သည္ သူကုုိယ္တုုိင္က အဂၤလိ္ပ္စာ သင္တန္းဆရာမျဖစ္ျပီး The Phanton of the Opera နွင့္ The President ‘s Murderer ၀တၳဳၾကီး နွစ္ပုုဒ္ကုုိ ရီတုုိး ေရးသားခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုုသူကုုိယ္တုုိင္ ရီတုုိးပုုံစံျဖင့္ ေရးသားထားေသာ သူ႕ကုုိယ္ပုုိင္မူရင္း၀တၳဳ မ်ား ျဖစ္သည့္ သူ႕၀တၳဳ ၇ပုုဒ္ကုုိ တကၠသိုု္လ္ေရႊရီ၀င္းကေန ဘာသာျပန္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ တဖန္ ဘာသာာျပန္ျခင္း အလုုပ္ကလည္း မူရင္းကေန ဘာသာျပန္ သည္ဟုု အၾကမ္းအားျဖင့္ ဆုုိႏုုိ္င္ေသာ္လည္း အဂၤလိပ္စကားလုုံးမ်ားကုုိ တုုိက္ရုုိက္ ျမန္မာဘာသာျပန္ျခင္းနွင့္ စာေရးဆရာက သူ႕အႏုုပညာကုုိ ထည့္သြင္း ဘာသာျပန္ျခင္းဟူ ေရြ႕ ခဲြျခားမည္ဆုုိပါလွ်င္ အီစာအုုပ္ေလးသည္ စာေရးဆရာ၏ အႏုုပညာဘာသာျပန္လက္ရာ ဟုုဆုုိရပါလိမ့္မည္။ သည္ေတာ့ ဖတ္ရင္းနဲ႕ အဂၤလိပ္စာလည္းတုုိးကာ ျမန္မာလုုိ ဘာသာျပန္ထားေသာ ပုုံစံ ကိုုပါ ခံစားရေပေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသည္။